Dlaczego kobiety odmawiają seksu swoim facetom?

Teo: ja właśnie wiem, że to nie jest tylko i wyłącznie wina zmęczenia. Często tak, zresztą on ma czasem problemy, żeby zasnąć. Ale kurde, ja po pracy, po 10 godzinach latania z tacą też jestem zmęczona! A mogłabym jeszcze się "dobić" przed zaśnięciem Więc zupełnie nie rozumiem. Niby mówi mi często, że jestem piękna, fantastyczna itd, ale na gadaniu się właśnie kończy. Rozmawiałam z nim i oczywiście wszystko wie, on też by wolał częściej i... nic się nie zmienia. Ja sama jestem nieśmiała i ciężko mi się przełamać, żeby coś zainicjować, a on mi dodatkowo utrudnia sprawę. I czuję się przez to cholernie niekobieco.

truskaweczka: tak na co dzień dogadujemy się dobrze, okazuje mi mnóstwo uczucia, żaden poprzedni facet mi tyle miłości nie okazywał co on. Więc nie w tym rzecz.

Sadie: oczywiście, że mogłabym mu tak odpowiedzieć, ale mi momentalnie cała ochota przechodzi jak sobie uświadamiam, że on zamiast o mnie myśli w tej chwili o innych bzdurach i jeszcze mówi o tym na głos... I tak, rozmawialiśmy o tym wiele razy i rzuciłam mu już tekstem, że jak tak dalej pójdzie, to ja chcę mieć otwarty związek i jego zezwolenie na seks z kimś innym, bo seks rzadziej niż raz w tygodniu jest dla mnie nie do przyjęcia. A ja sama też nie mam jakiegoś super wysokiego libido, te 2 razy w tygodniu by mi starczyły i bym nie marudziła. Heh, i dziękuję za wiarę w to, że nie śmierdzę Żeby nie było: myję się dwa razy dziennie i używam dezodorantu Niemniej jednak na 100% wiem, że on nie ma nikogo innego. Bo po cholerę by miał sobie szukać seksu na boku, jak ma mnie i to jeszcze bardzo chętną? A twierdzi, że w łóżku jestem fantastyczna i mówi to sam z siebie nieproszony. Najczęściej po kilku piwach zbiera mu się na takie "romantyczne" zwierzenia, więc wątpię, by kłamał, bo po co. Poza tym wszyscy jego znajomi mnie znają i wszyscy uznają nas za idealną parę i jakby coś się działo to na pewno bym o tym wiedziała, takie rzeczy łatwo zauważyć. Jeśli chodzi o chorobę: cóż, astmą czy alergią się od niego nie zarażę, poza tym jest zdrowy. Zostaje więc to cholerne libido. No i co zrobić, żeby miał je wyższe? Bo zapytałam go raz, czy miał problemy tego typu w poprzednich związkach i przyznał, że tak. Czego się nie spodziewałam, bo już chciałam pytać co ze mną jest w takim razie nie tak... Ale do tej pory nie dowiedziałam się dokładnie dlaczego taki problem był i nadal jest, a on albo się wstydzi powiedzieć albo po prostu sam nie wie. Zaczęłam sama też inicjować, bo mnie o to poprosił, żebym to czasem robiła, ale to nie ma sensu, bo zawsze trafiam w nieodpowiedni moment jak hrabia nie ma ochoty lub jest zmęczony. Noż kurde... To co ja mam jeszcze zrobić? Muszę z nim chyba znowu na poważnie pogadać, bo choć nigdy wcześniej nie byłam w takim super związku, z nikim się tak dobrze nie dogadywałam i pierwszy raz z kimś razem zamieszkałam i się nie pozabijaliśmy, to seks jest istotną sprawą i może łatwo wszystko rozwalić. A tego bym nie chciała, bo takiego faceta to ze świecą szukać.

