Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce

Witam wieczorkowo  dziewczyny

Jestem dziś po rozmowie z p.m., już pomału starałam się układać sobie życie bez niego

A teraz mam mętlik w głowie, nie wiem co myślec, co czuję i czego chcę ..... cholewcia
Pęka mi głowa z natłoku myśli i płaczu .... czego ja chcę ?????? Wiem, że nikt oprócz mnie samej nie jest w stanie odpowiedzieć mi na to pytanie

Dokładnie Luna. Nikt poza Tobą nocne Słońce. Żeby nie wiem co się działo, kieruj się własnymi myślami. Analizuj samą siebie. I bez emocji...

O, odezwala sie ta co sie ostatnio wścieknięta nazywa czyli ja

Spo,bo Ty już masz doświadczenie.

Bulinko, gdybym sie tak wcześniej wściekała, nie byłoby mnie tutaj. Bo inaczej potoczyłoby się moje życie.

Markadio, teraz próbuję byc zabawna
A kawy mają być dwie
Mogę zawsze zmyć naczynia I robisz Markadio przepysznvą kawunie I ciastunia też sa zawsze pyszniutkie.

Właśnie, wściekam się, bo mi facet burzę w mózgu robi na tej terapii.

Spo masz rację muszę się wściec, bo wtedy działam bardziej racjonalnie, a nie uczuciowe ciepłe kluchy, mamałyga. Sama jestem na siebie zła, mój rozum nie wie co mnie jeszcze powstrzymuje przed złożeniem pozwu o rozwód  .....

A jak tu wyłączyć emocje ????
Muszę na nowo zacząć chodzić do psychoterapeuty, on potrafił mnie o pieprzyć i postawić do pionu, a teraz się łamię, jak gałązka na wietrze ...
Dobrej Nocki moje milusińskie

Wicher ponoć silne drzewa głaszcze. A ja widzialam nie raz uginające się subtelnie wątłe brzózki od wiatru.

Dziewczyny u nas przed chwilą zerwał się wicher,zaczęło grzmieć i błyskać i coś waliło w parapety.Nie trwało to nawet pięć minut chyba i nastała cisza.
Pomyślałam,że u Was jest to samo Spo i Lunabis.Teraz w Waszych sercach grzmi i blyska,ale to już nie długo będzie.Ja już widzę ten finał,tą błogą ciszę.Tego Wam życzę Kochane,tego spokoju wewnętrznego,bo Wam się należy.

Markadio,a ja sobie tak zażartowałam,że tak walczyłaś o tą stawianą przez siebie kawkę.

Spo nauczyłaś to dziecko miłości i szacunku do rodziców.Tego Ci zazdroszczę,bo ja chyba nie nauczyłam tego moich dzieci.Niestety w Waszym przypadku córka przez to cierpi.Miej jednak nadzieję,że czas zrobił swoje i też zrozumiała,że Ona nie da rady pomóc ojcu.Spo,a Ona nie powinna też iść na terapię?

Masz rację , a mi szumi w głowie ...

Rozmawiałam z Nią o terapii. Posiłkowałam się nawet artykułem o osobach współuzależnionych od alkoholików. Bo skąd mogłam wiedzieć o czymś takim wcześniej. Póki co, nie chce o tym słyszeć. Uważa, że da radę.

Na długi weekend wuyraziłam zgodę na Jej wyjazd ze znajomymi z klasy do kogoś na działkę. Odsapnie odrobinę. Mlodsza też pojedzie sobie do mojej siostry. A ja? Zostanę Nowu sama.

Dziś właśnie ten terappeuta postawił mnie pod ścianą pytając co ja będę robić. Nie potrafiłam odpowiedzieć od razu na jego pytanie... Będę czekać na Dziewczynki.

Boże... Terapeuta zapytal mnie czy ja mam swoje życie. Kogoś z kim mogłabym wyjść. Bez znaczenia płeć. Odpowiedziałam przecząco. Ja nie mam swojego życia. Ja żyję życiem Dzieci?

hey  heyyyy Dziewuszki ...
wstałam jak zwykle dość wcześnie
to i caffe zapodaje     
zapraszam .....

