Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

Czyli dół egzystencjonalny, znam ten ból, ja też nie najlepiej się dziś czuję, a tu weekend się zbliża, eh

a ja nie mam za bardzo pomyslu na dzisiaj, cos wyjdzie z czasem. Na razie musze wykonac ze dwa telefony

Napewno uda się coś znaleźć. Oj, przytulam. Nie jest lekko. Nie dość, że m mąż... to jeszcze kłody pod nogi...

Oj kochna, przykre to bardzo że właśnie ojciec Ci coś takiego powiedział, niestety u alkoholików tak jest, raz są serdeczni i pomocni a potem agresywni, źli i nieprzyjemni, zastanów sie czy dasz radę finansowo, może poprosisz kogoś o pomoc, są liczne osrodki dla samotnych matek i koniecznie wystap o alimenty dla dzieci, w tej sytuacji rozwód może poczekać ale alimenty rzecz najwazniejsza bo dzieci muszą coś jeść i mieć spokojny dach nad głową. Dlaczego nie możesz przeprowadzić się do wczesniejszego mieszkania? czy Twój mąż mieszka tam z kimś? Jesli tak to walcz, bo dzieci są najważniejsze!!!!!!

Dzięki Wam wszystkim za słowa otuchy ..już dzisiaj lepiej...jednak praca zawodowa działa cuda, pozwala wrócić do pionu i złapać dystans..
Maxi ja jestem już po rozwodzie, alimenty również mam zasądzone i "ex" zapłacił.
Mamy wspólny dom, w którym mieszka teraz ze swoją kobietą, ale wrócę tam pojutrze również z dziećmi, już mam wszystko uzgodnione... trudno...
Sporo do pozałatwiania przede mną...
Może to i dobrze, że właśnie teraz, a nie w środku zimy...
Ściskam Was wszystkie mocno, kochane z Was kobiety...

Maxi niestety tak, szukałam wynajmu, wczoraj cały dzień zamiast pracować w pracy wisiałam na telefonie, koleżanki z pracy również...niestety zbyt późno, a to co jest...szczerze...nie stać mnie
Pozostaje wspólne życie z "ex" i jego kobietą...
Nie wiem jak to wszyscy przetrzymamy, ale trudno, przynajmniej będę na swoim i nikt nie powie wypie....aj
A ojca już "nie mam".
Książki zamówione jeszcze nie dojechały, więc ok, chociaż to uratowane...zamówiłam inne, bo podstawówka, do której idą dzieci teraz ma większość pogręczników innych
W szkołach już załatwione, firma przeprowadzkowa zjedzie jutro rano, więc to pewnie na jakiś czas ostatnie moje wpisy... całuję
Trzymajcie się kochane
Nie tak łatwo mnie złamać już teraz...
Wszystkim wspaniałym kobietom takowej siły życzę również

Ja pierniczę, ale się porobiło. Niesamowite rzeczy. No ciekawa jestem co ona na to. Toż to... jak zostanie. Matko boska!!!

Witajcie!

Witając się w sumie nie wiem do kogo bo jak widze to juz niefunkcjonuje...smutne to troche bo każdy kto zakłada nowy wątek jak zaglądam glebiej to konczy sie i żadko kto zagląda i tak bez sensu mozna w kółko zakładać nowe wątki...szukam i szukam...i zaczynam wątpić w funkcjonowanie tego typu fora.

Podaje mój numer gg jakby ktos chciał pogadac 37793012
Pozdrawiam

O tym wszystkim,czyli o czym???

Znalazłam się tutaj bo kochaląm za bardzo i zapomniałam o sobie i dziecku...tylko teraz wiem,że to nie było kochanie a wyobrażenie mojej miłości ktora przelewałam na tego faceta który nie był tym kim powinien dla mnie byc a doprowadził mnie do stanu wyczerpania.Wiem,że ja na to pozwalałam ale jak ktos bardzo pragnie miłości i znajdzie sie ten ktory chce nam dac to czego pragniemy ale jest to podszyte manipulacją dla osiągnięcia swoich celów to zaczyna sie dramat-jak dla mnie...Za bardzo sie otworzyłam i mówiłam o swoich pragnieniach a on wiedział co dalej robic z taka istotką :-) śmieszy mnie to,tak,ale jakże jest to przezycie okrutne.
Po rozstaniu sie z mezem trudno było mi zaufac mezczyznie aż wkoncu zaufałam i wpadłam na psychopatę a był bardzo przebiegły i inteligentny...były słowa,słowa i tylko słowa a ja w to brnęłam...to dość skomplikowane i wynikające z mojej przeszłośći i pewnych braków emocjonalnych i schematów ktore nabyłam w domu rodzinnym.

