2.5 roku związku i powiedziała, że jej już nie czuje tego samego - Netkobiety.pl

Ale o czym ona chce myśleć?? O tym czy dalej chce być?? Dziwne, ale ok. Ja mam tylko 25 lat życia za sobą i nie muszę rozumieć.

Wyjechała w poniedziałek wczesnym rankiem ze znajomymi w te góry za granicę i dość długo czekałem na kontakt z jej strony. Doczekałem się informacji na drugi dzień. W między czasie zadzwoniłem do jej matki, żeby się dowiedzieć czy dojechała bezpiecznie na miejsce. Jej mama pewnie jej to przekazała, bo wczoraj znowu otrzymałem informacje od dziewczyny, tym razem jakoś z bramki SMS, że dojechała, żebym się nie martwił etc. i na końcu po raz drugi zastosowała sformułowanie "pozdrawiam". Ani na pierwszą, ni na drugą wiadomość jej nie odpowiedziałem. Nie wiem w końcu czy dobrze robię, ale wolałbym to jednak zostawić i po prostu wymóc jakoś na niej, żeby sama z siebie do mnie pisała i czasem mnie poinformowała co u niej...jak myślicie, zda to egzamin? Wole na czas jej nieobecności trochę się wyciszyć i przestać tyle o tym myśleć, bo niedługo sam jadę na wakacje i nie chciałbym ich sobie spieprzyć...

No właśnie też to tak traktuje... Chciałem w tej chwili wstrzymać się z robieniem czegokolwiek. I tak jej nie odpisze na smsa bo wysyłała go z bramki, z komórki nie korzysta bo nie wykupiła roamingu, a na fejsie siedzi teraz rzadko bo spędza całe dni w górach. Akurat nasze wyjazdy się zazębiają, bo ja wyjeżdżam w tę sobotę, a ona w poniedziałek wraca. Nie wiem czy dobrze zrobię, ale jeśli nie otrzymam od niej kolejnej wiadomości (takiej płynącej z potrzeby rozmowy, a nie, żeby to mieć za sobą) to po prostu nie będę pisał. Jak wspomniałem wcześniej teraz nie wiele mogę zrobić. Natomiast obiecałem sobie i jej, że po wyjeździe spotkamy się i ostateczne pogadamy. Chciałbym to już mieć za sobą. Ponieważ jadę na tydzień nad morzę, to chciałbym się trochę pobawić, a może nawet poznać nowe twarze

No w sumie to czemu nie Dzięki za pomoc:) Zajmę się sobą i swoim czasem na wakacjach już niedługo:) A jeśli chodzi o dziewczynę to nie będę się odzywał...

Nie no oczywiście jak zwykle się z Tobą zgadzam Mądrze prawisz, lub inaczej, mówisz to co ludzie z pewnością chcą usłyszeć Ja to bardzo cenie i dzięki za uwagi:) Na pewno nie będę się zadręczał na wakacjach. Trochę to długo trwa, ale powoli dopuszczam do siebie myśl, że to może nie jest ta kobieta po prostu:) Na razie nie chce walczyć, nie chce nic robić, chciałbym tylko się wyszaleć Jak czuje coś więcej niż sympatie to poczeka, jeśli nie poczeka to znaczy, że nie była warta moich starań, ale to już odkładam na za tydzień mniej więcej Mam nadzieje, że do tego czasu tu nie zajrzę...I really hope so...

u mnie mineło 5 miesiecy od rozstania i przez ten cały czas dalej spotykalismy sie jak para. on cały czas zabiegał o kontakt, zawsze on pierwszy pisał. wiec powiedziałam dosc. teraz ja z toba zrywam. i tak nie odzywalismy sie do siebie przez dwa tygodnie. było bardzo łatwo nie odzywac sie do niego. wmowiam sobie ze to jest jedyne co moge zrobic aby cokolwiek naprawic. szybko mineło (cały czas bawiłam sie) i sam odezwał sie  nie pisał za duzo. tylko ze obiecuje ze cos wiecej na maila mi napisze. ze dziwnie mu tak teraz jest

Wiec nie zadreczaj sie, musisz wiedziec ze milczenie i dobra zabawa to najlepsze co mozesz teraz zrobic aby ta dziewczyna wrociła, albo spotkac duzo lepsza

