Netkafejka Świadomych Zołz- tylko dla kobiet

Ja też znam niewiele. Jednak jakoś mam w zwyczaju poruszać tematy mniejszościowe

Chyba tak. Tzn. w najbliższym jest tak samo; ani źle, ani rewelacja No i zależy jakie zmiany mamy na myśli; dla mnie cenniejsze jest gdy koleżanka napisze mi: "Jesteśmy z X.(mężem) szczęśliwi, spędzamy więcej czasu ze sobą" niż gdy napisze : "Dostałam awans w pracy" - też się cieszę, ale dla mnie cenniejsze są te zmiany wewnątrz nas

No nie zawsze kierunkuje się swój rozwój wewnętrzny na ten zewnętrzny

hm... może nie rozwinęłam tego należycie a jedynie przed oczyma mam różne wiadomości od ludzi-najczęściej znajomych, które piszą tak, jakby ich życie składało się tylko z wykonywanych czynności: "Co u nas? (nawet jeśli pytam o JEDNĄ osobę) W pracy mnóstwo roboty, dyr.wymaga, byliśmy dziś z małym u lekarza, wszystko OK" .

Brakuje jeszcze końcówki: "Tak oto przetrwałam kolejny dzień, ufff, jutro znów to samo".

Zatem nie wiem czy to się przyczynia do zmian. Pozytywnych.

A do tego taki pedantyzm, że jak się czegoś nie zrobi to koniec świata jest.

Ja zdecydowanie też.
I tak sobie myślę, że takie życie to chyba nudne jest, takie "robotowe".

Benita oczywiście, można czytać między wierszami:) To jest też jasne, że jeśli kogoś dobrze znasz, wiesz, jak żyje, jaką jest osobą to i wiesz, czego się spodziewać Mam koleżankę, która zawsze mi wysyła automatyczne wiadomości (a może po prostu nie ma ochoty się przede mną uzewnętrzniać? ) czyli przekrój ostatnich tygodni bo zwykle raz na kilka tygodni do mnie pisze, mam też koleżankę, która autentycznie potrafi cieszyć się każdym dniem i często dostaję od niej sms typu: "Pogoda cudna, dziś zakwitł pierwiosnek w ogródku, w takich momentach dziękuję Bogu za kolejny dzień życia i uświadamiam sobie jak dużo mam".

Mam dwa pytania...jedno ogolne a jedno konkretnie do vinngi/Olinki ze wzgledu na jej funkcje (jako moderatora/tudziez kogos kto wie wiecej)

1. Czy tutaj sie wolno pochwalic?

2. A teraz do vinngi/Olinki jesli to nie problem...po co my trzymamy Ladnych Inaczej na forum?
Dobra rozumiem ze poglady kazdy ma inne i ma prawo je glosic ale tak sobie moj bardzo maly rozumek mysli...wartosci merytorycznej Ladni Inaczej nie maja zadnej, nie podnosza oni w zaden sposob poziomu forum, ilosc obelg i mieszania z blotem osiagnela juz taki poziom ze moglibysmy Hydeparki na 3 innych forumach obdzielic, uzytkownicy ktorzy maja cos miedzy uszami nie chca tu wchodzic bo ilez mozna znosic ciaglej nagonki, moderacja, redakcja wiedza co sie dzieje...czemu na to pozwalacie? Przeciez prowizji z ich obecnosci na forum nie macie, nie?

Czujesz się jedną z właścicielek forum?? Czy członkiem "elitarnej grupy forum"?

Dziewczyny, dajcie spokój...

Jaguar, "trzymamy" po to, że oni/one też mają prawo do przedstawiania swojej wizji świata. W momencie kiedy każdy wątek był zamieniony w ścianę płaczu - interweniowałyśmy. Ale jeśli siedzą sobie w swojej kafejce i tam tworzą swój specyficzny klimat, w którym czują się dobrze - nie widzę w tym nic strasznego czy niewłaściwego. Ostatnio nie zauważyłam, żeby wiadome osoby rozłaziły się nadmiernie po forum i dręczyły innych. Nie mogę zrozumieć natomiast dlaczego osoby, które ich znieść nie mogą łażą za nimi

Cat, bo Luc to jest takie stworzenie, które posiada imponującą umiejętność dogadania się z oboma obozami. Ja nie posiadam, więc jeden obóz muszę ignorować

Cat ubolewam i to bardzo. Moim zdaniem to wyjątkowa osoba. Z jednej strony obdarzona dużą inteligencją i wyjątkową kulturą osobistą (wszyscy wiemy jak o to trudno), a z drugiej ze sporymi problemami i nadwrażliwością.
W wielu wątkach podnosiła poziom merytoryczny dyskusji.

