Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

a w jakich dokładnie układach jesteś? chłodnych? bojowych? normalnych bezemocjonalnych?
Bo jak to ostatnie to ja bym wysłała..ale takie oficjalne bardziej..coś jak koledze z pracy siedzącemu 5 pokoi dalej.

Ja będe mieć podobny dylemat za tydzień..ale żadnych życzeń nie będzie!. Powód: dziś ja mam.. urodziny..Wiedział o tym, bo tydzien temu wyszedł ten temat w jakieś luźnej rozmowie.

dzieki myway:)...jak bede miala 100 lat bedę wszystko już wiedziala i znajde odpowiedniego faceta:)

COOOO?..tak napisał?...a cóż to miało znaczyć?
to może odpuść te zyczenia?

ps. dzieki maxi:)..szkoda ze to nie 18tka...buuu

Tak zapewne chciał mnie wkurzyć bo się nie odzywałam, miał i ma takie różne zagrywki i gierki, to trudny człowiek o bardzo cięzkim charakterze, jest dda i do tego niepijący alkoholik z problemami, a złość aż w nim kipi na cały swiat.

W sumie to najbardziej przykro mi było ze napisał tak jakby na odczepnego: wszystkiego najlepszego, no to jesteśmy kwita; przez te wszystkie lata byłam jego najlepszym powiernikiem i doradcą, zawsze do mnie dzwonił jak miał dół czy depresję, nigdy go nie olałam, a wielokrotnie wyciągnełam z marazmu bo nawet zyc mu się nie chciało, zawsze podałam rękę, w zasadzie byłam nie tylko jego kochanką ale najlepszym, najwierniejszym przyjacielem, jego obecne zagrywki traktuję jako takie kopniaki i mimo że jest mi smutno, współczuję mu bo w zasadzie przez alkohol stracił wszystko co miał, on wie o tym i stad jego traumy.

czujesz sie jakby troche oszukana, bo bilans jakby nierówny, prawda?

Katia 72 - wszystkiego naj naj!

i piosenka:

tak sie jakos fajnie, urodzinowo zrobilo...
psiejsko-czarodziejsko

Bylam dzis, jak to zwyklam mawiac, "w starym domu".
Teraz sie dziwie, ze wytrzymalam tam 10 lat, wsrod tych wszystkich toksyn i wrodzonego totalnego balaganiarstwa i chaosu eksia. Jaka musialam odwalic syzyfowa prace zeby cokolwiek w tym domu mialo rece i nogi...
Tyle energii, za przeproszeniem, jak psu w doope
Ma pchlim targu tez sie zaopatrzylam w mnostwo potrzebnych drobiazgow. Miedzy innymi szafki oszklone do lazienek, wieszak na zelazko, stojak pod zlew (prowizorka, zebym choc czesc pudel rozpakowala).
Korci mnie zeby sobie gdzies wyjsc ale z drugiej strony to mi sie nie chce pozniej wracac po zmroku.

Maxi powtórze teraz Tobie to co pisałam Kati - NIE ANALIZUJ, bo to tylko pogarsza nasze samopoczucie a tak naprawdę nic pożytecznego nie wnosi do codziennego życia... Nie warto!!

Kochane wróciłam... R właśnie pojechał... Tak wiem, długo to trwało, ale nie uwierzycie - nie wyrzuciłam go
Wiem, zaskoczyłam Was tą wiadomością, ale w głębi serca czułam, że dobrze się stało, że przyjechał i musiałam wykorzystać sytuację... Zacznę od początku... Moja mama zaprosiła go na obiad, on oczywiście przyjął zaproszenie. Pytałam się jej, co to miało znaczyć, a ona na to, że sąsiedzi patrzyli zza płotu i głupio by wyglądało gdyby ona zaczęła krzyczeć "spier*** dziadu od mojej córki". Przyznałam jej rację, choć mama wie tylko tyle, że z R się pokłóciłam (nie chciałam jej informować o szczegółach po co ma się kobieta jeszcze bardziej martwić). Obiad zjedliśmy w miłej (o dziwo) atmosferze, były rozmowy, nawet mój dziadek się udzielał. Potem poszliśmy na spacer, pogoda dopisała więc ruszylismy do pobliskiego parku. Usiedliśmy na jednej z ławeczek i zaczęliśmy rozmawiać.

