Netkafejka Świadomych Zołz- tylko dla kobiet

Czy spotykacie się na tzw. "babskich wieczorach" ? I jak one niby wyglądają?

Cat, może nie bardzo często, ale tak, robię takie wieczorki z moimi babami . Jak to wygląda? Bardzo różnie. Czasem jest to wspólne wyjście do knajpki, a czasem umawiamy się u którejś w domu na wspólnym gotowaniu, a potem gadamy, gadamy, gadamy. Częściej jednak umawiamy się na wycieczkę w górki lub na spacer połączony z czymś tam jeszcze. Kiedyś razem wyjeżdżałyśmy, zwykle do wynajętego domku letniskowego, tam było - podobnie jak u Katbe - wspólne opalanie, grill, czasem ognisko, no... jednym słowem działo się . Obecnie ten zwyczaj umarł śmiercią naturalną i sama nie wiem dlaczego tak się stało - chyba nadeszła pora, aby reaktywować! Przyznaję, że teraz mam ogromną ochotę na prawdziwy babski Dzień Kobiet, z męskim show i nieziemską zabawą . Najważniejsze jednak, to mieć fajne grono bab, bo jeśli są, to można razem robić cokolwiek, a i tak jest fajnie .

Modne, nie modne ja wychodze z zalozenia, ze czlowiek dla wlasnej rownowagi psychicznej potrzebuje raz na jakis czas spedzic troche czasu w towarzystwie jedynie wlasnej plci. Sama tego potrzebuje i nie moge pojac ze moj maz musi byc niemal wypchany na wyjscie z kolegami.

nocnalampko twoj dziadek madrze prawil
Co do pytania to ja nie mam odpowiedniego towarzystwa na takie spotkania. Brakuje mi takich spotkan ale nic na to nie poradze. Nie spotykam odpowiednich do tego kobiet.

Ale mam tez inne pytanie jesli mozna....
Robie cos wrew radom naszej madrej ksiazki Juz od jakiegos czasu ustalilam sama ze soba jeden dzien w tygodniu (czwartek) ktory poswiecam na szczegolna troske o siebie...dla meza Maluje sie szczegolnie starannie, ubieram pieknie, ukladam wlosy starannie niz zwykle. Nawet kosztem bycia spozniona z obiadem Nawet jak mi sie nie chce to to robie. Nazywam to "dbaniem o zwiazek". Stara prawda jest taka ze najedzony w domu maz nie interesuje sie posilkie na miescie
Podobnie raz w miesiacu wybieram dzien w ktorym aktywnie rozpieszczam mojego meza. Podstawiam mu pod nos obiad, nawet piwo i generalnie rozpieszczam jak tylko moge. Znowu nazywam to dbaniem o zwiazek.
Czy wy tez tak robicie czy absolutnie kloci sie wam to z wizerunkiem Zolzy?

Ja również robię coś takiego co chyba można tak nazwać, ale inaczej: mój mąż niekoniecznie potrzebuje mnie widzieć kilka razy w tygodniu taką wyładnioną, wszakże uważa, że codziennie tak wyglądam (co oczywiście nie jest prawdą a ja nie pragne komplementów) natomiast realną potrzebą mojego męża jest ROZMOWA. Zresztą moją też, więc oczywiście prócz codziennych rozmów przy obiedzie czy kolacji, co najmniej 1 a najczęściej 2 razy w tygodniu jedziemy sobie do jakiejś spokojnej knajpki, w której z głosników sączy się jakaś leniwa muzyka i rozmawiamy Nie tylko o tym, co w domu słychac, ale o emocjach, o naszym związku, wymieniamy się opiniami w tym względzie. I myślę, że każda z nas to robi DLA NIEGO- tylko po prostu mając na uwadze poszczególne potrzeby

Olinka nie no masz mi klamac bo ja to bardzo lubie. Piekne klamstwa sluza mi o wiele bardziej niz rzeczywistosc. Ktoz by takie cos chcial
Masz racje twierdzac ze ani piekna zona ani 3-daniowy obiad nie jest wyznacznikiem dobrego zwiazku. Jestem tez swiadoma tego ze jak facet bedzie chcial odejsc to i tak to zrobi nie zwazajac na nic. Ale ja tak robie bo...mnie sprawia przyjemnosc to ze jemu to sprawia przyjemnosc Egoizm totalny i kompletny Moj maz akurat nie jest skomplikowanym czlowiekiem lubi moje towarzystwo, spokoj i dobre jedzenie podczas ogladania pilki noznej. W dokladnie takiej kolejnosci Wiec moje towarzystwo mu zapewniam a trakcyjne i ladnie pachnace, nie czepiam sie bo nie mam takiej natury a i gotowac potrafie. Piwo juz jest dokladka i nie zawsze je przynosze
Cat moj maz tez lubi gadac ale tylko ze mna. Wsrod obcych moze przez 6 godzin slowa nie powiedziec a przy mnie nagle rozgaduje sie o calym zyciu i przyleglosciach A ze po pracy on lubi usiasc w domu i sie zrelakowac no to go nie wyciagam. Co nie znaczy ze nie wychodzimy Po prostu 1-2 razy w tygodniu nie jest nam potrzebne.
maugosha moj ma takie dni srednio....366 dni w roku Bo ja silnie wierze w balans i rownowage. Nie daje wiecej niz otrzymuje A ze akurat moge grymasic i ganiac go po schodach w te i spowrotem to i wychodze z zalozenia ze i jemu sie czasem nalezy krolewskie traktowanie

