Mąż odszedł...odbiła mi Go koleżanka. - Netkobiety.pl

Może faktycznie weż jakieś leki ....idz do dr rodzinnego może Ci coś doradzi?!

Jesteś w stresie i potrzebujesz pomocy ...może właśnie farmakologicznej ....

link

Osoby, które dowiadują się, że właśnie zostały porzucone i czeka je rozwód, przeżywają ogromny stres. Stres, który będzie długotrwały. Nagle zostają pozbawione bezpieczeństwa, stabilności, stają się niekochane i niechciane. Kobiety i mężczyźni - bo obydwie płcie cierpią tak samo mocno, mówią o problemach z zaśnięciem, trudnościami z oddychaniem, atakami paniki. Długotrwały stres powoduje napięcie mięśniowe, które kończy się bólami kręgosłupa i migrenami.

Ty nie myśl teraz o tym co ON MYŚLI bo tego i tak się nie dowiesz! Pomyśl o sobie kobieto jak chcesz żyć i wychować dziecko!!!!!!

Napisz co teraz robisz? U mnie jest super pogoda...słońce i plus 22 w cieniu ,byłam na targu w sklepach ...zrobiłam zakupy, teraz piore i gotuję , wieczorem pójdę do kościoła...A Ty co ? Masz coś na obiad dla siebie i dziecka? Byłaś na spacerze?

Karolina a skąd jesteś?

Z sosnowca

Przyjechał, zabrał synka i pojechali...a ja się czuję okropnie.
teściowa zaprosiła mnie jutro na obiad, czeka nas pewnie jakaś rozmowa na ten temat. wiem, że dostała niezłą dawkę informacji. Synuś się musiał przecież przed mamusia wybielić i o wszystko obwinia mnie, sam jest bez winy.  Nie wiem jak mam z nią rozmawiać, co jej mówić, a czego nie ;( Może ktoś z was był w podobnej sytuacji i wie jak przeprowadzić taka rozmowę? Trochę się boję że nie wytrzymam nerwowo i powiem coś, czego będę później żałowała

Teściowa jest rozdarta, wie że syn źle zrobił, że skrzywdził mnie i dziecko. Ale jako matka chce szczęścia własnego dziecka, skoro tym szczęściem jest ta "koleżanka" to co ona może??? NIC.
Mąz zrobił ze mnie potwora, wine zwalił na mnie, bo przecież byłam okropną żona, tylko że wcześniej, jak tej Suczy nie było, byłam ok i w ogóle. Teraz jestem zła ;(( ehhh, no ale takie zachowanie było do przewidzenia. Tylko jest mi przykro, że moi teściowie maja taki mój obraz

Racja, nie mam wpływu. Mam nadzieję że teściowa myśli i wie swoje. W sumie to się jutro okaże ;/

Ja podsłuchałam jak teściowa jeszcze w trakcie trwania naszego małżeństwa mówiła na mnie : ,,TA CHOLERA!"....A w oczy była miła ...Fałsz i obłuda więc synek wdał się do mamuśki!

Na terapii się dowiedziałam ,że jeśli jestem w porządku to nie znaczy ,że inni będą ze mną uczciwie postępować...Dziś już nie mam żadnych oczekiwań...

święta prawda

Znalazłam dzisiaj taki wpis na jednym z for. Postanowiłam go tu umieścić żeby mi nie "uciekł'. Może ktoś poczyta ;-))

Rola kochanki to nie przypadek.

Richard Tuch, znany psycholog i psychiatra, uznaje sytuację, w której wolna kobieta wiąże się z żonatym mężczyzną za syndrom, mający głębokie podłoże. Oznacza to, że niektóre kobiety mogą posiadać predyspozycje, ukształtowane na podstawie wcześniejszych życiowych doświadczeń, do trwania w relacji, którą uznają za miłość, ale która jednocześnie przynosi im cierpienie. Zazwyczaj towarzyszy im poczucie pewnego rodzaju ?braku mocy, które nie pozwala postępować zgodnie z wewnętrznym pragnieniem dawania i otrzymywania miłości w pełni.

Rola kochanki: dlaczego ja?

Istnieje kilka przyczyn, dla których kobieta staje się kochanką i nie rezygnuje z relacji, pomimo własnego cierpienia:

1. Nieuświadamiane problemy w sferze poczucia własnej wartości. Jest to najczęstsza przyczyna trwania w roli kochanki. Związek z żonatym mężczyzną może być próbą udowodnienia sobie bycia ?lepszą od innej kobiety (w tym przypadku żony partnera). Jeżeli mężczyzna wiąże się z inną partnerką niż ta, której przysięgał wierność do końca życia, może to stanowić dla niektórych kobiet naprawdę silny czynnik zwiększający poczucie własnej wartości. Docierając głębiej, warto zauważyć, że problemem jest tutaj poszukiwanie samoakceptacji i poczucia bycia wyjątkowym nie w sobie, lecz w oczach innych, szczególnie tych, których uwagę i uczucie, tak jak żonatych mężczyzn, na pozór trudno jest zdobyć.

