STOKROTKA-CAFE

Witajcie przy popołudniowej kawie,

Na rowerze się "urypałam" tak jak lubię. Trochę wiało niestety.

Sandro - o tym, przy którym z rodziców zostaną dzieci zdecyduje sąd, a nie dzieci, choć ich postawa będzie badana w RODK.
Koniecznie poradź się prawnika. Najlepiej jakbyś zrobiła wywiad, ktory specjalizuje się w rozwodach.
Gromadź dowody zdrady jeśli sie da. To będzie bardzo istotne w sądzie. Przecież może się wyprzeć.
Jeśli nie masz pieniędzy to rzeczywiście zostaje Ci bezpłatna pomoc, ale zastanów się nad "płatnym" adwokatem, bo jeśli sprawa trafi do sądu to z reguły (nie zawsze) taki lepiej się stara.
A w ogóle widzę, że bardzo się pozbierałaś i cieszę się. Teraz będzie Ci to potrzebne.
Duchowo jesteśmy z Tobą.

Witam wieczorowo wszystkie Stokrotki

Sandro
                   zobacz jak nasze losy stały się podobne do siebie.
Napisałaś dostałam wiatr w plecy, ja też po wyprowadzeniu się męża
i tak trzymaj.
Sandro, idź za ciosem,  do prawnika, jak się psychicznie będzie znęcał na policję, nie daj się.
Chce sobie ułożyć życie nich sobie układa,
ja się cieszę, że nie będziesz tkwiła w tym beznadziejnym związku
i marnowała życie.
                     Dasz radę, jestem tego pewna.
Pisałaś, ze mnie zazdrościsz, spraw, abym ja Tobie zazdrościła

                     Sandro, ja jestem szczęśliwa i wierzę , że Ty będziesz.

Gratulacje za 2000 tysiączki

Witajcie Stokrotki,

Zimno mi dzisiaj, siedzę przy laptopie opatulona w rzeczy i porannik/ bo cieplutki i milutki/.

Jednak nie pada i szkoda bardzo,ze wczoraj nie było takiej pogody jak dzisiaj, bo w polowie uroczystości ,gdzieś ok.15,30 lunął straszliwy deszcz, ktory wygonił gosci zjazdowych do sali gimnastycznej ,w ktorej zrobiono kawiarenkę.

Ogolnie jednak zjazd udał się znakomicie- zarówno oficjalne uroczystości jak i te kameralne pełne były historii i wspomnień.Wszak to było 150-lecie powstania mojego liceum.
Najlepsze były powitania i zgadywanie kto jest kto- czyli kto własnie stoi przede mna i skąd ja go znam.Wprawdzie kazdy dostał na początku plakietkę z imieniem i nazwiskiem /panie miały 2 nazwiska/ oraz z rokiem ukończenia liceum, ale po pierwsze nie kazdy je założył, a po drugie bez okularów z bliska trudno mi bylo czytać małe literki.
Niezawodne bylo w tym przypadku posłuchanie glosu"delikwenta".Bo glos czlowieka się nie starzeje i wiele osób tak własnie kojarzyłam.Najstarszy nasz belfer- 92 letni- trzyma się najlepiej i jako nieliczny z grona wybierał się na nocna bibkę.Z mojej klasy wszyscy wracali wieczorkiem do domów, ja miałam szczescie, bo kolega zaofiarował się,że odwiezie mnie pod sam dom.Ja wcale nie namawiałam go do tego, ale on stwierdził,że tak fajnie się rozmawia,że nie ma sprawy.A że jest to kolega , w którym w podstawówce sie podkochiwałam, to sentyment został ......i faktycznie czas zleciał błyskawicznie.
Miałam tez satysfakcję patrząc na wiele moich koleżanek, które w bardzo widoczny sposób "zestarzały się".Zwłaszcza jedna, z którą mieszkałysmy rok w czasie studiów.Widziałam ja po raz pierwszy od tamtego czasu i po prostu nie poznałam.I przytyła i jej twarz pokryła się widocznymi zmarszczkami wzdłuż i wszerz.Kurcze - pali dziewczyna całe zycie /już w czasie studiów paliła/ no i niestety - twarz jak siatka.

