Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce

witaj.super sie czyta piekne slowa tak bardz chcialabym miec juz te 80 lat bo narazie to nie mam ochoty wychodzic z domu a jak juz wyjsc to na zawsze:(

W pracy korzystam ze stałego łącza, w domu z T-mobile służbowego. Ale starsza z UPC i ogromnie sobie cenię, bo ja na niby nieograniczonej służbówce mam niejednokrotnie mega problemy, a Natka z niczym - ściąga co chce... Nie jest w stanie wykorzystać. A że to nastolatka i są wakacje - to naprawdę mogłaby, a nie daje rady. Więc UPC mogę polecić. Oczywiście pakiet z TV, bo mega taniej mi wychodzi (choć ja jak widać po bytności na forum z TV nie korzystam ).

Milionek, ja się domyślam, więc spytałam. Bo mam zarówno przyjaciółkę korzystającą od lat z pomocy, jak i kilka koleżanek tam pracujących. I przyjaciółka niczego przy ich pomocy nie załatwiła, jedynie własnym "chodzeniem".  Niestety, tak to już jest.... Trzeba mieć mega zaparcie na uzyskanie pomocy, jeśli jest możliwa. I wiem, że tym chodzeniem "wychadza". Wiem, pracujesz, masz co robić w domu. Ona też. Ale jak człowiek się nie zawkurzy - nie dostanie! Tym bardziej, że ja mam własne prywatne zdanie o ludziach pracujących we wszelkich organizacjach i jednostkach budżetowych a wyjątki jedynie potwierdzają regułę....

Milionek - a córcia ma jakąś możliwość terapii??? Bo leki naprawdę nie są jedynym wyjściem. Dziewczynie w tym wieku brak własnych przyjaciół - takich oddanych - nie pomoże, nie dasz rady tak, jak jej świadomość akceptacji wśród rówieśników z podobnymi problemami! W takich sytuacjach potrzebna jest naturalna inspiracja, że można, że się da - mimo, iż nie wszystko się udaje i większość zdarzeń jest od nas niezależnych. Bo sorki, ale na nieuczciwych pracodawców nie mam wpływu przed, mogę jedynie korzystać ze swoich praw, jeśli postąpią niezgodnie z prawem, prawda? Na wykorzystywanie przez nich możliwości, na zmienność sytuacji gospodarczej - no nie mam. Ale ja sama wiem w swojej sytuacji, że fakt iż mam sporo znajomych - sprawia, że ta rzeczywistość nie jest dla mnie tak czarna. Nie jest może mega różowa, ale wyjście się znajdzie. Bez bliskich bliskich jest naprawdę trudno.... Nie ma jakichś ośrodków terapeutycznych? Nawet jeśli by trzeba było dojeżdżać, to poza faktem, że musiałaby się przemóc, to by jej wyszło na dobre I poza tym - sama też musisz zacząć stawiać jej wymagania - niech MUSI coś zrobić codziennie, choćby to miało być na początek "umycie zębów". Ona teraz jest jak roczne dziecko pewnie - a Ty pewnie musisz jej pokazać obok bezwarunkowej miłości i akceptacji - także to, że dorastanie wymaga przejmowania na siebie obowiązków, od najmniejszych do większych Powolutku, powoli - ale zacznij wymagać, nie usprawiedliwiać i robić wszystko "za"  - to jej pomoże Bo że ją akceptujesz, to nawet ja sama widzę będąc krótko tu I napewno córcia sama to wie Więc zrób użytek z jej zaufania do Ciebie Dla niej
Buziaki

Też jestem wyczulona na złe traktowanie dzieci.Sama byłam grubym dzieckiem i przez to odrzucanym przez rówieśników.Znalazły się jednak jednostki,które mnie tolerowały.Myślę,ze byłam silna,bo jakoś przetrwałam,ale przez to jestem samotnikiem i zawsze byłam.Mój świat to najbliższa rodzina,dom i praca,którą sobie sama stworzyłam.Obecnie jestem bardziej pewna siebie i więcej mogę,bo zaczęłam coś zmieniać w swoim życiu.Po pierwsze wreszcie schudłam i ludzie to zauważają,a tym samym słyszę komplementy.Po drugie zaczęłam myśleć pozytywnie.Jak przychodzą myśli negatywne,to sama je odrzucam.Bardzo głęboko wrosła we mnie myśl,że jak myślę negatywnie,to ściągam tą negatywną aurę i jest źle.Siła jest w pozytywnym myśleniu.Piszę to,bo może choć odrobinę coś z tego da się zastosować w życiu Twojej córki Milionek.Spróbuj cos zmienić w Jej życiu co Ja dowartościuje.
Dodam jeszcze Kochana,że moja córka też ma porażenie mózgowe.W październiku będzie miała 5 lat,ale od małego staram się w Nią wpajać,ze jest wartościowym człowiekiem.Mówię Jej często,że jest ładna,mądra.Podziwiam za postępy i chwalę.Jak na razie radzi sobie,ale ma dopiero 5 lat,więc to dopiero początki.Najbardziej mnie rozbraja jak mowie,że ślicznie wygląda,a Ona odpowiada:wiem mamusiu.

