Mąż odszedł...odbiła mi Go koleżanka. - Netkobiety.pl

podejmuj decyzję jak emocje opadną. Emocje są najgorszymi doradcami.

Wiem, że nie można drugiemu człowiekowi, źle życzyć, bo to może do nas wrócić , ale dlaczego oni się bawią a My tak musimy cierpieć? Ja wiem, że w moim przypadku to już ewidentnty bezpowrotny koniec. Tylko, że ja czuje taki ból i strach, że sama siebie nie poznaje, a on co nawet nie ma wyrzutów sumienia wobec mojej córki, która tak sie do niego przywiązała. Ja rok temu dałam mu raz szansę twierdził, że zbładził to nie prawda nie chciał być sam dlatego mnie błagał, że mnie kocha a teraz jak znalazł nastepną odchodząć powiedział , że nie kochał wcale łgarz i kłamca. Chciałabym, aby to przysłowie się sprawdziło, na cudzym nieszczęściu szczęścia nie zbudują. Kochałam jego wady i zalety a miał cięzki charakter, aby ta go przejżała i dała kopa  w dupe a nie jak ja łudziłam się.

Wiecie co rok temu jak mój odszedł też mu napisałam smsa, że nie zbuduje szczęścia z inną jka my cierpimy i się sprawdziło nie wyszło, powiedziałam, że dostanie nauczkę od losu i Boga i wiecie co jak był w Polsce kupił swój wymarzony samochód za 30 tys miał go ze 2 mce ukradli mu go u mnie koło domu, gdzie tutaj nigdy nie było takiej sytuacji byłam w  szoku dostał nauczkę aż się wystraszyłam swoich myśli.

Nie wiem tylko dlaczego ludzie są tak podli chodzi o naszych ex, tak to obiecali i udawali chyba dobrych, a teraz co obiecują tamtym to samo?
Zadaje sobie pyta. dlaczego ja kocham i kochałam takiego człowieka jak on? dlaczego? serce nie sługa ale po tym co mi zrobił nie powinnam mysleć o nim dobrze a ja ciągle myślę i myślę tylko po co, zostawił mnie  w martwym punkcie i go nic nie obchodzimy, mimo tego, że moja córka nie jest jego dzieckiem skrzywdził ją to jest dziecko, które zadaje mi pytania o niego a mi cięzko na nie odpowiedzieć Boże dodaj mi siły

Przez niego nie potrafię otworzyć się na nowe znajmości, na nowych mężczyzn, potrzebuje czasu, a on tak szybko zapomniał i jest  z nią. Czyli nie kochał:( był dla wygody ciekawe jak długo będzie tą zauroczony. Skąd brać siły każdy dzień jest dla mnie taki sam taki nudny, myślę o ludziach, którzy mają gorsze problemy sa chorzy ale to jest silniejsze odemnie. Zapisałam się do psychologa, ale termin jest odległy jak sobie radzić z tymi myślami zabija od środka

Ten czas który sobie daje, jest tez tak jakby dla niego, dla nas...Może kiedys on tez zechce, pożyjemy zobaczymy. Jest cięzko, ale mam nadzieje że dam radę.

Teraz Ty masz myslec TYLKO o sobie - nie o nim, czy zechce czy nie zechce wrocic. Jak naprawde skupisz sie na sobie, tak do oporu, zaczniesz sie rozwijac, spotykac innych ludzi, uczyc sie nowych rzeczy - staniesz sie inna, nowa kobieta. Dlaczego masz wtedy wracac do przeszlosci i do mezczyzny ktory Cie oszukal? Tylu innych, dobrych, uczciwych mezczyzn jest na swiecie. Pozwol sobie na bycie doceniona, kochana, zdobywana i uwodzona na nowo .

Eks swoja szanse mial. Nie wykorzystal jej. Jego strata.
Pamietaj o tym

No pewnie ,że powinnaś poznać kogoś , wyjść do ludzi ...jasna sprawa....Młoda jesteś, co masz dalej sama siedzieć i płakać...? Możesz zapisać się na jakieś szkolenia, kursy ...zawsze staraj się być wśród ludzi, może jakiś wyjazd gdzieś , no pomyśl w tym kierunku...

Zawsze powtarzam, ze najlepszym co kobieta moze zrobic w takiej sytuacji to miec udane zycie. Cierpiaca, teskniaca, rozpaczajaca, a juz nie daj boze, blagajaca o powrot to jest najgorsza opcja. Daje zdrajcy poczucie przewagi i nie zmusza do dokonania koncowego wyboru.

Nie rób tego dla niego, tylko dla swoejgo świętego spokoju. Niedługo sie przyzwyczaisz, będziesz czuc się o wiele lepiej.

TY i TWOJA CÓRA jesteście najważniejsze. Pamiętaj o tym. On wróci albo nie. Ty będziesz go chciała albo nie. Tylko zastanów się czy warto.

