Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

Dziewczyny co sądzicie o portalach randkowych? Czy jest to dobry sposób na znalezienie mezczyzny...normalnego? Warto?

Bardzo się cieszę, że ci smakuje. Można go też wucić do tortilli, sałata, pomidorek, sosik... Mmmmmmmmmmmmmmm...

Znowu mi się śnił ten R...to był okropny sen...odszedł ode mnie i powrócił do tej swojej byłej...siedzieli sobie razem w domu jedząc obiad a ja byłam gdzies w pobliżu jego mieszkania...wiedziałm ze tam są...nagle pojawiła sie jego córka,była dla mnie taka obca i taka impertynecka...gdzies weszłam-do windy i wjechałam na piętro gdzie mieszka...wychodząc z windy widze jego jak stoi ale mnie ignoruje a ja z tęsknymi oczami usilnie błagam-wróc do mnie ja ciebie kocham,dlaczego mnie zostawiasz i idziesz tam do niej...przeciez bylismy ze soba a ty tak nagle odszedłes...odebrałes mi moje szczescie...moją rodzinę i miłość!!! Boże jak ja sie w tym śnie czułam...nadal czuję ten stan nieokoju,odrzucenia...

Śni mi się wciąż...przyznaje sie...chciałabym aby mnie w jakis sposob zaczepił choc wiem ze jest dla mnie niebezieczny i moze wprowadzic we mnie destrukcyjne zachowania...Jestem słaba.

Mam dziwne rezygnacyjne mysli...............mam totalny kryzys...lęki,niepokój........................................

Zsotałam oszukana!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Cały czas pracuje i nie moge pojsc nawet do lekarza a i jestem takze bez psychologa na dzień dzisiejszy...dopiero bede wszystko wiedział w przyszłym tygodniu.

Chviałabym biec gdzies rzed siebie rzekraczając granicę wytrzymałości aż pot bedzie mi lał sie po plecach!!!

Poszedł ze mna spać...

Przyszedł dzisiaj do mnie do pracy...przyniósł rzeczy...nie wziełam ich od niego-połozył...ja sie obróciłąm i spojrzałam...i dalej wróciłam do pracy...chciał pogadac...zapytałam o czym-y nie mamy o czym gadac a on ze co u ciebie...smieszne.Nie chiałm z nim gadac-obróciłam sie do niego on nie wiedział co zrobic i tak stał chcac pogadac...ale dziwczyny o czym-ze mnie zranił wykorzystal!!!!

Jak wyszedł to napisałam do niego smsa ze z oszustem emocjonalnym nie chce rozmawiac,ze mnie okradł z marzen...ze czuje sie porzucona.

Tak sie potem zastanowiłam czy nie lepiej byłoby jednak pogadac i abym mogła mu to powiedziec w twarz.

Zamknełam sklep-wyszłam cała w płaczu i sie trzesłam jak nidgy a teraz mam warjacjie w sobie-cała drżę.

Potrzebuje byc z kims aby to przetrwac bo wiem ze to jest ciezki etap teraz w moim zyciu.

Jak mnie to cholernie boli.

ojawia sie gdzies zawsze.

NIe oddał wszystkich rzeczy...nie oddał kurtki ktora mi kupił i buty-za drogie były chyba!!!! I moich warcab,filiżanki i kubka-to tez moje rzeczy.

Nie wiem co mam zrobic? Jak dalej żyć...mi sie nie chce życ!