Przebrnęłam wczoraj przez pokój moich synów.Od jutra malowanie i zmiana podłogi.Mamy zamiar wyrobić się do niedzieli wieczorem.:D Śmiesznie to brzmi,że najpierw musiałam posprzątać,żeby Im pomalować.Niestety jednak taka jest prawda.Mam jednak mocne postanowienie,że Ich teraz przypilnuję.
Malować zaś będzie chłopak mojej starszej córki.:D Muszę sprawdzić Jego zalety zanim będzie zięciem.Ma skończone wykończenie wnętrz.Tak wiec może się do czegoś przydać.:D

A ja nie wiem czmeu, skoro musze wstać przed 5 odwieźć starszą i jej przyjaciółkę do KRK na autobis na kolonie, to zamiast kąpiel... Nie no wiem, gaduła ze mnie

W ogóle co do nastawienia do własnej pracy większości osób zatrudnionych w budżetówkach się nie wypowiadam! Wk..... mnie, ale to jest moje mega osobiste mniemanie. A dodać mogę jesynie, że kiedyś rozmawiałam z naszą dyrektorką personalnę - powiedziała wprost - nigdy w żadnej z obsługiwanych firm w zakresie rekrutacji i wszelkich spraw personalnych nie polecę z czystym sumieniem osoby ze stażem w administracji, w prywatnej firmie to się w ogóle nie sprawdza. Ja wiem, że są wyjątki, ale ..... ja miałam bliski przykład obok siebie przez kilkanaście lat i stwierdzam, że naprawdę często Ci ludzie nie ogarniają rzeczywistości.... Nieważne, pisałam chyba, kilka kolezanek pracuje w Moprze....

Milionku
Biorąc powyższe pod uwagę - niech Cię nie zatyka w takich sytuacjach! Absolutnie nie ma powodu! Takiej babie należy krótko wytknąć - ma Pani moje papiery od .... lat i jasno jest w nich opisana moja wada wzroku. To absolutnie niewyobrażalne, żeby przychodziła Pani na wywiad do mnie będąc kompletnie nie przygotowana (nie zapoznając się z dokumentacją) jednocześnie racząc mnie swoją ignorancją i impertynencją! Pani zachowanie nie jest właściwe!
I luz Milionku!
I pracownik się zastanowi (choć go mega zatknie) i Ty (bo to najważniejsze) poczujesz się OK A mam wrażenie, że nic w propozycji reakcji zdrożnego nie było - tylko reakcja na niewybredną akcję

I żebyś mi tu się nie zastrzegała, że Ty tak nie umiesz Ja też o siebie uczę się walczyć Pracuję w męskim świecie w ogromnej prywatnej firmie i jak to w życiu bywa, jeśli nie będę stanowcza, to mnie rozniosą Życie np nauczyło mnie (a nienawidze taka być) archiwizowania maili i pisemek przez minimum 5 lat - a mam tego morgi. Bo wystarczy chwila nieuwagi - i ktoś ratujac swój włąsny tyłek będzie chciał mi dokopać. Nie znoszę okropnie wytykania ludziom dat, przywoływania dokumentów, załączania - okropne....! Ale ze mną naprawdę wiele daje się załatwić normalnie. Nie znoszę manipulanctwa!

Rany kobietki, ja jutro po powrocie na wysokości lamperii a w niedzielę rano do rodzinki na wieś na cały dzień z maluchami Już im emocje nie dawały zasnąć dziś, a w niedzielę to chyba o 6 wstaną z radości Mają kuzynkę dokładnie w swoim wieku - i do tego to przecież wieś I kura i piesek i góra piachu I może jeszcze ciocia wiśnie może ma????? Mniam - galaretka z wiśni mi się marzy do naleśników, kiedyś dwa wiadra musiałam wypestkować jednego wieczoru ....

O babraninie w remontach nawet mi sie gadac nie chcę.Wchodzimy dzisiaj z męzem do domu a zastajemy na podlodze oderwany sufit(tynk).Nie wiem jak to się stalo, ale 1/3 sufitu runela w dół kiedy nas nie bylo,mąż stwierdzil ze za duzo powietrza w srodek sie dostalo, napuchl i polecial .Wieć trzeba bedzie w miedzy czasie kogos tam sciągnąć,,aby resztke tynku z sufitu zeskrobal i nowy polozyl .
Ehhh wydatki sie nie konczą, dopiero co kasa poszla na malowanie kilku pokoi (2 tyg temu malowanie bylo,kiedy nas w domu  nie bylo,choc nie cale mieszkanie) zakupilismy dwie sofy do goscinnego pokoju,mały dywan do mlodej pokoju ,tez do glownego na na srodek podlogi  niezawielki, i do tego  naprawa bramy od podworka takze po kieszeni dała się odczuć , a teraz jeszcze wydatek na ten pieprzony sufit doslownie z nieba nam spadl
Ostatnio wiele spraw sie komplikuje ,jak nie internet to co innego
Az sil złoscic się nie mialam, nawet nie bylo na kogo