Hehe, Catwoman, też o tym pomyślałam Ale to on je rzucał, nie one jego... A btw. doczytałam teraz posta truskaweczki: nie, nie jesteśmy razem długo, niecały rok. I właśnie dlatego byłam długo cierpliwa, no bo wiadomo, że to trochę trwa zanim się oboje zgramy, ale coś się kurde na to póki co nie zanosi. Tzn. seks jest super jak do niego dochodzi, ale to się zdarza za rzadko...

częstotliwościom seksu nie ma się co sugerowac- bo jeśli danej parze OBOJGU odpowiada raz na tydzień to jest OK., jeśli raz na dzień to też jest OK, jak i raz na kilka miesięcy-ważne by oboje się na to zgadzali.

Nigdy aż tak nie wyliczałam dokładnie, ale chyba z ciekawości zacznę notować Ale obecnie jest już przynajmniej tydzień bez niczego. Teraz on pisze zadanie na zaliczenie, więc dzisiaj nic z tego, a jutro będzie zbyt niewyspany po dzisiejszym nocnym pisaniu. Chociaż na piwo pewnie i tak pójdzie... Tylko on właśnie mówi, że chciałby częściej. A żadnych problemów ze wzwodem nie ma, czy z czymkolwiek. To kurde on zdrowy, młody i nie chce, a ja, z nierozpoznanym nadal źródłem bólu przy każdym stosunku, się domagam? To chyba nie tak powinno działać... Ja chcę mimo, że mnie boli (a lekarze póki co mi nic mądrego na ten temat nie powiedzieli, ale cóż, wybieram się do nich znowu, do skutku), a on nie wiadomo czemu nie chce...

Skaaarbie,   Tu nie chodzi o to zeby miec wysokie czy niskie libido. Tu chodzi o to zeby dwoje ludzi dobralo sie jesli chodzi o potrzeby seksualne. I wszystko w temacie.
Po cholere mialby sobie szukac seksu na boku? A po cholere nie? Slubu z toba nie ma, niczego ci nie obiecywal. Albo patrz punkt 6. Brutalna prawda...ale zdarza sie.
Mowisz po co by klamal? Ludzie klamia bez zadnych szczegolnych powodow Nie tylko mezczyzni i nie od dzisiaj
Wszyscy uznaja was za idealna pare. I co z tego? Wiesz ile razy mamy moich kolegow tak mowily do mnie? Tak ladnie razem wygladacie. Taka swietna z was para. Powinniscie byc razem. Co z tego ze ludzie uwazaja was za dobra pare? Ilez tu watkow bylo na forum w rodzaju "...na zewnatrz wszystko ok tylko jak zostaje sama to placze"?
Sama widzisz ze seks jest istotny. Facet moze i jest ze swieca takiego szukac ale nie w kazdym aspekcie. Nie dla ciebie. On podobny problem mial w poprzednich zwiazkach. I jak slusznie Cat zauwazyla sa to juz zwiazki POPRZEDNIE. Wniosek z tego dla mnie taki ze on sie nie zmienil i zmieniac nie bedzie. Wiec jak tylko partnerka zaczela z nim o problemie rozmawiac to je rzucal. Dla mnie wszystko jasne jak slonce

No i kolejna kwestia...czemu cie boli podczas seksu?
Co cie boli? I w jakim momencie?

yoghurt007 może dlatego czuje się (ta Twoja) tak pewnie....
kaisa_malene mój mąż sugeruje, że powodem niechęci faceta, może być duży stres, który jest związany z pracą umysłową, a że czytał ostatnio jakiś artykuł psychologiczny na ten temat to to mu przyszło do głowy akurat, bo jest to wymieniane jako główny zabójca libido u mężczyzn w dzisiejszych czasach, tj. stres związany z pracą umysłową.
Niestety, zaraz po tym zasugerował ..... inną partnerkę, która zaspokaja faceta w stopniu dostatecznym, że nie ma już siły na bara bara z inną.

O seksie sie nie rozmawia, seks sie uprawia i pierwsza zasada :jak sie daje tak sie bierze.

