Dać spokój czy walczyć? - Netkobiety.pl

A u mnie dół:( wczoraj zagadał po 3 tygodniach na gg. Prosiłam go o brak kontaktu. No ale nudził się i napisał. Parę zdań co tam u  mnie, co u niego... Po czym stwierdził, że tak głupio jest gadać o niczym.... I skończył rozmowę To jest normalne??? I do tego właśnie wróciłam z kościoła... Właśnie teraz powinny wychodzić nasze zapowiedzi Siedzę i ryczę... Nie tak miało być

U każdej z nas nie tak miało być jak jest. Niepotrzebnie się do Ciebie odzywał. Wiem co to znaczy, mój były odzywał się do mnie w ciągu tych można by już powiedzieć 3 miesięcy od zerwania, i też nie mogłam zapomnieć. Nie odzywamy się do siebie już ponad tydzień i jest mi łatwiej, ale obawiam się, że się odezwie pod koniec tego tygodnia i znowu zburzy mój spokój.

Jest ciężko, ale jesteśmy silne i damy sobie radę bez nich, nie załamujcie się to jest najgorsze co może być. Wiem, bo zaraz po rozstaniu przez 2 tyg non stop płakałam, nic nie jadłam, nie chciałam nigdzie wychodzić. To minie, potrzeba trochę czasu, ale będzie dobrze

Ja już postanowiłam, że jak się odezwie to się zapytam "PO CO?". W moim wypadku wydaje mi się, że dalej chodzi o romans.... I to jest najbardziej dobijające. Następnym razem albo się nie odezwe albo mu wygarne Bez litości... Chociaż lepiej jest chyba już wogóle się nie odzywać do tego buca...

O nie! Mam nadzieję, że Ci się nie sprawdzi jeżeli chodziło by mu tylko o romans... Na jakiej stronce sprawdzasz horoskopy? ;p Ja osobiście w nie, nie wierzę, no chyba, że mi się coś sprawdzi

U mnie Anetko to samo Wczoraj miałam urodziny. Dzwonił dwa razy, nie odebrałam. Wysłał smsa z życzeniami... Żalił się mojej koleżance że nie odbieram Dobrze mi z tym

Anetko nie dajmy się! Proponuje Ci zerwanie totalnie kontaktu. Nie ma po co się tak męczyć rozmyślając.

a do mnie sie dalej nie odzywa i ja pisac tez nie bede przynajmiej cisza mowi wszystko

Byłam na weselu, gdzie byli nasi wspólni znajomi (moi i A.) i rozmawiałam z jego dobrym kolegą. Nie uwierzycie, co jest najlepsze (ja zawsze mówiłam, że prawda wyjdzie na jaw i chyba wyszła) mi A. powiedział, że już mnie nie kocha, wszystko się wypaliło, ale że nie ma żadnej innej itd. a temu koledze, że poznał kogoś na dyskotece no i ze mną już nie jest. Idzie z nią na wesele, bo go zaprosiła, a później on ją ma zaprosić, bo w czerwcu jego brat cioteczny się żeni. Nasuwają mi się najgorsze epitety pod jego adresem, ale się powstrzymam i nie napiszę.

Teraz to już na pewno nie chcę z nim być. Dobrze, że w porę się ogarnęłam, bo zrobiłam bym z siebie totalną idiotkę, gdybym nadal chciała żeby wrócił.

Dziewczyny...
jestem (lub byłam) w takiej samej sytuacji...rozstania,powroty,nagle on znika, potem znów się odzywa i tak w kólko...

pytacie się dlaczego tak jest?
przypomnijcie sobie sytuacje kiedy miałyście jakiegoś adoratora z którym w sumie fajnie bylo się od czasu do czasu spotkać,było miło itp. ale was nie jarał.. podobało wam się dopóki były to niezobowiązujące spotkania.. TA SYTUACJA JEST WYGODNA.
Oni nigdy w życiu nie powiedzą"nie chcę Cię" bo po co palić sobie mosty? Trzeba zwracać uwagę na  to CO MĘŻCZYZNA ROBI, A NIE MÓWI.