Witam niedzielnie
Milionek nie biadolisz, szukasz i myślisz jak wybrnąć z trudnej sytuacji i to nie jest takie proste. Trzymamy wszystkie kciuki by rozwiązanie znalazło sięjak najszybciej a córcia wracała do zdrowia.
Codziennie jak wracam ze spacerów to zastaję urwany karnisz i firanę na podłodze. Pies skacze do okna i zrywa. Wczoraj się wściekłam i zażądałam kategorycznie porządnego zawieszenia karnisza od nieślubnego. Mam nadzieję że to dziś zrobi chociaż wyjechał do pracy i nie wiem o której wróci.
Za 8 dni lecę do Polski i już odliczam dni niecierpliwie. Rodzina też czeka. Odpocznę na pewno i będę miała więcej czasu dla siebie
Zapraszam na kawę

MILIONKU
myśle, ze to byłby dobry pomysł, żeby ja zawieźć do osób, które maja doświadczenie z podobnymi problemami. Sami czasami już nie wiemy co robić, a najlepiej zrobić to czym prędzej. U nas w pracy jest chłopak, który został sam, nie radzil sobie zbytnio. Chłopcy starali mu sie pomoc, jednak często bywała to jedynie pomoc materialna. Po ostatniu urlopie, kiedy miał za dużo czasu wolnego zaczął fiksowac. Chłopcy z nim rozmawiali, starali sie nawet kontrolować w domu, ale było gorzej. Zdecydowaliśmy sie go zawieźć do lekarza. Zabrali go do szpitala. Był tam ok. miesiąca. Miał tam rożne zajęcia, spotkania. Baliśmy sie, ze będzieial do nas pretensje, ale wręcz przeciwnie. Wrócił do pracy, krótko przyjmował leki. Teraz jest ok. W tym roku nie pozwalały mu już samemu siedzieć przea 2 tygodnie urlopu. Przyjeżdża do pracy na kawke, a to pod byle pretekstem do niego dzwonimy. Nie ma rodzinki, właściwie to ma, ale tylko wtedy jak jest przy kasie.
MILIONKU, ważne, ze szukasz rozwiązania i ze Corcia tez zdaje sobie z tego sprawę. Znajdzie sie rozwiazanie. Pros o pomoc, dzialaj. Życzę z całego serca powodzenia!!!

Weekend u mnie ogrodkowy, jeszcze 2 dni do pracki i wyjazd do Zakopanego. Corcia już nie goraczkuje.

Hej, kobietki.

Czytam Was uwaznie, ale na pisanie mniej czasu..

bulinko, bardzo wzruszyl mnie sposob, w jaki piszesz o swojej corci - duzo w Tobie sily, ciepla i serdecznosci - taka mama to prawdziwy skarb.

milionku, trzymam kciuki za Was.

Dziewczyny

Jutro wyjazd, a ja zamiast sie cieszyć, to zaczynam panikowac!!!
To nie czas dla mnie.... Akurat teraz, kiedy postanowiłam nie tylko gadać, ale i zaczęłam działać.
Nie podobało mi sie popijanie męża (jak wiecie) ok 3 tygodnie temu przeprowadziłem sie na noc do pokoju córki. Mąż widzę ze sie stara, ale zdajemy sobie sprawę, ze to uzależnienie nie zniknie natychmiast jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.
A tu szykują sie wieczorne imprezki, gdzie nikt za kolnierz nie wylewa.
Na dodatek, i tego sie najbardziej boje, będzie z nami moja mama, która ostatnimi czasy non stop czepia sie męża, wtrąca sie do wszystkiego, nie ma racji i na dodatek obraza sie na mnie, ze jej nie popieram. Zreszta, chyba dopiero teraz zrozumiałam, ze zawsze za bardzo sugerowalam sie jej zdaniem i nieraz chyba zachowywalam sie w stosunku do męża, tak żeby ona była zadowolona. Chociaż nie miała racji.
Jak tu nie dać sie wyprowadzić z równowagi? Poradzcie mi, proszę.
Szybko sie irytuje i denerwuje.

Dziękuje Wam dziewczyny!
Postaram sie zapanować nad tymwszystkim

MILIONKU, dobrze ze coś terapeutkaw zaradzila (z tymi lekami), a jakieś spotkania, nie dałoby rady? Jak ja chodziłam to moja na początku skupiła moja uwagę na zupełnie czymś innym. Zadała mi takiego klina, ze moje problemy z mężem zeszły na tor 2. To dobre choćby na jakiś czas, bo nabiera sie choćby małego dystansu, a to już krok do pracy nad sobą.

Marzenna, dzięki rownież za podpowiedzi, wybadam nastrój mamy i postaram sie porozmawiać.

MILIONKU

Żabka ma 100% rację, TRZYMAM KCIUKI!!!!!!!
Jest 12:45 i mam nadzieje, że już tam jedziecie lub nawet jesteście!

Milionku to super że pierwszy krok już wykonany. Teraz trzeba tylko czekać na poprawę.