R: "Wiem, że to dla Ciebie szok, ale musiałem przyjechać. Od siostry wziąłem adres - nie bądź na nią zła. Ja po prostu musiałem. Stęskniłem się i chciałem wiedzieć co u Ciebie. Nie odzywasz się, nie odpisujesz na poranne smsy, bałem się o Ciebie"
M: "To miło z Twojej strony, ale jak widzisz jestem cała i zdrowa"
R: "Może i tak, ale nie raczyłabyś mnie o tym poinformować przez telefon. Więc musiałem sprawdzić na własne oczy, bo się martwie. Ponadto chciałbym pogadać."
M: "Nie sądzę aby było o czym rozmawiać"
R: "Ale proszę pozwól mi coś powiedzieć" (pozwoliłam i się zaczęło) "Widzisz ostatnio wiele myślałem, nagle tak z dnia na dzień wyjechałaś na wakacje i odsunęłaś mnie od siebie, nie miałem pojęcia dlaczego. Nie odpisywałaś, nie odbierałaś telefonów. Od Grześka wiem, że to z mojego powodu, przez to, że Cię zraniłem i to poważnie. Wiesz wcześniej nie myślałem, że to co robię czy mówie może sprawić przykrość drugiej osobie, bo nikt wcześniej nie skarżył się. Ty również nie dawałaś sprzeciwu, ale przez Grześka wiem, że dlatego, iż się bałaś mojej osoby. Jest mi cholernie głupio i przykro, że stałem się dla Ciebie osobą, przed którą odczuwasz lęk i strach. Nie sądziłem, że wzbudzam w Tobie takie odczucia. Starałem się aby nasze relacje były czysto przyjacielskie, nie udało nam się w związku, ale jako przyjaciele chciałem spróbować... Zraniłem Cię wiele razy, zadałem ból odpychając i oczerniając. Moje słowa kierowane do Ciebie pod wpływem złości nie były przemyślane, powinienem ugryźć się w język i przemilczeć wszystko niż dać się ponieść emocjom. Ale wiedz, że nie chce stracić z Tobą kontaktu. Zależy mi na Tobie, bo jesteś fajną dziewczyną, która wiele dla mnie znaczy i nigdy sobie nie wybaczę tego, iż tak Ciebie zraniłem. Teraz widzę skąd miałaś czerwone oczy, czemu nagle schudłaś i byłaś milcząca. Nie dziwi mnie fakt, że odseparowałaś mnie od siebie... Ale proszę nie skreślaj"
M: "Jakie to miłe, że Grzesiek jest paplą. Ale swoją drogą, fajnie że widzisz wreszcie skutki swojego postępowania. Jednakże nie jestem pewna czy aby Twoje słowa były prawdziwe czy może mają na celu zamydlić mi oczy - jak Twoje kłamstwa, którymi mnie darzyłeś, niespełnionymi obietnicami. te wszystkie obelgi, manipulacja - aż niedobrze mi się robi gdy sobie o tym wspomnę. A najgorsze jest upokorzenie związane z Twoją ex..."
R: "Z (...) mnie nic nie łączy prócz koleżeństwa"
M: "nie wierzę Ci, inaczej byś nie jechał do niej na Boże Ciało, inaczej byś mi nie kłamał, że jesteś gdzie indziej choć byłeś u niej, inaczej nie prosiłbyś przyjaciół aby Cię kryli..."
R: "Owszem byłem, ale nie chciałem byś Ty się denerwowała... Zawsze uważałem, że to co robię robię dla Twojego dobra, że zgodnie z tym postępuje i że nie będziesz przez to cierpieć"
M: "Miałeś przykład pierwszej poważnej kłótni - uważałeś, że lepiej mnie okłamać niż powiedzieć prawdę. Ty nie masz pojęcia co jest dla mnie dobre, a co złe"
R: "Tak, teraz to widzę, że nie miałem prawa. Nawet jako Twój facet nie miałem prawa. Ale ja Cię tak kochałem i kocham nadal (tu się już rozkleja) i nie chciałem Cię stracić. A teraz walczę, staram się, bo chce by było między nami dobrze"

