Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

Monia... Czy Ty go przypadkiem nie tłumaczysz??... "Bo on może nie wiedzieć, że może mnie stracić"? Myślę, że każdy dorosły człowiek wie, że może stracić kogoś jeśli nie okazuje, że na kimś mu zależy. Sama też sobie odpowiedz na pytanie, czy ta znajomość Cie nie męczy, czy czujesz się szczęśliwa? Czy czujesz się dobrze w jego obecności i czy po spotkaniu/rozmowie z nim też czujesz się dobrze? Co zyskujesz a co tracisz podtrzymując tą znajomość? Ja wiem, że uczucia maskują racjonalne myślenie- sama to przerabiałam przez 3 lata, ale teraz widzę, że dawałam znacznie więcej niż otrzymywałam. Też miałam zapewnienia- następnym razem będzie inaczej, udowodnię Ci to!" I co? To były tylko słowa.
W książce "Nie zależy mu na Tobie" jest dobrze napisane- Umawiaj się tylko z facetem który jest wart tyle ile jego słowa. Jeśli jego obietnice są nic nie warte, to ile wart jest on sam?...

A co takiego zrobił? Jeśli można wiedzieć

Edit:
Doczytałam we wcześniejszych postach- Monia, daj sobie czas i jemu. Daj mu szansę się wykazać.
Zgadzam się z hm...- czas pokaże ile jest naprawde wart, a póki co, trzymaj uczucia na wodzy...

Skoro wątek jest adresowany do kobiet, które kochają za bardzo to z cała pewnością jestem jedna z nich. Moj przypadek nie jest tak dramatyczny jak niektóre chistorie tutaj dziewczyn, ale z całą pewnością uczę się przestać tak "ślepo kochać" bo do niczego dobrego to nie prowadzi. Jestem w związkach od dokładnie 17 roku zycia, a teraz mam 27. Jestem już w piątym związku, powód jets prosty, za bardzo się poświęcam i oddaje i chyba za dużo wymagam.. chociaż  i tak z czasem uważam że przezyłam dużą metamrofozę. Obecnie jestem w związku z nowym facetem. I jest dobrze. Staram sie nie być nadgorliwa, mieć czas dla siebie, nie biegać za nim i nie sprawdzać mu komórki, nie pytać co robił gdy mnie nie było... lecz czasem nie jest to proste.

Kochana, tyle ile chcesz, ale jak dla mnie ten jego wybryk był poniżej pasa- dziecinna zagrywka... Ale może ja w tym momencie nie jestem dobrym doradcą- chyba zaczynam być bardzo czujna i trochę mam uraz do relacji damsko-męskich, może jak jeszcze inne dziewczyny tutaj zaglądają może się wypowiedzą?
Jak dla mnie, powinnaś dać czas przede wszystkim sobie, przestać się nim zajmować. Zobacz- znowu facet zaczyna być nr 1 w Twoim życiu, przejmujesz się, analizujesz sytuacje kiedy to właśnie ON powinien to robić a nie Ty. To ON zawalił, to jemu powinno zależeć na tym, żeby naprawić sytuację. Ja rozumiem, że to Twój facet i jednocześnie najlepszy przyjaciel ale myśl przede wszystkim o sobie. Nie pokazuj mu, że tak bardzo Ci na tym zależy, bo przez to on nie musi się starać, bo po co? Przecież pomimo, że praktycznie nic nie robi, sama z własnej inicjatywy analizujesz tą sytuację co jakiś czas z nim. On nawet nie musi o tym myśleć bo wie, że to robisz za niego. Jeśli mogę coś radzić to po prost zdystansuj się do tego wszystkiego. Do tej sytuacji i do niego. Odzyskaj swoją przestrzeń i zajmij się sobą! )

***

Jeszcze nie jestem dobrze zaznajomiona technicznie z forum i dopiero teraz zobaczyłam jeszcze 3 dodatkowe posty ;D
Pewnie, że damy radę! Jesteśmy silne

Nie czekaj, a daj czasowi czas.
Niech nie myśli, że to, że Ty chcesz i Tobie zależy wystarczy. Szczypta obojętności, chwilowo by się zdała.

witam.
Rok temu wydawałoby się, że już wyszłam z tego. Zapominanie o facecie ktory nie bardzo chciał stabilizacji ze mną, lektura, pracowanie nad sobą itd. Po czym poznałam kogoś. Zrażona poprzednimi doswiadczeniami starałam się miec na bacznosci, zyc swoim zyciem.. facet twierdzil ze szuka czegos powaznego itd itp. No ale jak juz zaczelo się robic powaznie TO zwiał. no i teraz powtorka z rozrywki: czekanie moje, brak energii.. Ja już nie wiem jak z tego wyjść:( Chcialabym miec normalny zwiazek w przyszlosci ale już nie wiem co robić.