Olinka i kwestia płci, i wrażliwości.
Ja też lubię rozmawiać dla samej rozmowy: człowiek poznaje wtedy się nawzajem, zacieśnia więzi, poznaje opinie, obserwuje emocje, wyłapuje gesty pozawerbalne....A faceci najczęściej faktycznie rozmawiają w celach informacyjnych

Cat, to też nie jest tak, że my ,,głębiej" nie rozmawiamy, ale ja mogłabym tak bez przerwy, a widzę, że mężowi wystarczy od czasu do czasu .

Sadie, ano jest . Nie bez przyczyny zresztą ktoś wymyślił powiedzonko, że oni (mężczyźni) są z Marsa, my z Wenus . Czasem mamy ten sam temat czy ten sam problem do rozgryzienia, a każde patrzy na niego zupełnie inaczej, co najmniej jakby to były dwa różne tematy .

Hmm,no prosze

Chyba i ja sie do tego klubu zapisze,mysle,ze zolzowatosc mam na poprawnie Olinka,Sadie,dajcie rekomendacje

Przeczytalam ksiazke i pamietam, ze nic mnie w niej nie zaskoczylo No, moze poza fragmentem, gdzie autorka radzila chwalic prace faceta, a pozniej, cichaczem samej po nim poprawiac.
Czuje sie urodzona zolza, ale czasem tego w sobie nie lubie. Czasami marzy mi sie byc wlasnie taka "mila dziewczyna" jak wiekszosc moich kolezanek

evik welcome.

Dobra, teraz sie przyznam. Ksiazka w ogromnych fragmentach ubawila mnie setnie, choc idea "babo, szanuj sie" jest mi bliska i uwazam za naprawde sluszna. Ale podejscie do faceta jak do zwierzatka, ktore trzeba "sposobem", to jest mi obce i bezsensowne. Po co zyc z kims, kto nie umie sie dojrzale porozumiewac?

To akurat to dla mnie idiotyzm czysty. I co? Cale zycie poprawiac jak po przedszkolaku? Zwariowalabym w pierwszym tygodniu. U mnie w domu sa rzeczy, ktore ja robie lepiej, wiec zwykle ja je robie, ale sa i takie, za ktore sie nawet nie biore, bo to dzialka mojego meza jest.

Owa ksiazka nie jst biblia i rzeczywiscie nie wszystko w niej przypadlo mi do gustu (to poprawianie wcale nie moj styl). Ale glowny przekaz, szanuj sie, nie pedz na kazde skinienie, nie zachowuj sie jak desperatka, miej wlasne hobby jest mi bardzo bliski. Reszte szczegolow dobra Zolza dopasuje sobie tak aby dzialaly na konkretnego faceta Bo powiedzmy sobie szczerze ze obietnica dobrego obiadu nie na kazdego samca zadziala
Grunt to wiedziec jak uciskac zeby dzialalo