Malinkamala ja jeszcze raz zwrócę uwagę że oprócz rozmowy z mamą powinnaś porozmawiać również z mężem. Niestety mężczyźni z reguły nie lubią takich rozmów. Żeby coś zaczęło się układać to trzeba dobrej woli obu stron. To  jest oczywiście teoria a życie toczy się własnym torem.
U nas kiedy pojawiają się problemy to staram się rozmawiać ( podkreślam staram) , zwrócić uwagę na różne warianty zachowań innych osób aby nie popełniać tych samych błędów. Kurczę troch namieszałam ale dodam że mój obecny partner też nie zawsze chce brać w tym udział. Jak to mówią mężczyźni są z innego świata.

Dziewczyny macie może pomysł na jakiś ala..tort. Już wyjaśniam. Mój w sobotę ma urodziny i z znajomymi wybieramy się "jak zwykle w góry" do naszego ulubionego schroniska na całą noc. Chciałam zrobić mojemu niespodziankę. W piątek po południu mamy dostarczyć tam trochę ciężkiego prowiantu i myślałam żeby przy okazji podrzucić na miejsce torta. Problem w tym że teraz są upały i kremy chyba raczej nie za bardzo. Cały cza zastanawiam się nad czymś z owocami lub serem.Chciałabym zobaczyć jego minę kiedy będzie dmuchał 49 świeczek .

Dzisiaj w pracy gorączka, wszyscy ledwo żywi czekają jak wybawienia 15. Pod koniec tygodnia zapowiadają ochłodzenie uf........  Mam tylko nadzieję  że w sobotę nie będzie padać bo do schroniska na piechotkę i ognisko w planach

Milionek jeszcze raz życzę twojej córci szybkiego powrotu do zdrowia i tobie dużo uśmiechu w te trudne dni.

Witam po paru dniach...
Milionku jak dobrze, że udało się zawieźć córkę do szpitala i to bez większych problemów. Tam pod stałą, fachowąopieką lekarską szybko wróci do zdrowia i nabierze chęci do życia. Teraz będzie już tylko lepiej.
Marzenna z tortem przy upałach to różnie może być, ale owoce z galaretką na biszkopcie może  jakoś przetrwają?
Domki wbrew pozorom nie są małe, nasz ma parter i piętro, i z wyglądu jest niewielki a w środku powierzchnia 60 m2 dół i takaż sama góra. Co na to powiesz?
Pakuję się, planuję, odliczam... żyję już wyjazdem

Milionku....to byla jedyna sluszna decyzja.Z takich stanow, w jakim jest Twoja corka(opierajac sie na Twoich opisach)nie wychodzi sie ot tak, samo z siebie.Jest pod opieka specjalistow i mam nadzieje, ze powoli bedzie sie mialo ku lepszemu.Wiem, ze sie zamartwiasz........ale laduj akumulatory.Musisz byc silna dla siebie i dla niej.Trzymam kciuki i czekam na pierwszy Twoj wpis, kiedy powiesz nam, ze jest lepiej.

Malinkamala....jak sytuacja?

Merten....Ty juz wyjechana?

Bulinka...opanowalas remont?

Marzanna...oj tam.....praca........zyj mysla o nastepnym urlopie.

A ja, kochaniutkie, wlasnie sie pakuje.Ciuchy juz spakowane, czekaja na wrzucenie na pake.Jutro do pracy, po pracy ogarne chacjede i moge juz jechac.Wyjezdzamy w sobote rano.A jak rano to sie jeszcze zobaczy.Kawusia, papierosek, prowiant, prysznic i Richtung Polen!!!UURRLLOOPP!!!Na grzyby!I beda w telewizorni po mojemu gadac!I posiedze na ogrodku, zezre karkoweczke z grilla....i moze nawet uda mi sie czmychnac do psiapsioki na poludnie kraju!Samej oczywiscie, na kilka dni....zadnych remontow nie przewiduje.Moj chlop oczywiscie ma plany-cos tam w warsztacie, dentysta, okulista, alergolog...Do domu jade, DO DOMKU!!!

Milionku, na Twoje pytanie chyba nawet specjaliscie bedzie ciezko odpowiedziec.....jak dlugo....Doczytalam, ze jest na etapie diagnozowania....wlasciwie dobrane leki, chec Twojej corki na podjecie leczenia, Twoje wsparcie i moze byc szybko lepiej.Tego sie trzymaj.A gdyby potrwalo to dluzej....to jestesmy z Toba.Badz dobrej mysli, pobyt w szpitalu to juz pierwszy krok ku lepszemu.Nie pisze tego ot tak, mialam swojego czasu problem sama ze soba.Nie chce do tego wracac, powiem tylko tyle-mozna z tego wyjsc.