Dziękuję za odpowiedz.
Wiem, że nie warto. Ale najgorsze jest to, że ja dostawałam powera jak oni sie odzywali, smsy jak cokolwiek się działo.. nawet taka sytuacja o ktorej Ty piszesz- ja też tak powiedzialam facetowi nieraz ze moze mnie stracic i taką mi to moc dawało.. a chyba tak nie powinno być, nie powinnam z tego czerpać energii, tylko ...z czego:(?
Z kolei zniknięcia powodują u mnie spadek totalny nie chce mi się nigdzie wychodzic, ani na fitness, ani się stroić.. coś tam probuję ale pozniej wracam i tęsknię za tym jak było randkach.

Moniu a w czym on ma się starać? A jakby on nie spełnił tych oczekiwań to by to nie wpłynęło na Twoj nastrój?

Czy ktoś tu jeszcze pisze?

Błędów pewno sporo popełniłam.
Poprzedniemu mówiłam że może mnie stracić i tym podobne, chcialam ciągle wyjasnić sytuacje między nami itd Ale to nic nie zmieniło. On do dziś chce trzymać kontakt, bardzo mu się podobam,ale się nie potrafi zaangażować ze mną.
A ostatniemu nic nie mówilam, nauczona już doswiadczeniem siedziałam cicho. I to samo. Bardzo mu się podobam ale widzę, że on chce miec wolność.
Chyba moim największym błędem jest czekanie i odwlekanie wszystkiego, uzależnianie energii od tego czy napisze on smsa, dowartościowywanie się tym, że ja już nie odpiszę itp. Tak więc ja chyba też boję się bliskości i stąd może przyciągam takim mężczyzn. Tylko co dalej, jak nad tym pracować.

Lady-mój przyjaciel strasznie mnie zawiódł,zadał ból itp. Teraz musi udowodnić mi,że mu na mnie zależy,że mnie kocha i chce nadal ze mną być. Widzisz on doskonale wie co miałam z R.wie że jestem wrażliwa itp,poznał mnie na wylot. Ale nie,gdyby nie spełnił moich oczekiwań może byłoby mi przykro,bo okazałoby się że zawiodłam się na nim,ale żyła bym dalej. Wiem,że w jego przypadku nie chce się zbytnio przywiązać i uzależnic by potem nie było problemu jak z R.

Kochana,z takimi się kontaktu nie utrzymuje. Nie chcą czegoś wiecej więc ŻEGNAJ! Wtedy odpoczywasz psychicznie od niego i po jakimś czasie możesz nawiązać ponownie kontakt ale nie takie akcje... Bo może być też tak że oni wolą znajomość a Ty za wiele od danego Pana oczekujesz... Nie pisz że boisz się bliskości,bo tego nie da się bać! Zrozum,że musisz na razie odpocząć od facetów i niczego nie oczekiwać a zacząć  pracować nad sama sobą! Skupić się na sobie,pomyśleć o swojej osobie a przede wszystkim zawalczyc o siebie. Nie myśleć o facetach! Musisz nauczyć się dobrze żyć w samotności-czyli tylko sama ze sobą!

EDIT

Kochana bo w tym wszystkim chodzi o to aby nie uzależniać się od faceta w żadnym wypadku. Czy to mowa o codzienności czy od humorów... Jeśli wgłębiłabyś się w lekturę KKZB dowiedziałabyś się, że chodzi o nas - kobiety i tylko to się liczy!! Że mamy prawo kochać i jesteśmy do tego stworzone, ale nasza miłość nie ma mieć jakiś bezsensownych zakresów. Że nie mamy być uzależnione od drugiego człowieka, że mamy szanować siebie, bo wtedy inni nas szanują. A pozawalając na takie zachowania i sposoby pokazujemy, że faceci mogą z nami robić co im się żywnie podoba.