Bardzo mądre słowa monia....Zgadza się, że nie przynoszą efektu takie nasze "wyrzucanie", a często działają odwrotnie. Faceci się "boją" trochę takich naszych emocjonalnych zachowań, odsuwają się jeszcze bardziej a my czujemy się jeszcze bardziej olane. Wyrzuciłyśmy, myślałyśmy że nam trochę chociaż ulży, wywola jakąś reakcje faceta (typu: "kochanie ale to nie jest tak jak myślisz..ja wszystko zrozumiałem"..itd.). Takiej reakcji nie ma i nie będzie, a w rezultacie czujemy się gorzej.
Mnie ostatnio jeden facet powiedział (uwaga: męskie szczere zdanie), że to tak naprawde okazywanie słabości..
Niestety....life is brutal. Ja też się ciągle uczę..jak nie postepować. I wychodzi mi na to, że musze zmienić osobowość:)

To poniżej to co napisałam do niego przed chwilą.

"Nie potrzebnie wpadłes do mnie do pracy!!!
Więc napisze Tobie co myslę na temat tego wszytskiego.

Jestem zbyt cenną wrażliwą i inteligentną kobieta na którą nigdy nie zasługiwałeś.Ten skarb był nie dla Ciebie.Nie jesteś godny mnie,mojego ciał,towarzystwa,moich wartości w zyciu którymi ja sie kieruję a przepasciałm je bedac z Tobą.Jestem bardzo silną osobowością ktora pomaga mi przetrwac i pamietac o swoich marzeniach ktore się spełnią
Piszesz o swojej wrazliwoci,jest w jednym miejscu a jak poczujesz sie zle to wiesz po co sięgnąć!

A ropos moich rzeczy-moja filiżanka ze spodkiem,warcaby Damiana...kurtka i buty ktore mi kupiłes-zapomniałes o nich? Ja ich nie chce.Wiesz trzeba miec jaką godność a Ty jej nie masz.

Pieniądze dodata Ci pewnosci siebie i pozwalaja jakoś zamulic Twoje niepowodzenia.
Nie jestes wart moich łez...pamięci a to co mnie spotkało z Toba to jest wielka lekcja aby na przyszłość brac Ciebie jako przykład aby trzymac sie z daelka od takich facetó jak Ty...

NIe chce Cie widziec nidgy w życiu i słyszeć-zapamiętaj to raz na zawsze!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wrazliwy człowiek potrafi mówic o uczuciach,całowac sie namietnie i całowac kobiece ciało a nie skupiac wzrok tylko na czesciach intymnych.

Pozostałe rzeczy prosze wyrzucic albo połoz je prosze koło smietnika aby ktos sobie je wziął.

Po mimo to co napisałam życze Tobie abyś żył szczęsliwie!"

Czy przesadziłam? Jak to wygląda?

Moim zdaniem zrobiłaś jeden okropny bład w swoim życiu. Nie powinnaś była pisać do niego w ogóle. Co Ci to dało? Katiu ona dała już mu satysfakcję... Myśli tak jak każda z nas będąca na tym etapie - że napisze do niego co myślę, to go ruszy i może łaskawie przeprosi. Ale nie! Oni tacy nie są. A Ty Elu takim postępowaniem jeszcze bardziej się pogrążasz... Zamiast stawiać kroki do przodu cofasz się kochana...
Ja również to przerabiałam... Miałam momenty gdy pisałam i mówiłam przez tel jaki to R jest dupkiem, jak mnie okropnie potraktował - myślisz, że zrobiły moje słowa na nim wrażenie? Żadne... Jeszcze bardziej pokazał jak w głębokim poważaniu ma moją osobę. Totalna olewka - to ich sposób.
Postanowiłam inaczej działać... Zaczęłam swoje złości i cierpienia wylewać na papier (ono również mi nie odpowie,ale przynajmniej ja oszczędzę sobie upokorzenia). Milczałam i zaczęłam walczyć o siebie... Rezultat jest IN PLUS. Nie dość, że powraca do mnie pewność siebie, mozliwość samoakceptacji to i ja wyciągnęłam niezłą lekcję z tej przygody życiowej. Żyję dla siebie a nie dl faceta, od wylewania smutków są przyjaciółki, matki i siostry ale na pewno nie ten, co nas skrzywdził...
Wysyłanie takowych informacji nie ma sensu. Od tego właśnie mamy się wstrzymać, by nie kontaktować się z nim... Olać i cierpieć w samotności - dzielić się z bólem z każdym (no może prawie) ale na pewno nie z nim!!

