mój mąz się nie zaangazował... bo nie zdązył afirmant
prawda jest taka, że jesli nie jest (a nie jest) typem faceta aleksandry - autorki tego wątku- to w końcu poczułby sie odpowiedzialny za kochankę, ona, jako samotna szukałaby w nim powiernika..
powiedział - nie zaangazowałem, się ja odpowiedziałąm- jeszcze... bo to przerwałam
mój mąz poszedł schematem swoich kupmli i swojego środowiska... masz i-phona? masz, masz i-poda? masz, jeszcze do zaliczenia jeden gadżet - kochanka
kiedy miałam takie momenty, że dużo pracowałam, to siedząc w domu przed kompem patrzyłam na swojego męża i myslałąm -nie rozmawiałam z nim od dwóch dni... przecież w ten sposób się rozminiemy i nawet nie zauważymy kiedy..... i siadałam koło niego na sofie i pytałam.. co u ciebie...
okazało się że romans jest łatwy, kochanka nie wymagająca, nikt nic nie wie, jest przyjemnie..
a ja?/
przecież ciebie to wcale nie dotyczy, przecież się nie zaangazowałem, przecież niczego jej nie obiecywałem, przecież jej nie oszukiwałem, nigdy nie powiedziałem na ciebie nic złego i nigdy nie kłamałem, że między nami jest żle...
afirmant
ja wiem, że w życiu bywa róznie, ja wiem, że możemy sie pogubić, ja wiem, że może się miłośc wypalić, że możemy się rozminąc
ja to wszystko wiem..
mój mąz spotkał się z nią znowu - gdy ja byłam w ciązy
spotkał się z nią znowu, chociaż ja poroniłam
w ten sposób, jak dla mnie- w takim waznym dla mnie roku... nie było go przy mnie..
gdy mineły emocje i gdy pochowałam mojego męża - i kiedy przeszłość z nim stała się wspomnieniem wdowy - spotkałam nowego faceta- człowieka po przejściach, który cierpi, po zdradził ukochaną i ja, kobieta która boi się zaufać, która boi się, że już nigdy nie pokocha tak jak kiedyś.. układa sobie z nim zycie
a w każdym razie się stara..
ten nowy facet - to człowiek, który był moim mężem, którego - jak mi się wydawało znałam i któremu ufałam.... okazało., się, że nie wiem nic o nim
ale okazało się, że on nie wie tez nic o mnie, bo nie wie, co mnie dotyka, co mnie rani...
więc to oznacza, że nasze naście lat razem było nieprawdą? że udawaliśmy przed sobą kogoś, kim nie bylismy??
wiesz dlaczego to pisze afirmant? żeby pokazać, że my zdradzone zony, my zdrajcy, nie jesteśmy czarnobiali...
że nie każda sytuacja jest taka sama
i żeby uświadomic młodej dziewczynie, jaką jest aleksandra, że NIE CHCE być częscią bólu, które przypadnie w udziale zonie, męzowie... i jej samej
bo jesteśmy LUDZMI..
w większości przypadkó. rzadziej psychopatami i socjopatami..
a jako ludzie ANGAZUJEMY się
i zawsze są tego konsekwencje i cena, jaka trzeba zapłącić...
czy mogłes się z żoną rozstać łagodniej dla niej? pewnie tak... czy mogłes postapic inaczej? pewnie tak, czy starałes się uporzadkować swoje zycie i byc uczuciwy? pewnie tak.
i ja naprawde chce tylko tego... żebysmy pamiętali, że zyjemy w relacjach, sieciach, układach i związkach. i nie jest tak, że aleksnadra nie ma swojego rozumu i swpoich zasad
i niewazne, czy nazwiemy to nie czyńdrugiemu.. czy zło wyrządzone powraca..
wazne, że jakies zasady istnieją
'
i tyle
i ja staram się ich trzymać...
a propos
nie wiem, czy umiem zaufac i pokochac jak kiedyś.. tego nie wiem...
ale wiem,że tego cchę i tego potrzebuję
a jesli kiedyś okaże się, że się nie udało mi stwporzyć z mężem relacji takich, jak chce -to odejdę
a jesli kiedyś spotkam kogoś, do kogo poczuje to, co kiedyś do mojego męża - to odejdę.
ale konsekwentnie i uczciwie
i w zasadzie nieważne, co robią, co zrobią inni i jakie decyzje podejmuja
ja za swoje decyzje jestem odpowiedzialna i mam wpływ na sswoje czyny i intencje, które mną kierują
i mam zamiar przyjaznie patrzec na siebie w lustrze.. chociaż pewnie wszyscy znajomi 40-latkowie wokól slinią się jak widzą młódki jak aleksandra
ale ich wybór, ich sprawa i ich zycie..
ja jestem End-Aluzja.
'