Hej

No to Wam na urlopie i Wam zaczynającym - jak najlepszej pogody i spokojnego relaksu Ależ Wam dobrze
Nam już po urlopie - rewelacyjnego weekendu

A ja dziś zgoła odmiennie zaczęłam dzień. Znajoma próbuje w ten kończący się letni czas zorganizować grupkę kawoszy pijących poranną kawkę w plenerze. Nie odpowiada mi zasadniczo godzina, bo o 8.30 jestem już w pracy, ale na nieśmiałe pytanie - zmieniła dzisiejszą poranną na 7.00. A więc dziś wypiłam dwie filiżanki kawki siedząc na kamieniach w kamieniołomach (nieczynnych) Super tak zacząć dzień, nawet moja koleżanka z pracy się też pojawiła

Pozdrawiam

Hej dziewczyny,

Żabko, super tak z rana kawka w takim miejscu
Ja tez na razie na tatasiku, ale szkoda, ze pogoda sie zepsuła. Morskie oko nie wypalilo, a wczoraj uciekalismy z basenu bo zaczęło lac

BULINKO, moja corcia tez ma 5 latek i jest niesamowicie pomocna. Sama potrafi już wiele rzeczy i chętnie mi pomaga. To taka mała iskiereczka, która rozswietla całe moje życie mam tylko ja jedna!

MILIONKU, dalej trzymam kciuki i myśle o Was!!!

Pozdrawiam cała resztę!

Witaj iwonka32b
Napisz kilka słów jak tam ci sie życie układa

witam was serdecznie

czesc, Kobietki

Ja po weselu, wybawilam sie dosyc dobrze. Podobalo mi sie - zjechali ludzie z calego swiata, byli i Afroamerykanie, i Hindusi, Niemcy, Anglicy, no i my, Polacy . Panna mloda zakochana, milo bylo patzrec - chcac nie chcac zastanawialam sie, jak to bedzie u nich po latach, jak entuzjazm oslabnie, a namietnosc lekko zgasnie. Rozmawialismy z mezem, ze mlodzi teraz maja inne mozliwosci - swiat stoi przed nimi otworem. My tak nie mielismy, albo.. bylismy mniej przebojowi (ale tego juz mu nie sugerowalam ). Rozmarzylam sie

Witam nowe kolezanki.

Marzanna, impreza przy ognisku ma swoj wlasny klimat -

Bulinka jak ja się cieszę że to już za mną, chociaż jeszcze nie wiadomo jak sobie da radę córa z finansowaniem swojej edukacji. Nie powiem, jak przechodzę w marketach obok tych kolorowych zeszytów i innych dupereli to mam czasami ochotę złapać to i owo.
Milionek jeśli trafiła na odpowiednich lekarzy to w końcu uda im się trafić do niej. Trzymaj się !
Benita a co to za wesele takie międzynarodowe?

Trochę mi jest teraz smutno samej. Było nie było przez 3 tygodnie jednak zawsze z kimś byłam.Przestawiam sie .

Benita ja też zawsze na ostatnia chwilę,ale tym razem to muszę się sprężyć chociaż to i tak późno,bo mam teraz sporo wydatków.
Udało mi się wczoraj załatwić część książek do technikum z przedmiotów ogólnych.

Milionku jeżeli już jest choć odrobinę lepiej,to trzeba się cieszyć,bo idzie ku dobremu.

Zabka-k u nas w gimnazjum trzeba co roku kupować nowe książki do języków.Zastanawia mnie to dlaczego,bo co...,bo co roku Anglicy,albo Niemcy inaczej mówią i zmieniają się zasady pisowni?
...a wiadomo,że te książki najdroższe.

Bulinka, wiem....
Przyznaję,  nawet nie bardzo lubię o tym pisać, bo ta wymiana podręczników, to taki swoisty układ pomiędzy szkołami a wydawnictwami nakręcający koniunkturę na rynku. Większego sensu w tym nie widzę (choć pewnie zdarza się naprawdę racjonalna wymiana, ale chyba jednak rzadko), zdarzyło mi się porównać wymieniany stary i nowy podręcznik od jednego z przedmiotów.

Milionku, może staraj się też, z racji faktu, że dziecko jest pod fachową opieką i napewno nie potrafiłabyś więcej jej pomóc, sama sobie to wytłumaczyć. Napięcie w Tobie, tęsknota, zdenerowanie Twoje własne może córcia odczytywać w jakiś sposób. A elementem tego wychodzenia z aktualnego stanu musi być też to, by ona poczuła, że jest samodzielna w coraz większym stopniu To nie trwa szybko, ja już pisałam, nie oczekuj efektów, jak po antybiotyku.

Mam nadzieję, że macie fantastyczne weekendowe plany Ja wczoraj z maluchami byłam u "znajomych znajomych" - mają trójkę dzieci w wieku od 3 do 7 lat i cudną działkę w lesie, nawet rzeczka przepływa. Leśne ludki się wybiegały. A dziś jednak jestem na tzw straży w pracy, choć widzę, że ludzi naprawdę niewiele. Ot, taki swoiste dyżury chyba mamy co najwyżej