Idź na zakupy, do kina, zaproś koelżankę na winko, usiądź przed kompem i popisz z nami, zmień fryzurę, pomaluj paznokcie. Poszukaj miejsca dla siebie, mi tez było ciężko, nie potrafiłam nawet sprzątać, bo myślałam o nim, krzyczałam na dzieci, nie miałam wogóle cierpliwości, nic mi się nie chciało, płakałam....  a teraz juz o wiele lepiej. czas leczy rany.

Pamietaj, ze rozpad zwiazku nie wynikł tylko i wyłącznie z Twojej winy, że za mało się starałaś, nie robiłaś czegoś, a coś w nadmiarze. Wina leży popołowie. Jednak to on dokonał wyboru.

Alez zgadzam się z Tobą w 100% - mój mąż też okazał się infantylnym gnojkiem. Poszedł na ławtiznę.

Dojrzali i odpowiedzilani ludzie tak nie robią.

Teraz byłam idealna żoną, zmieniło się to 2,3 tygodnie przed jego wyprowadzką.

Polecam książkę "Miłość potrzebuje stanowczości". Jestem w trakcie czytania i widzę właśnie jakie błędy popełniałam. Trzeba było gnoja wywalić na początku z domu a nie próbować go zrozumieć, pocieszać, mówić jak go kocham i jak mi zależy. BŁĄD!!! To powoduje jeszcze większe oddalenie...ponieważ oni mają do nas jeszcze większy brak szacunku!!! No cóż wtedy nie miałam na to tyle siły, teraz już mam. Teraz zero kontaktu, chyba że będzie coś dotyczyło naszego dziecka wtedy owszem. I wiecie co robię to dla siebie, lepiej się czuję jak go nie widzę i nie słyszę. Sama szukam kontaktu z innymi, żeby tylko wyjść z domu....parę miesięcy temu, nie wierzyłam, że tak się zmienię. Nadal ciepię, ale jest to już inny ból.

Wiesz ja też się zastanawiam, czy kocham męża czy wyobrażenia o nim. Bo jak można kochać kogoś kto tyle krzywdy wyrządził?

A niech się miziają, całują, kopulują. mam to w odbytnicy!!!!
Rzygam tęczą jak o nich myślę. Niech im ta miłość uszami wylezie!
Szkoda że nie moge bluzgac, bo mam słowotok OKROPNYCH słów!!! wrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Ja chyba zwariowałam. Chce mi się już śmiać z tej bezsilności. Syn patrzy na mnie jak na wariatkę, bo się śmieję jednocześnie płacząc i gapiąc się w monitor

Racja, już chyba wystarczy. Czas zacząć wszystko od początku...

Klucze zabrałam

Karolina mam tak samo. W jednym dniu silna a w kolejnym totalny dół. Kiedy te huśtawki nastrojów miną . Co oni z nami zrobili, dlaczego na to pozwoliłyśmy i pozwalamy, dlaczego to tak musi boleć Ja dzisiaj nie rycze ale też mi jest bardzo ciężko. Może Cię pocieszę ostanio jak tak ryczałam, wyłam wręcz..to się chyba oczyściłam i na drugi dzień byłam znowu silna. Tylko niestety zły nastrój powraca .
Trzymam kciuki, żeby Twój nastrój się poprawił!!!

Ale jaaaak???? ja jestem beznadziejna, tak strasznie że on wybrał inną, nie mnie ;-(((((( z czegos sie to wzięło!!!! Dlaczego ktos innym ma mnie zechcieć???? ;(((((

Najpierw poznaj kogoś...Co się martwisz na zapas? No chyba ,że wolisz się użalać nad sobą do końca życia!

A skąd wiesz co sobie ktoś pomyśli, nie wiesz kto, a tym bardziej co pomyśli.

Jesteś piękna, mądra, wspaniała, masz dziecko, które kochasz nad życie, jesteś oddana. Nie układaj scenariuszy.

Madra dziewczynka.

I przestan sie nad soba uzalac. Jak czlowiek czasem popatrzy na te, z ktorymi faceci zdradzaja, albo jeszcze lepiej na prostytutki, ktorym placa za seks to naprawde widac, ze to nie o urode chodzi.

Ale co, ze ona niby byla lekkich obyczajow czy 'profesjonalistka'? A i urody chyba nie przecudnej, jak wnioskuje?

No to 'szczesciarz' dostal to, co chcial

może właśnie w tym masz odpowiedź czemu odszedł - strefa erotyczna, rutyna, głowa Ciebie bolała, a tu mam odręki nie musi sie prosić, lubi te same pozycje, może jest bardziej otwarta. Nie usprawiedliwa go to wcale. A Ty nie jesteś winna, po prostu w związku takie rzeczy tez się nudzą. Poszedł na łatwizne.

Z mojego punktu widzenia on jakby uciekł, krótkowzrocznie wybrał coś lżejszego.

Może koledzy się przechwalali jaka ona jest dobra w łóżku, jak im fajnie - co nie musiało byc prawdą, jaki facet przyzna się, że w tych sprawach cos nie poszło.