W tym momencie milczałam i wiele myśli kłębiło mi się w głowie. Patrzyłam na niego i uznałam, że jako człowiek jest miły i pomocny, ba nawet czasami jest dobrym kompanem do spotkań przy kawie i rozmów, do tego ma poczucie humoru. Jednakże, to wszystko co robił gdy byliśmy razem sprawiło, iż zdałam sobie sprawę, z tego iż nisko upadłam, bo JAK MOGŁAM BYĆ Z TAKIM CZŁOWIEKIEM. Nagle olśniło mnie! Patrzę człowiekowi w oczy i kurcze ale nie czuje nic... Kompletnie, ani żalu, ani współczucia, ani pretensji. Oto przede mną WIELKI PAN R stał się dla mnie zwykłym obywatelem R., którego zwyczajnie lubię, bo jest takim a takim człowiekiem i to uczucie przewyższa chyba moją miłość do niego.

R: "Jestem do niczego, idiotą, który nie zasługuje na jakiekolwiek milsze spojrzenie, na pomocną dłoń ani cokolwiek. Ranie tych na których mi najbardziej zależy. Cierpią przeze mnie ale milczą, bo się boją. Jestem potworem..."
M: "Nie jesteś potworem, a egoistą, któremu się wydaje, że wie wszystko, zna wszystkich myśli i odczucia. Potrafi zapanować nad uczuciami drugiej osoby oraz manipuluje ludźmi - a to się w życiu nie sprawdza. Nie jesteś idiotą i do niczego, bo dla mnie pokazałeś się ze strony miłego przeciętnego chłopa, który niestety wyrył się w mojej głowie jako ten zły. Ale nic nie jest stracone, przed Tobą całe życie, jeszcze wiele osób na Twojej drodzę"
R: "Ale ja chce byś w moim życiu istniała Ty"
M: "Ale ja nie umieram, a żyję."
R: "Chodzi mi o to, czy możliwe jest abyśmy ułożyli między sobą pozytywne przyjacielskie relacje?"
M: "Wszystko jest możliwe gdy czegoś chcemy. Mając wyznaczony cel, wystarczy do niego tylko dotrzeć. Natomiast przyjacielskie relacje... Aby się przyjaźnić trzeba sobie ufać, być wobec siebie szczerym, otwartym a także szanować siebie nawzajem. Między nami do relacji będzie dochodzić, bo jeśli jeszcze nie wiesz wynajmuje mieszkanie jeszcze przez 2 lata. Pozytywny stosunek mogę mieć do Ciebie jesli Ty się zmienisz - co w Twoim wykonaniu będzie nad wyraz trudnym zadaniem. Wiesz ja odcięłam się od Ciebie, aby wrócić do własnej równowagi psychicznej, by odnaleźć siebie. Bałam się kontaktu bo uważałam, że przez to zniknie we mnie ta chęć walki o samą siebie. Zniszczyłeś mnie, przez Ciebie dotknęłam dna - aż wstyd. Kochałam Cię, a Ty tak mnie potraktowałeś, dostałam wiele ciosów, ale niestety nie wytrzymałam. Cieszę się, że są wakacje i mogę odpocząc. Zaczynam ponownie uczyć się samej siebie i spoglądać na swoją osobę moimi własnymi oczami a nie Twoimi. Dzisiejsze spotkanie było dla mnie zaskoczeniem, ale cieszę się z niego. Mogę Cię zapewnić, że nie będę traktować Cię jak wroga, bo nie na tym mi zalezy. Jestem dorosłą osobą i umiem wyciągnąć wnioski i każdego zdarzenia"
R: "Ale co będzie z nami? Jak to będzie wyglądać? Nie chce Cię stracić, pragnę Cię"
M: "Między nami będzie dobrze, przecież nie kłocimy się a rozmawiamy spokojnie, nie wyładowujemy wzajemnie negatywnych emocji. Ale wpierw ja potrzebuje czasu dla siebie. Jesteś mi bliski nie ukrywam tego, jednakże przekroczyłeś granicę. Teraz aby cokolwiek mogło istnieć trzeba budowac od nowa, a ja zaznaczam nie mam na to teraz ani sił ani ochoty. Skupiam się tylko i wyłącznie na sobie i to jest mój priorytet na dziś, na jutro itd."