Ja czekam az jeden kolega przyjedzie do PL i mamy umowic sie. juz nie moge sie doczekac bo to bedzie moja pierwsza randka w ciemno i pierwsza od 6 lat

Dobra wyjaśniło się wszystko. Nie powinienem się po rozstaniu w ogóle odzywać do tej dziewczyny. Jednak nie jest zdecydowana na cokolwiek. Nie wie sama czego chce. Jedyne co wie to to, że chciałaby się bawić. Ona zdaje sobie sprawę z tego, że podoba się chłopakom. Jest jej z tym dobrze, że jest adorowana przez innych. Chce być pewnie zdobywana, aczkolwiek nie chce plątać się w inne związki. Ja wiem jedno... nie chce mieć z nią już nic do czynienia...Odcinam się, nie będę cały czas zachowywał się jak piesek, który wierzy, że może się uda i będzie jak dawniej! Nie ufam jej... Mam to serdecznie w dupie!

Ona w tej chwili będzie robić wszystko, żeby myśleć tylko i wyłącznie o sobie. Ale spoko już się nastawiłem na to i znam kolei rzeczy, które nastąpią. W pierwszej kolejności adorator który już się znalazł będzie dla niej z pewnością dobrą partią do uporania się z problemem mętliku w głowie. Niestety już nie wierze tej dziewczynie i nie sądzę, że zachowała resztki przyzwoitości by po prawie 2 miesiącach od zerwania nie szukać nowego "przyjaciela". Trochę czuję się wykorzystany, mimo wszystko..., ale sam sobie jestem winien takiej sytuacji... Nie wiem co pokaże mi przyszłość jednak w obecnej chwili wiem jedno - koniec ze związkami, przynajmniej na jakiś czas.

na fb jest opcja ignorowania aktywnosci znajomego. Polecam

Sam mowisz ze zaczynasz rozumiec ze na Ciebie nie zaslugiwala. Zycze Ci powodzenia na dalszej drodze. Uwierz w siebie a bedzie dobrze:)

Dobra trochę mi się "zadra" w sercu odnowiła i nie bardzo wiem co w takich momentach zrobić bo tak jak wczesniej było w miare ok tak teraz boli:/ Zaczne może od tego, że jak zablokowałem swoją byłą na fejsie i wykasowałem wszelki kontakt to tego samego dnia, dokładnie 20 września, dostałem od niej smsa w którym napisała mi, że: każdego dnia zadaje sobie pytanie czy to ma tak wyglądać jak wygląda w tej chwili i czemu oboje (rozbawiło mnie to) tak szybko odpuściliśmy, czemu nie poprosiłem ją o rękę jak tak bardzo tego chciała. Powiedziała, że jak się budzi i idzie spać to każdego dnia myśli o mnie, i bardzo chce, żeby to wszystko się dobrze skonczylo... no i napisała, że przeprasza, że tak pózno ale teraz miała odwagę mi to napisać...Ja jej na to nic nie odpisałem bo obiecałem sobie brak jakiegokolwiek kontaktu z tą dziewczyną...i będę się tego trzymał, ale wczoraj przeżyłem tzw. epic fail...
Wysiadając z pociągu zobaczyłem ją z chłopakiem z którym była w górach i który się o nią starał jakiś czas od naszego zerwania...trzymali się za ręcę, a że była godzina 23 to na pewno szli do niej na noc. Ona mnie widziała i nawet odwracała się za mną, a ja starałem się udać, że spływa to po mnie...no niestety nie spływa i pomimo iż nie chce robić czegokolwiek w kierunku ponowienia kontaktu, to po prostu psychicznie nie wiem jak do tego podejść...