U nas na razie nic nie ruszylo pod względem wyprawek szkolnych, niestety nic do tej pory do szkoły nie zostało zakupione (począwszy od linijki,az do portek-zero)bo dzieciak dostaje szalu i nie chce pojechać na zakupy ,na samą myśl o wyprawce do budy dostaje wscieku i furii, tak więc obecnie na razie nic w tym kierunku zrobione nie jest
Strajkuje okrzykiem, ze jeszcze ma wakacje i nie ma zamiaru o szkolę myslec i się do niej przygotowywać
Dziecku szkola kojarzy się z czyms złym i fatalnym okresem jaki odchorowuje kazde z nas, wakacje cud,miod,super -dzieć bez jakis powazniejszych problemow ,naprawde,,rok szkolny tragedia -niepokoi mnie ten zblizający kolejny rok szkolny
Jak argumentuje swój opór? Pchła uważa ze skoro jeszcze  ma wakacje to definitywnie zakazała cokolwiek na temat szkoły się odzywac, czy tez zmuszać do myslenia o niej ,bo odrazu wścieka się okrutnie na sam temat
W pon. czy chce ,czy nie juz ostatecznie z ojcem pojedzie po artykuly szkolne i ubrania, bo cholera tez czasu wiecznie do dyspozycji nie mamy ,az panienka sie na mysli
Ja chyba sie z nimi nie wybiore bo  nerwy bede miec zszargane ,mąż marudzenie i jęczenie z stoickim spokojem znosi ,więc bardziej odporny humorki

Problem strajku został już rozwiązany. Pchła nie znosi koloru różowego, nawet najmniejszy detal w tym kolorze nie  jest wstanie zaakceptować ,w pokoiku tez nic z różu nie może się znajdować, więc wczoraj zostało jej przekazane ,ze jeśli w pon. nie pojedzie dobrowolnie na zakupy ( w tym tez przymiarka ubrań,obuwia, a nie tylko książki, zeszyty i przybory- )  to wszystko w różu zostanie zakupione, co do joty, te ostrzeżenie podziałało jak kubeł zimnej wody ,wiedząc ze to nie żarty ,a z  własnych kieszonkowych zakupywać nowe rzeczy jak tamtych różowych nawet w ręce by nie tknęła ,nie uśmiechałoby jej się ,tak więc naburmuszona łaskawie złożyła obietnice ze będzie współpracować ,zobaczyła że pod mur przyciśnięta została  dając jej wybór co woli w takim razie, wybrała ,no i ok

Wczoraj powiedziała ,ze nie chcę abym z nią jechała, chce tylko z ojcem jechać - propozycja na rękę dosyć bardzo,dzisiaj wstała w dobrym humorze, namyśliła się i jednak wyskakuje  z prośbą, abym  w pon. po pracy pochodziła z nimi po sklepach i doradziła co nie co -cóż...przypomniałam wczorajszą jej decyzje i nie widze powodów aby zmieniać zdania  .  To jest moja własna wola pomocy ,nie obowiązek ,niech ojca maltretuję

Mortisha chodziło tak naprawdę o błahostke,bo pizzę Jej przeznaczoną dałam mężowi rano myśląc,że po prostu ona rano jej jeść nie będzie,więc Jej kupię i będzie miała na później.Niedawno zaś chciała zjeść mężową pizzę,to Jej nie kazałam,bo powiedziałam,że ojciec przyjdzie z pracy i wie,ze tą pizzę ma i ją pewnie zje.
Sytuacja jednak jest dużo głębsza,bo córka i mój mąż to najwięksi wrogowie w tej chwili.On nie rozumie Jej,a Ona Jego.Ani do jednego,ani do drugiego nic nie dociera.Ja jestem pomiędzy nimi jak między młotem,a kowadłem.Cały czas staram się,żeby było jak najmniej sytuacji do konfliktu.
Na dodatek mój mąż musi mieć zawsze rację i całe życie ustępuje Mu,a jak tego nie zrobię to jest po prostu w domu adrenalina podniesiona.

Bulinko każdy kij ma dwa końce. Jak najbardziej rozumiem twój punkt widzenia i ścina o pierdoły bywa nieunikniona zwłaszcza z nastolatką, której nie brakuje odwagi ,aby wyrazić swoje niezadowolenie.
Z drugiej strony asertywność i waleczność o swoje tez ma swoje plusy. Córka najwyraźniej nie jest typem  pokornej owieczki i  swoje zdanie, w tym jawnie ukazać niezadowolenie potrafi wyrazić, stąd jej wojowniczość. Takie osoby w przyszłości myślę ,że więcej zyskają nie dając sobie zupełnie na głowę wejść, niż być na każdym kroku stratnym .Zresztą co ja się będę wymądrzać,nie żyjesz na tym świecie od wczoraj i wiesz chyba jacy ludzie potrafią być i wykorzystywać czyjeś słabości, oskubią cię z każdej strony jeśli zobaczą ze mogą, a czasami sztuka powiedzenia "NIE,NIE ZGADZAM SIE" jest cenna
Tak wiec co u córki może być nie raz  minusem na dzień dzisiejszy, to może okazać się atutem w samodzielnym życiu , kiedy z sytuacjami stresogennymi czy tez konfliktowymi będzie mieć do czynienia
A na pewno  mężowi  nie po nosie jest ,ze córka nie schodzi mu bezdyskusyjnie z drogi na każdym kroku, ani nie może nią dyrygować  -    najwidoczniej młodociana ma na tyle honoru i godności do własnej osoby ,że najwyraźniej to jest wbrew jej naturze być bezwzględnie podporządkowanym-to ma swoje minusy jak i również PLUSY