Mamuśka - Ty JESZCZE nie spałaś o tej porze czy JUŻ wstałaś ???? hiii

Sponi czekamy na Markadię z kawencją ... czekamy  ....

Bulinka no co TY   
umiem tylko wklejać foty ze swoich folderów - bezpośrednio z Netu - i filmiki z YT
zapytaj o te filmiki Wifki na "pogaduchach " ona jest dobra co do kompa :lol:

Luna ...  Sponi ... Bulinka     >>>:lol: ?????????

                   odwagi

spokojnego dnia życzę ....  wszyściutkim....

Dzień dobry Dziewczęta. Spieszę donieść, że popijam kawę. Twoją Markadio i BaChy. Może i się przyzwyczaiłam a może to już dla mnie codzienny rytuał. A może kocham czuć wirtualny aromat przerobionych ziaren kawy. Może kiedy popijam ją w Waszym towarzystwie widzę drogę kawy od początku posadzenia jej na polu kawowym, potem patrzę jak kiełkuje. Rośnie w słońcu. Wydaje owoce. Wpada w ręce tych, którzy odciążają krzew z ziaren. Dopieszczają temperaturą. Pakują w naczynia, umieszczają w spichlerzu.  Tam odpoczywa by wkrótce trafić w bajeczne opakowania. Przebyć długą drogę przez morza i osiąść na laurach w naszych kuchniach.

Kawa - nawet jeśli jej nadmiar szkodzi, mnie przenosi w krainę rozkoszy. Darowuje najznakomitsze dla ciała i duszy uniesienia...

Nawet jeśli wychodzę na egoistkę, bo oczekuje tej kawy od Was każdego poranka, to chyba dlatego, że mnie nie było dane dostawać. Nie umiałam brać. Ot.... Taka refleksja po nocy.

Ło matko.... Kiedy ja piję szklanke ciepłej wody o poranku. Na czczo. Bo... Wstydzę sie powiedzieć

Zapomniałabym... To dla naszego nocnego wampira... Musisz mieć bardzo wyostrzone zmysły. Nocą wszystko inaczej sie widzi i słyszy Mamuśku...

Weronisiu, zaraz Tobie odpiszę. Bo chyba mnie źle zrozumiałaś.

Witaski  wszystkim

Markadio dziekuję za poprawienie mojego nie udacznego wstawienia
Sponi ładny utworek dzieki a moj Ci
się podobał??

Kolano dalej mnie boli   dzisiaj następna nocna kuracja kapusciana.
Dojadłam resztę krówek i chyba się pobyczę.
Wlosy wyszły oki, szampański blond

Pozdrowionka na razie paaaa

Chciałabym, żeby były się ogarnął albo co najmniej zniknął z mojego życia. Nie chcę na niego patrzeć. Nie chcę czuć tej ludzkiej skądinąd lutości, kiedy patrzę na niego. Kiedy robiąc krzywdę Dzieciom, uderza we mnie. Wtedy ta moja bezradność, że nie jestem już w stanie wziąć na siebie tych razów, urasta do wodospadu poczucia winy. Bo nie działam jak tarcza pomiędzy nim a Dziewczynkami...

Ja wiem doskonale dlaczego stał się takim kochającym tatusiem. Wiem.... Bo chciał je zagarnąć do siebie a mnie od Nich odseparować. Bo znalazłam sobie kochanka i jakim parawem choć pRzez chwilę pomyślałam, że mogę odejść. Z Dziećmi. Mogłam w każdej chwili, ale bez Dzieci. To jego słowa.

Ja go Weronisiu nie kocham. Ja się go boję. Jego czynów. Jego długich rąk w cudzysłowie. Wreszcie jego zaciekłości w dążeniu do wykończenia mnie pod każdym względem.

Kiedyś  - zanim kogoś poznałam - zdecydowałam (tak ja podjęłam tę decyzję) o wspólnej terapii. Nie po to by tworzyć normalny związek. Nie... Szukałam sposobu jak przekonać i siebie i jego, że powinniśmy się rozejść. Żaden terapeuta, nikt z psychologów nie nauczy nikogo miłości. Nie wierzę w to. Nikt nie zmusi mnie do tego by kogoś lubić czy kochać. Nic z tego nie wyszło. Nie był butny. Ani wycofany. Raczej pewny siebie, że wszystko jest w porządku a mnie przewraca się w głowie. Zrezygnowałam. Nie było sensu...