Doszedłem do wielu różnych wniosków, ale jestem bardziej niż pewny, że ona po prostu chce przygód. Nie zamierzam wracać do niej, wystarczająco często nie doceniała w związku wielu rzeczy. Naszym wspólnym koleżankom wielokrotnie się chwaliła (albo żaliła), że ma ze mną za dobrze. Teraz ma nowe doświadczenie i nowego chłopaka. Irytujące jest jednak to, że pomimo tego wszystkiego 2 tygodnie wcześniej napisała mi takiego smsa... Wczoraj zabolała na pewno rzeczywistość...zabolało to, że ją w ogóle zobaczyłem. Chciałbym w sumie pójść inną drogą i zacząć zapominać o tym nietrafionym związku....wydaje mi się, że po prostu za bardzo się angażuje. Nie będę jej zdobywał bo jeszcze tak nisko nie upadłem (miałem swoją próbę, którą ona odrzuciła) i mam nadzieje, że do tego nie dojdzie. Miała swobodę i miała miłość, to, że czasami brakowało jej adrenaliny i emocji wynikało raczej z braku czasu z obojga stron...jeszcze rok temu było na prawdę znakomicie i nie mieliśmy problemów. Niestety ona nie wiele robiła by to utrzymać, a kiedy ja coś próbowałem to tak jak przy ostatnim spotkaniu, super wyszło, ale następnego dnia ona się ode mnie odcięła...

Przepraszam, że będę szczera, ale ja przechodze podobną sytuację - tylko że odwrotnie, ja odchodze. Żałuje tylko, że mój partner nie potrafił o mnie walczyć...właściwie nic nie zrobił oprócz kupienia mi cmentarnego wiechcia
Mi jest przykro, że po 4 latach ktoś z kim żyłeś mówi Ci, że jego nie mozna zmusić, tylko zachęcić i jak nie widzi korzyści z danej sytuacji to się nie stara...co to ma znaczyć?! Myślałam że jak się kogoś kocha, to robi się bezinteresownie coś, tylko po to by sprawić przyjemność tej drugiej osobie....
Myślę że wy faceci czasami nie myślicie, że głupia kolacja nie załatwi problemu, one nie rozwiążą się same... i pamiętaj, że nic nie dzieje się bez przyczyny.
Ale życze Ci cierpliwości i trzymam kciuki

Kolibre - Wiem o co Ci chodzi, jednak niestety w moim przypadku wyglądało to tak, że robiłem dla drugiej osoby bardzo dużo, nawet powiem Ci, że ona czasami starała się odwdzięczać za to co robię jakimiś gestami czy po prostu miłością i przywiązaniem. Tak teraz wracając do tamtych czasów obawiam się, że więcej w tym było przywiązania niż miłości... Poza tym jak już pewnie wspomniałem, dowiedziałem się, że te moje starania w związku skutkowały tym, że dziewczyna nie potrafiła się odnaleźć w sytuacji. Robiło jej się głupio kiedy byłem prawie na każde jej zawołanie. Przez cały związek byłem bardziej jej przyjacielem niż chłopakiem...to niestety bardzo źle się dla mnie skończyło jak widać:/ Gdyby chociaż moja była zechciała ruszyć się i powalczyć trochę to byłoby teraz inaczej... Jej jednak zabrakło zapału, mówiąc bardziej wprost, znudziłem się jej...

JustynaG - niestety trend chama i prostaka był zawsze bardzo popularny:/ Jeśli jest się dobrym i oddanym to dostaje się po dupie. Nie mówię, że chcę się zmienić, ale chciałbym to jakoś wypośrodkować i stąd teraz jestem sam bo nie wyobrażam sobie, że miałbym znowu być na posyłkę kobiety...Ale jak to mówią "Czas goi rany", moja sytuacja to świeża sprawa i pewnie jakoś sobie poradzę z tym prędzej czy później Tobie życzę tego samego

Zgadzam się z Tobą JustynaG Kiedyś przyjdzie i na nas czas. Teraz mnie trochę denerwuje np. to, że moja była cały czas mi się śni Nie wiem....to uczucie jest głębsze niż myślałem, mimo iż racjonalnie sobie tłumacze, że i tak nic by z tego nie wyszło i nawet jakbyśmy dostali drugą szansę, to nie ułożyłoby się nam tak czy inaczej. Takie powroty po prostu nie są owocne, a wiem to z opinii znajomych, którzy przechodzili podobną sytuacje... W tej chwili dręczy tylko samotność. Zastanawiam się jednak czy z kobietami to już tak jest, że uwielbiają jak na początku stara się facet? Czy może jest szansa, że jakąś poznam i generalnie będzie na odwrót? Chciałbym bo na razie nie mam siły, żeby się niepotrzebne angażować emocjonalnie w to wszystko...