2. Strach przed bliskością. Nawet jeśli żonaty mężczyzna nieustannie zapewnia swoją nieślubną partnerkę o niegasnącym uczuciu z jego strony, to związek taki, dopóki pozostanie w starym układzie, nie będzie pełny, tzn. uwzględniający właściwą relację uczuciową i zaangażowanie obu stron. Nie zmienia tego fakt, że mężczyzna idąc na spotkanie z kochanką, np. ściąga obrączkę. Brak jest także typowej dla pełnego związku ciągłej troski o partnera np. wiedzy, gdzie obecnie przebywa, czy bezpiecznie wróci do domu itp.. Jest to zatem ?idealna sytuacja dla kobiet, które boją się szczerego zaangażowania i bliskości. Taki ?idealny stan wymaga jednak bardzo dużego kompromisu, ponieważ brak prawdziwej bliskości nie pozwala na doświadczenie rzeczywistego szczęścia i poczucia bezpieczeństwa w relacji z drugą osobą.

3. Emocjonalne uzależnienie. Wiele z kobiet, pełniących w relacji rolę kochanki, ma poczucie, że nie jest w stanie odejść ze związku, gdyż wówczas ich emocjonalny świat rozpadnie się na kawałki. Osoby takie, czasem na skutek wcześniejszych negatywnych doświadczeń z dzieciństwa lub poprzednich związków, odczuwają wysoki poziom potrzeby doznawania opieki i czułości. Owszem, uczucia takie można zaspokoić w związku z mężczyzną, który będzie na ?wyłączność. Dosyć często jednak kobiety dowiadują się o tym, że pełnią rolę kochanki (tzn., że ich mężczyzna jest żonaty) w momencie, gdy są już emocjonalnie zaangażowane lub na samym początku trwania relacji tłumaczą sobie, że będzie to tylko nic nie znacząca, chwilowa znajomość. Obawa przed samotnością i trudnymi emocjami sprawia, że kobiety te decydują się przez długie lata pozostawać w tego typu związku.

4. Wiara w to, że istnieje tylko jedna połówka. Wewnętrzne pragnienie, aby odnaleźć swojego ?królewicza z bajki i być z nim do ostatnich dni, dotyczy wielu kobiet. Wiąże się ono z marzeniem, aby moja miłość była wyjątkowa i silniejsza od wszystkich innych. Dla obserwatora z zewnątrz związek kobiety z zamężnym mężczyzną może wydawać się bardzo daleki od tego ideału. Zupełnie inna jest jednak perspektywa kobiet uwikłanej w taką relację: postrzega ona swoją sytuację jako konieczność walki o wielkie uczucie. Wszelkie działania czy też wyrzeczenia, które ponosi w wyniku przyjęcia roli kochanki dodatkowo wzmacniają jej zaangażowanie, ponieważ jak wiadomo im więcej wysiłku wkładamy w pewną wartość czy czynność, tym bardziej staje się ona dla nas cenna.

link

Tak bez zobowiązań, wklejam dla lekturki

Pojadę, zobaczymy co będzie. Jestem psychicznie nastawiona na ciosy w moja stronę, ale mam tez zamiar się bronić w razie czego (słownie of course ). Dlaczego mam sobie pozwolić na to by mną poniewierał jak to on zawinił??? Jak zobaczę że do "mamusi" nic nie dociera i ma w tyłku to co chce powiedzieć, najzwyczajniej na świecie wyjdę.

Nie dam się tak łatwo, niech sobie nie myśli ze odpuszczę.

Przeczytalam Twoj post od poczatku do konca(troche to trwalo) ale teraz moge wyobrazic co czuje moja zdradzona sasiadka:(( zal mi Ciebie,chyba nikt nie chcialby byc w takiej sytuacji i nie zycze nikomu... wytrwalosci zycze

Najgorsze jak takie coś wydarzy się na stare lata, ja już nie potrafię od początku ułożyć sobie życia....Od rozwodu 9 lat... Próbowałam wyjść do ludzi; wspólnota, klub, wyjazdy, wycieczki, itp.Mam koleżanki, ale to już nie ten świat co kiedyś...Niby jestem zadbana i uśmiechnięta ,ale w głębi duszy mam smutek i żal...Nic nie pomoże tłumaczenie ,że takie jest życie, że innych to spotyka...itp.itd.

