Netkafejka Świadomych Zołz- tylko dla kobiet

Jak to możliwe?

hm.. jesteś singielką?

Raczej nie

To różnie.

Natomiast czasem w ferworze spraw myślę sobie, że o wiele łatwiej byłoby być samej.

Niech bedzie i podziw

rossanka, ktos kiedys powiedzial na bocianie(to taki portal) cos w tym stylu, ze ludzie ktorzy bardzo dlugo czekaja na dzieci pozostaja nieplodni do konca zycia, nawet gdy te dzieci juz maja. Ten bol (oczekiwania) w czlowieku juz siedzi, i jesli sie z nim nie uporac, drazy. Oczywiscie nie wszyscy tak mają, ale bywa.

Znaczy co przeważa?
Czy plusy czy minusy.

Nie, że cofnąć czas. Akurat o tym nie myślę

Bardziej, że bez niektórych obowiszków byłoby luźniej. Nie w sensie negatywnym. Takie tylko rozmyślania.

Tak sobie czasem myślimy właśnie.

Ci co maja rodziny pewnie z sentymentem wspominają czasy, gdy byli niezależni.A ci , którzy żyją w pojedynkę chcieliby z kimś.

Catwoman---a o tych mężczyznach co się boją obowiązków i zobowiązań to sie mnie nie pytaj bo mi się moje niskie ciśnienie od razu podnosi, odczułam to na własnej skórze.
Coś bym napisała, ale musze dbać o swoą psychikę.

A może chcą szukać tej idealnej? Nie wiem jednak co to znaczy.... tej, która nie będzie taka wymagająca?

Nie chce im się.
Skutek uboczny emancypacji
Po co ma się starać, skoro ONA:
-dobrze zarabia (juz jej portfelem nie zaimponuje )
-ma własny samochód (juz jej nie porwie swoją "karocą")
-drzwi otwiera sobie sama
-gotuje, sprząta, prasuje, ale i auto czasem naprawi! (ok, podjedzie do mechanika )
-maluje, szpachluje, kafelki kładzie (sama uwielbiam prace remontowe, a malować ściany uwielbiam, i umiem ;P)
-dzieci? jeszcze nie teraz, ona karierę robi
-itp itd....

Znaczy takiej, która usługuje i wyręcza?

To prawda. Nie tak łatwo już o porządns babkę. Bo o byle co to wiadomo. Na szybki seks i łatwy to się zawsze ktoś znajdzie.
Dzisiaj w Newsweeku artykuł o męskości jest.

Czyli takiej mało ambitnej co też nic nie chce.

Ale ja Wam powiem, że cudów nie wymagam.
Nie wiadomo jakich dóbr też nie.
Ja wychodzr z założenia, że budujemy razem, staramy sie razem i nam razem ma to sprawiać radość i satysfakcję.
O miłość i więź chodzi.

Więc dlaczego mieliby się starać?
Niektóre same pod nos im się podsuwają, głupi by nie skorzystał.

Są też takie kobiety, które boją się związków, jednak mam wrazenie, ze jest ich mniej w przeciwieństwie do panów.

I w porządku jest tak korzystać? Pokus jest wiele.

Dzień dobry.

Miłego weekendu życzę

Jaguar wcześniej tu zapytała czy można się tu chwalić- przeoczyłam to Nooo chyba można. Jeśli masz potrzebę pochwalenia się, to ....do dzieła

Właśnie znalazłam sobie nowego faceta jest skory pomagać w domu w 50% a nawet więcej
Poza tym jest kulturalny przyjacielski ma 28 lat, jest sobą nie zakłada maski jestem w stanie zaakceptować jego wady a on moje.

Nie 5 minut ale już tydzień tyle że dopiero teraz o tym pisze ponieważ on myśli o tym na poważnie, dziś mi o tym napisał
A wyszło to podczas gdy rozmawialiśmy o swoich poprzednich związkach, on tak jak ja ma duże doświadczenia w związkach za sobą ma 3 związki z czego w dwóch został zdradzony po kilku latach ona odeszła do innego a w ostatnim żona mu zmarła na raka
On chciałby kobiety silnej i dojrzałej takiej która ma swoje zdanie czyli mnie

Aaa, jak aż tydzień to zmienia postać rzeczy

Juz mi przeszla potrzeba chwalenia

Co do spelniania marzen, szczescia i tych wyzszych wartosci to jeszcze w liceum czytalam cos takiego

"Nigdy nie osiagnie sie pelni szczescia, ale dla samej pogoni warto zyc"  