Mallevs,

Z kobietami jest dokladnie tak samo jak z facetami. KAZDEGO mimo ze nie wiadomo jak  sie zaprzecza przed samym soba, pociagaja osoby pewne siebie, lekko niedostepne i atrakcyjne.

Sam pewnie znales dziewczyny ktore za toba 'biegaly' itp, i jakos sam takiej nie pokochales tylko wlasnie inna...

No niestety trochę w tym prawdy jest...Sam w tej chwili poznałem kilka dziewczyn i kiedy coś miało się kleić to generalnie uciekałem bo wychodziłem z założenia, że im bardzo zależy a mnie jakoś nie...Nie wiem z czego to wynika. Jak trafiam na kobiete fajną z charakteru to nie pasuje mi z wyglądu. Za to jak spotkałem dziewczyne super z wyglądu w 100% w moim typie to okazało się, że dziewczyna sama nie wie czego chce, generalnie ma jakieś problemy ze soba, zachowuje się jakby miała rozdwojenie jaźni itd. Mimo iż wciąż szukam i nie poddaje się w znalezieniu swojego  szczęścia to zauważyłem, że cały czas w moich snach pojawia się moja była, a staram się nie myśleć o niej w ciągu dnia. Pomimo tłumaczeń znajomych  i własnym przekonaniom, że to nie była dobra kobieta, cały czas mnie do niej ciągnie:/ Jak to zmienić? To po prostu samo przejdzie i musze dać sobie czasu? Ostatnio nasza wspólna koleżanka (moja i mojej byłej) wstawiła zdjęcia z sylwestra na fejsa. No niestety tak się stało, że i ja je zobaczyłem:/ Facet z którym jest w związku (moja była) dalej wygląda beznadziejnie, natomiast ona wydaje się ładniejsza. Nie wiem czy to wynik przemijającego uczucia, które nasila się w takich momentach,czy po prostu ludzka głupota:/ Chciałbym się definitywnie odciąć i uwolnić od tego uczucia bo wiem, że nasze drogi już się nie zejdą nawet jeśli kiedyś będzie tego chciała...Niedługo mam urodziny i mam jedynie nadzieje, że do mnie nie napisze z tej okazji:/

Na początek prośba do Ciebie Myszeczka, czytaj ze zrozumieniem bo ani ja do niej nie napisałem ostatniego smsa, ani nie byliśmy razem jak była czy wróciła z tych gór ze znajomymi...I tak pisałem jej, że bardzo bym chciał z nią spędzać te wakacje. A co robiłem dla niej, żeby było lepiej w związku? O tym dalej napisze...

Prawda jest taka, że przez ten czas jak nam w związku nie szło zawsze to ja robiłem pierwszy krok. Jeśli dziewczyna mówiła mi, że razem odpuściliśmy i, że to ja jej nie poprosiłem o rękę a bardzo tego i chciała i ciągle o tym myśli, ale nie miała odwagi tego wcześniej napisać to prawda jest taka, że nie pisała tego pierwszy raz. Zawsze padało z jej ust sformułowanie, że nie miała odwagi czegoś zrobić, a ja zawsze pochylałem się nad jej wyznaniem jak nad małym zranionym pieskiem i starałem się pomóc. Wiele było takich sytuacji, że moja była mimo próśb i rozmów sprawiała, że w związku nie czułem się zbyt komfortowo. Od pewnego czasu byłem jedynie przyjacielem. Byłem jedynie osobą, która pomagała w momencie kiedy ona nie radziła sobie ze stresem w szkole, złymi relacjami z bratem czy z rodzicami itd. itp. Jednak to nie był związek partnerski bo mimo iż ja chciałem jej pomóc ona nie dawała z siebie nic w zamian. Chciałem się z nią spotkać, gdzieś wyjść, przenocować u niej, pogadać, przytulić się....cokolwiek, a ona mi ciągle tłumaczyła, że ma nowy kierunek studiów i nie ma czasu niestety żeby się spotkać. Przecież osoba, kochająca, której zależy zawsze znajdzie czas. Ona jednak miała do mnie żal o to, że kiedyś miałem do niej o coś pretensje (nie wiem czy jest sens o tym pisać bo to głupie) i ten jeden jedyny raz bardzo się na mnie zawiodła. Niestety dziewczyna poczuła się urażona tym i generalnie nie przyzwyczajona do tego, że jej mogłem coś takiego wypomnieć...