Ten facet zgłoszony jest na policji...bo niedawno dostałam swinskiego sms od niego tzn nie z jego numeru tel ale wszystko wskazywało ze to on,bo nie widziałam zadnej innej osoby ktora mogłaby to zrobić.Tak wiec po wyjsciu ze szpitala kilka dni temu mój dramat nie zakonczył sie bo ten człowiek jest nieobliczalny...

NIe chce o tym wiecej pisac...i skupiac na tym uwagi.

Jestem tutaj na tym forum aby znalezc nowych przyjaciół...ludzi do rozmów...jak inni sobie radza i wychodzą z przeróznych trudnych sytuacji.

Pozdrawiam.

masz racje hm... świat jest do d...y.
A mnie się zaczeła! Jazda na 100 fajerek!
Mam dwie możliwości: 1. strzelić sobie w łeb, 2. nie dać się!. Wybieram bramke nr. 2. Jestem już umówiona z prawnikiem i zacieram łapki.

Naprawdę jest niewesoło:(...ale namieszałam sobie w życiu i zamierzam to posprzątać. Teraz. Juz.

Explicite: milo Cię powitać..

porozwodowe bagno..Zastanawiam sie gdzie jest kres tego wszystkiego.

Dziękujęserdecznie za powitania :-) to bardzo miłe.

katia72: nie znam Twojej historii ale moge sie tylko domyslać...to jest bolesne co czytam aż mi serce szybciej kolata-tak nie może być!!! Czy bywałąs w roznych instytucjach ktore mogą Cie pomóc w tej trudnej sytuacji? np.MOIK ? W moim mieście taki ośrodek jest,może Ci pomóc na pewno TAK!!!Ja wczoraj byłam w sprawie lokum socjalnego-ocieszyli mnie ze w mojej sytuacji bedą przyspieszac i duzo zrobią...ja zmagam sie przez całe życie w samotności i bez domu...czuje sie bezdomna i mam juz dosć-bede waliła drzwiami i oknami aby miec to mieszkanie.

Wiem jak to jest przechodzic koło wystaw okiennych mijając je w oczach pojawiają się łzy bo mnie nie stac ale wiesz co wtedy sobie myślę...teraz tak jest ale kiedys bedzie mnie na to stac,bo teraz znajduje sie w trudnej sytuacji  a ona nie moze wiecznie trwać.Wiem jak trudno sobie tak mwic czy myslec ale ja juz mam dosc męczenia się z tym co mam a czego nie mam.

Próbuj w Miejskim Ośrodku Interwencji Kryzysowej!

Witajcie
Widzę, że mamy nową koleżankę w naszym gronie - witaj serdecznie :]

Wybaczcie, że mnie nie było, ale musiałam oderwać się od wszystkiego. I wiecie co - bardzo mi to pomogło. Zastanowiłam się nad paroma rzeczami, przemyślałam pewne sprawy, do niektórych nabrałam dystansu - po wylaniu wiader łez, mnóstwa nerwów itp. Ale teraz wiem, że mogę stawić czoła nowym wyzwaniom. Przyznam się, że gdy dowiedziałam się, iż 17 zaczynam zajęcia zaoczne to strach mnie przeleciał w postaci myśli R. Że znowu go zobaczę i nie wiem jak mam się zachować. Zaczęłam reagować tak, jakby wszystko odżyło, jakby wróciło - nie będę ukrywać ryczałam i denerwowałam się jak nie wiem co!! Ale później przeanalizowałam wszystko (co u mnie jest rzadkością) i doszłam do wniosku, że co ma być to będzie. Swoje z nim przeżyłam, swoje wycierpiałam i swoje przeszłam. Napisałam z nim pewien rozdział w swoim życiu i dziękuje. Teraz będę się starała by było lepiej - w znaczeniu żadnej manipulacji, żadnego wyzysku, ewentualna znajomość/koleżeństwo.