Jeżeli on się nie odzywa to chyba jasny sygnał...
Przypomnijcie sobie jeszcze raz chłopaka któremu naprawdę na was zależało - CZY ON BY SIĘ TAK  ZACHOWAŁ?
Chłopak musi zdobywać, a my...(niestety smutno mi to mówić) musimy na to pozwolić..
Więc jeżeli jakiś cudem znów się odezwie to nie chcijmy na nowo znowu do nich wracać tylko zobaczmy czy pokażą swoimi CZYNAMI , że naprawdę im na nas zależy, że czujemy się szanowane, kochane, najważniejsze..jeżeli nie to nie ma co sobie zawracać tym głowy, bo jeżeli TERAZ się tak z nim  nie czujemy to potem będzie tylko gorzej...

ta sytuacja nie jest skomplikowana tylko trzeba chcieć otowrzyć oczy - nie odzywa się onzacza JEMU NA TOBIE NIE ZALEŻY.

Trzymajcie się i pozwólcie o siebie powalczyć.

w tej sytuacji to Ty musisz zdecydować - bo nie jesteś piłeczką, którą on może żonglowac jak chce. Możesz bez wyrzutów sumienia zakończyć tę znajomość, bo to on był niezdecydowany, a Ty sobie nie pozwalasz na takie zachowanie.
Jeżeli wróci z kwiatami itp. będzie się starał przez dłuzszy czas o Ciebie, powie że chce na 100% wrocić wtedy możesz rozważac propozycję powrotu.
A jeżeli po prostu przestanie się odzywać i zapomni o Tobie to pomyśl - czy było w ogóle o cokolwiek walczyć?

Macie rację teraz od nas zależy jak wszystko będzie wyglądało. Szkoda jest mi zerwać kontakt tak jakby nigdy nic między mną i nim nie było. Ja chcę utrzymywać kontakt, ale nie taki, że on będzie do mnie pisał w każdej chwili kiedy sobie o mnie przypomni. Chciałabym, żeby dał mi spokój na kilka miesięcy i żeby też ułożył sobie życie tak jak ja teraz próbuję. Poznałam fajnego chłopaka, widać, że jest mną zainteresowany a przez A. mam mętlik w głowie jak się odzywa. Myślicie, że dobrym wyjściem będzie nie odp mu przez jakiś czas na sms'y? Nie wiem co zrobić, chcę zacząć na nowo układać sobie życie, ale nie chce tak do końca zrywać kontaktu z A.

heh... Mam za sobą piękny weekend z M. W sobotę odezwał się A. co tam u mnie w w ogóle. ponoć jednak coś do mnie czuje, dzwonił wczoraj, chciał się spotkać, mówił, że wie jak bardzo mnie skrzywdził, że mówił mi, że na pewno będzie żałował itp. Nie widzę sensu się z nim spotykać, powiedziałam mu już jakiś czas temu, że będzie żałował, ale wtedy może być już za późno i chyba tak jest. Nie chcę do niego wracać, nie umiałabym mu wybaczyć, tego że zadał mi tyle cierpienia. Bo co, wyszalał się i nagle mu się przypomniało, że jednak mnie "kocha"? Bez sensu. Nie wiem co myśleć.

Dobrze myslisz, tak trzymaj.

Też tak uważam.

samotna1 zajmij sie czyms co lubisz, odciagnij sie, staraj sie nie myslec.
Po takim czasie przeszlosc zawsze wydaje sie piekniejsza, popracuj nad przyszloscia, nie marnuj czasu na marzenia.