Czasem ławto jest wyjść, nic nie powiedzieć, oszukać, niż próbować naprawić błąd. Przyznać się do niego. Poczekaj on z czasem z nią nie będzie szczęsliwy. On sam musi zobaczyć, że ona puszcza mu bajer.

Zostawił dla kogokowliek, a nie dla niej. Ja widzę w tym różnicę. Może coś go przerosło.

To są moje obserwacje, moje przemyslenia, a co ma z życiem wspólnego to juz nie wiem:)

życie przyniesie odpowiedź, a może jutro spotkasz kogoś w sklepie spożywczym:) Teraz możesz robic co chcesz, umawiać się z kim chcesz.

Rób wszystko zgodnie ze swoim sumieniem, ze swoją wolą, nie oglądaj się za nim, bo już tego nie musisz robić.

Z tego co widzę na forum, takie sprawy same się rozwiązują. Ale żeby byc szczęśliwym po zdradzie, trzeba byc szczęśliwym ze sobą, przeżyć wszystkie emocje.

Ja też na początku swojego przyjęłabym z otwartymi ramionami i co najgorsze na jego warunkach, a może na starych. Historia pewnie by się powtórzyła. Cieszę się teraz, że nie dał mi na to szansy, nie chciał wrócić. Czy kiedyś będzie chciał tego nie wiem, ale wiem jedno, że jeśli tak i ja też będę tego chciała, to nasze życie zmieni się diametrialnie. Inne zasady i przede wszystkim wzajemny szacunek, czego niestety brakowało - teraz to widzę. Patrzę na wszystko z dystansem - wina po 2 stronach.

Nie musisz "chciec" kogos poznac - mozesz sie o tego kogos doslownie potknac a jesli caly czas zyjesz przeszloscia - nic z tego nowego zwiazku nie wyjdzie. Tak ze nie patrz wstecz - zycie w taki sposob tylko przyprawi Cie o depresje.
Daj sobie czas na zalobe po tym zwiazku ale nie celebruj swojego nieszczescia - jesli zaczynasz myslec o eksie natychmiast zajmij sie czyms (generalne porzadki w szafie, pranie, zakupy).
Ponadto codzienne skupianie uwagi na czymkolwiek innym niz eks - praca, obowiazki, wyjscie do kina, ksiazka, spacer itp - niewiarygodnie pomaga. Rusz sie z domu - moze sport? Wysilek fizyczny poprawia nastroj Nawet pomimo niepogody

Może sie kiedys opamięta, ale kiedy to będzie, czy ja wytrzymam?? No ale do jasnej ciasnej, nie moge czekać na niego do usranej śmierci!!!! Ja tu histeryzuje, płacze, zwijam sie z bólu, a on pewnie z suczą sie zajebiście bawią ;((((

Ona jest z naszego osiedla, małe osiedle w małej mieścinie. Mieszkamy tu od 2004, ona od urodzenia. Poznaliśmy ja 2 lata temu, przyjechala na tydzien do polski, od 2004 mieszkala i pracowala w londynie. wtedy "obracał" ja męża kolega, pobawił sie i zostawił, póżniej bylo jeszcze kilku, ona taki tryb życia lubiła. Od tego czasu mój mąz utzrymywał z nia kontakt mailowy (o czym ja nie mialam pojecia, dowiedzialam sie teraz) ja od czasu do czasu wymieniałam się jakimis wiadomosciami na FB. W listopadzie wrocila z londynu na stale i sie zaczelo. Czesciej sie do mnie odzywała, zaczela przychodzic kilka razy w tygodniu, spala u nas, jadla, pila itp, byla non stop, teraz juz wiem w jakim celu, na bank nie dla mnie, ja bylam tylko przykywką. No i pewnego pieknego dnia dostalam smsa, z męża telefonu, ale pisala ONA i tak sie wydalo...zaczął sie moj koszmar...wczesniej, w grudniu, poronilam, pocieszala mnie ze jeszcze jestesmy mlodzi, ze bedziemy miec jeszcze gromadke dzieci itp, trzymala za reke jak plakalam, a juz bzykala mojego męża ;(

dziekuję bardzo karolko ;-))
Wiem że to wszystko prawda, to co mi radzą inne osoby na forum, ale jakoś ciężko mi to zmienić w czyn ;(( masz racje, jakby teraz pojawil sie w drzwiach i powiedział "wróciłem" to bym skakała z radości, a to niestety błąd ;(( dlaczego ja jestem taka naiwna??

:*

Mnie kiedyś jedna p.dr powiedziała; ,,Jak się pani zacznie użalać nad sobą to będzie już koniec"! Wtedy straciłam pracę w wieku 48 lat(grupowe zwolnienia), do tego były liczne problemy rodzinne i zdrowotne...Ludzie w n.zakładzie dostawali zawałów , popełniali samobójstwa...Poradziłam sobie bo postanowiłam ,że się nie poddam i przeżyłam do emerytury ...Życie nikogo nie rozpieszcza....

A ja nie wiem co mam robić, już mi łeb pęka od natłoku myśli, pozytywnych i negatywnych. Chciałabym się jutro obudzić i nie myśleć o niczym ;(((