Nie kocham go. I on mnie też nie kocha. Nie jestem już jego własnością. Nie jestem pod ręką. Nie wykorzysta mnie fizycznie. Nie wyśmieje. Nie upodli. Nie może nic. Aczkolwiek przechodził samego siebie w pomysłach jak mnie dosłownie wykończyć.

Oboje jesteśmy temu jak wygląda nasze życie winni. Wciągnęliśmy się w spiralę zachować, które nie dawały niczego poza chorą satysfakcją byłego a moim odczuciem, ze moją rolą jest cierpieć. Bo w ten sposób chronię Dzieci. A to było raczej tak, że chroniłam wlasny tyłek. Czy jest coś na moje usprawiedliwienie? Pewnie tak i nie...

Teraz wiem, że gdybym miała ten rozum co teraz w chwili, gdy opusciłam rodzinny dom, być może moje życie potoczyłoby się inaczej.

Terapeuta zapytał co zrobię ze swoim czasem w weekend długi. Bo Mlodsza jedzie do siostry,  Starsza na dzialkę ze znajomymi. Zapytał, co mogę dla siebie wtedy zrobić. Wiesz Weronisiu co odpowiedziałam? Właśnie to! Że zabiorę sie za kuchnię wreszcie. Zapytał raz jeszcze:
- co pani zrobi dla siebie?

Wtedy pojęłam. Odpowiedziałam:
- nie wiem...

Nie potrafię myśleć o sobie. Po latach zajmowania się Dziećmi a toż to rola każdej matki, nie potrafię zrobić niczego dla siebie. Wciąż jestem jak ta mama, które ułoży niemowlę do snu i za drzwiami nasłuchuje czy dziecko kwili.

Mloda przyjechała do mnie w piątek. Naburmuszona i milcząca. Nie chciała powiedzieć jaka jest przyczyna tego smutku. Wzięłam to głęboko do siebie. Jednym słowem zabolało mnie, że mi nie ufa. W końcu jestem Mamą. Terapeuta skwitował to jednym pytaniem:
- dlaczego Córka nie może mieć tajemnic? Co się stanie, jeśli nie wpuści pani do rąbka swojego świata?
- Nie mam pewnosci czy jest bezpieczna!
- proszę pozwolić Jej popełniać błędy...

Boże, to samo zasugerowałam jednej z forumowiczek w jednym z wątków...

Kiedy w Lodzi jakiś pan poszalał z bronią w tramwaju, była awantura w mieście na całego. Bo u nas to się nie zdarza na co dzień. A ja się zastanawialam czy boCHater miał pozwolenie na broń

Tak sie zastanawiam, bo może mnie terapeuta spyta, co ja robię dla siebie.
Biegam, tańczę zumbę, medytuję /to się liczy?/, kupuję czerwone sukienki, wklepuję w ryjek kremy z retinolem, a we włosy olejek arganowy, czasem sie pogłaszczę /z przytuleniem się do siebie jest problem /... no nie wiem co jeszcze... aha, czytam mądrości na forum i układa mi się w głowinie, czasem coś sobie uszyję czy udziergam, spotykam sie z koleżankami... No nie wiem - dużo to czy mało?

Coś mnie właśnie zaswędziało pod kolanem i to jest - kleszcz!

O kurde, Bulinko, właśnie przeczytałam. No - małe dzieci, mały kłopot, duże... masakra. Co syn na to wszystko - wyraża jakąś refleksję? Czasem trudno jest dotrzeć do młodych... No co oni mają w głowach?

Bulinko współczuję, kłopoty z dziećmi i ich zdrowie zawsze są i będą dla nas najważniejsze. Same wolałybyśmy za nich wypić piwo, które naważyli, ale niestety nie przeżyjemy za nich życia, a oni nie nauczą się życia na naszych błędach. Muszą popełnić swoje, ale muszą wyciągać z nich wnioski i to jest najważniejsze, żeby Twój syn zrozumiał i myślał na przyszłość .... Mam nadzieję,wszystko w miarę dobrze się skończy. Trzymam kciuki

ojjjj jak to dobrze,że kawencje postawiłaś Bulinko senks
witam DZIEWUSZKI  

napatoczyła mi się wklejka ... dla myślących o rozwodzie ....