Owszem, są różne w sytuacje w zyciu, należy je wziąć pod uwagę, ale jeśli facet wysyła oczywiste sygnały, a kobieta widzi, że coś tu nie gra, to po co walczyć, po co zmuszać kogoś do miłości, do związku?. Do tanga trzeba dwojga. Najczęściej popełnianym błędem w związku jest zła komunikacja lub jej brak. Mężczyźni raczej nie są wylewni w słowach, a wystarczy czasem powiedzieć: słuchaj, mam teraz trudny okres w życiu, nie chce o tym gadać, ale to nie znaczy, że nie chce być z tobą czy cię nie kocham. Czy tak trudno powiedzieć dwa zdania i uspokoić kobietę? Wtedy nie ma nakręcania się, kobiety to zwykły robić i ot po sprawie.

Hej.
Wiem że to niezbyt normalnie jeśli było się z kimś taki krótki czas ale  niestety tęsknię tak samo jak na początku,  Ciągle o nim myśle a nawet kiedy staram się nie myśleć to gdzieś głeboko w umyśle go mam. Sciska mnie jakbym miała się zaraz udusić żołądek mnie skręca. Nigdy tak nie miałam Wiem że  potraktował mnie źle ale  wszystko da się wybaczyć. Jedyne czego chce to by wrócił. Jednak z każdym dniem uśwadamiam sobie, że widocznie mu nie zależało tak jak mówił i jak to okazywał. Może kłamał kiedy mówił że mu jest dobrze, że nie chce mnie stracić. Kłamał nawet kiedy mówił że mnie bardzo  lubi że nawet sobie nie wyobrażam jak bardzo ?  Kogoś kogo  lubię bym tak nie potraktowała a co dopiero kogoś do kogo czuję coś więcej. 
Nie kontaktuje  się z nim, ładnie się ubieram, dużo uśmiecham. Kiedy jest w pobliżu  jestem miła czasem żartuję. Pracuję nad sobą.  Czy mogę coś zrobić by po takim czasie jednak wrócił? A może on chciałby ale tak namieszał, że nie wie jak to zrobić?
Pomóżcie!! Poradźcie!! Wiem powinnam go olać ale kiedy sobie to powtarzam nic to nie daje!:/

Witajcie! Już Wam wszystko opowiadam, jak wygląda teraz moja sytuacja. Otóż A. przyjechał specjalnie po to żeby się ze mną spotkać 2 maja. Spotkaliśmy się, mówił, że popełnił błąd,którego strasznie żałuje, że mnie kochał, kocha i kochał będzie, że to ja jestem sensem jego życia i jeżeli nie jestem z nim to jego życie nie ma sensu. Płakał, przytulał mnie, a ja czułam obojętność. Powiedziałam mu jak się czułam wtedy kiedy mnie zostawił jak bardzo mnie to wszystko bolało, byłam szczera, aż do bólu. Wiedziałam, że cierpi tak jak ja wtedy, ale chciałam, żeby wiedział. Dał mi pierścionek, który mu oddałam w dniu kiedy zerwał (to nie był pierścionek zaręczynowy, ale nie powiem, bo był to dla mnie najważniejszy prezent jaki od niego dostałam) na początku nie chciałam go wziąć, ale w końcu dla świętego spokoju wzięłam. Rozmawialiśmy chyba z 4 godz. Mówi, że on nie jest tak silny jak ja i że sobie nie poradzi. Dzień wcześniej pisał ze chyba zaraz ze sobą skończy, bo nie daje sobie rady. Cały czas prosi mnie o to, żebym dała mu/ nam jeszcze jedną szansę, że on mi wszystko wynagrodzi, twierdzi, że się zmienił. Przyznał rację, że zafascynował się inna i dlatego odszedł, ale po 2 spotkaniach i pisaniu z nią stwierdził, że to nie to. Boję się trochę, że sobie coś zrobi, cały czas pisze, że nie da sobie rady, że chce ,żeby jego życie h** strzelił, że do końca życia sobie nie daruje, że stracił taki skarb i sens swojego życia przez własną głupotę. Twierdzi, że nikt nie kocha mnie tak bardzo jak on. Nie chciałam, żeby przechodził to, co ja nawet wrogowi tego nie życzę.
Nie czuję do niego tego co, wcześniej, może dlatego, że poznałam M. W pewnym sensie boję się, że ze mną będzie to samo, że po jakimś czasie to ja będę chciała, żeby jednak wrócił. Czy tak może się stać? Nie wiem, ale na chwilę obecna zaproponowałam mu tylko koleżeństwo, teraz nic więcej nie mogę mu dać.