wszystko po trochu prócz urlopu

Witajcie Zołzy,
Chyba trafiłam w niezbyt dobry czas bo coś tu cicho od kilku dni, a tak się ciekawie rozkręcało.
Ja zołzą jestem od urodzenia, z tym że taką świadomą to dopiero znacznie póżniej, ale i tak jestem taka z powodu domu rodzinnego. Właściwie normalny dom, ale miałam pełną pełną swobodę. Nie wiem czy to bylo świadome działanie Rodziców czy tak po prostu wyszło. Nie byłam wychowywana na damę, choc zasady dobrego wychowania starano mi sie wpoić. Swoje zainteresowania zawsze wybierałam sama i Rodzice się z tym godzili chociaż wiem, że nie zawsze się im podobało. Tylko raz skutecznie mi przeszkodzili kiedy chciałam się zapisac na karate, a byłam niepełnoletnia i potrzebowałam zgody rodziców. Dziś jednak się z tego cieszę. Nie mogę zrozumieć tzw. "ofiar losu". Tzn. wiem, że niektórzy tak mają, nie rozumiem tylko czemu z tym nie walczą.
W liceum właściwie nie miałam chłopaków na dłużej, bo spotykanie sie z kims tylko dlatego, że wszystkie dziewczyny mają chłopaków mnie nie interesowało. Na studniówkę poszłam z kumplem brata. Potem było wielu kolegów i kilku męskich przyjaciół, bo jakoś tak lepiej dogadywałam się z facetami. Pewno do dziś by tak było gdybym nie trafiła na tego właściwego. Wydaje mi się nawet, że mój mąż to lubi tę moją zołzowatość (choć nigdy się do tego nie przyzna), ale on też ma charakterek. Wielkich ślubów nie lubię. Na nasz ślub chcieliśmy założyć dżinsy, ale ostatecznie z tego zrezygnowaliśmy. Z powodu Rodziców. Im nigdy nie chciałam robić przykrości. Wesela też nie chciałam mieć, uważam to za marnotrawienie pieniędzy, ale też ulegliśmy z powodu Rodziców. I to jedyne przypadki mojej uległości w zasadniczych kwestiach. W domu obowiązki po równo, tam gdzie się da. Przyznam się nawet, że dzieci (obu płci) w niemowlęctwie kąpał wyłącznie mój mąż. Lepiej mu to wychodziło. Przy pierwszym dziecku to mąż poszedł na urlop wychowawczy bo ja wtedy dostałam dobrą pracę (myślał, że uda mu się napisać pracę doktorską w tym czasie he, he).  Mogę kosić trawę i umyć samochód, a mąż wiesza pranie. Myślę, że jak facet nie ma kompleksów czy niskiej samooceny to mu takie prace nie przeszkadzają. Trochę się rozpisałam. Już kończę.
Olinko - podpisuję się pod Twoimi poglądami.

Catwoman - zgadzam się. To tak jak my patrzymy na sytuację kobiet w wiekach ubiegłych, kiedy jeszcze na początku XX wieku kobiety nie miały prawa do rozwodu w przypadku zdrady małżonka, okrucieństwa czy nawet popełnienia bigamii. Nie miały dostępu do WŁASNYCH pieniędzy, prawa do nauki i pracy zawodowej. O prawach wyborczych nie wspomnę (w ostatnim kantonie w Szwajcarii otrzymały je w 1990 r. !!). A swoją drogą wybierały ciekawe sposoby walki w tej kwestii z facetami. Np. odmawiały mężom współżycia seksualnego. 
I ze smutkiem przyznaję, że młode pokolenie ma w większości "sieczkę" w głowie. Czy wybuchnie ? Nie wiem, ale kierunek nie jest dobry. Myślę, a może raczej mam taką nadzieję, że w końcu ludziom znudzi się ten plastikowy świat dookoła.

Zacofanie to, mam nadzieję, już nam nie grozi. A powrót do dobrych wzorców, wartości, to kierunek jak najbardziej pożądany.

Dla mnie to - tolerancja i szacunek dla innych. Dla osób żyjących inaczej, myślących inaczej etc. Oczywiście tolerancja też ma swoje granice jak wszystko. Tą granicą jest chamstwo, wulgarność, narzucanie sie ze swoim stylem czy poglądami, innym.
Jak obserwuję polską scenę polityczną (ale nie tylko, tam jest to bardziej widoczne), to ręce opadają. Ileż tam nienawiści, z każdej ze stron. A to się potem przenosi na życie całego społeczeństwa. Ludzie przyjmują to (nawet nieświadomie) jako kanon postępowania. Wszechobecny "język nienawiści" mnie po prostu przeraża.

Brak umiejetnosci wyposrodkowania
To tak jak sie uwolni z zagrody dzikie zwierze to ono leci jak burza i nie patrzy gdzie i jak
Nie zyje w moim zwiazku w ten sposob. Jak dla mnie niewiele w czyms takim z partnerstwa. Sprzatamy po rowno, nie mamy stalego grafiku dzisiaj ja to a jutro ty tamto. W naszym przypadku to sie po prostu nie sprawdzi bo zadne z nas nie jest fanem betonowej rutyny na nastepne 25 lat

Co do kobiet to zauwazylam ze wiele z nich ma zapedy do "ksiezniczkowatosci" (ja taka biedna i mala potrzebuje krolewicza ktory sie mna zajmie- czytaj zrobi wszystko za mnie) A ja takie cos jawnie wysmiewam
Ksiezniczka to se mozna byc jak sie ma na to wyglad i pieniadze a nie tylko przecholowane maniery

ale to sie Teo zmieni:) Z chwila gdy urodzisz dziecko i je pokochasz:) Nie mylac tego oczywiscie z miloscia slepa do dziecka i zapomnieniem o sobie. Ale taki zew lwicy chroniacej mlode to jest milosc zupelnie innej kategorii. Tego z miloscia do mezczyzny nawet nie mozna porownywac:)

Oczywiscie, jedynie czlowiek sam ze soba szczesliwy moze dac szczescie innym. Odnosze to tez do mojej powyzszej uwagi wzgledem macierzynstwa.

