Maz porzucil mnie w ciazy a tak bardzo sie cieszyl z tego dziecka...

oj....
takie złe dni bywają. W Twoim przypadku będą przeważały na razie. Ale potem będzie ich coraz mniej.
To jest tak że te huśtawki nastrojów są niestety normalne.
Raz dół, raz trochę lepiej, potem większy dół aby później mogło być jeszcze lepiej !!!

Witaj Aniu.
Zagladam do Ciebie codziennie, nawet po kilka razy...widze jaka jestes dzielna, jak walczysz, jak sie starasz...i mimo, iz jest Ci bardzo ciezko, nie poddajesz sie...wiedz, ze to budzi ogomny podziw...staraj sie dziewczyno, gdyz cale zycie przed Toba...i teraz to moze byc tylko lepiej...

A po burzy wychodzi słońce
po złych, dobre nadchodzą dni
po mroźnej zimie, lato gorące,
a po rozpaczy, radości łzy...

Pozdrawiam Cie serdecznie i sciskam mocno.

Aniu,
wiem,ze tesknisz.Wyobrazam sobie jak Ci Niuni brakuje...
Ale,prosze,zechciej chociaz(i wiem,ze trudno), tak na chwileczke,spojrzec na sytuacje z troche innej strony.
Stalo sie cos bardzo strasznego.Fakt.
Przechodzisz zalobe.Fakt.

Ale przy tym wszystkim,prosze,zobacz,jaka jestes DZIELNA KOBIETA.

Nie chce,zebys myslala,ze mam serce z kamienia,ale spojrz....
Przeszlas juz przez czelusc piekiel i wiesz,ze to nie miejsce dla Ciebie.

Posluchaj Wielokropka,bo Ona ma racje.
Jestes mloda Kobieta i MUSISZ I CHCESZ ZYC.
Twoja Niunia tego chce!

Aniu,
nikt przy zdrowych zmyslach nie bagatelizuje tego,z czym musisz sie zmierzyc.

Chcemy Ci tylko powiedziec,ze z biegiem czasu bedzie lepiej.

Aniu,postaraj sie choc na jeden dzien,powrocic do zycia.

Przytulam Cie

Złość się, ile wlezie.
Wyrzucaj ją z siebie systematycznie, niech nie zatruwa Ciebie.
Złość się.
Wbrew pozorom złość, jeśli jej nie ukrywamy w zakamarkach organizmu, daje siłę, daje energię.
Złość się, ale pozbywaj się jej i nie hoduj.

Modlisz się o siłę.

Ty   j e s t e ś   silną osobą. Jesteś silną osobą, bo się nie poddajesz.

B ę d z i e s z   osobą  s z c z ę ś l i w ą, bo zależy Ci na tym.

Pe Bet Wielokropku i wszyscy ktorzy mysla o mnie dziekuje...

Tak stanowczo za duzo przeszlam w Swoim zyciu. Tak wiele stracilam w Swoim zyciu a przede wszystkim stracilam Swoja Corke niema nic gorszego ja stracic Swoje dziecko i jeszcze nadodatek przechodzic przez wszystko sama
ciezko mi  boje sie pomyslec o przyszlosci bo boje sie ze znowu moze mnie spotkac cos zlego ze znwou ktos mnie skrzywdzi...
Sa takie dni ze czuje sie strasznie pusta ze nie wiem co mam ze soba zrobic ze najchetniej bym zasnela na zawsze...

Aniu, okrutne jest, ze na pewne zdarzenia w zyciu kompletnie nie mamy wplywu. Pozostaje zlosc, zal, pytanie " dlaczego" i z tym wszystkim trzeba sie uporac samemu. Chociaz inni nas wspieraja, nikt nie przezyje tego za nas, musimy sie z tym pogodzic, przejsc przez to sami. To na pewno bedzie jakis czas Aniu trwalo, to najgorsze...
Jestesmy z Toba, ale chyba czujemy sie troche bezradni.
Nie wiem czy czegos nie przeoczylam, ale czy nie myslalas o jakims wsparciu psychologa w Polsce?
Jestem zdania, ze pomoc odpowiedniej osoby czasem jest niezbedna i bezcenna
Z czasem na pewne zdarzenia patrzymy innaczej, widzimy w nich jakis glebszy sens, nawet chyba w tych najgorszych, chociaz gorycz raczej pozostaje...