Moze juz starczy dyskusji na temat "zmeczonego meza".

kaisa_malene jeszcze jedno: poznaj go lepiej. Być może tak go wychowano, że uprawiając seks nie-z-żoną należy mieć poczucie winy. To dotyczy co prawda znacznie częściej kobiet, ale skoro Twój man ma wymówki typowo kobiecie to skłonnam pomyśleć, że i jego moze problem sexu dotyczyć właśnie pod kątem wychowania, religii ,przekonań...a nie przyzna się , bo wiadomo, że to u faceta będzie potraktowane jak obciach.

kaisa_malene, czyli lacze sie w bolu i nie tylko z Toba, ale i z yoghurtem ja tez slyszalam teskty typu "a Ty nie mialas czegos przypadkiem zrobic?" itp, ale pominelam je tutaj. Tez nie mialam już odwagi nic inicjowac, bo wiecznie slyszalam NIE plus glupie wymowki.
Jesli chodzi o te powody, ktore ktos wyzej wypisal (chyba Sadie ), to zgadzam sie z nimi oczywiscie, choc w moim zwiazku jedynie moglo byc przyczyna to, ze go przestalam pociagac, ewwntualnie, ze libido mu spadlo, ale w to to naprawde ciezko mi uwierzyc...

No ale.... przycisnelam go do muru, odbylismy powazna rozmowe, ja wyrzucilam mu to co mnie boli, on zrobil to samo i doszlismy do kompromisu twierdzil, ze chcial sie kochac, ale niekiedy nie mial sil i ze monotonia wdala sie do naszego zwiazku. Od razu powiedzialam, ze na pewno nie przeze mnie, bo ja mam czas na tzw. wychodne i robienie innych wspolnych rzeczy, a to on ciagle pracuje. Przyznal mi racje i uznalismy, ze trzeba to zmienic i wczoraj juz zaczelismy to robic - wybralismy sie na caly dzien za miasto i bylo milo, wieczor rowniez spedzilismy w przyjemnej atmosferze, choc seksu nie bylo, ale przedwczoraj po tej rozmowie BYŁ!! choc moglabym powiedziec, ze to raczej na zgode ale wyjasnilismy sobuie wszystko, tak jak tutaj pisaliscie i zobacyzmy czy cos z tego wyniknie, czy znow bedzie OK tydzien, a potem dalej to samo.

U mnie tez były rozmowy, wiadomo, ale tak jak mowisz - poprawa na jakis czas i tyle. Mam nadzieje, ze tym razem to sie naprawde zmieni, a jak nie to bede go gnebic do skutku tymi rozmowami az cos podziala. Sama swieta nie jestem i tez musze w sobie zmienic pare rzeczy i ja se postaram to zrobic i licze na to, ze on wcale gorszy nie bedzie.
A Ty myslales w ogole nad zakonczeniem tego zwiazku? bo u mnie co prawda trwa to dopiero pol roku jakies, ale u Ciebie przeszlo 2 lata...

Mika09 też się obawiam, że to może być u was chwilowe- ale ważne, że do rozmowy w ogóle doszło.
Brak atrakcji, rutyna....tak, to może zastrzelić, jednak jeśli się mieszka ze sobą, trudno o codzienne fajerwerki, może przeszliście na etap związku , który czasem trudno zaakceptować, bo uspokaja hormony a uruchamia wyższe uczucia .....

Mika09 a myślisz że powodem mogłoby byc u Was i to, co napisałąm powyżej w poście skierowany do kaisa_malene nr 147 ?

I to jest ta tortura, na którą skazują nas partnerzy, którzy ciągle stosują różne wymówki. Na dłuższą metę prowadzi to właśnie do różnych wewnętrznych rozterek, braku poczucia atrakcyjności i miłości, a to generuje kolejne problemy. Z czasem wszystko zaczyna się mieszać i przestajemy rozróżniać przyczyny od skutków tej sytuacji. Nie wiemy bowiem, czy brak zainteresowania partnera jest spowodowany naszymi błędami, czy też może właśnie brak seksu powoduje różne nasze błędy. Błędne koło....

Nie, nie, to na pewno nie wychowanie, czy religia. To Norweg, oni są zupełnie inaczej wychowywani, bardziej otwarcie. I mało kto jest religijny, a seks przedmałżeński jest normą. Tu się nawet oficjalnie można zarejestrować jako "współlokator" w urzędzie, bez ślubu i wtedy np. w szpitalu by takiego "współlokatora" wpuścili jako członka rodziny. Mentalność oni mają zupełnie odwrotną do tej polskiej.