Hej, co prawda jestem facetem, ale mam podobne doświadczenia. W moim przypadku legł w gruzach ponad 2-letni związek nieco ponad rok temu. Początkowo miałem potwornego doła, ciągle chciałem jakoś odzyskać ex (to ona mnie rzuciła karmiąc stekiem kłamstw), utrzymywać jakikolwiek kontakt. Długo nie dopuszczałem do siebie myśli, że to nie była odpowiednia osoba. Teraz pozostało w sumie wspomnienie o byłej, odzywająca się tęsknota za dzieleniem z kimś życia z pełną ufnością i szczerością, z otwartością. Ponad rok po zerwaniu ze sobą, jeśli w jakikolwiek sposób zacznie mi się wspominać o byłej, staram się zdusić sentyment poprzez przypominanie sobie wad, kłamstw, a dobre wspomnienia przekształcam w plany dla tej, którą mam nadzieję poznać, tej odpowiedniej.

Hej dziewczyny jestem tu nowa.Moje życie 3 tyg temu wywróciło się do góry nogami. Chłopak mnie zostawił po 3 letnim związku. Kilka miesięcy nam się nie układało było ok ale to nie to co kiedyś. Wydaje mi się ,że wina lezy po dwóch stronach.Za bardzo mu ograniczałam wolność często płakałam byłam natarczywa wręcz.On przez to też się nakręcał bardzo na nie.Wisiało coś w powietrzu.No i bum stało się. Chłopak twierdzi ,że się nie wyszałał i boi się ze mnie iedys zrani(tak jak jego ojciec jego i matke). Mamy 22 lat a ja jestem jego 1 dzieczyna w ogole. Co jest najlepsze ,że nigdy tego po nim nie widziałam ,że ma ochote poznawać inne dziewczyny.Wiem ,że ma do mnie jakies uczucia bo nie tylko o tym mowił ale czułam bo serce mu waliło jak głupie i mia łzy w oczach jak sie rozsawalismy( a nigdy tego przez 3 lata nie widziałam).Zastanawiam się czy jestem naiwna i tak sobie wmawiam czy naprawde jemu tez nie jest łatwo.Czy mu się znudziłam. Dodam ,że chce ze mna utrzymywac kontkat ale ja powiedziałam ze dla mnie to za ciezkie.Teraz pytanie.Czy sądzicie, że warto sprobowac do niego napisac za kilka miesiacy i odnowić kontakt. Nie mowie tutaj o powrocie bo nie chce robić sobie tak nadzieji. Ale wiem że wszytsko tez zalezy od nas.chce mu sie pokazac z dobrej strony.Piekna dumna z tego kim jestm i udowodnic mu (pokazac co stracił).Jest mi naprawde cieżko chociaz tłumacze sobie ,że inaczej byc nie może...On musi poczuć na włansej skórze pewne rzeczy a ja nie moge mu tego odbierać.Dać mu czas dajac rowniez sobie na zabawe w gronie znajmoych i ponowinie odnowic znajmosoc czy raz na zawsze o nim zpaomniec. Napiszcie coś proszę. O ile komuś chce się to czytac. Pozdawiam

Pewnie ,że nie chcę.Bo to było by pozwolenie na zdradę w przyszłośći.Obawiam sie ,że już nic nie mogę zrobić.Co najlepsze okazuje sie ze przyjaciele nie sa naprawdę nimi. I w takiej chwili jestem sama.Dobrze ,że moja mama i siostra sa przy mnie.Najgorsze sa wieczory i poranki...Nie da rady nie mysleć o tym i o nim skoro wszytsko mi go przypomina.:( Dziękuje za odpowiedz

Pochowałam pamiątki przed chwilką. Ale nie wiem czy jestem w stanie kasować zdjęcia z telefonu i komputera:( to zdjęcia z przeciągu 3 lat mojego życia...Piękne wspomnienia które poki co mnie bardzo bolą.