Tak, ubolewam i sądzę, że nie wróci z tego powodu jak została potraktowana.

Nie sądzę żeby to był powód jej odejścia. Dla mnie bardzo czytelnym jest, że odeszła po tym jak ją potraktowały 3 osoby. Już wcześniej prowadziła na temat rozmowy, ale nigdy nie została tak obcesowo potraktowana. Ponieważ wydaje mi się osobą nadwrażliwą, to tego nie zniosła. Szkoda.

Tak, zgadzam się, negowała wszystko. Mnie też czasem to denerwowało.
Tak, trudno się rozmawia z taką osobą. Ale wtedy można nie rozmawiać   Nie trzeba być aż tak złośliwym
Ty to wiesz i stosujesz w praktyce, za co między innymi Cię cenię, nie zawsze zgadzając się z Twoim zdaniem

Powiedziałabym, że ma rację bez jakiegokolwiek rozwijania tematu
Niech się pogłowi jak ja to rozumiem i wykorzystuję

Ja mam pytanie formalne, czy temat "Netkafejka Swiadomych Zolz" to miejsce, w ktorym zglasza sie formalne apele lub pytania do moderatorow? Czy na forum nie ma dzialu, ktory jest do tego celu stworzony?

Jesli TU zglaszamy, to ja tez bym miala pare, ze tak powiem, propozycji..

To w żadnym wypadku nie jest miejsce na pytania do moderatorów
Jest na forum kilka odpowiedniejszych wątków, zazwyczaj dość precyzyjnych tematycznie, więc nie wiem, który Ci wskazać, bo nie wiem o co chodzi
Zawsze możesz też napisać maila do wybranej moderatorki (wszystkie mamy aktywną funkcję mailową w profilu)

A mnie jednak zastanawia co Ci daje w tym momencie olewanie jego prób kontaktu? Wygląda to na głupiego focha (a powód???).

Przyznam, że też nie rozumiem.

Rozsądek mi mówi żeby kogos kto mnie tak określa olać, może dlatego milczę, a on dzwonił kilka razy i pisał i prosił żebym odpisała bo sie martwi
do tej pory sama byłam wielokrotnie olewana, nierzadko i w taki sposób...i zamartwiałam sie dlaczego taka cisza...ale czy Zołza właśnie taka nie jest że potrafi kogoś olać jeśli coś jej nie odpowiada?

vinnga, czemu wiec offtopujesz tutaj, a nie skierowalas osoby, ktora zadala pytanie i wystosowala apel do Was, jako moderatorow, do wlasciwego dzialu? Czy moderator nie powinien swiecic chlubnym przykladem?

Benitko, ponieważ to jest kafejka i nie ma tu czegoś takiego jak off-top. Jednak chciałabym uniknąć zamiany tej kafejki w pytania do moderatorek, dlatego w momencie, kiedy zauważyłam, że pytanie Jaguara było pierwsze ale mogą być kolejne - napisałam to co napisałam

cornflower,
Albo Ci gość odpowiada, albo nie. I tyle w temacie.

Catwoman, po tym tekscie szczególnie czuje że nie pasujemy do siebie mentalnie chyba ale poprostu nie chciałam niepotrzebnie kogoś skreślić jeśli nie mam racji.
Pyskata, niedożyty, dobre

Zwłaszcza atłasu

Witajcie, Zołzy

Wreszcie nadeszla piekna, złota jesien - zyc sie chce. Uwielbiam to rzeskie, lekko mrozne powietrze, jak rano sie wychodzi z domu - a do tego sloneczko. Zmeczylo mnie juz lato..