W sumie na to nie wpadłam. No ale to mi nie mógłby tego sam powiedzieć? To chyba nic wstydliwego... Ale zapytam przy najbliższej okazji, bo on oczywiście jest świadomy, że mnie boli, bo jestem z nim szczera. A tak btw. podziwiam Cię, że tak długo wytrzymałeś w związku z taką częstotliwością seksu. Ja już teraz dostaję szału...

Ogólnie podsumowując: nie rozumiem dlaczego niektórzy ludzie po prostu szczerze nie powiedzą co jest nie tak. Zamiatanie problemu pod dywan nie spowoduje, że on zniknie, to jedynie narasta.

kaisa_malene. Chciałbym i mógłbym codziennie (lub nawet 2-3 razy dziennie, bo takie mam potrzeby), a jedyne na co mogę liczyć to szybki numerek raz na kilka tygodni. W sumie to jest tak, że jest 2-3 razy z częstotliwością raz na tydzień, a potem 4-6 tygodni przerwy.

Nie ma za co podziwiać. Są momenty, że wydaje mi się, że to po prostu miłość i cierpliwość, a są też takie, w których jestem przekonany, że to naiwność i zaślepienie. Skoro miłość do grobowej deski, to czym są owe dwa lata? To w sumie chwila....ale to też aż dwa lata, które nie rokują poprawy, a to już daje do myślenia. Na szczęście to już finisz - niezależnie od tego czy przybiegnę pierwszy czy nie. Wóz, albo przewóz.

Jeśli Twój mężczyzna jest Norwegiem a sądzę że oni mają mętalność zbliżoną do szwedzkiej to ja mogę się podzielić moim doświadczeniem bo mój partner jest Szwedem. Miałam z nim podobny problem, nie mogę powiedzieć że wszystko jest idealnie ale jest dużo lepiej niż rok temu. Ja pewne rzeczy też zrozumiałam i dojrzałąm do tego że stały związek różni sie od romansu.
Ale do rzeczy. Mój facet jest typem któremu wszystko trzeba powiedzieć i dać na wszystko pozwolenie.  np "Kochanie nie musisz zawsze czekać aż ja dojdę, jeśli przez to gubisz ten moment". Jest nieśmiały, niby by czegoś chciał ale powiedzieć się boi, dlatego też ja musiałam się zmienić i przełamać pewne bariery. Możliwe że skoro on wie że Ciebie boli to nie chce cię krzywdzić. Możliwe że właśnie jest tym typem który się boi, moze ma jakieś fantazje ale się boi o nich mówić bo boi się ciebie stracić.
Ja pewne rzeczy sama odgadłam a pewne z niego siłą wyciągnęłam, ale nie zasadzie jak mnie nie będziesz brykać to pójdę do innego ale na zasadzie spokojnej rozmowy o moich uczuciach i o tym jak bardzo mi zalezy na tym związku ale żeby on przetrwał to obie strony muszą nad nim pracować a rozmowę zaczełąm od zdania czy jesteś ze mną szcześliwy?
Nie mam sexu codziennie, a tego to bym nawet nie chciała, ale mam go z taką częstotliwością jaka mi wystarcza. Za to przytulamy się codziennie. Jak mam ochotę to wychodzę z inicjatywą ale też patrzę na to w jakiej kondycji jest partner. Wiem że jeśli wrócił późno z pracy i zasypie przed tv to nic z tego, lepiej poczekać do rana kiedy jest w pełni sił. Jak ma atak alergii to też go nie męczę nawet jeśli mam na to straszną ochotę. Poza tym moge tez użyc własnych paluszków lub poprostu mu powiedzieć że skoro on nie ma ochoty w tym momencie to moze sobie popatrzeć, wtedy ochota mu jakoś szybko przychodzi, albo poprostu jeśli z jakichś powodów on nie może to zajmuję się tylko mną za co ja się mogę zrewanżować tym samym np jak będe miec okres.