Przeżyłam również śmierć Grześka, pożegnałam się z nim i wróciłam do tzw żywych. Były momenty gdy brałam za telefon i już wybierałam nr R ale się powstrzymywałam... Czemu? Skoro on mówił, że mogę na nim polegać itp. Może i bym mogła - ale nie chciałam być zależna. Może to głupie, bo w takich momentach powinno się mieć kogoś bliskiego, ale ja nie chciałam być zdana na łaskę R. Milczałam, za to on się odzywał... Raz zadzwonił, raz napisał... Zwykłe codzienne sprawy...

Z czasem zaczęłam się zastanawiać, czy to ma sens? Czy takie rozpamiętywanie ma sens? Czy panikowanie na temat spotkania z EX też ma sens? Na te pytanie nie znalazłam odpowiedzi - może po prostu nie chciałam... Nie wiem co przyniesie mi jutro, mam tylko nadzieję, że mój powrót (jako taki) do miasta będzie czymś więcej niż tylko pojawieniem się z bloku. Że będę umiała zakopać gdzieś głęboko ten żal, smutek, cierpienie po to abym nie musiała do niego wracać, a za to będę mogła spokojnie dalej żyć...

Myslisz o nim często to się Tobie przyśnił, dobrze że to tylko sen, jak napisałaś rzeczywistość jest inna, przemiana wewnętrzna jest tym co daje nam energię do rozwoju i zaopiekowania się sobą. Nie mysl już o tym, zadbaj o siebie, bo to właśnie Ty jesteś dla siebie najważniejsza.

Tylko ten sen wstrząsnął mną i powrocił żal...za stracony mój czas i to że bardzo się ja starałam o ten związek a on mnie oszukiwał...

Dziwne ale jak wstałam i opisałam ten sen wychodząc potem do sklepu zaobserwowałam u siebie ze jestem radosna...że czuje się tak dobrze aż dziwnie mi było-jest...wiem że moje nastroje są zmienne i to bardzo nad ktorymi pracuję i to wynika z mojej chwiejnej osobowości dwubiegunowej...ale wiem ze z tego mozna wyjść-wyleczyc się.Wierze w to bardzo.CHcę nowego dojrzałego emocjonalnego i odpowiedzialnego życia dla siebie...wiem nad czym mam pracować i gdzie jest problem co mnie bardzo cieszy!

Wszytkim Wam dzisiaj życzę aby dzień był dla Was radosny i przepełniony spokojem

To bardzo przykre mamuska, jak sobie radzisz w tym wspólnym mieszkaniu z ex i jego nową laską?

Bardzo bardzo smutne, takim facetom tobym jaja obcinała!!!!!!!!!!! jeżeli ktoś krzywdzi dziecko nie jest człowiekiem tylko kanalią.

Cześć dziewczyny. Nadrabiam zaległości. Nie mam coś siły. Życie mnie zgniotło wczoraj, przemieliło i wypluło. A dziś jest lepiej, trochę. Fu... MUszę to przetrawić i wypluć... jak kot kulkę sierści, kiedy sie wyliże. Boshe jakie to wszystko okropne. Może za 4 lata stanę na nogi. A może nie. Ciągle powtarzałam, że kiedyś będie lepiej, ale nie jest, w jednym aspekcie się zmienia, w innym chcrzani, ale lepiej nie jest. Ja nie widze już nic dobrego.
Mamuśko podziwiam, nie dośc, że babsko przyprowadził to jeszcze dziecko ma i twoje słońca muszą ten burdel oglądać, to się teraz nazywa rodzina rozwodowa, dziś wyczytałam. Co się wyrabia na tym świecie.
Całuję Was mocno... :*

No i mnie też kochane, minął. Pichcę kurczaka po wietnamsku z ryżykiem. Pyszności... Odkąd się wywiedziałam jak to zrobić w patelniowych warunkach mogłabym to jeść bez przerwy.
Kiedy jest bardzo źle dopiero doceniamy te drobne, małe chwilki.
Całuję gorąco kochane moje.
Zawsze w kiepskiej chwili myślę o Was i to pomaga.

A propos tych jaj to kochana Mamuśko widzę w tobie niesamowity potencjał. Mimo wszystko potrafisz dostrzec te dobre rzeczy w najgorszych sytuacjach. Czy zdajesz sobie sprawę jak to wiele?