Co do pytan - byl kiedys taki program dla dzieci, zabawa w madre w pytania - i pytajacy mial 5 pytan do swojego "guru" i zapewnienie, ze otrzyma wyczerpujaca i madrą odpowiedz, - wydawaloby sie, ze to duzo -   ale nie zdązyl ich zadac, bo zmarnowal wszystko na tzw. pytania upewniajace, np."moge juz zaczynac?" albo "to bylo juz wlasciwe pytanie?" "to mam jeszcze tylko 3 pytania?" i tak do konca, bardzo zabawne to bylo i chcialam to nagrac dla moich dziewczyn jako program dydaktyczny

Moje pytanie na dzis

Czy zdarza sie Wam, Zolzom, komus czegos zazdroscic? Jesli tak, to co robicie z tym uczuciem? I czym Waszym zdaniem, rozni sie zazdrosc od zawisci?

Ja tam bym się jeszcze z latem "pomęczyła"
A tak, zaczynam już rajtki (uwielbiam to określenie) wyciągać A jak pomyślę o szalikach, rękawiczkach, czapeczkach....Od razu mi się pewien kawał przypomina:
Dzieci w przedszkolu idą na spacer. Wszystkie same zakładają buciki i palta.
Tylko mały Jasio nie umie.
Pani schodzi więc z Jasiem do szatni.... ....i zakłada mu buciki.
Trudzi się, trudzi, nie może założyć. W końcu jej się udało.
- Proszę pani, ale lewy bucik jest na prawą nóżkę a prawy na lewą.
Pani westchnęła, z trudem buciki ściągnęła i zakłada jeszcze raz, męczy się, trudzi, ale założyła!
- Ale proszę pani to nie moje buciki...
Pani już lekko powieka zadrżała, ale nic, ściąga buciki z trudem...
- Tylko mojego starszego brata, ale mama kazała mi nosić
Pani zakłada z powrotem buciki, trochę bluzgając pod nosem, ale w końcu udaje się! Cała zasapana, zmęczona pyta Jasia:
- Jasiu, a gdzie masz rękawiczki
- W bucikach....

Co do zazdrości - owszem, czasem łapię się na tym, że myślę "ten to ma fajnie, też bym tak chciała..." ale jest to chwilowe. I bez zawiści.
Ale od kiedy zdałam sobie sprawę, że naprawdę dużo w życiu mam (i nie chodzi mi o materialny aspekt), uczucie zazdrości rzadko się u mnie pojawia.

Pyskata  

"Rajtki" - znienawidzona rzecz przez moje corki, przegrywaja tylko z rekawiczkami

Znam parę osób przepełnionych zawiścią, już nie zazdrością, ale chorą zawiścią, która spędza im sen z powiek i doprowadza do ruiny emocjonalnej.
Szczerze współczuję tym osobom, bo tak naprawdę mają to samo, tylko trochę inaczej, ale uparcie nie chcą tego dostrzec, bo "trawa u sąsiada zawsze zieleńsza".

Ja też znam.
Ta zawiść to taka w nienawiść przechodząca jest. Że aż bije od nich.

A to takich osób to chyba nie znam- zawiszczących jakoś chorobliwie

Hm..., ładnie to napisałaś .
Ja też zawsze mówię - co z tego, że on ma sławę czy ogromne pieniądze, kiedy stoi za tym ogrom poświęceń i wyrzeczeń, których gołym okiem nie widać. Ja wolę mieć mniej, ale mieć spokój, czas dla siebie i na swoją prywatność. To wszystko jest kwestią naszych priorytetów.

I o to chodzi

Czasem sobie mysle, ze zazdrosc moze byc konstruktywna, budujaca. Ale dotyczy to raczej sfery pozamatarialnej - np zazdroszcze komus, ze potrafi mądrze kierowac swoim zyciem - co robie? patrze na niego i staram sie odkryc, jak on to robi, zobaczyc sposob, w jaki to osiąga - czyli korzystam na tym, biorac troche z tego do swojego zycia

Choc w sferze materialno/bytowej tez troche - przygladam sie ludziom osiagajacym jakis sukces, niekoniecznie zawodowy - to tez musi byc przyjemne, podejrzewam. Ciekawi mnie, jak oni to robią

Ale ja ogolnie jestem troche niespokojnym duchem.

Natomiast zawisc widze jako destrukcyjną - to pragnienie nie tyle, zeby nam bylo tak dobrze jak komus, czy zebysmy mieli to co ktos, - ile chcenie, by tamtemu, co ma dobrze sie pogorszylo. Na szczęscie coraz mniej takich  ludzi kolo mnie.