Zauważyłam, że R chyba zrozumiał coś z naszej rozmowy. Wyjeżdżając był przygnębiony, ale jak powiedział "żyje nadzieją, że odbudujemy nasze dobre relacje i tak jak prosisz dam Ci czas, bo pragnę tak samo jak Ty powrotu dawnej Moniki". Nie zaprzeczyłam, bo miłoby było mieć w nim dobrego znajomego, ale cóż tak jak go poinformowałam wszystko zalezy od niego. Zastrzegłam sobie prawo do spokoju. Uświadomiłam go, że wakacje to czas tylko i wyłącznie dla mnie i jeśli będę chciała pogadać na pewno się odezwę. I wiecie co, o dziwo ale ta rozmowa dodała mi sił i energii. Jestem spokojniejsza, usmiechnięta - nie wiem tylko czy to wynik rozmowy czy to może, że go zobaczyłam. Ale przebrnęłam przez ten ciężki dzień zdając sobie sprawę, że nie żałuję spotkania. Wcześniejsze wywołało tyle emocji, a dziś choć na początku było zaskoczenie wszystko potem przeszło na stoicki spokój. Zaczęłam również inaczej patrzeć na R, ogólnie patrzę na niego łagodniejszym okiem... Ale do końca owej krucjaty jeszcze daleko... To dopiero początek mojej drogi, a koniec jeszcze daleko i daleko...

Heh a się rozpisałam
Katia wszystkiego naj naj najlepszego :*:*:* Spełnienia marzeń

"Piękne"..

czy Ty to wszystko nagrywałaś, że tak dokładnie streściłas rozmowę?:)

Ze swojej strony wiem kiedy facet proponuje przyjaźń..no sama wiesz kiedy. Dwa razy mi tak zaproponowano..jeden sam nie wiedzial czego chce..a drugi radośnie korzystał z "przyjacielskiego" seksiku. Niestety sama się do tego pchałam bo byłam na maxa zakochana....ech...

dzieki nania...
oczywiście, że nie chce ..latać..uzależniać się..Ale mam po prostu serdecznie dosyć!...Bo to jakaś cholerna powtarzalność sytuacji!.. Tu było diametralnie inaczej. On mi sie jakos nawet specjalnie nie podobał na początku, ja jemu też, bo twierdził że jestem zbyt chłodna i zdystansowana. Nie dostał tez na moim punkcie małpiego rozumu po tygodniu, raczej powoli moje zaufanie zdobywał. Ja też..zaopatrzona w wiedze z ksiązek i przez to, że dostałam wcześniej ostro po tyłku..staralam się inaczej zachowywać. Nie okazywałam, że mi jakoś zalezy..czasem olewałam..telefonów celowo nie odbierałam. I co?..i znów jest to samo!!!! I to dokładnie w momencie kiedy zaczynam się naprawde do faceta przekonywać. Obrót tej znajomości w taką stronę naprawdę mnie zupełnie dobił:( Łapie się na tym, że już chyba nie chce nic na stałe..bo nie potrafię, bo już za bardzo sie boję. Lepiej tak z kwiatka na kwiatek, a jak zaczne się angażowac to w nogi:((((
Gadam na gg z jednym norwegiem..
wlasnie mi napisał: "powinnas wiedziec, ze mezczyzni nie skladaja obietnic kobietom bezpodstawnie, najczesciej chca cos przed albo w zamian"

i cd. meskiego zdania bo warto: "mezczyzne nie znudzi kobieta, ktora jest nietuzinkowa i na ktorej mu w jakis sposob zalezy, jesli kobieta jest w stanie zapewnic mezczyznie to , czego od niej oczekuje, a nawet wiecej"