Mam nową książkę dla samotnych rodziców, taki z niej trochę cudak jest "Życie samotnego rodzica. 50 praktycznych rad", autor dr Ginsberg. Dziwna nieco jest, bo skupia się najpierw na problemach nas samych i pokazuje sposoby jak sobie z nimi radzić. A wszystko to przekłada się na życie rodzinne. Można czytnąć, nie zaszkodzi. Najciekawsze, że wiele, a nawet bardzo wiele aspektów pokrywa się z podanymi przeze mnie wcześniej pozycjami.

hm narobiłaś mi smaku, może podasz przepis?

A no, masz aż 7 złotych, ale wiem, że warto.

Droga Maxi. Ja się wzorowałam na tym przepisie http://smaker.pl/przepisy/wszystkie/przepis/kurczak-po-wietnamsku,38104. Robiłam go już kilka razy i za każdym razem wychodzi inny. Do tego sałatka z kapusty, taka jak to w chińskiej knajpce i palce lizać.

Jesteś bardzo mądrą i rozsądną kobietą i mimo licznych cierpień zadanych Ci przez exa i róznych trudności które zgotował Ci los, jest w Tobie tyle optymizmu i dobrej energii że miło czytać Twoje posty.

ehh..dziewczyny kochane...nie jest tak pogodnie jak to wygląda...oj nie, staram się nie dołować, chociaż akurat dzisiaj dół poranny totalny, to rozpamiętywanie, powracająca fala żalu i poczucia krzywdy...ale teraz już lepiej...dziewczyny wróciły ze szkoły i wypełniły sobą całą przestrzeń...dobrze, że je mam...chociaż na razie
maxi hm... nic nie piszecie jak u Was...
a tak pod skórą mam ciarki, a to znaczy, że ktoś tu nie pisze jak tam po prawdzie jest...

A no bo ostatnio afirmujemy same dobre rzeczy, a o mniej przyjemnych nie mówimy.

U mnie leci. Choć właśnie się dowiedziałam, że jakiś list do mnie przyszedł z US i wydaje mi się, że to zaległy mandat będzie. Wysoki dość. A jak pracę straciłam no to bez grosza no i. A otrzymałam go także podczas pracy, kiedy wymagali ode mnie żebym wszystko robiła z prędkością światła. Nie otrzymywałam nigdy jasnych wytycznych. Musiałam się zdać na siebie i niejednokrotnie improwizować. Potem okazywało się, że było źle oczywiście. Tak to jest jak się wchodzi w nową branżę i mimo obietnic przeszkolenia nie ma nikogo kto wskazałby drogę, że tak powiem.
A mandat pochodzi z chwili, kiedy ogarniała mnie frustracja spowodowana fałszywym personelem nadzorczym i dyrektorem, który wymagał cudu. Także sobie za bardzo prędkość przekroczyłam i... Nie zdarzyło mi się to nigdy wcześniej.
No, ale może to nie to.

Poza tym mijają dni, w których niektóre osoby dowiadują się o podstawach higieny, o której wcześniej nie mieli pojęcia. A mają sporo już lat. Ale nie stresuję się, siadam sobie spokojniutko, żeby mi nerwy przeszły i działam dalej. Sama się sobie dziwie. Literatura robi swoje., Oby tylko nie trafiło na ubrudzenie czegoś czego już nie da się wyczyścić.
Martwię się, bo z kasą krucho. Od ostatniej utraty pracy nie mogę zachować ciągłości. Ajć...

No i tak mija czas.