Nie dziw się, że nikt tutaj nie pisze. Wiele dziewczyn skończyło swoje życie z tym problemem i nie chcą do niego wracać. Hm (moja droga) przechodzi przez trudny okres i wiem, że gdyby tylko mogła powiedziałaby Ci jak sama to wszystko widzi.

Czyli jesteś uzależniona od zainteresowania Panów. Znaczy Twój nastrój. Masz niską samoocenę.

Dziewczyny dziękuję za wpisy..
Tak, czytałam cały temat więc znam Wasze historie.

Ja to rozumiem, tylko u mnie problem polega na tym, że ja cały czas się zajmuję sobą. Muszę się zajmować, gdyż Panowie znikali po paru miesiącach a ja też nie szukałam kontaktu. A jak  byli to nie spotykaliśmy się często, wiec musiałam sobie organizować sama czas.
Na siłę zajmuję się sobą, bo nie mam wyjscia innego, nawet jestem przyzwyczajona do tego- tylko mi to nie sprawia już radosci:(
Nawet moje ulubione zajęcia- ileż można lat tak samemu.
Dlatego jak się chyba w koncu pojawia szansę na zmianę zycia to pozniej tak cięzko mi to zostawić.

Hm to wspaniałe słyszeć takie wiadomości. U mnie też zaczyna być coraz lepiej-stara się i to widzę;)

Lady a może warto znaleźć sobie inne zajęcia? Przecież człowiek może rozwijać się w każdej dziedzinie. Ja np kocham malować,ale nie zawsze mam na to czas. A jak nie to czytam,oglądam filmy bądź ćwicze;) niestety nawet jeśli odchodzili Ty uzależnialas swoje samopoczucie od faceta! A to okropne,wiem coś o tym. Teraz zmieniłam zdanie i nastawienie. Wiem że on się odezwie rano,a jeśli milczy to znaczy że jest zajęty. Pomysł czy nie możesz dodać sobie jakiś zainteresowań... Przestan myśleć o facetach a przede wszystkim analizować ich zachowań-to robią KKZB

Kochana każda ma takie marzenie... Ja osobiście jestem pod wielkim wrażeniem tego,że mój wytrzymuje ze mną a mam ciężki charakter. Mi również marzy się stabilny związek,rodzina itp. Jednakże wiem,że wszystko w swoim czasie. A nie ma co na siłę owego czasu przyspieszać,bo może nie być miło. Marzenia piękna rzecz ale trzeba być cierpliwym i wytrzymałym a wszystko zostanie opłacone.

Ponadto taki typ faceta nie jest odpowiedni. Skoro ucieka w momencie większego zaangażowania to zastanów się czy będziesz mogła na nim polegać gdy będziesz w ciąży i będziecie mieć inne,większe problemy. Skoro teraz takie numery odstawia... Warto zmienić taktykę;) może zanim się zaangażujesz dłużej się poznajcie... Ja mojego przyjaciela znam ponad 2lata,a dopiero od roku jesteśmy w bliższej relacji,natomiast dopiero na wiosnę zdalismy sobie sprawę że zależy nam na sobie bardziej i dążymy się głębszym uczuciem. Te lata pozwoliły nam poznać się na wylot,zrozumieć siebie nawzajem itp. To jest bardzo dobre w sytuacji w której teraz jestem. Znając go wiem że stanie na głowie aby mnie nie stracić i tego jestem pewną;) potrzeba tylko czasu bo wiem że jest mega zajęty teraz;)

Hej, no zajmowanie sobą nie sprawia mi jakiejś wielkiej radosci, bo jak mówilam jestem w wieku takim gdzie chciałabym się zajmować dzieckiem swoim, budować dom, wspolnie z partnerem wyjeżdzać, gotować, uczyć się takiego bycia razem- a nie ciągle kursy, hobby, znajomi...
Teraz jestem tyle mądrzejsza, że mimo iż mój znikacz się odezwał to nie czekam już na niego.. Zajmuję się sobą własnie, eh.

A Ty stalowa mangolia jak się masz? Czy Ty masz kontakt, z tym o ktorym pisałas? Jak pracujesz nad poczuciem wartosci itd?