Katiu - gratuluje randki i 3mam mocno kciuki by się udała Jestem z Tobą :*
Ja natomiast jutro wyjeżdżam na studia zaoczny zjazd wpierw ale już łapie lekkiego stresa... Ale tłumacze sobie, że wszystko będzie dobrze. Wiele przetrwałam to i z tym stresem dam radę

Myway, Maxi, Water, Mamusiu, hm..., Szmaragdowa, Nania i te, których nie wymieniłam - co z Wami? Zaczynam się martwić...

Katiu również zastanawiałam się nad klin klinem, ale uznałam, że w tych regionach nie mam czego szukać. Za to w mieście już mogłabym się rozejrzeć.
Staram się odrzucać złe myśli i iść do przodu z podniesioną głową. Nie zawsze wychodzi dobrze, ale ważne, że chce, że coś robie w tym kierunku i jakoś pre do przodu - skutki tego są również różne, wszystko zalezy od pozytywnego nastawienia do całej sprawy i tyle

A co do Eli, jeszcze długo wody upłynie w Wiśle zanim ona na własne oczy zobaczy iż popełnia błędy. Heh przypomina mi się, jak ja po pijaku do R zadzwoniłam... Oj jaki wtedy moralniak był - szkoda gadać...

Dziewczyny ale ja sie do niego w ogole nie odzywałam od ponad dwuch miesiecy-to on szukał kontaktu...nie odpowiadałam az wreszcie wpadł do mnie do pracy-ruszyło mnie wiec napisałam mu ten mail....w pracy obróciłam sie i nie chciałam z nim gadac!!!

To on wciaz szukałm kontaktu aby pogadac,nie ja!

hm...mam taką samą mamę i takze wszytscy sie od niej odsunęli tylko ja jej zostałam...odiwedzam ja sporadycznie i juz sie nie zmuszam aby wytrzymywac...alebo jaki pisze do mnie smsy wywołujące poczucie winy.

To są starzsze kobiety ktore sie juz nie zmienią a tylko my mozemy sie zmienic w stosunku do nich...

Moja mama to santazystka emocjonalna..................nie lubie do niej jezdzic-raz na rok albo dwa odwiedzam ja

Czasmi napisze smsa ze pamietam o niej i ze jakocham.

Makao bardzo pięknie to ujęłaś...

Natomiast co do Ciebie Elu wydaje mi się, że Ty sama przed sobą udajesz,że nie chcesz mieć z nim nic do czynienia. Gdyby zależało Ci na spokoju od jego osoby bez owijania w bawełne umiałabyś powiedzieć mu niech spier** i tyle... A jeśli jego wizyta w Twojej pracy Cię serio ruszyła, to mogłaś sobie to powiedzieć pod nosem a nie pisać - to tylko pogrąża samą Ciebie. Powinnaś sobie pomagać a nie tak robić, wszystko odwrotnie...
I powiedz co tym wysłaniem listu zyskałaś? No co? Zamiast tłumaczyć się nam zastanów się nad sobą i swoim postępowaniem.

Nawet nie zdajesz sobie sprawy ile razy my tutaj dzieliłyśmy się chęciami odezwania się do tego typa, jak nas korciło, jak potrzebowałyśmy tego... Ile było w nas złości i nienawiści, którą chciałyśmy wykrzyczeć mu w twarz. Ale nie, bo to umniejszało by jeszcze bardziej naszą kobiecą godność, która i tak była już prawie równa zeru... nie warto staczać się jeszcze bardziej dla tego typu człowieka