Nie wiem, ale czasem tez sie zastanawiam, dlaczego jak tak strasznie czegos pragniemy - to nam sie nie udaje,
a niektorzy maja to samo tak jakby bez wysilku. A moze to tylko tak wyglada...
To prawda, ze czesto nie doceniamy tego co zsyla nam los.
Popatrz Aniu, strasznie ostatnio cierpisz, ale czy pomyslalas kiedys... jestem zdrowa, mam dopiero 29 lat, moge miec dzieci - sa kobiety, ktore nigdy nawet nie beda wiedzialy co to znaczy byc w ciazy. Nigdy nawet przez chwile nie beda patrzec na wlasne dziecko. Ty masz wspomnienia, cholernie bolesne, ale nic nie stoi na przeszkodzie by kiedys Twoje marzenia sie spelnily.
Aniu, popatrz moze czasem dla odmiany co Ci sie w zyciu udalo, jak mimo wszystko wiele masz.
Byc moze w tej chwili nie potrafisz jeszcze spojrzec w ten sposob na swoje zycie, bo nadal zbyt cierpisz po stracie Twojego Skarbu i jedno czego pragniesz to miec ja w ramionach.
Aniu, to zycie bywa okrutne, ale los ( Bog) zsyla na nas te wszystkie nieszczescia po cos, by sie podniesc, udzwignac ciezar zycia. To chyba juz tak jest, ze w zycie ludzkie wpisane jest tez cierpienie.
Predzej czy pozniej tracimy bliskich, rodzicow, nasze zycie tez kiedys dobiegnie konca.
Ja Ci Aniu nie pomoge, nie odpowiem Ci " dlaczego", moze poznasz odpowiedz kiedys tam w innym wymiarze.
Moze wtedy okaze sie, ze smierc nie jest taka straszna, moze bedziesz jeszcze tulic i calowac Swoja Wikusie tam gdzies, kiedys, kiedy Twoja droga tutaj tez dobiegnie konca.
Teraz Aniu, moge Cie tylko mocno na odleglosc przytulic i zyczyc, by los obchodzil sie z Toba od tej chwili laskawie, bys juz nigdy w zyciu nie musiala tak strasznie cierpiec

Witaj Aniu.
Chwilę mnie nie było ale już wracam.
Bet bardzo pięknie napisała o cierpieniu i szukaniu celu w tym wszystkim. Prawda jest taka że walczysz, starasz się dla nikogo innego tylko dla siebie Aniu. Możesz z tej walki wyjść zwycięsko i spełnić swoje marzenia. Wszystko tak naprawdę zależy od Ciebie.

Przed Tobą jeszcze długa droga. Po takim cierpieniu już nic nie będzie takie jak kiedyś ale nikt z nas nie wie co się kryje za zakrętem i co przyniesie kolejny dzień.
Ja wychodzę z założenia Aniu że to co złe już się skończyło i teraz pora już tylko na dobre rzeczy i wydarzenia. Ale trzeba im trochę dopomóc.

Jesteś silna Aniu. Myślę że sama nawet nie zdajesz sobie sprawy jak bardzo.
Chcesz mieć rodzinę i będziesz ją miała....dla niej, i dla spełnienia tego marzenia...warto żyć!!!!!

To prawda Aniu....wszystko się zmieniło. Nie miałaś na te zmiany najmniejszego wpływu.
Na pytanie : dlaczego ? - nikt nie jest w stanie odpowiedzieć....

Tulę mocno!

Aniu .. niewiem co powiedziec, moze tylko to, ze strasznie mi przykro..
Od poczatku czytam twoj watek..

Jestes silna, wspaniala kobieta !! Musisz zyc, dla swojej coreczki.. ona Cie widzi.. i nie chce by jej mama plakala..
Ona napewno tez nie jest szczesliwa widzac smutna mame.. pamietaj ze masz ja ze soba.. na zawsze, do konca swiata, w swoim serduszku..!!
Tule Cie mocno !! I przysylam baaardzo duzo energii!!

Będziesz miała dziecko dla siebie!!! Żaden Sąd mu dziecka nie da. To niech cie uskrzydla.