Moniu oczywiscie to wszystko jest prostsze  jak się trafi (wybierze) odpowiedniego partnera. Dziękuję, że to napisałaś o czasie, rzeczywiście trzeba kogoś dłużej poznawać nim zacznie się snuć fantazje o szczęśliwym związku.

Magnolio Twój sposób walki o wartość jest piękny;) gratuluję Ci tak wypracowanego sposobu.
Ale wyjaśnij mi czemu mam uważać,bo nie do końca rozumiem? Uważasz że P (bo tak go nazwałam) nie postara się ponownie zdobyć mego zaufania?

Lady zastanów się nad sposobami zdobywania wartości własnej,gdyż każda wypracowała swój osobisty sposób i u Ciebie on może się nie sprawdzić.
Natomiast przeraża mnie myśl Twą "ile można zajmować się sobą,znajomi itp". Kochana jak będziesz miała dom,dzieci na głowie będziesz modliła się o taka chwilę tylko dla siebie! Korzystaj z tych chwil,jak najdłużej się da. Moja mama będąc w moim wieku już zajmowała się mną i tak przez całe 20lat,bo nawet w klasie maturalnej czuła presję opieki itp. Całe życie poświęciła mojej osobie i widzę jak jest jej smutno z tego że nie mogła spotkać się ze znajomymi,bo była samotna matka. I choć chciałam by ułożyła sobie życie z kimś nigdy nie chciała się uzależnic po raz drugi od faceta...

Nie wiem czy moje słowa coś znaczą,ale wydaje mi się że jestes za bardzo skupiona na osiągnięciu celu-rodzina przez co zapominasz o sobie,a to nie wróży dobrze. Bo spotkasz kogoś silniejszego od Ciebie i wtedy on będzie górował nad Tobą,a brak poczucia własnej wartości i szacunku wypracowanego w tym momencie sprawi że nawet Twój przyszły mąż nie będzie Cie szanował... A tego na pewno nie chcesz,tylko marzysz o partnerkim związku,więc zastanów się nad tym wszystkim. Nikt nie mówi byś marzenia-rodziny nie spełniła,ale nie zapomnij o sobie,bo bez Ciebie nigdy rodziny nie będzie oraz abys nigdy potem nie żałowała że byl moment w Twoim życiu coś zrobić ale Ci się nie chciało,bo miałaś parcie na inny priorytet

EDIT:
Bo kochane najważniejsze to:
* Twój stosunek do samej siebie decyduje o tym, jak widzi cię mężczyzna, ba nawet inni ludzie.
* Cen sie wysoko (O tym, że człowiek ma szacunek dla samego siebie, świadczy już sam fakt, że chce stać na własnych nogach)
* Popełniasz grzech nadgorliwości za każdym razem, kiedy okazujesz wyraźnie, że dajesz z siebie wszystko.
* Musisz sie pilnować, żeby nie tracić gruntu pod nogami (pamiętaj, że jesteś Panią siebie)
* Nadgorliwość w zabieganiu o względy partnera często ma negatywny skutek: mężczyzna widzi szanse na to, żeby zjeść ciastko i mieć ciastko
* Nie bój sie bronić swego i mówić, co myślisz.
* Kiedy zaczynasz sie śmiać, zaczynasz zdrowieć
* Myśl zawsze samodzielnie i ignoruj każdego, kto spróbuje cię ograniczać i narzucać swoje zdanie.
* Najatrakcyjniejszym przymiotem człowieka jest godność.

Ale kochana tego nie przeskoczysz, nie przyspieszysz, musisz się pogodzić ze stanem faktycznym póki co i poświęcić czas na zajęcie się sobą. Czasem nawet dobrze jest bezczynnie posiedzieć i pomyśleć.