no to o to chodzi bardziej!:)..NIE o niego samego - odpowiedz sobie uczciwie, czy on jest taki ósmy cud świata i naprawde nie widziałaś lepszego od niego faceta??. Bo to bardziej chodzi o fakt odrzucenia, prawda? Kiedy Ty taka delikatna, odsłonięta na maxa ze wszystkimi swoimi uczuciami, a on w tym momencie to olał i potraktował jak papierek po cukierku?
Nie przejmuj się, mam taki sam wnerw na taki rodzaj odrzucenia. No tyle, że mnie już mija. Dupek a ja się naciełam. I to nie chodzi tylko o zaufanie, słowa..ale odwrócił się ode mnie jak byłam chora..mniejsza z tym, dałam radę bez dupka.

Fajnie sobie pogrywasz z tymi typkami katia72 :-)  Selekcjonujesz,obserwujesz i odżucasz...swego czasu tez tak robiłam ale wciąż czułam juz na samym początku że nic z tego-odzucałam od samego pierwszego spojrzenia

Wiecie co? czuję sie dzisiaj dobrze-naprawdę dobrze...może to leki zaczęły działać bo bez nich nie dałabym rady ale wiem ze moje myślenie także bierze w tym lepszym samopoczuciu rolę...staram sie nie zadużać w nim i odwracac uwage ale nie na siłę...udaje się.Dzisiaj sie bardzo duzo posmiałam

Dzisiaj jestem sama w domu.Syn u ojca a ja mogę wkoncu wejsc i byc sama nie robiąc nic...nie gotowac,nie słuchac syna,nie sprawdzac zeszytów i tych długich jego pogawedek na temat piłki nożnej

Właczyłam telewizor,zrobiłam sobie ryz z zupą z torebki-dobre...pisze do Was a przy okazji znalazłam list który napisałam do mojego syna w 2008 roku w lutym-wzruszyłam się bardzo...ale takze ojawił sie uśmiech.Duzo pisałam do syna jak byłam za granica a byłam niecały rok-to był koszmar dla mnie i dla syna wielki przezycie ale jestesmy juz razem.

Wiecie co,wczoraj po pracy wracam ze szkolenia-wsiadłam w autobus a obok mnie mezczyzna-fajny,kątem oka go oblukałam i sie mi spodobał i super pachniał...cos sie zaczeło dzic we mnie...zaczełam sie delektowac jego zapachem,potem pomyslałam ze fajnie było by napic sie z nim kawy a moze mnie zaczepi i zaproponuje-wiecie,wyobraznia ruszyła   dalsza częśc rozmyśaln moze powiem mu ze ładny zapach a jak bede wysiadał to sie usmiechne do niego....Wiecie czułam cos niesamowitego jakby podobne fluidy...nigdy tego nie czułam,tak mi sie to podobało...:) Fajny miałąm powrót do domu,oj fajny

A sobie jeszcze zajżałam po długim grzebaniu w necie w szukaniu informacji na temat terapii behawioralno-poznawczej...

Kurcze uśmialam się ztego co napisałam a propos tego mezczyzny pachnącego i tych uczuc mi towarzyszących
Ech,jestem rozmantyczką...jakbym chciała aby pożądany mezczyzna zaprosił nie na kawę i dobre ciacho do cukierni ale tak sie chyba nie robi? W sumie jaka byla by moja na to reakcja czy innej kobiety-zdziwienie i odruchowa odmowa? Hm...

Ja chyba urodziłam sie nie w tych latach...

Moja zawsze przed Świętami sobie przypomina, a jak wymyślę jakiś wyjazd to zaczyna się właśnie szantaż emocjonalny.
Mam spokój póki co, nie odzywa się.

Widzisz słowo kocham w stosunku do mojej matki nigdy nie przejdzie mi przez gardło. Tego nie da się ukryć. Kiedyś powiedziałam, że dam ją na stare lata do domu opieki, i tak zrobię, bez najmniejszego wyrzutu.  Po prostu z nią nie wytrzymam. Zrobiła wszytsko, żebym miała do niej wstręt i obrzydzenie, żebym nią gardziła.
Długo by opowiadać. Możnaby na ten temat załóżyć cały wątek. Tylko czy jest sens w tym grzebać? Może jest dla takich matek, które może spojrzałyb wreszcie i zobaczyły.
Mojej mati nic nie usprawiedliwia.