Telefonu nie wykasuje bo i tak znam na pamięć.Ale z tymi zdjęciami dobry pomysł.Dziekuje jutro to zrobię.Nie można sie wiecznie katować.Chce mieć tą siłe i nie złamać się i nie napisać do niego...Najlepiej czas wypełnic po brzegi. tylko czasem jak gdzies jestem to mam ochote być szybko w domu bo wiem ,że bede płakać a nie chce zeby ktos widział co sie dzieje.Codziennie teraz musze zakładać maske zeby nikt nie wiedział jaka słaba jestem.

Och Nadzik, tak bym chciała żeby spełniły się Twoje słowa, że to wszystko jest PO COŚ...
Ja też już 3-ci miesiąc jak to przechodzę...
Na pytanie, po co to wszystko było (3 lata związku) skoro nie jesteśmy razem - chyba nikt mi już nie odpowie...

Marti83 ja w to MOCNO wierze... Jest tu wątek o prawie przyciągania, może czytałaś? Ja sobie tłumaczę to tak, że ile dobra wysyłasz w świat tyle dostajesz. Tak samo jest ze złem, które wyrządzasz innym... Wiem, że włożyłam wiele dobra w mój związek... Nie mówię, że jestem idealna... nikt nie jest. Ale nigdy nie oszukiwałam, nie manipulowałam... byłam szczera, mówiłam o swoich marzeniach, potrzebach... Jestem osobą wrażliwą, bardzo empatyczną, mój były partner to wiedział... A cały czas przez 7 lat karmił mnie obietnicami, złudzeniami... Pierwszy związek, pierwsza miłość, moje niedoświadczenie, moja NAIWNOŚĆ. Karmił się nią przez tyle lat... Wychodzę z tego z podniesioną głową!!! Mogę zanucić słowa piosenki: "Mam czyściutkie sumienie i bilet pewny  do nieba bram". Przecież to wszystko co się z nami teraz dzieje kształtuje naszą osobowość... Mamy taką niesamowitą szansę na poznanie siebie, swoich potrzeb! Ja już wiem czego unikać w życiu! Wiem, że nie można zaufać w 100%. Zawsze trzeba mieć 1% dla siebie.

Nie jestem jeszcze wolna ale zmagam się z uzależnieniem. Mój Ex jest jak alkohol... Ale już jestem zaszyta... Jestem na detoxie... A byłam na dnie...

Będzie dobrze!!!!! Dziewczyny MUSI być!!!

PS. Wypiłam trochę winka, pogadałam z przyjaciółmi i jestem tak pozytywnie nastawiona:) Dobrej nocy

Hej. Podobno jeśli  chce się by partner przemyślał  to że zrywając zrobił źle trzeba  nie mieć z nim kontaktu, ignorować, nie narzucać się. Uszanować jego decyzję i pokazać że bez niego daję się radę by chciał wrócić.
Tu mam pytanie jeśli z jednej strony trzeba zachowywać się z godnością to jak walczyć? Skoro walka to namowa, narzucanie się, proszenie.  Wtedy owszem jeśli ktoś już wróci to z litości i zaraz zerwie znowu. Może jakieś sygnały niewerbalne? Co ja mam zrobić skoro minęły już  ok 4 miesiące ? Odpuścić?
Wmawiam sobię że to zaraz minie że to nic takiego, że  jeszcze  poznam tego jedynego ale nic to nie daje  ;/  Chyba dusza mnie boli bo nie wiem  co  dokładnie...;/