hej, wątek jak najbardziej mi bliski.
Zacznę nieco inaczej bo pytaniem- czy uważacie, że wszystko zło, które wyrządzimy,wraca do nas z podwójną mocą?
Ja jestem prawie tego pewna i jestem tego przykładem...
w ogromnym skrócie- kiedyś robiłam z facetami co chciałam- nie byłam z tego powodu dumna, ale nie zależało mi na nich, byłam wredną i oziębła suką, a oni jak na złość z wywieszonymi ozorami,czesto zaplakani a nawet...oznajmiali ze chcą ze sobą skończyć jak ich zostawie- prawdziwa famme fatale,ale...jak to w historiach z morałem bywa trafiłam na pierwszy kamień,który jeszcze mnie nie stępił,ale kolejny juz zmienił moje podejscie. byłam i dla niego wredna,zaborcza totalnie, chyba nawet psychicznie terroryzowałam, aż kropla sie przelala-zostalam zdradzona,wyrzucilam go i wtedy sie zaczelo-masakra. wpadlam w jakas paranoje,depresje i co tam jeszcze. schudlam 6kg-to na plus akurat,ale bylam tak zdesperowana ze spotykalam sie z nim juz nawet tylko na sex, choc mowil ze juz nie mozemy byc razem-stracilam do siebie calkowicie szacunek gdy nocami go sledzilam pisalam , Boze co ja wymyslalam. zabilam klin klinem-i tak juz tylko zaczal sie potok moich nieszczesc ktory ciagnie sie do dzis. caly horror opisalam w poscie- moja historia jak z filmu -jest tam slub z klinem, proba zabojstwa, ur corki, sądy rozwody i co??? powrot mojego bluszcza z ktorym jestem do dzis, i oczywiscie robi-prawie-ze mna co chce.To moj Piotruś Pan. bo ten syndrom w sobie nosi.teraz ja zabiegam o faceta choć wiem,ze mnie bardzo kocha, ale mi to nie wystarcza, chce ciagle zeby mi to okazywal, mysle caly dzien stersuje sie czy dzis bedzie dobrze,bo przeciez moze miec zly humor poklocimy sie i znowu sie nie odezwie, a ja wtedy szaleje w srodku, nawet gdy wiem ze to jego wina to po kilku godz juz nie jestem taka twarda w postanowieniach, analizuje i wychodzi co? no jasne to chyba moja wina i chociaz udaje twardziela to on i tak to czuje na odlegosc,ze juz bastuje i to tylko kwestia czasu jak udajac urazona zaproponuje rozmowe-czytaj wracaj- ech...zgłupialam z wiekiem, albo jak juz napisalam-role sie odwrocily-teraz juz wiem jak moi byli sie czuli i pokutuje za to...

Dziękuję, ale przyznaję że nie zawsze jest łatwo teraz jestem z rodzinką na wakacjach i nabieram energii :D:D:D

Nie chodzi mi o P, tylko o Ciebie. Hmm dobrze powiedziała- daj czas czasowi a nie P. Ludzie są różni, jeden dotrzyma obietnicy, drugi będzie to odwlekał, trzeci nie zrobi nic. Nie chodzi mi o to żebyś mi wytłumaczyła, że P dobrze znasz, że wiesz że będzie tak i tak itd. Po prostu, boję się że nastawisz się w związku z całą tą sytuacją na jedno rozwiązanie- że przyjdzie dobry czas i on zacznie się starać, a co jeśli nie zacznie? Co jeśli znowu 'będzie zajęty' i nie będzie miał czasu żeby sie postarać? Nie chodzi mi też o to, żeby wpłynąć na zmianę Twojej decyzji, tylko pytam czy jeśli minie ten czas i on nie zacznie się starać będziesz w stanie go kopnąć w tyłek i odejść nie ogladając sie za siebie?

Martisza
Witaj!
Rzeczywiście- historia jak z harlequina, tylko teraz pytanie- co chcesz dalej zrobić z własnych życiem?

Magnolio zastanawiałam się nad tym dość dużo razy i przyznaje,że byłoby ciężko. Ale jeśli okazałoby się że niestety jest podobny do R-czyli tylko słowa i obietnice i nic poza tym to tak,odwróciłabym się na piecie i zakończyła. Choć byłoby mi trudno ale za główne zasadę po R uznałam,że ja jestem ważniejsza i liczy się moje dobre samopoczucie,ogólnie moje dobro. A czekanie w nieskończoność nie jest pożyteczna... Więc staralabym się;)

Lady pozbawiłas mnie stwierdzeniem,że przez 12lat zajmujesz się sobą. Zabrzmiało to jak wyrok i chyba nie do końca zrozumiałas słowa Hm oraz moje potwierdzenie. Nigdy nie jest za mało zajmowania się sobą! Przestan w końcu narzekać że spędzasz czas w samotności,bo to nie jest dobre! Czy Ty w ogóle akceptujesz siebie,lubisz swoją osobę?