Marzenna - jeśli chodzi o wszystko cokolwiek związanego jest z tematem szkoły to bywa urwanie głowy. Choć Pc. nie ma żadnych problemów w opanowaniu materiału, generalnie oceny ok,w swoich wybranych  dziedzinach potrafi zszokować wiedzą ponad programową, no ale ma taka awersje do szkoły, ze aż mi ciarki przechodzą na samą myśl co nas czeka w tym roku szkolnym. Nie jest to moje biol. dziecko , stąd zawsze w każdej chwili mogę usunąć się krok w tył, kiedy nie chce mi się już z czymś wojować, a mąż jest tym głównym rozstrzygającym problem -on się wycofać nie może, choć zawsze skutecznie ze swoim wrodzonym stoicyzmem,jakoś załatwia  dylematy napotkane po drodze -cierpliwość i opanowanie to jego duży atut
Pchla jest raptusem i nerwusem nie z tej ziemi, asertywność i opór bywa dobijający lecz także w niektórych sytuacjach owocujący, zresztą ja tez nie jestem oazą cierpliwości więc trafił swój na swego

Mortisha pojechałaś mi po ambicji mówiąc:
"...najwidoczniej młodociana ma na tyle honoru i godności do własnej osoby ,że najwyraźniej to jest wbrew jej naturze być bezwzględnie podporządkowanym-to ma swoje minusy jak i również PLUSY."

Jak napisałam, wyżej,to ja jestem z tych podporządkowanych.Przez lata "nauczyłam się"nie mówić mężowi nie.Robię to dla świętego spokoju,bo każde nie z mojej strony,to awantura i wyżywanie się psychiczne nad dziećmi i mną.Mój mąż jest trudnym człowiekiem.Dokładnym przykładem jest to,że wszystkie decyzje muszę podejmować ja.Jest miedzy nami dyskusja,jest wymiana zdań zazwyczaj "na dwoje babka wróżyła",a decyzje i tak muszę podejmować ja.Jednak jak coś jest nie tak potem,to mój mąż mówi dokładnie tak:ja wiedziałem,że tak będzie,ale pozwoliłem Tobie na decyzję.

Jeżeli chodzi o decyzję,to dziewczyny jeżeli tu dziś wejdziecie,to wypowiedzcie się na poniższy temat,a może sama sobie pomogę jeżeli to Wam wszystko opiszę:
Otóż pisałam chyba Wam niedawno jak Burmistrz chciał przenieść z przedszkola nasze pięciolatki do szkoły,bo w przedszkolu był nadmiar zgłoszonych dzieci,a w szkole trzeba było zlikwidować jedną grupę,bo było za mało dzieci.Rodzice się nie zgodzili ze względu na lepsze warunki w przedszkolu.Zostało więc po staremu z czego ja sama byłam bardzo zadowolona.
Przed niedzielą dostałam telefon z gminy i wczoraj byłam na zebraniu z dyrektorami zespołu szkół i z przedstawicielką gminy.Oprócz mnie byli jeszcze na tym zebraniu inni rodzice,bo z rocznika mojej córy jest w gminie jeszcze trójka dzieci niepełnosprawnych.Okazało się,że chcą stworzyć w szkole klasę zintegrowaną.Byłaby to grupa przedszkolna 15 dzieci zdrowych i 3 naszych niepełnosprawnych.Dostaliby nauczyciela wspomagającego dla tych dzieci,a więc grupa ta miałaby dwóch nauczycieli,gdzie inna grupa przedszkolna przy szkole ma jednego.Dyrektor obiecał po moich pytaniach,że pójdą normalnym programem jak inni,tylko ten nauczyciel będzie im pomagał.
Zdrowe dzieci to mają być sześciolatki,a nasze to pięciolatki.Dyrektor twierdzi,że tak będzie lepiej,bo te starsze dzieci będą na pewno opiekowały się bardziej naszymi dziećmi niż równolatki./Grupa równolatków,to ta druga grupa przy szkole./Jeżeli chodzi o program nauczania,to sprawdziłam,ze obie grupy mają te same podręczniki.
Moje obawy:
-sześciolatki,to mimo wszystko dzieci lepiej rozwinięte niż pięciolatki.Boję się,że sobie z tym mogą nauczyciele nie poradzić i nasze dzieci zostaną odsunięte od reszty,
-moja córa wejdzie w całkowicie nowe koleżeństwo,nie wiem jak zostanie zaakceptowana,
-w przyszłym roku najprawdopodobniej zostanie jeszcze raz do zerówki,bo mam taką możliwość wyboru,a więc znów trafi do nowej grupy dzieci wtedy już równolatków.
Na minus jest jeszcze to,że:
-zajęcia są do godz.13,a w przedszkolu dotychczasowym ma do 16,
-tak naprawdę to nie wiem,co moje dziecko zyska jeżeli pójdzie do tej klasy,a w obecnym przedszkolu ma bardzo dobrą opiekę.
Na plus byłoby to,że:
-dyrektor obiecuje,że grupa integracyjna będzie dalej szła jako grupa integracyjna,ale problem będzie jak np.jedno,czy dwoje będzie chciało iść do pierwszej klasy,a jedna matka stwierdzi,że jednak dziecko zostawi drugi rok w zerówce.
Do powstania klasy integracyjnej potrzebne są co najmniej troje dzieci.Jeżeli się wyłamię,to nie wiadomo jak będzie.
Co zyskuję zostawiając córkę w obecnym przedszkolu?:
-poczucie bezpieczeństwa dziecka,
-wiem jak dziecko jest traktowane przez nauczycieli,ze ma opiekę,jest brana do przedstawień,do wierszyków,a nawet tańców w grupie,gdzie moja mała jest niepełnosprawna ruchowo,
-pomimo,że była jednym dzieckiem niepełnosprawnym w przedszkolu,Pani dyrektor zadbała i miała godzinę wspomagania z przedszkolanką i godzinę rehabilitanta w przedszkolu.
Na minus przedszkola obecnego jest to,że:
-ten wybór czeka mnie w przyszłym roku.Tzn.nie będę wiedziała wtedy,czy posłać Ją do naszej wiejskiej szkoły,gdzie nie będzie nauczyciela wspomagającego,czy do tej klasy integracyjnej znowu nie wiedząc co ją czeka tzn.czy ta klasa integracyjna będzie dla Niej lepsza,czy lepiej jednak,żeby była w szkole traktowana jak zdrowe dziecko.