EEE tam  Sadie ... czasem  ksizniczka  ta mala niewinna ma w sobie  czasem wiecej  zolzy niz przypuszczasz ... sama  chetnie  by taka byla ale  nie jestema mala i  mam za  duzo  meskich hormonow   ale  powiem ci ze jak bym umiala tak jak moja znajoma to i  bezpieniadzy umialabym nagiac  ludzi ( nie tylko krolewicza) do robienia tego co ja powinnam zrobic sama ale mi sie nie chce ...

A co Wy na to, że kobiety zamieniają się miejscami z facetami? I teraz to częściej faceci odprowadzają dzieci do szkoły, gotują, włączają /wieszają pranie, odkurzają itd.?

Nie zamieniaja tylko ustepuja im miejsca w rodzinie i w domu:) Zeby panowie tez mogli pelna para wlaczyc sie w to wspolne zycie. Ja mam takiego partnera i nie narzekam:)

Cat  jak taki  uklad im psauje to  git .... sa  kobiety  ktre to robia  widac  i sa mzeczyzni ktorzy chca to robic - jak dla mnie nie ma problemu ....
Powiem ci ze u mnie jak dzieci  byly  male  to maz  mial wiecej pracy w domu niz ja - bo miala lepsze  godziny pracy No za boga, nie moge sobie wyobrazic ze moje dziec sa w przedszkolu do np 18 bo ja  nie moge ich wczesniej odebrac a maz juz od 16  sie  byczy w  domu .. albo ze czeka az ja odbiore dzieci i przyjde  do domu i zrobie goraca kolacje ... nie ma lekko   moj maz odbieral dzieci i "gotowal" obiad  a ze karmil nas czesto makaronem z kotlecikami miesnymi to inna para kaloszy  - robil jak umial i to co umial

tez nie znam ...  dlatego ciezko mi jest sobie to wyobrazic ...

Nie znacie? To ja wam podam przykład:
Para 30+, kilkuletnie dziecko. Ona pracuje od 11-19, on pracuje od 7-16. I do tego momentu wszystko jest po równo ALE nadchodzi godzina zero, czyli on kończy pracę iiii: odbiera dziecko z przedszkola/od dziadków, jędzie do domu, gotuje obiad (dla siebie wegetariański a dla żony niewegetariański), ogarnia dom, zajmuje się dzieckiem, ma jeszcze na głowie budowę-bowiem budują dom. Wraca ona: on podaje jej obiad, ona.... rozmawia przez telefon, załatwia sprawy związane z pracą, pije piwo, poogląda TV ,CZASEM kąpie dziecko + zamieni z nim 2 zdania i idzie spać. I tak dzień w dzień od lat.

Nie Mussuka, ona rano ma czas, może wstać o 6 i np.ugotować obiad, ale tego nie robi. Rano koleżanka rozmawia przez telefon ze znajomymi plus nastawia pranie w pralce jakoże dziecię się non stop brudzi, plus ogląda TV lub pali papierosa na balkonie.

No właśnie.....czy im pasuje.... on kilka razy się wkurzył gdy wrócił do domu a tu ledwo da się drzwi otworzyć (bałagan), na pewno wolałby życ inaczej, ale cóż.... faceci miękczeją

Hm, no właśnie.... ale czy nie ciekawym jest, że są faceci, którzy się na to godzą?

Dobra Teo ale weź pod uwagę to, ze mają jeszcze budowę- tymczasem ona w soboty też jeździ do pracy (choć można by to było załatwić) a mozna by zająć się dzieckiem, nie?- jeśli już nie angażuje się w pracę dla ich przyszłego domu, to chociaż mogłaby pozwolić na to facetowi.

Oooo widzisz "Ustawić do pionu"- czyli że co, że facet ma sobie babę wychować?

A baba ma faceta wychowywać? To wszystko ma dwie strony, Cat. Jeśli facetowi taki układ przeszkadza to nic nie stoi na przeszkodzie rozmowy i ustalenia pewnych reguł, prawda? Ale jak zaiwania tylko i pod nosem przeklina do siebie, ale jak jaśnie panna wraca do domu to zamiast kija wziąć to obiadek podstawia no to o czym my mówimy?