Poza tym z babcią źle. Ma problemy z pamięcią coraz większe. Wyobraźcie sobie, że ostatnio prawie codziennie przychodzi do mnie do pracy, kupuje mi mnóstwo szynki i bułki i drożdżówki i kawę (jednego razu przyniosła mi dwie duże kawy w ciągu trzech dni, a ostatnio przyniosła i za chwilę pyta czy mam kawę).
Poza tym, przychodzi bo pracuję w miejscu ogólnodostępnym. Przychodzi i nieraz siedzi, mnie to nie przeszkadza, dopóki nie dogaduje klientom. Bo to już wtedy zaczyna być nieprzyjemne.
A najlepsze jest, że przynosi tyle żarcia, że nie jesteśmy w stanie tego przejeść w żaden sposób, ja to zanoszę do domu i tam się zbiera.
Ostatnio jej powiedziałam, że mam problemy z żołądkiem (bo mam) i nie mogę tyle jeść. To ona się złości, że jem byle co i takie tam.
A ja co do czego przyjdzie to powie, że jestem przecież grubsza od niej, bo ona jest szczuplejsza. Oczywiście! ;-)
Przed studniówką chodziłyśmy za sukienką i wiecie co, babcia zaciągnęła mnie do sklepu z odzieżą XXXL. Ja tam wchodzić nie chciałam. Ale ona mnie ciągnęła strasznie. Pyta ekspedientki o sukienkę, na co ona pyta jakie kolory lubi. A babcia, że przecie to nie dla niej tylko dla wnuczki. Pani sprzedawczyni się nieswojo zrobiło, ja się zaczęłam śmiać. Zwróciła grzecznie babci uwagę, że to chyba nieodpowiedni sklep.
Więc nie wiem czy ona może ma skrzywiony obraz, czy jak?
I nie wiem też czy nie wykorzystuje tego czasem, że mamy świadomość jej sklerozy. Nie raz taką przykrość zrobi.

No i mandat jednak, ponad 3 stówy. A konkretnie zajęcie konta, na którym jest niewiele, żeby nie powiedzieć prawie nic. Czy ja sięgnęłam dna czy wszystko jest dla ludzi?

Najśmieszniejsze jest to, że tylko zajęcie przyszło, ani upomnienia żadnego, ani nic wcześniej. Paranoja. Ale czy dzwonić i kombinować, nie ma sensu uważam. Trza wyskrobać spod ziemi, zapłacić i koniec. Boże, dlaczego mnie to spotyka? Dlaczego muszę doświadczyć tych rzeczy z dołu? Bo jestem biedna jak mysz kościelna. I biorę na bieżąco? Dobrze, że nie w tył. Nie dobrze. Nic nie jest dobrze.  A ja się o dziwo nie załamuję, nie mam wahań nastroju, ani skrajnych emocji. Owszem zdenerwowałam się, ale nie tak mocno bez opanowania. Dam sobie radę, są gorsze rzeczy (nie tylko na świecie, ale mam na myśli te na mojej poniekąd głowie).

Głośno coś dziś myślę.

A dla rozrywki opowiem Wam o dziwnym przypadku i może nawet ludzkiej głupocie.
Mianowicie, wczoraj wracałam do domu autobusem. Usiadłam sobie, wyjmuję czytanie i... słyszę jak dziewczę młode takie z końskim ogonem dysputy telefoniczne prowadzi, znaczy mówi "{..} nie, nie dam ci upoważnienia do konta, nie, nie, powiedziałam nie!..." czytanie mi idzie średnio, wracam po dwa razy do jednej kwestii, albo nawet trzy, a ta dalej jedzie z koksem.
"Pani ... niech pani nie wpuszcza mojego ojca do domu, bo chce ode mnie pieniądze, chce żebym go do konta upoważniła {...} powiedział, że nie ma już pieniędzy i potrzebuje..."

W sumie wykonała trzy telefony i nie mówiła cicho. Mimo, że nie chciałam słyszeć, usłyszałam, że ojciec potrzebuje 3 tysiące, bo nie ma i potrzebuje i że "No przyszedł przelew najpierw na 60 tys. i potem drugi też na 60".
I co to miało być?
Dziewczę wyglądało na nie za mądre jak zdążyłam zauważyć przy wysiadaniu. Młode strasznie, przestraszone widać, ale na boga... Jak wróciłam do domu zastanawiałam się czy dojechała do domu.
Myślałam sobie, że może jej trzeba powiedzieć co wypada, a nie wypada w autobusie, ale... pojechała dalej.
To tak jak na festiwalu w Mrągowie ostatnio prowadzący B... opowiadał jak ludzie robią sobie budkę telefoniczną z autobusu. Akurat jechał pociągiem. Na przeciwko niego jechał gość, który dzwonił i mówi coś takiego mniej więcej "no wypuścili mnie już...co?...a bo stolca nie miałem..nie no lałem, ale nie sr..em..." . Coś mniej więcej taiego, dokładnie nie pamiętam, ale fakt. Ludzie tak gadają, albo krzyczą na cały autobus, bo nie słyszą co w telefonie.
Ok. Kończę już, wystarczy.

Witajcie dziewczyny!