Heh dzięki dziewczyny, ja sama nie wiem skąd u mnie taki umiejętności recytatorskie się pojawiły... Ale owszem pamiętam wszystko, gdyż mam taką głowę - łatwo zapamiętuje to co do mnie ktoś mówi

Co do przyjaźni to jeszcze nie potwierdziłam ani nie zaprzeczyłam. Dużo wody musi w Wiśle upłynąć abym ja mogła mu ponownie zaufać itp. Ale pewne jest jedno - niepotrzebna była tu złość, gniew i nerwy. Ważna była umiejetność przekazania iż teraz liczę się ja i  wydaje mi się, że mi wyszło

u mnie najczęsciej było inaczej, następowała nagła i całkowita zmiana relacji. Bywało, że działo sie to w ciagu kilku godzin!!!, bardzo czesto bez słowa wyjaśnienia..chociaż nic nie zrobiłam..i nic takiego pozornie sie nie wydarzyło!! Potem często były jakieś powroty..ale to jak odgrzewane kartofle.
Mam fobię przed takimi nagłymi zmianami. Tu z obecnym jest coś nie tak..ale jak są takie akcje jak teraz - to ja myśle, że już nastąpiło to "bum". Ale do końca nie nastąpiło, więc się gubie jak jakiś szczur w labiryncie..no jednym słowem mój mózg mówi do widzenia:(

no tak powinnam zrobić...kalkulować. Mam taką sytuację życiową pod każdym wzgledem, że zupełnie powinnam sie pozbyć emocji, a być przede wszystkim praktyczna...

Gdyby nie to pisanie tu z Wami to bym chyba już dziś "pękła" co najmniej 10 razy w tych swoich emocjach..

Nie było mnie wczoraj, jak wyszła sprawa "osiemnastych" urodzin Kati. Więc będzie trochę spóźniony post.

Katiu przyjmij ode mnie życzenia:

Szczęścia tak wielkiego jak ogrom nieba,
słońca, które pomimo zła i okrucieństwa tego świata wstaje i obdarza nas ciepłem swoich promieni,
dużo wzlotów i szaleństw,
dobrych, mądrych i oddanych przyjaciół,
cudownych uczuć, które zawsze trafiają w odpowiednie miejsce i do odpowiednich ludzi,
by każdy dzień był lepszy od poprzedniego,
oraz by nieosiągalne cele stały się zdobyczami codzienności!

Buziaki urodzinowe

ale kochana za co te gratulacje,bo nie rozumiem? Ja i wielkość? To nie idzie w parze

Betinko...a czy nie zastanawiałaś się na tym, że powodem rozpadu małżeństw po tak długim czasie jest to, że wszyscy się zmieniamy z upływem lat i to bardzo..I albo nam po drodze z drugą osobą albo nie. Byłaś bardzo młodą dziewczyną gdy wychodziłaś za mąż, a teraz jesteś dorosłą w pełni kobietą.
Pytam, bo po prostu ciekawią mnie aspekty tak długich związków....

To jest tak, że jak czegoś bardzo nie muszę to nie chce mi się podejmować wysiłku. Coś w rodzaju takiego odrętwienia...Może minie za kilka dni. Wiem, że każdy ma własne problemy. Podobno jest tak, że każdy dostaje tyle problemów na swoją głowę ile jest w stanie unieść. Ktoś o to na "górze" dba i wydziela odpowiednią dawkę. Przez ostatni rok miałam po kolei:  przemoc w domu, rozwód, wielką miłość, rozpaczliwą walkę o tą miłość....to wszystko działo się niejako jednocześnie, potem były kłopoty finansowe na poważną skalę- bywały dni kiedy 2 bułki z masłem to było jedyne moje jedzenie. Potem byl ten facet..Za dużo...albo ja za słaba jednak.