Teraz powiedz mi jak mam rozumieć ten fakt, że robię 14 sierpnia dziewczynie kolacje przy świecach, siedzimy i gadamy i tlumaczymy sobie pewne sprawy, a następnego dnia ona wyłącza komórkę i jedzie sobie z koleżanką i tym kolegą, który teraz jest jej chłopakiem, do Torunia na cały dzień przy czym dopiero o 23 dowiaduje się gdzie i z kim była. Ja jej nigdy nie trzymałem jak "na smyczy" i nie kontrolowałem tego co robi. Mówiła mi, że spotyka się z kolegami czy koleżankami i mówiłem "spoko to napisz jak wrócisz". Wiele razy mi nawet wypominała, że jestem dziwny bo nie jestem w ogóle zazdrosny. Tu nie otrzymałem żadnej informacji, nawet nie chciała mi powiedzieć podczas kolacji i naszych rozmów, że umówiła się i jedzie sobie na wycieczkę. Czy to tak ciężko? I jeśli dziewczyna mi pisze, że "razem" odpuściliśmy to dla mnie jest to po prostu żałosne. Po tamtym zdarzeniu odezwałem się tylko tego samego dnia o 23, żeby jej powiedzieć przez telefon, że skoro tak sobie zagrywa to niech nie liczy na kontakt, ze mną bo ja już nie będę koło niej chodził na paluszkach.

Nie byłem pierwszym facetem, którego (zapewne, chociaż mogę się mylić) potraktowała na tzw. "zakładkę". Ona mi mówiła wiele razy, że nie umie być sama. Poza tym przedstawiając ostatnie fakty jak ma się spotkanie i szczera rozmowa w 4 oczy oraz moje przepraszanie do jej smsa, wysłanego dopiero po miesiącu od tamtego zdarzenia? Ktoś mi to wytłumaczy? Ja generalnie wychodzę z założenia, że ten sms był po prostu po to, żeby się dziewczyna mogła "wybielić", żeby pokazać, że w związku to jednak była moja wina i tyle...

Ona miała ewidentny problem z roamingiem w górach, ale ja starałem się jej pisać maile i pisać do jej mamy, żeby jej ode mnie przekazywała wiadomości. Niemal codziennie pytałem się jak sobie radzi w górach i czy wszystko w porządku. Nie chodzi o to, że ja zwalam całą winę na nią, ale o to, że dochodzi do mnie jak bardzo przegrany byłem w tym związku:/

No niestety wyszło jak wyszło, wiem, że już nie wróci. Myślałem, że ją rozumiem, ale okazało się, że nie do końca. Pomogłem jej w życiu (tutaj znowu nie wyssałem tego z palca, ale ona sama mi o tym powiedziała). Starałem się zrobić dla niej wszystko jednak jedyne co otrzymałem w zamian to informacja, że jest jej głupio, że tyle dla niej robie, a ona nie wie jak się zachować:/

to już kolejna tego typu historia którą  czytam na forach internetowych.Wszystkie zaczynają się tak samo- bardzo szczęśliwy związek trwający 2/3 lata,któreś ze związku ma nagle wątpliwości,nie śpi,nie je,myśli,aż w końcu wyskakuje do swojej drugiej połówki z tekstem o 'wypaleniu'.I  o tym,ze  może chce,a może nie chce, oh nie,nie wiem czego chce!
I każda z tych trwających kilka miesięcy  historii dzieli się na szarpanie dwójki ludzi,wątpliwości,rozterki.Jedno walczy,a drugie zwodzi,daje złudne nadzieje,aż w końcu następuje wielkie bum-ostateczny koniec,nie wyszalałem się,to nie było to,chce nowego partnera.Ciekawa jestem,jakie przemyślenia pojawią się w głowach porzucających po kilku latach.Czy będą żałować? Jestem jedną z tak porzuconych.Z tym,że ja domyślając się  jak to będzie wygladać w przypadku zachowania kontaktu chociażby smsowego (jak u ciebie)-powiedzialam,ze go nie chce.Nie chce walczyc smsami.walczylam wkładając serce w cały związek przez 2 lata,jeżeli ktoś nie docenił tego, co przez ten czas miał  ,to ma docenić po kilku smsach?
I choć miałam wątpliwosci czy dobrze zrobiłam zrywając kontakt z tym'niezdecydowanym',to juz nie mam.Jakby doszedł do jakichś wniosków ,to zna mój adres.A jeśli odchodzi,bo potrzebuje świeżości,nowości, zdobywania-to moje smsy z zapewnieniem dozgonnej milosci nic mi nie pomogą w ratowaniu związku...Ich strata,widocznie to taki TYP ludzi.Szokujące,jak schematycznie się zachowują...znalazłam w internecie  tylko jeden taki scenariusz z happy andem(nawet na tym forum),więc już nie czekam aż mój ukochany zrozumie i wróci.Bo pewnie nie wróci.Szkoda,że czasem prawdziwa twarz najukochańszej osoby wychodzi po tylu latach,po długim i szczęśliwym związku w który włożyło się tyle energii....aż się odechciewa związków.