Lady dziękuję zamieszczę oczywiście, jak tylko wrócę do Polski, w sobote będę już w domu, więc w niedzielę wrzucę

Monia brawo kochana, cieszę się bardzo z Twojego podejścia, tak trzymaj!

Ja nie mowię o Twoim że się zawiodł ani ze chce zmieniać on Ciebie.
Tak czytałam, a propo tematu o oczekiwaniach i tego, że się partnerzy zawodzą na kims, że kobiety częsciej dają szansę a faceci  często nawet nie mówią co im nie pasuje tylko nowej szukają - nie wiem na ile to prawda, tak czytalam:D

Ok uznaje i przyznaje wszem i wobec,że P się stara! Przyjechał! Wsiadł w samochód i choć pracuje 2robotach znalazł czas aby się zjawić! Ponadto uważam,że nasze rozmowy i jego smsy też są ukazaniem zainteresowania (gdyby nie chciał to by przecież się nie odzywał). Może nie mam co liczyc na wiecej bo odległość,to i tak jest dobrze. Mówi,że kocha,że mu zależy i... Chyba ostatecznie czas zapomnieć o tamtym bólu... Może nie wykazał się tak jak myślałam,ale coś za coś (w myślach mi nie czyta a i tak na jego możliwości to jest coś).

Ostatecznie zaczynam patrzeć łaskawym okiem,zmniejszyć własny dystans wobec jego osoby i unikać tego tematu jak ognia a żal,który byl zastępować miłymi wspomnieniami!

Słabsze dni, coś mnie bierze? NIeeeeeeeeuuuuuu:D Co słychać u najmilszych Pań?

No na pewno lepiej. Byle wytrwać z takim podejściu zdystansowanym. Czyli diametralna zmiana.

Mnie jakieś osłabienie wczoraj ogarnęło powalające. Odsapnęłam wieczorem, a dziś jest już ok.
Myślałam, że mnie coś łapie, ale wypiłam jakieś paskudztwo i może odepchnęłam  to co mnie dopaść chciało.

Trzymamy fason? Trzymamy!!!

Kurcze, rzadko tutaj zagladam. Niestety sposobności coraz mniej, dostępu do sprzętu nie mam, cholera jasna, czuję się jakby odcieta od świata czasami dzięki temu.

Hm dobrze, że w ogóle zaglądasz!

Lady, staram się, ale mam cięższy moment. Dobrze robisz- nie roisz sobie różnych rzeczy tak jak ja w tej chwili. Straszne, mam nadzieję, że szybko mi przejdzie...

Tak, zaglądam kiedy tylko mogę, staram się

Jakby ktoś chciał bezpośrednio porozmawiać, służę namiarem, na gg np.

Stalowa to zrozumiałe że przychodzą dni gdy myślisz,zastanawiasz się i masz wiele pytań... Zawsze tak będzie,niezależnie od dnia i godziny-bo zawsze jest COŚ! Ale nieprzejmuj się,będzie dobrze. Potrzeba czasu;) Twoja znajoma radzi sobie tak a nie inaczej teraz,ale pomysł przecież kiedyś też mogło być u niej tak jak u Ciebie. Żeby dorównać znajomej niech wyjazd przyniesie Ci zasłużony odpoczynek. Potem kosmetyczka,fryzjer,może zakup czegoś nowego;) no i przede wszystkim myślenie pozytywne! Zamiast wynajdować minusy poszukaj plusów i ich się trzymaj;) zobaczysz że to pozwoli być pewniejszą siebie kobieta,a przy tym podobną do koleżanki. Bo widzisz ona cieszy się z tego co ma,jest pewna swoich decyzji i samej siebie i to daje jej satysfakcję oraz radość z życia;) może się mylę ale tak czuje

Ja też służe nr gg,więc na priv proszę pisać

Ale właśnie o to tutaj chodzi,aby się wspierać;) przecież każda z nas tego potrzebuje! Naturalnie są znajomi itp ale czasem trzeba dać im odpocząć od naszych narzekań wiem co to znaczy...
Temu ja dziś postanowiłam ponarzekac...fryzjerce była kawa,ploty i zmiana fryzurki-och jak tego potrzebowałam

Fryzjer-psycholog

Ja mam inną profesję, ale jest jak mówisz , mimo to.