Witaj Aniu!

Zajmowanie się wszystkim by absorbować myśli czymkolwiek to jeden ze sposobów. Pisałaś już wcześniej o sprzątaniu. Coś co zaangażuje Cię także fizycznie i pozwoli Ci się zmęczyć i wyrzucić z siebie nadmiar złych emocji. To może być nawet bieganie.

Planowanie, cele....nawet te drobne, ich realizacja pozwoli Ci się oderwać. To mogą byc proste sprawy np. zobienie zakupów, przeczytanie rozdziału książki, obejrzenie filmu nawet fragmentu, spotkanie się z kimś, zrobienie pierogów....no cokolwiek!!!
To pomaga...będzie Ci lżej choć na chwilę.

A tym że ktoś napisze coś na forum bez czytania dokładnie wątku....tym się nie przejmuj!!!

Ściskam!!!

Aniu,
wiadomość o przyczynach śmierci Twej Wiktorii to dobry sygnał. Teraz już będziesz znała przyczynę, nie zaś wyobrażała ją sobie, domyślała się. Teraz już będziesz wiedziała, co możesz zrobić na przyszłość. To, wbrew Twym obawom, pozytywna wieść, pokaże możliwość działania.

Trzymam kciuki.

Idzie ze mna mama i przyjaciolka z pracy ktora byla ze mna przy porodzie..
Spotkanie mam z lekarzem 10 lutego w szpitalu boje sie widoku wszystkich kobiet w ciazy z dziecmi bede musiala wszystko przezywac na nowo...poza tym tak strasznie sie boje ze cos bedzie nie tak ze wyniki moga pokazac ze ze mna cos nie tak az nie chce o tym myslec:(

to bedzie na porodowce ale gdzie dokladnie to jeszcze nie wiem
Musze isc sama ze wzgledu na to ze tez musza mnie sprawdzic:(
Boje sie tak bardzo boje sie tego spotkania
poza tym nie wiadomo czy napewno cos wyjdzie:(

Aniu uciekam spać. Zajrzę do Ciebie jutro!
Na razie nie martw się na zapas i śpij spokojnie!

Ściskam!!!

tzn nie bede kolo rodzacych kobiet ale porodowka jest w tym samym budynku
ja bede tam gdzie robia Usg i przyjmuja lekarze

"tylko się mnie nie przestrasz "

Oj Wielokropku jestes Kochana

Spij slodko:)

Witaj Pe
az brzydko sie przyznac ale spalam az do 13
tak ogole bylo nawet nienajgorzej staram sie odganiac zle mysli...choc tak bardzo tesknie:(
A jak u Ciebie?jak wszystkie sprawy i Twoj Kochany Maluszek

Aniu....spania do 13 wcale nie musisz się wstydzić! To dobrze że duuuużo śpisz. Widocznie twój organizm tego potrzebuje.

Wiem że wciąż to powtarzam...ale jesteś bardzo dzielna Odganiaj złe myśli Aniu....one nie są Ci do niczego potrzebne!

U mnie Aniu różnie...ale też staram się trzymać.

Podobnie jak Bet....tez chciałam się zapytać o twojego jeszcze męża ale brakowało mi odwagi.

Pe mozesz pytac o wszystko
chodze pozno spac i dlatego tak dlugo spie
staram sie jak moge wiem ze za 2 tyg bedzie czekac mnie dzien bardzo trudny dzien:( tak bardzo sie boje isc do szpitala przezywac to wszystko
Boze czemu mnie tak karzesz:(