Powiem Ci że to forum pomaga mi baaaaaardzo!!!!!Ciesze się że tu "jestem", że podzieliłam się z innymi moją historyjką, wygadałam, wyżaliłam...pomaga, bardzo pomaga. Ludzie są cudowni, a najważniejsze że nie są obojętni na to co czujemy i co nas boli, bo sami też są tutaj aby pomóc sobie i przy okazji innym.

Ciężko jest strasznie, no ale trzeba zagryźć zęby i żyć dalej...ja mam dla kogo

Maru, dajesz rade i to jest najważniejsze!!!!!

Witam

Kurcze, dzis znowu dół...pogoda?
Mam taką straszna ochote napisać do niego że bardzo go kocham i kurew**o tęsknię ;(
Ale tego nie zrobię, chyba

Nie nie nie, nie zrobię tego, panuję nad wszystkim, tak mi się wydaje...
Nie chcę zaprzepaścić tego, co do tej pory osiągnęłam, bo jakbym się rozkleiła to wszystkie postanowienia na nic
Dlaczego tak się dzieje, że jednego dnia jest lepiej, a na drugi dzień, zuuuuupełnie inaczej???

Witaj Karolino

mój mąż co prawda nigdy mi nie powiedział że kocha swoją ......, ale powtarzał mi ciagle że nic do mnie nie czuje, że miedzy nami wszystko skonczone, że już nic razem nas w życiu nie czeka itp. po wszystki  jak jego związek się zakończył, mówił że żył w jakimś amoku, że nic do niego nie docierało, Ja na początku bardzo go prosiłam aby sie opamietał, płakałam, mówiłam że kocham , ale dałam sobie z tym spokój, przestałam dzwonić, prosić , płakać ( jak już to w poduszke ) i to chyba był klucz, zobaczył że może mnie starcić, bardzo pomogły mi leki, przypisał mi lekarz, nie polecam , ale w pewnym momencie jest to konieczne, mogłam " normalnie funkcjonować"

ewita, trzymam za Ciebie kciuki, wszystko będzie dobrze, dacie oboje radę.
Sobie również życzę takiego zakończenia, chociaż szczerze w to wątpię

Nie wiem dlaczego, ale w chwili obecnej jestem na takim etapie, że nie mam na nic ochoty, na zakupy czy ogólne łażenie po sklepach, knajpy, imprezy itp. Nie jestem tez dobrym kompanem do zabawy, z wiadomych przyczyn kto by się chciał prowadzać z kumpelą, która jest wiecznie zamyślona, lub myślami w zupełnie innym miejscu? , która nie potrafi się śmiać, słuchać itp Ja bym z kims taki długo nie wytrzymała...czyli jest kiepsko, skoro sama doskonale zdaję sobie z tego sprawę
Znajomi, przyjaciele pocieszają mnie jak mogą, słuchają, doradzają, jak trzeba to i opieprzają, nie pozwalają tracić nadziei że wszystko się jeszcze ułoży, że on zatęskni, zrozumie itp, są też tacy którzy "zmuszają" mnie to wyrzucenia go całkowicie z mojego życia, bo nie warto być z kimś takim...a ja wiem i myślę swoje, O!!! taka jestem dziwna

Tina, nie martw się, jest nas dwie, dwie głupie baby które są chore na punkcie swoich mężów, tak chore, bo jak inaczej to nazwać???
Jeśli masz ochotę pogadać częściej, daj mi jakieś gg albo coś:) może we dwie to przetrwamy?

za chwilke sie odezwe, tylko zainstaluje do końca gg

Kochana, ja tez non stop zadaję sobie to pytanie...:(

No ta, tylko jak to zrobić ;((((

Witaj Karolinka ponownie, przekaż Tinie, aby zrobiła edit posta z jej numerem GG.
Przesyłajcie numery na priva, wariatów na tym świecie nie brakuje.

Biorę się za twój temat. Na razie jedną fajną rzecz u Ciebie wychwyciłem.  Mam pisać u Flufiego, czy wolisz, abym pisał tutaj?

Pozdrawiam Mark

Karolina, przepraszam, że to tak długo trwało, ale musiałem wyskoczyć po córkę odebrać ją po zajęciach.

Smyk szybko przestawił swoje myślenie i jest mu dużo lżej. To jest właśnie ta ciekawa rzecz.

Bierz przykład z syna, musisz po prostu zmienić sposób myślenia. Jest coś takiego, jak programowanie podświadomości.
Jeżeli będziesz w kółko powtarzać jak mantrę, że nie możesz zapomnieć, muszę do niego napisać lub zadzownić,  że jak pisze Mussuka:"jest ponuro = jestem ponury a jak jestem ponury to i tak nic mnie nie ucieszy, to w ten sposób sama zaczynasz kształtować swoją rzeczywistość.