Uwazam ze ma to sens.
Bezdzietny miewa momenty kiedy pragnie rodziny, zatwardzialy singiel czasem marzy o towarzystwie, chory o zdrowiu itd.
Najwazniejsze to zdac sobie sprawe z tego co jest DLA NAS istotne.
Czy mozemy przezyc zycie jako singiel czy raczej nie?
Czy bedziemy miec poczucie niespelnienia jesli nie bedziemy mieli dzieci czy raczej nie?
Na jakie kompromisy mozemy isc a na jakie nie pozwolimy?
Dazyc do szczescia jednoczesnie wiedzac ze nigdy nie osiagnie sie calkowitego spelnienia. A  nawet jesli to takie poczucie absolutnego szczescia sa rzadkie. Zdarzaja sie owszem, ale rzadko.

Nigdy nie jest tak ze zycie jest idealne, ale grunt to wiedziec ze wybralo sie najlepsza z mozliwych opcje.

Tak samo z facetami.
Nie ma idealow, kazdy ma jakis feler, wade, cos nie tak.
Pytanie czy my mozemy z tym danym felerem zyc czy nie?

Katarzynka daruj ale po tygodniu to ja sie nawet nad zwiazkiem z danym czlowiekiem nie zastanawiam. Co najwyzej zaliczam do kategori "dobry kumpel na kino" albo "milo bylo".
Tydzien to jeszcze za wczesnie zeby sobie robic jakiekolwiek nadzieje.

Hej, Zolzy.
Dobry, Karaksa

Mnie sie zdaje, ze kazdy sie boi zwiazkow, bo zwiazek to wielka niewiadoma Pytanie, czy warto (sie bac) i ryzykowac, czy zyc samemu - to tez ma oczywiscie niezaprzeczalne plusy. Ogolnie - dla kazdego cos dobrego - ale mysle, ze coraz wiecej ludzi docenia dobry zwiazek.

No jak to - przeciez kazdy najpierw jest singlem, nikt nie rodzi sie zwiazany/zaobraczkowany? Chyba, ze mowisz o samotnosci wtornej - to co innego - moim zdaniem ten rodzaj samotnosci (i korzysci z niej wynikajace) jest przereklamowany. Choc pewnie kazdy, kto jest w zwiazku, ma chwile, ze marzy o samotnosci, bo go partner wkurzy Wtedy zachciewa sie zmiany czasem, bo trawa za plotem bardziej zielona, - ale zmiany partnerow tez sa moim zdaniem przereklamowane - bo z kims nowym popelniamy ciagle te same błędy i znow dopada nas to samo "nie tak" po czasie.

Tak Nie wiemy nawet, co jutro bedzie - bez wzgledu na to, czy bedziemy sami czy z kims

Same niewiadome

Ja jestem w długoletnim związku. Jasne, że po drodze trafiły nam się jakieś burze, ale ogólnie czuję się w nim całkiem szczęśliwa. I naprawdę nie mówię tego na wyrost, bo dziś znam już znaczenie tego słowa i doceniam, to co mam, ale też co sama sobie stworzyłam, bo nie ukrywajmy, ale związek to codzienna, żmudna praca nad sobą samą i nad wzajemnymi relacjami.

Nie znaczy to jednak, że od czasu do czasu nie mam ochoty pobyć w samotności, wykopać męża na kilka dni z domu, odpocząć, oderwać się od jego towarzystwa. Mało tego, czasem okazuje się to wręcz konieczne - dla mojego zdrowia psychicznego, ale też, aby pozwolić wzajemnie za sobą zatęsknić .

Nadchodzi czas w związku gdy człowiek zaczyna rozumieć, że "być ze sobą cały czas" nie trzeba odczytywać jako "przebywać ze sobą cały czas"

Jasne, i to i to ma swoje zalety. Ja wyjezdzam glownie sluzbowo wiec to sa takie nie do konca leniuchujace pobyty, ale z racji zmiany otoczenia albo i klimatu to daje mi fajnego kopa i relaks od codziennosci. Oraz tych samych osob:)

Ale lubie tez jak ukochany troszke dluzej musi zabalaganic w pracy, bo wlasnie mozna sobie bezkarnie robic NIC:)

W pracy latwiej, gorzej w domu:) Nie zawsze sie to udaje. Albo nie zawsze na poczatku, czasem do takiego przyznania musze dojrzec jak ser, znaczy przeanalizowac sobie czy rzeczywiscie mialam racje.