Dziewczynki - mimo,ze niby dzisiaj odpoczywam, to cały czas coś robię, więc teraz idę opatulić się kołderką i wygrzać w ciepełku.

Gdybym przypadkiem juz nie wpadła z dobranocka, to znaczy ,że ciepełko mnie zmoglo.

Na wszelki wypadek - do jutra.

Lusilko - ja też lubię szkolne spotkania. Spotykamy się co 5 lat choć ja nie zawsze na nich jestem.
Pamiętam pierwszą rocznicę matury, która się odbyła (chyba 10-lecie) to zauważyłam, że kobitki wyglądały w większości okropnie zaniedbane. Ale już na kolejnych zjazdach to raczej panie wyglądały nieźle, a panów ciężko jest rozpoznać.
Co do reszty elementów spotkań to podobnie jak pisze Babcia. Niektórzy chwalą się osiągnięciami, a inni milczą. Pewno, że pochwalić się można, ale z taktem i umiarem.

Miłego wieczorku wszystkim. Dla mnie jak zwykle będzie pracowity.

Hej, Wifo, to nie remont, ani nocne klikanie dało mi w kość, a początek jakiejś grypy, czy innego diabelstwa.
Nie należę do osób, które marzną w temperaturze pokojowej +20, a wczoraj szarpało mną zimno, dzisiaj też po plecach pełzało mi coś chłodnego.
Stopy mam jak lodowce, a zawsze były jak z piekarnika.
Po prostu, wraz z jesienią przyszło do mnie choróbsko.
Mam uszy zimne, jak by siedziały w lodówce...., ale od tego się nie umiera, więc po prostu położyłam się pod kołerkę, bo mam ten komfort, że wiele takich byle jakich stanów, po prostu prześpię.
Mój organizm w ten sposób reaguje na osłabienie, że potrzebuje snu.

Witam wieczorowo....... :):)
Z moim zdrowiem jest już coraz lepiej....jednak jest jeszcze "coś" co u wielu osób wywołuje "delikatnie mówiąc zdziwienie"....
Musiałam z córką wypowadzić się z domu ponieważ mój jeszcze trochę mąż nie płacił za prąd i zrobił 3.000 zaległości i...... Wyłączyli jak byłam u lekarza.Nie da się tak mieszkać szczególnie jak się jest chorym.
Córka mieszka u koleżanki ja u znajomych......czekam na 11 października na rozwód i przystępuję do podziału majątku zanim dom bez prądu i pewnie wkrótce i bez gazu się rozleci i straci bardzo na wartości.
Jest ciężko ,bo bycie bezdomnym to dziwne położenie życiowe,ale i tak jestem szczęśliwa,bo mam wokół wiele osób,które pomagają i wspierają duchowo a to bardzo wiele znaczy....... :):)

Dorotko
                     ja także współczuję, ale drań, takiego skrócić o łeb, to mało.
Dobrze, ze tak jak ja masz osoby, które Tobie pomagają.
Mój pikny tez wiedział,ze wkład kominowy jest do wymiany,
to wolał jechać do Częstochowy , a potem na wczasy.
Ot logika chłopska.
Teraz to ja muszę ponosić koszty wkładu kominowego.
Jeździ naszym wspólnym samochodem,
więc to on mógłby pokryć koszty wkładu i montażu.

Babciu Kochana..... Są ludzie i ludziska .....a jak człowiek jest młody i głupi to jednocześnie ma kłopoty z zaślepieniem.....najpierw zaufałam,bo myślałam,że mogę stworzyć rodzinę taką o jakiej zawsze marzyłam...a potem to pojawiły  się dzieci i dla nich starałam się aby były uśmiechnięte i żyły w pełnej rodzinie,bo przecież "nie bił,nie pił,nie zdradzał.....ale....." no właśnie .....czasami to nie wszystko co może zabić rodzinę i miłość.....
Życie wszystko weryfikuje tylko my często nie chcemy tego zauważać.....wyrządziłam krzywdę dzieciom i mam tylko nadzieję,że mi to kiedyś wybaczą.....

Dorotko
                     dzieci pójdą własna droga i nie tylko wybaczą, ale będą starsze to zrozumieją.