Dobrze mówicie, i ja jestem pewien, że osoba, która mówi, że kocha, a po jakimś czasie następuje tzw. wypalenie, to po prostu osoba, która nie przejmuje się specjalnie życiem. Jak nie ten/ta to będzie ktoś inny i tak dalej. Wychodzą z założenia, że jak im się powodzi w miłości bo są np. atrakcyjni fizycznie i umyslowo, to już tak będzie i albo się daną osobą znudzą, albo w końcu odnajdą prawdziwą miłość. W wielu wypadkach kończy się tak, że ta wielka miłość to partner\ka, która przywiązała jego/ją do płotu jak psa i nimi dyryguje jak chce. Mimo iż brakuje mi mojej byłej, to jednak wiem, że to nie była dobra partia. Moja partnerka była do tego typem osoby, która lgneła do facetów z czystej sympatii. Faceci to lubili i niektórzy chcieli wykorzystać. Moja była jednak była sprytna bo zawsze wykorzystywała innych samców w sposób np. finansowy. To co ją wkurzało to to, że nie jestem zazdrosny. Mimo jej wybryków wiedziałem (wtedy), że mnie nie zdradzi bo jestem dla niej za dobry...ot, takie głupie myślenie...a wyszło jak wyszło Na razie zatrzymałem się w szukaniu Jak się coś trafi to dobrze

Witaj kolego. Przeczytałem Twój wątek i stwierdzam, że przeszedłeś drogę od miłości do nienawiści, bo ta obojętność jest chyba udawana. Myślę, że okłamujesz sam siebie. Tak naprawdę bardzo zależało Ci i zależy na byłej dziewczynie i sądzę, że liczyłeś, że ona do Ciebie wróci, a tu niespodzianka. Przypomnij sobie co pisałeś w pierwszym poście o tym, że zrobiłbyś wszystko dla jej szczęścia i porównaj to z niedawnym zachowaniem na szkoleniu, kiedy udawałeś, że jej nie znasz. No cóż niech to będzie dla Ciebie nauczką na przyszłość. Sądzę, że nie możesz unikać dawnej dziewczyny. Dopóki nie nawiążesz z nią(i pewnie z jej facetem) normalnych relacji, ta sprawa nie da Ci spokoju. Ciągle będziesz rozpamiętywał różne sytuacje i wmawiał sobie, że nie zasługiwała na Ciebie, itp. Choć będzie Ci ciężko spotkajcie - wyciągnij do niej rękę. Pogadaj z nią szczerze. Myślę, że to jedyna rada, bo inaczej za pół roku, znowu napiszesz post, świadczący o tym, że nadal żyjesz tą sprawą i w gruncie rzeczy tylko niepotrzebnie tracisz czas i nerwy.

No dobra temat odświeżę bo sam nie wiem jak na to reagować Dziewczyna przeprowadza się już niedługo dosłownie 2 bloki dalej ode mnie. Przeprowadza się z narzeczonym z którym tak przy okazji bierze ślub już we wrześniu tego roku. A żeby było śmieszniej to wszystko dzieje się w takim tempie bo na styczeń/luty 2014 roku, ma przyjść na świat owoc ich miłości Teraz może się z tego śmieje, ale nie wiem jak będę później reagował na takie coś w sumie. Tak właściwie to jeszcze rok temu z nią byłem...Doradźcie czy śmiać się czy płakać, a może współczuć? Czy po prosty mieć na to wyj...

też tak mysle