Drugą osobę trzeba poznać i starać sie zrozumieć jej motywy, ale to musi działąć w obie strony. Jeśli walczy tylko jedna osoba to ta walka jest skazana na porażkę i nie ma sensu jej ciągnąć.

Koliber, zgadzam się, ale Sadie pewnie chodziło o to, że taka ostra poniekąd rozmowa jest dopiero wtedy, gdy co innego nie pomaga. Wiadomo, że na początku zapytamy raczej "Co się stało"? i będziemy po prostu martwić się czemu partner nie chce uprawiać seksu, myśleć, że to chwilowe. Jednak, jeżeli powiedzmy u kogoś sytuacja trwa pół roku czy 2 lata i partner unika tego, by wyjaśnić o co chodzi, oddala się, to trzeba w końcu postawić sprawę jasno. Inaczej niczego się nie dowiemy i związek będzie trwał w martwym punkcie. Choć oczywiście, najlepiej sprawę postawić jasno szybciej, bo po co męczyć się pół roku, jeżeli druga strona nie wykazuje chęci zmian?

Kasia_mailene, ja tak myślałam, że Twój ma niewielkie libido i też może tak być.. ale z takich innych spraw, to nie wiem, pisałaś kiedyś chyba, że miał sporo partnerek (sorry, że tak wywlekam, ale zastanawiam się nad powodem). Może tak naprawdę on oszukuje się, lecz nie dojrzał do związku? Wiem, trochę z grubej rury, ale chcę rozważyć każdą opcję. Wiadomo, nie musi tak być, ale lepiej sobie przemyśleć. Na pewno można być w przelotnych związkach, a potem zaangażować się w stały, jednak tu potrzeba dojrzenia do tego, dojrzenia do związku, może on jest jeszcze na etapie, gdzie tak naprawdę związek to jeszcze nie dla niego. No albo nie wiem, jakieś może zaburzenia nerwicowe? To pewnie po prostu głupia wymówka na zasadzie "Zrobiłaś zakupy"?, ale ja widzę jeszcze taką opcję, choć pewnie mało prawdopodobną, że on ma jakieś drobne nawet zaburzenia i przez to nie wiem, ciężko mu się często skupić na seksie i innych sprawach. No i czy jest tak u Was od początku? U Was to trochę gorzej ogólnie, bo nie jesteście długo razem, więc sprawa nie wygląda tak różowo, bo po prostu partner może mieć inne potrzeby.

Aaaaa to Norweg jest?? To w sumie wiele wyjaśnia...

a ja ci powiem...GADANIE...starasz sie być świadoma co nie znaczy ze jesteś to by dopiero mogła zweryfikować rzeczywistość...powiem inaczej, jeśli kochasz to mimo problemu w zwiazku nie jesteś nigdy przygotowana na jego rozpad...

to ja chyba najnielogiczniejszy człowiek na tej ziemi

"Ja tez zgadzam sie ze stwierdzeniem, że można czuc sie nieatrakcyjnym przez brak ochoty na seks ze strony partnera"  oczywiście że tak! Skoro człowiek, gdy ma normalny seks czuje się spełniony, dowartościowany, akceptowany to człowiek, który normalnego seksu nie ma z powodu odmowy czuje się wprost proporcjonalnie.

Mezczyzni w Skandynawji ogolnie i przecietnie, nie maja problemu z seksem.
Wrecz przeciwnie w porownaniu z mezczyznami z Polski.
Sa otwarci i nie maja zadnych zachamowan religijnych, ani kulturowych, tak jak to jest czasami z mezczyznami w Polsce.

Sa jednak wyjatki, sprowadzajace kobiety z Tajlandji, Ukrainy, Polski i kilku innych krajow.
Ci mezczyzni sa z roznych powodow dziwni i nie potrafia nawiazac z powodzeniem kontaktu ze Skandynawskimi kobietami.

a to dlaczego?

Jeśli miałabym porównać swoje poprzednie zwiąki z Polakami do obecnego ze Szwedem to Polacy się nie umywają, więc jesli trafił mi się facet trzeciej klasy to ci z pierwszej są kilka epok za Polakami z pierwszej klasy.