No ładnie dziewczyny i tak pachnąco.

Explicite i hm to bardzo bardzo przykre, kiedy z najbliższą osobą matką jest tak słaby kontakt że czujecie do niej wstręt, to rzutuje również na całe Wasze życie, nie mogę sobie nawet tego wyobrazić, moja mama jest moją przyjaciółką, zwierzam się jej ze wszystkiego, owszem czasem denerwuje mnie kiedy mi stale doradza, ale wiem że w ten sposób troszczy się o mnie.

Powiem Wam, że ja w mojej mamie kiedyś widziałam przyjaciółkę. Potem w pewnym czasie coś się zmieniło, oddaliłyśmy się od siebie, straciłyśmy wzajemne zaufanie itp. Trudno i ciężko było je odzyskać... Pomimo tego, boje jej się mówić pewne rzeczy, bo boje się osądu - jak dawniej, który mnie zrani. Ona jest specyficzną osobą, która uznała, że dała mi dobre wychowanie, ale wystarczy pewien mały błąd, potknięcie i słyszę "jesteś złą kobietą, nie tak Cię wychowała, nie tego uczyłam". Przykre ale prawdziwe. temu wiele razy duszę się, bo choć pragnę jej powiedzieć i poradzić się, nie mam na co liczyć, bo i tak krytyka będzie na 1 miejscu...

Elu szukanie przyjaciela na siłe nic nie da... Przyjaciółmi czesto są Ci, których nawet o to nie posądzamy... wiem co czujesz po stracie przyjaciela - przechodziłam przez to samo na poczatku roku... A teraz w wakację - jeszcze bardziej boleśnie niż w styczniu... Ale trzeba było wytrwać, nawet w tej samotności - ona pozwala nam zastanowić się nad swoim życiem, postępowaniem, nabrać dystansu...

Lubię tu zaglądać jak wstaję  

Miłego dnia.

Przeżyłam jeden z najgorszych weekendów. Chciałam gdzieś wyjść, ale nie znów z psem do parku. Jedyna rozrywka ostatnio. Czuję się nikomu nie potrzebna. Jestem w związku w celibacie od ponad roku, wszystko się wali, przygniata mnie.
Przed chwilą uświadomiłam sobie, że być może podpaliłam rano wywar i zostawiłam na gazie. Wszystko w biegu sklep, śniadanie. Nigdy mi się to nie zdarzało. Zawsze wszystko dobrze organizuję i pamiętam więcej niż trzeba.
Nie mam już siły. Mogę spokojnie powiedzieć, że żyć mi się nie chce.
Ktoś ostatnio przegina i przypisuje mi winę, że to ja sama sobie coś tam robię, że to ja sama stwarzam problem. A on nic nie widzi.
Szkoda gadać.

Chciałabym Cię pocieszyć,napisać dobre podbudowujące zdania ktore pomoga Ci przetrwac ten brak sił ale wiedz,że nic nie trawa wiecznie i nadejdzie dzień w ktorym sie bedziesz usmiechac...nic nie trwa wiecznie i ten smutek i ten ból i wszystko co nas przygniata...

Kochana nie poddawaj się!!!

hm...wydaje mi się że Ty chcesz dowodu od swojej mamy aby sie przyznała do tego a wiesz jakie jest to ciężkie dla takich osób ktore nie dały swoim dzieciom podstaw??? Wiem,że moja mam gdzies tam głeboko czuje sie winna...mam poczucie winy...