Nie wiem czy czytałaś, ale jest metoda 180 stopni, inaczej nie ma nic. Ukierunkowana jest na Ciebie.
Pokazuje partnerowi, że potrafisz żyć z nim czy też bez niego.Tylko trzeba być konsekwentnym.

1. Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2. Nie dzwoń często.
3. Nie podkreślaj pozytywnych elementów małżeństwa.
4. Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5. Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6. Nie proś o pomoc członków rodziny.
7. Nie proś o wsparcie duchowe.
8. Nie kupuj prezentów.
9. Nie planuj wspólnych spotkań.
10. Nie szpieguj. To cię zniszczy. Jeżeli chcesz to zrobić dla spokoju umysłu, wynajmij profesjonalistę.
11. Nie mów ?Kocham Cię?.
12. Zachowuj się tak, jakby w twoim życiu wszystko było w porządku.
13. Bądź wesoła, silna, otwarta i atrakcyjna.
14. Nie siedź i nie czekaj na męża ? bądź aktywna, rób coś, idź do kościoła, wyjdź z przyjaciółmi, itp.
15. Będąc w domu z mężem (jeżeli to ty zazwyczaj rozpoczynasz rozmowę) postaraj się mówić jak najmniej.
16. Jeżeli zawsze pytasz, co robił w ciągu dnia twoja żona, PRZESTAŃ PYTAĆ.
17. Musisz sprawić, że twój partner zauważy w tobie zmianę i zda sobie sprawę, że jesteś gotowy żyć dalej, z nim lub bez niego.
18. Nie bądź opryskliwa czy oziębła ? po prostu zachowuj dystans i obserwuj, czy twój partner zauważy i, co ważniejsze, zda sobie sprawę, co traci.
19. Bez względu na to jak się DZIŚ czujesz, pokazuj mężowi jedynie zadowolenie i szczęście. Niech widzi osobę, z którą chciał by być.
20. Unikaj wszelkich pytań dotyczących małżeństwa do chwili, gdy mąż zechce o tym rozmawiać (co może potrwać jakiś czas).
21. Nigdy nie trać kontroli nad sobą.
22. Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23. Nie rozmawiaj o uczuciach (to tylko wzmacnia te uczucia).
24. Bądź cierpliwy.
25. Słuchaj tego, co naprawdę mówi do ciebie mąż.
26. Naucz się wycofać w chwili, kiedy chcesz zacząć mówić.
27. Dbaj o siebie (ćwicz, śpij, śmiej się i skoncentruj się na pozostałych elementach swojego życia).
28. Bądź silna i pewna siebie; naucz się mówić cicho i spokojnie.
29. Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić to twoje wszystkie KONSEKWENTNE działania będą mówiły więcej, niż jakiekolwiek słowa.
30. Nie pokazuj rozpaczy i zagubienia nawet w sytuacji, gdy cierpisz najbardziej i jesteś zagubiona.[b]
31. Rozmawiając z mężem, nie koncentruj się na sobie.
32. Nie wierz w nic, co słyszysz i w mniej niż 50% tego, co widzisz. Bo on będzie wszystko negowała,
33. Nie poddawaj się bez względu na to, jak jest ciężko i jak źle się czujesz.
[b]34. Nie schodź z raz obranej drogi.

To jest metoda, aby odzyskać wiarę i pewność siebie
Trudne, ale do zrealizowania.

mark, tak, mam ta metode wydrukowana i czytam ją dzień w dzień!!!!! trzymam się jej!!!! obym dała radę
wróciłam ze spacerku, z synkiem, psem, koleżanką. dzwoniła kuzynka, chce pomóc, byc ze mną, wspierać, cieszę się, przyjedzie w sobote...

A jak się zachować jak on przychodzi do dziecka..jest zadowolony, szczęśliwy, chce rozmawiać, jakby nic się nie stało, jakbyśmy byli przyjaciółmi...a ja mam max doła?  Rozwala mnie to jak widzę jaki jest szcześliwy bo już ma wizję swojego przyszłego życia... a ja cierpię, staram się z nim nie rozmawiać, jak odpowiadam to krótko..ale widać, że nie jestem szczęśliwa.

Witaj dżo dżo

Jak się zachować? Właśnie tak jak on, pokaż swoją siłę, nie pokazuj słabości(bo o to chodzi w tej metodzie.
Ba, przecież wiesz kiedy przychodzi.
Zmień swój wizerunek i wygląd, dotychczasowy styl ubierania, stań się kobietą-wampem, uwodzicielską, kuszącą i atrakcyjną.
Faceci to wzrokowcy. Na pewno taką przemianę zauważy. Zacznie się zastanawiać: dla kogo? Czy ktoś się kręci koło Ciebie.