Stereotypy o wolności seksualnej w skandynawi są dalece przesadzone. Różnica jest taka że tutaj nie trzeba się ukrywać tak jak w Polsce ze swoją seksualnością, to nie jest temat tabu. Poza tym to przeważnie kobiety są bardziej wyzwolone ze swoją seksulnością i niezależnością i nikt ich za to nie potępia, co może odstraszać niektórych mężczyzn.

Dlatego niektórzy wolą spokojną dziewczynę, bardziej zainteresowaną rodziną o delikatniejszej urodzie z europy wschodniej niż szwedkę która nie umie ugotować, nie wie co to sprzątanie, a rano wykopuje delikwenta z łóżka o ile mu wogule pozwoli zostać do rana.

he Sadie pierścionek zaręczynowy to pikuś, mi chodzi o to ze nikomu jeszce nie stanął na zawołanie

hehe widzisz! to moze jednak problem tkwi w kobiecie jeśli mezczyzna nie ma ochoty na seks o

Się wtrącę nie na temat wątku, ale wydaje mi się, że o Polkach zagranicą najgorsze zdanie mają właśnie inne Polki, a nie tubylcy. Powodów miliony :-)

Dopiero jakoś teraz zauważyłam tę wypowiedź:

i dotarło do mnie, że w sumie mnie obrażasz... Kochana, mój facet to żaden nieudacznik, to bardzo mądry, przystojny facet, pochodzący z porządnej rodziny, mający grono oddanych przyjaciół i znajomych. I nie sądzę, by związał się ze mną ze względu na moją narodowość, bo raczej nie jestem typową przedstawicielką naszego kraju. Wiele osób pyta mnie skąd pochodzę i dotąd tylko jedna osoba zgadła, że z Polski. I nie chodzi o to, że mój facet nie potrafił sobie żadnej Norweżki znaleźć: wiele się do niego kleiło, ale on nie chciał się z żadną wiązać. A ze mną mu się zachciało I jeszcze jedno: co mnie obchodzi ogólna opinia na temat Polek/Polaków na świecie? Osoby, z którymi się przyjaźnię plus mój chłopak mają gdzieś to, z jakiego kraju pochodzę. I nikt NIGDY nie dał mi odczuć, że jestem gorsza, bo z Polski. No ale to pewnie zależy od środowiska, w jakim się człowiek obraca. Jedyne co słyszałam ze stereotypów i przytaczane jest ciągle to to, że dużo pijemy. No ale ciężko się nie zgodzić, gdy zaproszona na domówkę jestem jedyną osobą biorącą ze sobą wódkę i litr soku, a reszta ma tylko piwo

xnikitax: zgodzę się, że to wyzwolenie seksualne dotyczy głównie kobiet. Właśnie słyszałam też od koleżanek, które jakieś doświadczenia tu mają, że skandynawscy faceci są przyzwyczajeni do "wyzwolonych" dziewczyn, które przejmują inicjatywę, a my z kolei jesteśmy raczej przyzwyczajone, że to facet inicjuje seks. I weź tu się dogadaj A to:

jest bardzo trafne Jak równouprawnienie to równouprawnienie

GRATULUJE

Ale jak to mowia "Wyjątek potwierdza regułę" lub "szczesliwi zyja w nieswiadomosci".

Uwierzysz, że nie mam pojęcia o tym co kto pisze w Niemczech? Mam za to pojęcie o tym co mówi się o Polkach w Norwegii.

I od kiedy to wyznacznikiem opini wszystkich narodowosci o Polkach ma byc to co ludzie "wiedza" w Szwecji? W UK z kolei o takiej opini nie slyszalam. Ale nie pokusze sie o stwierdzenie ze "spoleczenstwo" to "wie".
No i od kiedy to Polki kradna samochody? Wydawalo mi sie ze glownie mezczyzni w tym siedza

Poczytaj sobie dokładnie forum Catwoman to dowiesz się jak rodacy z Polek korzystają ...
No i o ile wiem to mieszkasz w Polsce ...