Kurcze nie wiem dlaczego odbił mi się post dwa razy.
Mortisha,ale ja nie mam do Ciebie żalu.

Mała będzie 3 rok w przedszkolu.Rozważaliśmy wcześniej przejście Małej do przedszkola w szkole,bo jak pisałam kiedyś Burmistrz chciał przenieść pięciolatki do szkoły,ale rodzice większością się nie zgodzili.Ja też byłam przeciw ze względu na słabsza opiekę tzn.jedna opiekunka na 25 dzieci,a tym samym brak spacerów i wyjścia na plac zabaw,którego i tak przy szkole nie ma.
Gdyby poszła w tym roku do szkoły,to jest zmiana nauczycieli,ale byłoby dwóch oraz zmiana kolegów.Na drugi rok znów byłaby zmiana kolegów.Za rok zaś jeżeli pośle Ja właśnie do tej szkoły,to przynajmniej część dzieci z tego przedszkola pójdzie też do tej szkoły.
Dzieci niepełnosprawnych była od początku trójka razem z moją córką.

Dziękuję Kochane za Wasze wpisy.Jeszcze rano czytałam Wasze wypowiedzi.Z mężem też dyskutowaliśmy,wczoraj i jeszcze pół nocy przez komórkę /mąż był w pracy/i dzisiaj i doszliśmy do wniosku,ze najlepiej dla Niej i dla nas też,żeby została w tym przedszkolu co jest.Oczywiście na rozmowę do dyrekcji szkoły poszłam ja.
Nie było Dyrektora głównego,ale rozmawiała ze mną Pani Dyrektor podstawówki.Powiedziałam,że niestety,ale rezygnujemy z propozycji,bo uważamy,ze dal dobra naszej Małej powinna Ona zostać tam gdzie jest.Powiedziałam,że ze względu na niepełnosprawność ruchową Mała boi się starszych dzieci ,bo są za ruchliwe,a do obecnej grupy jest już przyzwyczajona.Powiedziałam,że zbyt dużo w tym roku opuści,bo wyjazd rehabilitacyjny,operacja,dwa miesiące gipsu i rehabilitacja i to wszystko 100km od domu.Także praktycznie nie dość,że nowe dzieci,to jeszcze byłaby tylko gościem,a więc ciągle będzie czuła się obco.Poza tym sama też powiedziała nam,że chce iść dalej do starego przedszkola.Dodałam jeszcze na koniec,ze mam nadzieję,ze nasza decyzja nie będzie szkoda dla pozostałych dzieci,bo Pani z Gminy powiedziała,że jeżeli braknie jednego dziecko,to w dalszym ciągu będą się starać o utworzenie tej klasy integracyjnej.Pani Dyrektor powiedziała,ze rozumie,że najważniejsze jest dobro dziecka i że przekaże Panu Dyrektorowi.
Tak oto mam to za sobą.Oczywiście mam taką nadzieję,ze jeszcze z czymś nie wyskoczą i nie zadzwonią,że jeżeli Mała nie pójdzie do szkoły to nie będą mogli otworzyć tej klasy.
Rozmawiałam wczoraj z moja Małą.Najpierw na świeżo pyta mi się,czy jak pójdzie do tej szkoły,to czy będą się dzieci przedstawiać:jestem...,mam 5 lat,mieszkam... To ja Jej mówię,ze tak,bo tam dzieci nie będą się znały i Pani też nie będzie dzieci znała,więc muszą się przedstawić.Bardzo Jej się to spodobało.Po jakiś dwóch godzinach nagle dziecko się rozpłakało.Pytam się dlaczego płacze? Ona na to:bo ja chcę do Plastusia./To Jej stare przedszkole/