Tak sobie myśle i wiem,że to nie łatwe,ale może spróbuj Aniu to wyzwanie jakim jest wizyta w szpitalu i załatwienie tych  wszystkich spraw,spróbuj podejśc do nich na zasadzie:a teraz już nic nie jest takie trudne dla mnie i nie do przejścia,nie do pokonania,że po tym wszystkim co już przeszłam,to napewno dam rade.I tak myśle ,że nawet gdybyś nie musiała być sama osobiście w szpitalu to i tak ja radziła bym ,byś jednak się udała tam,choć to strasznie trudne bedzie itd,ale uwazam,że wbrew pozorom może Cię to też wzmocnić.Nie chodzi mi o to ,że prawdopodobnie poznasz przyczyne odejścia Wiktori,ale o to,że będziesz z siebie dumna ,że podjełaś to wyzwanie i dałaś rade dla siebie i Wiktori i po części dla nas tych którym Twój los nie jest obojętny.Niektórym może się wydawać ,że co tam ,czym tu się martwić i nad czym roztrząsać,nad wizyta w szpitalu,ale ja i wielu innych ludzi wiemy,zdajemy sobie sprawe jak ciężkie to dla Ciebie wyzwanie.
A co do męża to......................!!! Oj,wyraziłabym się o nim ale tak jak mam ochote to nie wolno tu na forum,ale mam nadzieje,że odpokutuje za swoje grzechy.
Wiesz Pe tak pięknie Ci zawsze pisze na pożegnanie ,że ściska, pozwole sobie zapożyczyć to ściskanie i też ściskam.

wiem poznalam jakim jest czlowiekiem
nie to ze porzucil w ciazy to jeszcze ja Niunia zostala Aniolkiem nie chcial sie z Wikusia pozegnac
czlowiem bez serce wydaje mi sie ze zamiast serca ma kamien

Slodkich snow dla was
i odrazu dzien dobry

ojjjj....to prawda...Ania to nocy marek...a teraz pewnie odsypia

Aniu...co do tego że jesteśmy Kochani ....ależ oczywiście że jesteśmy i fajni także
Ale wiesz....Ty Aniu przyciągasz do siebie swoją wrażliwością i ciepłem !!!!

Myślę że dla wielu kobiet jesteś wzorem siły !!!
Już to kiedyś pisałam ale jestem pewna że czyta Cię mnóstwo osób...być może tez takie które są w podobnej sytuacji co Ty. Zranione i przerażone... A Ty Aniu pokazujesz że można stanąć na nogi i że nigdy przenigdy nie można się poddawać!

Jeżeli chodzi o Pana męża....to pomysl o tym ....jak to dobrze że nie ma go już obok ciebie. Nie ma kłamstw, obłudy i udawania. Już teraz widać że swoją postawą - choć może trudno w to uwierzyć - wyświadczył Ci przysługę.

Co do wspierania nas winnych wątkach.....wspierasz Nas Aniu....tutaj. Wierz mi!!!

wiem ze skrzywdzil nas bardzo narazil mnie na niepotrzebny stres I moze dlatego Wikusia zostala Moim Aniolkiem....

wiem Aniu i na tą tęsknotę i ból nic nie mogę zaradzić
Twoje słowa tu pisane.. to moje kiedyś wypłakiwane w poduchę

Czy w końcu Aniu bierzesz jakieś leki uspakajające ???
Nie katuj się tak,idź po leki daj sercu i głowie odpocząć.
Uwierz mi to pomoże odrobinę uciszy,uspokoi.
Lepiej zniesiesz ten ból,odrobinę w mniejszej świadomości..po co się tak męczyć?

Przeczytałam Twoją historię Aniu....i płaczę....Tak mi Ciebie żal i Twego Aniołka...dlaczego takie zło dotyka dobrych i niewinnych ludzi?
Ściskam Cię mocno.

Dziekuje
nie wiem czemu ja ale chyba nigdy nie poznam odpowiedzi:(

Szkoda,że nie chcesz sięgnąć po leki choć na krótko i choćby słabe.
Mi trochę pomogły w tamtym czasie, bo nawet spać nie potrafiłam jak i Ty
Do psychologa idź ,choć ja w tej materii nic powiedzieć nie potrafię, nigdy nie korzystałam z takiej pomocy.

Nie musisz Aniu na siłę się starać...jedyne co musisz, to dać sobie czas...

Dobranoc i życzę spokojnego snu.

Bardzo piękny ten w ostatnim Twoim poście uśmiechnięty emotionek Aniu

Co do leków....wiesz sa różne teorie i różne sposoby radzenia sobie ze stresem i smutkiem...
Ja osobiście nie jestem za tym by się znieczulać lekami. Co nie znaczy że takie leki potępiam.
Weź jeżeli tak czujesz.

Napisałaś coś pięknego: że świadomie chcesz przez to przejść.
To bardzo odważne i dojrzałe Aniu!

Ściskam!!!!