Malwinko
                      ja od dziesiątek lat mam kłopoty ze spaniem, więc dlatego napisałam, ze muszę przemęczyć.

Witam i ja Myszki ... wieczorkiem.....

Sandro - dziewuszko ... cwietuszki dla Ciebie  - głowa do góry będzie dobrze

Dor - przykre,że musiałaś się wyprowadzić do koleżanki ....

jak czytam takie smutne sprawy - to dziękuję Bogu - że dawno mam to za sobą .....   echhhh

co do spotkań klasowych ... to Wifka dobrze napisała : z kim chce przyjaźnie się od szkoły podstawowej ,a kto nie przypadł mi do gustu - to i tak nie przypadnie .... 
nic dodac nic ująć ...

BabcINKO kuruj się

Lusilko - a ten kolega - ??? dalej przystojny ??? miłe jest takie spotkanie nie ???

spędziłam dzień na porządkach w dokumentach i papierzyskach - od dawna za to nie mogłam się zabrać ....
z przerwą - na klachanie półtora- godzinne    w słoneczku z moimi dwiema sąsiadkami

Dorotko
                      przypomnij, to 11.10 będziemy trzymały kciuki za pomyślność. Która to rozprawa?

Babciu
                   tutaj masz rację, chociaż nie do końca.
Znam taka odpowiedź, koleżanki córka odpowiedziała,
a kto Tobie kazał się z nim męczyć?

Napaliłam w kominku i siedzę z krótkim rękawku i ........ :

Gdzie się podziała nasza Klaudynka?

Dobry wieczór. Dziękuje za kwiatki. Babcia to ma sokole oko. Nawet bym się nie zorientowała, że stuknęłam 2000.

Wifo - wiatr, wiatrem...ale nie powiem, przyszedł wieczór i wcale nie jest tak łatwo. Kiedyś myślałam, że będzie mi łatwiej. Teraz, gdy widzę, że ma czas na wszystko, na wszystko oprócz garażu...to wiecie...

Poczytałam teraz wasze posty. Dorotko - to bardzo, bardzo smutne.
poczytałam jak mnie wspieracie, jak wspieracie inne dziewczyny, jak wiele jest problemów tylko tutaj, u nas w kafejce... A nas tylko taka garstka.
I się rozpłakałam...

Nie umiem się chyba otrząsnąć.

Sandro!!!
Nie pokazuj swojej słabości, bo druga strona będzie zadowolona, że cierpisz.
Tak jak Wifa pytam Ciebie, dlaczego płaczesz?
Czego Ci tak żal?
Pisałaś, że małżeństwo istnieje już tylko na papierku....
Przecież Ty też masz kogoś, więc dlaczego mąż nie może mieć partnerki?
Jesteście młodymi ludźmi i możecie rozstać się bez prania brudów.
Każde pójdzie w inną stronę i spróbuje żyć po swojemu.

Basia
                    fajna wklejka.
Babciu
                   ja często nie rozumiem ludzi.
Sandro
                   weź się dziewczyno w garść, a nie jak taki winobluszcz siedzisz i płaczesz.

Wifo, ja też czasami nie rozumiem czyjegoś postępowania, ale staram się zrozumieć, chociaż, nie zawsze na tym dobrze wychodzę.
Jednego tylko nigdy nie zrozumiem.
Ludzi, którzy wolą iść do Opieki Społecznej po 100, 200, lub 300 zł jakiejś zapomogi, zamiast wziąć się do pracy, bo za 1000 zł, to im się nie opłaca z łóżka wstawać.

Spokojnej nocy Basiu, coś długo trwa remont tej Twojej ulicy.
Czy to jakaś główna ulica?