Katerine po czterech miesiącach jeszcze tak źle jest? Powiedz mi czy macie ze sobą kontakt? Czy on Ci daję nadzieje, że możecie być jeszcze razem?
Zastanów się czy ty naprawdę tego chcesz... Ja zauważyłam po sobie, że chcę wracać do mojego Ex jak jestem smutna, przygnębiona i mam doła. Ale jak wychodzę z "ciemnej" strony widzę doskonale, że tęsknie nie za Byłym tylko za bliskością... A przecież tą bliskość jeszcze można zbudować z kimś innym... z kimś kto będzie na to zasługiwał:)

Nio jeśli chodzi o wybujałe ego to w 100% się zgadzam. Bez ogródek mogę stwierdzić, że "ciachem" to on nie jest z pewnością... Ale nigdy mi to nie przeszkadzało... bo łączyła nas "miłość".... A miłość nie patrzy na takie bzdury... Zastanawiam się tylko czy on rozumie to co robi... Czy nie zdaje sobie sprawy z tego, że sprawia mi tym przykrość... Kochająca kobieta nie chce być traktowana jak tania lala... A co jest najgorsze? No właśnie to, że jak się nad tym zastanawiam to pewnie dałabym się skusić... Za odrobinę tamtych emocji za troszeczkę ciepła za minimum zaangażowania poszłabym z nim do łóżka.... ŻAŁOSNE... wiem...

Bo przecież każda z nas tu piszących w głowie ma dobrze poukładane... Tylko w sercu taki straszny burdel A to serce upomina się, krzyczy, woła o pomoc...

Sprowadźcie mnie na ziemie drogie netkobietki....

widzę ,że dużo nas ma ten sam problem.Musimy być silne. U mnie sprawa jest tak samo świeża.Widziałam się z nim w niedziele ostani raz i powiedziałam ,że wole urwac kontakt.Powoli zaczyna to do mnie docierać co się stało i ze moje życie bedzie teraz wyglądało inaczej.Mam momentami takie chwile, że sobie mowie. O kurde jak to sie stało dlaczego .Potem sobie odpawiadam na pytanie.I wracam na ziemie.Czasem ciezko....Bo wiem ,że ten facet zawsze już w jakiś sposob bedzie blisko mojego serca. Każda miłość nie jest oczywista.Ja wiem że jemu tez jest cieżko bo płakał jak wysiadałam z samochodu.Przez to mi łatwiej bo wiem ,że nie byłam mu zupełnie obojętna...Tydzien mam cały zapalnowany od a do z.Mam teraz duzo nauki i jeszcze prace sobie załatwiłam plus odswiezanie starych znajamosci...

u mnie jeszce najgorsze jest to, ze mam takie wahania nastroju. dzis myslalam o jego wadach i stwierdzilam, ze znajde sobie fajniejszego faceta. bylam tak zla na niego. myslalam sobie,ze jeszce pozałuje i zateskni. a teraz znow rycze za nim. nie wiem jak sobie z tym wszystkim poradzic:((((

ja caly czas czekam na jakiegos smsa od niego. kiedy cos mi przychodzi to mam nadzieje, ze to on:( a on milczy.....to mnie dobija.wiem, ze ja sie nie moge narzucac bo juz i tak dostawal ode mnie smsy. musze dac mu czas, moze zateskni.ale taka niepewnosc mnie dobija:((((

Katerine jestem w podobnej sytuacji mnie chlopak zostawil po 4,5 roku bycia razem a od rozstania minelo juz 8 miesiecy a ja dalej nie umiem sobie poradzic ale wiem ze juz z tego nic nie bedzie, mial okres ze pisal przepraszal i chcial powrotu zgodzilam sie ale teraz zaluje bo powrot trwal tydzien czasu i po tyg powiedzial ze nie chce wiecej i wogole sie juz do mnei teraz nie odzywa a ja pierwsza nie bede, jemu w glowie sa teraz imprezy picie koledzy i nowe kolezaneczki, wiec nie warto sie zadreczac bylym doszlam do wniosku i najlepiej jak najszybciej o nim zapomniec bo tylko to nam stwarza bol