Wczoraj jak sie połozyłam spać to pomyslalam że chciałabym Cię zabrać na spacer idąc obok abys nie czuła sie tak zle...isć tak po prostu nawet rozmawiając milcząć,tak dla towarzystwa od czasu do czasu uśmiechając sie do siebie...

Nie musisz z nia spędzać świąt,.Nikt nie moze Cie do tego zmusić.To Twoja decyzja.Po co masz być z nia  skoro tak zle na Ciebie działą.
Ja przyjezdzam do mamy jak ja chce i czuje sie na siłach...on wciaz mi powtarza ze nie przyjezdzam do niej ale ja to przemilczam a ostantio powiedziałąm kiedy ty mnie odwiedziłąs.Zmieniałam tyle miejsc zamieszkania i od 19 roku zycia mieszkam po za domem.

Ostatnio napisałam jej smsa ze chciałabym aby mnie odwiedziła-odpowiedzi nie mam do tej pory.

Ostatnio jak mi było bardzo zle to płakałam i mówiłam do siebie-MAMO JAK JA BARDZO CHCE SIE DO CIEBIE PRZYTULIC,WYPŁAKAC!!!
I mam taki plan,przyjechac i sie wypłakac...wiem ze mnie przytuli ale nic po za tym nie dostane-tylko przytulenie...

Nie potrafimy ze sobą rozmawiac.Ona jest bardzo smutnym człowiekiem.Ma depresję głeboką.Ja jakos ja pocieszałam i namawiałąm na wizyte u lekarza ale ja wiecej nie jestem dla niej zrobic.

Juz potrafię powiedziec ze ją kocham nie oczekując niczego w zamian.

Kochana masz w sobie złość do niej i to normalne ze tak ją nadal odbierasz wysyłając do niej te negatywne uczucia.
Przerób to ze specjalistą.Wygadaj sie z tego!!! Abyś sie oczysciła i zrozumiała.

Dasz radę,bo ja dałam radę.

Usmiecham się teraz do Ciebie

Ja daję radę. Raz na jakiś czas. Znaczy drugi raz w życiu dopiero doszło do erupcji. Bo chciałam jej pomóc, i za to dostałam opiernicz. Ja nic od niej nie chcę, chce jej nie widzieć. I na razie mam spokój.

Czuję w Tobie przyjazną duszę, bardzo. Nie potrafię tego uzasadnić.

Nie wiem czy specjalista to jest dobry pomysł. Pamiętam jak dziś, matka wysłała mnie do poradni, aby pomogli mi zdecydować do jakiej szkoły iść (średniej). Ja bardzo chciałam iść na fryzjerstwo. Ale nie uzyskałam aprobaty, bo potem nie ma matury itd. Więc chciała chyba potwierdzenia tego co ona chciała, żebym robiła. Nie tego co ja chciałam. I wysłali mnie do technikum ekonomicznego. To dla mnie było straszne.

Rozmawiałam z panią psycholog w tamtej poradni kilka razy, z własnej woli. Ale nie wspominam tego dobrze. Pamiętam, że zanosiłam się łzami, było mi źle.

Parę lat później trafiłam do innego specjalisty. To był facet, całkiem fajny. Przekonywał mnie jak to jest dobrze, jak ja mogę. A ja nie mogłam, starałam się i nie mogłam. Wykrzyczałam mu wszystko, że to co opowiada do mnie nie trafia i nie potwierdza się w żaden sposób, miał wtedy dość. Dał do zrozumienia, żebym sobie poszła. Lubiłam go i jeszcze rozmawiałam z nim kilka razy. Ale wiem, że on nie jest mi potrzebny. Owszem, by jak coś n kształt przyjaciela, można było się wyżalić. To z nim dotarłam do kwestii odrzucenia mnie przez rodziców. Sama się nad tym nie zastanawiałam.