Dziewczynki, sen mnie morzy, więc się pożegnam i życzę wszystkim Stokrotkom pięknych, kolorowych snów.
Do jutra, kobietki:):):):)

Ba-Cha - jak długo juz trwa remont Twojej ulicy?
Remont mojej trwał........2 lata.
Paradoksalnie, najpierw się cieszyłam bo przestały jeździć samochody. Ale szybko mi przeszło. Pył, maszyny (zamiast samochodów he,he) i złośliwcy robotnicy, którzy zastawiali mi częściowo wyjazd z garażu i patrzyli jak to sobie baba poradzi z wyjazdem (samochód jest duży). Któregoś dnia miałam dość i ich zjechałam równo (ale bez wulgaryzmów). Dowiedziałam się, że czołg by się zmieścił nie tylko samochód. Powiedziałam im, że następnym razem przejadę im czołgiem po ich maszynach i jeszcze każę zapłacić za porysowany lakier na czołgu. Skończyło się zastawianie garażu.
Na koniec remontu zatkali mi (już inni) rurę kanalizacyjną i fekalia cofnęły się do piwnicy. Tym razem małżonek robił raban.
Nie daj boże więcej remontów ulicy.

Witajcie Stokrotki, ale jeszcze wszystkiego nie przeczytałam, zaraz to nadrobię.

Klaudynko
                        dzisiaj do tanga nie ma trzech. Babcia zaniemogła i poszła spać.

Klaudynko
                        a może to my jesteśmy winne temu, ze dziady tak postępują.
Ja akurat nie narzekam, bo było mi to na rękę.
Wolę być sama , niż samotna w związku.

Lucynko
           wszystko przed Tobą. Kiedys, jeszcze niedawno tego miejsca nie znosiłam.
Zobacz jak to wszystko się zmienia. Dzisiaj siedziałam z Czarusiem na kolanach na tarasie, na słoneczku i westchnęłam mówiąc "dziwny ten świat"

Pewnie że nie mamy recepty na to jak byc dobrą żoną i co to znaczy, w domach rodzinnych przygotowano wiele z nas do roli gospodyni, matki, kucharki  itd , ale nie nauczono nas jak żyć szczęśliwie, może stąd biorą się te nasze niepowodzenia.

Klaudynko, wychowałam się w zupełnie innym domu,
gdzie mój ojciec wykonywał wszystkie prace tzw. kobiece.
Tak też starałam się, aby było w moim domu.
Syna tez wychowałam na samodzielnego człowieka,
gdzie prace domowe wykonywane przez  faceta to żaden wstyd.
Zresztą ja nie ma nic z "kury domowej"

Witajcie. W końcu się doczłapałam.

Wifo i Babciu - "płaczę", bo chyba faktycznie chodzi o dumę.
Mnie nie kochał i to mi powiedział i to boli, że ja wciąż myślałam,
że nie umie okazywać uczuć, a on nie kochał. Po prostu byłam oszukiwana.

Dziewczynki, no nie wiem, jak to jest. W ciągu dnia jest OK, nawet czuję się silniejsza. Patrze na niego i wiem, że nie umiałabym się np. przytulić. Naprawdę nie wiem - dlaczego wieczorem nadchodzi żal ????

Ależ Ci faceci mają dziś przerąbane.
Chyba pieką ich policzki.

W moim domu rodzinnym to Ojciec pracował na dwóch etatach, po śmierci ich pierwszej córeczki która zaraziła się u sióstr od kolezanki szkarlatyną. Więc mama nie pracowała wychowywali czwórkę dzieci ale oboje, mimo tego ze ojciec dużo pracowal ale też duzo czasu nami sie zajmował.  U mnie było inaczej, byłam kurą domową, pracowalam, uczyłam się i dwoje dzieci meża wychowałam, zachorowałam i siadłam na doopie. Mąż miał taką pracę ze jego cały czas nalezał do pracy a dom na mojej musiał byc głowie. I tak już zostało.

Klaudynko, jak sprawia Tobie to radość, to nie zmieniaj tego.

Sandro
                     pospisuj sobie co masz załatwić i jak.
Nie czekaj na jego ruchy, bądź zawsze o dwa kroki przed nim.
Tym bardziej, ze on ma rodzinę do pomocy.

Klaudynko hihihihi dobre, muszę zapamiętać. :

Od jutra koniec mojego tyrania, jadę do kosmetyczki,
potem ufarbować włosy, trza ; o siebie zadbać.
Zaczynam się znowu malować.

No właśnie - mam szeroką dooopę, ale jakoś nie umiem tego tam wepchnąć.

Klaudynko
               nie myl potrzebującego, a wykorzystującego :

Nie tylko awatarek , ale i sygnaturę.