                                                     
  odwagi .... najwyższy czas to zmienić :)

            co by ta środa była fajna 

Spo...ja bym bardzo chetnie wyszła z Tobą na miasto i to nie za kasę,bo u mnie też na takie wydatki dla mnie nie ma.

Jeżeli chodzi o mojego syna,to nie mam szans odseparowywać Go od tego kolegi.On ma juz prawie 18-stke,dojeżdża do szkoły ponad dwadzieścia km.Mogę jedynie tłumaczyć.

Jestem dziś z Mają w poradni psych.-pęd.na badaniu pedagogicznym.

Nie wiem jak Wy Skowronki, ale ja...

Zabiorę z soba Córkę Ale ze mnie macocha, co?

Bo mi sie nie chce obiadu robić  A Mamunia u siostruni zarządza dziś garami Więc na krzywy ryjek tam wskoczymy

Ja w pracy przecież jestem. Usprawiedliwiłam sie troszeczkę?

Miłego dnia dziewczyny
Oj terapia też by mi się przydała, muszę się na nią umówić, tylko kiedy.... ?

Soniu na policji powiedział mi Pan,że robi mi łaskę ,że ze mną w ogóle rozmawia.Na drugie przesłuchanie wzięli Go w ogóle ze szkoły,a w prokuraturze kazali Mu się wstawić i nam nie powiedział.

Weronka ja byłam teraz z babką na turnusie,która też urodziła w wieku 54 lat.

Soniu, owszem. Jestem na milion DDA. Tego jestem pewna. Doszłam tu na forum do wniosku, że to sprawiło iż pociągnęłam to dalej. Wpakowałam się w związek z człowiekiem, w którym szukałam ojca. Szkoda gadać. Już mam łzy w oczach....

NIE RADZĘ SOBIE. Sama z sobą....

Bulinko, wierzyć mi się nie chce, że pan p. miał prawo Tobie tak powiedzieć. Przecież syn nie jest pełnoletni. A Ty wciąż jesteś pełnoprawnym jego opiekunem. Mógłby pan p. choć trochę pojąć Twoją troskę o dziecko. Nie wiem nadal jak Ciebie pocieszyć. Pamibętam słowa terapeuty: proszę pozwolić dzieciom popelniać błędy...

Weronisiu... Mnie ta cała zumba nie kręci. Wolałabym na taniec. Nie będę się powtarzać co przed śmiercią chciałabym zatańczyć.

Milionku, Ty jesteś tak zmęczona, że zapomniałaś o opowieściach, prawda? Ja to rozumiem. Zaczekam

Luna... Wiem o czym mówisz z tym brakiem czasu. Jeśli poczujesz, że nie dasz rady sama, nie zastanawiaj się. Mnie tę terapię poleciły i pokierowały kobiety psycholog z badań w RODK. Podały namiary.

Wiecie co się dziś stało? Cud... Pomagałam siostrze w przeprowadzce. Wyciągałam książki z kartonu. Patrzhę a tam książka, która spędzała mi sen z powiek. Szukałam jej ostatnio w rodzinnym domu. ''Przeżyłem'' Jack Eisner. Taki autor. Czytałam tę książkę jakoś po podstawówce. Tyle lat... Ściągnęłam ją do siebie myślami. Jest piękna sama w sobie: obóz koncentracyjny i miłość. Tak jakos chyba. Dziś do niej nie zajrzę, bo padam na twarz, ale wrócę do niej. To zrobię akurat dla siebie - przeniosę się tam...

witajcie czwartkowo DZIEWUSZKI
Sponi - to ja wstawiam caffe naoczną

tytuł tej książki zapisałam - bo to kiedyś była moja ulubiona tematyka ...
tylko za młodu inaczej się odbierało te książki - teraz inaczej ...
największe wrażenie  zrobiła na mnie k. Wojciecha Kielara - Anus Mundi
facet przeżył 4 lata w obozie u mnie ...

zmykam  ....