Moja matka jest mi obojętna. Tylko to ona swoim zachowaniem chce mnie zmusić, żebym wierzyła, że ona jest mi niezbędna. To nie ja mam z tym problem. Ona mnie złości. Chciałam jej pomóc, żeby kogoś znalazła, żeby coś w sobie zmieniła, a nie wciąż krytykowała wszystko i wszystkich dookoła. To ona jest samotna i kogoś potrzebuje, a tak jakby chciała wszystko obrócić w drugą stronę, teraz sobie to uświadomiłam. Tylko czy ona to robi świadomie? To nie moja sprawa. Ja ją trochę przepędziłam jak agresywnego psa. I taki jest sposób na nią. Po niej i tak szczere słowo spłynie i nic nie pozostanie, nic nie dotrze.

Oj coś tu cicho ostatnio. Mam nadzieję, że to dobry znak.

Postanowiłam odpocząć...połozyłam się...zaczęłam w pewnym momencie mysleć o nim ale inaczej,cieplej bez żalu,złości,prestensji...nagle znalazłam się we wspomnieniu pierwszego naszego pocałunku-to było u niego...poczułam ciepło i spokój...

Zaczłęma się z nim żegnać...w myślach żeganc pozwalając mu odejśc...

Żegnaj mój Kochany.
Żegnaj mój kochany Rafale.
Bardzo Cię Kochałam i nadal mam do Ciebie wielki uczucie.
Postanowiłes odejść.Odejdz więc jak tak poczułeś.Pozwalam Tobie odejsć abys ułozył sobie nowe zycie mój Kochany.
Byłeś cudowny,męski...lubiłam Twoje plecy...męskie ramiona...
Pamiętam nasz pierwszy ocałunek na tapczanie jak siedzieliśmy oglądając zdjecia...uśmiecham się...
Żegnaj Kochany na zawsze.
Jesteś wolny.
Jeszcze za Tobą tęsknie!
Ale musisz odejsć tak jak to zrobiłeś...tak jest dobrze dla nas...
Kochany Mój Kochany Żegnaj!!!!

Jest może w tym trochę prawdy. Mam do niej żal. Ale czy on zanika, czy już zanikł...? Nie wiem.

O joj, dzieje się.
Smutne. Ale oczyszcza.

a nie pomyślałaś ze był (z kims) i znów mu się odwidziało i znów szuka? taki wieczny Piotruś Pan..

Śmiać mi się chcę...z tego co ja tutaj napisaam i co Ty Katia72 odposałaś zeby w zadek kopniaka dać....

Faktycznie palant.

A ja tak mam przesyt na jego temat...szkoda moich palców na klawieturze :-)

Co u Was dziwczyny????!!!! Piszcie.Chcę Was słuchać!

Buziaki.

Ciekawe co jest nie tak?

A może wszystko być własnie na tak....tylko że po tylu pomyłkach doszukujemy się czegoś NIE TAK. Obserwacja i poznawanie się dłużej,wszystkie wątpliwosci rozwieje...Nie spieszyć się,tylko poznawać.

Kurcze,mam chęć sprobowac sie umówić...ale jest we mnie ALE...:)

Dzisiaj miałam dzień PRZYPADŁOŚCI KOBIECYCH... obserwowałąm zachowania kobiet i ja takze sie do nich zaliczam...Interesująca przypadłość spoglądania we wszystko co odbija nasze nasze ciało,patrzenia czy sie dobrze wygląda,czy włosy są okey...wydaje mi się to bardzo zabawne

we mnie też było "ale", ale sie przełamałam i teraz taśmowo..bez większych emocji..poznaję, czas spędzę i wracam do swoich zajeć. Fajnie jak ich sie troche potem poolewa..Piszą smsy, dzwonią...czemu sie nie odzywam..bla..bla..

hehe..nasza mała próżnośc kobieca..:) ja też tak robię:). No chyba że wiem, że wyglądam wyjątkowo nie tego..to wtedy przechodze byle szybciej, bo po co sie dołowac dodatkowo:)

o 4 więcej niż Ty...a dlaczego pytasz?