Internet mi kiepsko chodzi i nie miałam szans tutaj ostatnio zagladac...ledwo gg funkcjonowało.
Zalezy mi bardzo dołaczyc tutaj do Was bo czyta się Was przyjemnie i człowiek nie czuje sie taki sam na świecie.
A propos tego co napisała wyżej mamuska proszenia o pomoc i liczenia samemu na sobie-ja nie potrafie prosic o pomoc,to takie trudne dla mnie i z tego powodu czuje sie także bardzo samotną osobą...jestem taka zosia samosia...ale...ale zaczynam pomału to zmieniac i walcze o mieszkanie socjalne i co sie okazało dostałam promyk nadzieii na przyspieszenie

Pozdrawiam Was i miłego wieczoru

Katia i zobacz...jak łatwo można zauważyć dupka jak się nie jest zaangażowanym emocjonalnie i od tegoż dupka stronić, czy odpowiednio potraktować
Jednak boję się tego czasu późniejszego, który niechybnie musi nastąpić w tworzeniu związku...a mianowicie zaangażowanie... Bo ono z czasem przyjdzie...ja sobie jeszcze nie ufam.
Znajomy, z którym znamy się od kilku lat ostatnio dowiedział się o rozwodzie, stara się zbliżyć...niby ok, ale co tu rzeczywiście jest ok, a co jest tylko iluzją, moją projekcją...
Niestety nie potrafię randkować, poznawać i spadać..   zazdroszczę Ci tego wypracowanego podejścia...
Explicite ...a tak czekałam na jakiś Twój wpis, fajnie, że jednak Ci się udało kliknąć
Takie Zosiosamosiowanie to też ja , właśnie to otwarcie się na obcych ludzi i opisywanie mojej sytuacji było dla mnie na początku najtrudniejsze, nie to co się działo...ale to wyjście z tym do ludzi...
Dobrej nocy

Katiu, najważniejsze to zachować w tym wszystkim zdrowy rozsądek, absolutnie nie "motylki w brzuchu", które zamulają rzeczywistość, dystans i brak zaangażowania to podstawa aby w razie czego nie cierpieć, eksperymentuj kochana, ja rodzaj męski zawiesiłam na jakiś czas, po prostu mi się nie chce, nie czuję bluesa.

Hm, masz mądre przemyslenia i myslę ze dasz sobie radę ze wszystkim, pomimo Twojej cięzkiej sytuacji.

Mamuska, jeszcze raz napiszę że masz zdroworozsądkowe podejście do zycia i właśnie to podoba mi się w Tobie najbardziej, mimo że Cię nie znam.

Monia dobrze że jesteś, napisz coś od czasu do czasu, jesteś fajną babką.

Explicite, szkoda ze masz trudności z internetem bo chciałybysmy czegoś się o Tobie dowiedzieć, czuję że jesteś bratnią duszą

I chyba tyle nas na dzień dzisiejszy, buziaczki dla wszystkich.

dokładnie!!!..I powiem Ci, że ów dupek jest jedynym z nich wszystkich, który po spotkaniu nie zadzwonił ani nie dał znaku życia, widocznie wiedząc że nic u mnie nie ugra.:) A kiedyś mi tacy imponowali na maxa..

Ja też..ale na razie o tym nie myśle, bo póki co do zaangażowania to mi daleko..i będę to opóźniać jak tylko można (a miedzy czasie biegać na inne randki:)

Czas..czas..czas..A i tak nie ma gwarancji. Dlatego staram się spotykac, poznawać i "wgrać" sobie w głowę, że nawet jak mi coś nie wyjdzie kiedyś znów to..."tego kwiatu to pół światu".
Tak sobie na luzie pisze, ale doskonale wiem że gdy zacznie mi się coś zacieśniać to wróci moja fobia. Przy ostatnim "związku" miałam wręcz fizyczne dolegliwości..jak widziałam, że się facet stara, a mnie to pasuje to zamiast "motylków w brzuchu" miewałam kłopoty z oddychaniem....jak np. dzwonił, widziałam kto się wyświetla na kom. to mnie zatykalo..nie odbierałam..udawałam że mnie nie ma.

mnie też spokojnie..ale co mi szkodzi?:) a jak sie człowiek ćwiczy!:)

Czuje jeszcze chaos w sobie...w pisaniu etc

Czas.....potrzebny jest mi czas i spokój....