Cześć dziewczynki, wysłałam mu jednak te życzenia, podziękował i było klikanie przez 2,5 godz nawet miłe i cóż mimo wszystko go lubię, nie potrafię w tym przypadku być zimną, wyrachowaną suką, nie umiem, jestem szczera co na mysli to na języku, nie jestem dyplomatką, kurcze chciałabym nawet ale mam taki charakter że nie potrafię, zrobił mi wiele krzywd, doznałam wiele upokorzeń i kłamstw ale ciągle mnie do niego ciągnie. Nie wiem czy dalej jestem uzależniona?

Czuję ulgę, bo co roku to robiłam, on nie spodziewał się życzeń ode mnie, bo nie podziękowałam za jego zyczenia do mnie, jakie by one nie były, ponoć chciał byc zabawny z tymi babami, cóz generalnie jest mi lepiej.

Maxi,
bardzo się cieszę z tego co czujesz. Tym bardziej, że jako chyba jedyna namawiałam Cię do ich złożenia.

Tak Betinko dziękuję Ci bardzo, Katiu nie wiem czy uda się przejść na zwykłe koleżeństwo, coś we mnie jeszcze tkwi, jakiś sentyment, ciepło, nie wiem ki grzyb? Poza tym nie chcę się już sama oszukiwać, bo dowiedziałam sie że się rozstał z tamtą bo nie spełniała jego "warunków" tzn nie pracowała od 2lat i nic z tym nie robiła a to kobieta koło 40stki i na garnuszku mamusi, owszem chciałabym jakiś kontakt mieć ale muszę zobaczyć czy tylko mi o taki kontakt chodzi czy podswiadomie chcę czegoś więcej?

a ja sie dzis dowiedzialam ze brat psychofaga, zaciazly laske , z ktora zdradzal swoja narzeczona!!! i mam beke, bo ten brat to tez taki psychofag, co sie nade mna pastwil i mi mowil ,ze moj byly i tak chajtnal sie ze mna tylko i wylacznie przez dzeicko!!! sytuacja sie powtorzyla, tylko jego laska ma 20 lat!!! sikam w majty:)

katia to dobra decyzja, nie boj sie ....Jestesmy z toba!!!

Katia to milowy krok naprzód!!!

nie bój się wracaj do domu i pisz na forum!!! jeśli bedzie mu zalezało znajdzie Cię choćby miał iść drogą przez piękło... a jeśli tego nie zrobi to tylko utwierdzisz się w przekonaniu ze dobrze zrobiłaś ze przestałaś się katować!

całym sercem jestem z Tobą:-)))

Myway,
"gratulacje" dla brata psychofaga, a wydaje mi, że się wyrazy współczucia dla zaciążonej.
Naniu,
jak tam wczorajsza zabawa z dziećmi?
Katiu,
po co tak drastycznie dla samej siebie. Archiwum można wyczyścić, a jego kontakt usunąć. Nie bój się. Pisz, wyżalaj się...
Monia,
główka do góry, uśmiech na twarz, pierś do przodu i nie poddawaj się. Jutro będzie lepszy dzień.

"Gratulacje"? czy "wyrazy współczucia"
A może uświadom dziewczynę?

nie da sie jej uswiadomic, z przekonaniem byla kochanka i robila straszne swinstwa!!! sama jest obludna , wiec zycze jej duzo zabawy!!!

Rzeczywiście, zasłużyła sobie, więc niech ma. Cofam, więc "wyrazy współczucia" dla niej. Niech będzie "wszystkiego dobrego"

Betinko , daze CIe miloscia platoniczna;)

Witam.
Jak jest mi bliska twoja historia. Tylko mój ojciec nie jest alkoholikiem, ale nigdy go nie było. Ani jego ani matki nic nie interesowało, dziś kontakt jest chłodny. Matki nie znoszę, ojciec cóż.

Jeśli chcecie zmienić swoje emocje polecam dobrze przygotowaną afirmację. Naprawdę działa. To Wy jesteście najważniejsze, trzeba o sobie myśleć przede wszystkim.

Ja też robiłam tak jak inni tego ode mnie oczekiwali, przez długi czas tak było, ale w pewnym momencie powiedziałam dość! I jest mi dużo lepiej.