Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

Moje Kochane, czy jest tu KKZB, ktora podjela leczenie?

Water50, tak sie szczerze ciesze!
Wyreczylas mnie w sumie w pisaniu:) bo moge sie pod Twoim postem smialo podpisac.
Czy ktos jeszcze dolaczy?
Bo moze to pokaze, ze jest szansa, jest swiatlo w tunelu i ze warto walczyc o siebie.

Mam problem z okazywaniem uczuć, ale co mi tam - KOCHAM CIĘ, dziękuję za tego posta, chociaż jestem dopiero przy step one: kurczę ja mam paranoję !

I witam wszystkich

Mysle, ze dla KKZB to bardzo wazne wiedziec , ze sa kobiety ktore wygraly, ze moga zmienic wlasne zycie.
.................................................................................................................
Water50 napisala:

"to ja jestem zaburzona bo wybieram wlasnie takich towarzyszy zycia. I odkad to zrozumialam nie tylko na intelekt, ale i emocjonalnie (co jest najtrudniejszym zadaniem bo nasze emocje dziwnie opieraja sie prawdzie, lubia tkwic w zludzeniach) - zaczela sie moja droga do zdrowienia."
...................................................................................................................
Nic dodac nic ujac.. gdzies w innym watku pisze , ze wyzdrowienie dla kobiety musi stac sie najwazniejsze, ze cala energie musi skierowac na siebie. A to nam najtrudniej wlasnie zrobic... te opieranie sie prawdzie..

kopiuje swoj wczorajszy wpis z innego watku:

Zyje dzis dla siebie, potrafie zbudowac w miare normalny zwiazek oparty na milosci
na przyjazni, zaufaniu, gdzie juz nie musze byc meczennica.
Gdzie wazna jestem ja i moje potrzeby.
Powrocil mi gdzies dawno utracony szacunek dla siebie, odbudowauje relacje z przyjaciolmi i rodzina.
To ciezka praca i walka.
Nie mam juz potrzeby "dostarczania haju"
Cenie dzis inne wartosci.
I nie zamienilabym juz nigdy tego na chora , urojana obsesje.

Kobitki przeszlosci nie zmienimy ale na przyszlosc swojego zycia mamy wplyw jak najbardziej!

Katia, masz prawo do takiej decyzji a ja ja szanuje.

Kazda z nas ma wlasna, indywidualna droge do zdrowienia. I kazda droga jest OK, jesli prowadzi do celu.
Kazda z nas ma rowniez wlasne, indywidualne tempo zmian i nie ma co porownywac - ktos w rok a ktos w 10 lat przepracowal swoje traumy.
Celem jest usuniecie jak najwiecej przeszkod, ktore nie pozwalaja nam byc soba, ktore niszcza nasz potencjal, ktore ograniczaja nas i powoduja ze stajemy sie zalezne od "milosci" (a wlasciwie od posiadania partnera, od "przynalezenia") - i tutaj czas raczej nie ma jakiegos kluczowego znaczenia.
Wazna "jakosc" a nie ilosc.

I tego Wam zycze z calego serca.

Hejka dziewczyny, ja poddałam sie profesjonalnej terapii psychiatrycznej 8 miesięcznej i bardzo mi ona pomogła, przerobiłysmy całe moje zycie, traumatyczne dzieciństwo i wszystkie moje traumatyczne związki, i jest oki, lubię wreszcie siebie i akceptuję siebie, a dzieki temu jestem bardziej otwarta na ludzi, co do facetów wiem jedno, nie ma co wiązać się z nikim w trakcie tzw "motylków w brzuchu", bo wtedy oboje mamy w głowie własne wyobrażenie o tej osobie, które nijak się ma do rzeczywistości, trzeba kogoś bardzo dobrze poznać w róznych sytuacjach, w róznych warunkach, trzeba być otwartym na wszelkie sygnały, alarmy, które o czymś nam mówią. Bardzo ważne jest jak facet z którym chcemy się związać, mówi o swoich byłych dzieczynach czy ex żonach i absolutnie nie mysleć że "oto ja jestem ta wyjątkowa i tylko przy mnie się zmieni i tylko ja jestem w stanie tak bardzo go kochać, bo wszystkie inne nie potrafiły, a on taki biedny, biedniutki", to guzik prawda - nikogo nie zmienimy oprócz siebie i nie faceta stawiajmy na pierwszym miejscu, nie o faceta się troszczmy, tylko o SIEBIE. Zanim do tego doszłam przeszłam bardzo bardzo długą drogę, pełną załamań, rozpaczy, depresji, płaczu, żalu, smutku, obwiniania siebie a wybielania exa, czułam się ta gorsza, starsza, taki smieć lub przedmiot kopnięty w kąt po latach mojej dobroci, wsparcia, miłości do niego, która nakazywała mi robic wszystko dla niego aby być taka naj, naj, naj. Spadłam na samo dno ale się od  niego odbiłam i zyję znacznie lepiej niż kiedyś, kiedy każdy mój nastrój, słowo, uczynek był uzależniony od niego. Tak, byłam cholernie uzależniona i gdyby nie lekarz i to forum, nie wiem co by ze mną było.

Witaj Myway!

Ja z wyprawy wróciłam wczoraj, podróż minęła całkiem fajnie

dziś miałam cholernie aktywny dzień wizyta u rodziców poźniej u siostry, poźniej u kolezanki dzien tak szybko zleciał ze nie miałam kiedy napisać... zamówiłam w empiku "Biegnącą z wilkami", po za tym...cóż...ex odchodzi do lamusa...a ja zaczynam pracowac nad sobą...

pozdrawiam wszystkie kobietki z tego wątku

Ciekawe co faceci chcą słyszeć...

Dzień dobry z rana
Wiecie co...właśnie mnie oświeciło...brać książki do pracy...co prawda troche poczytać można jedynie na nocce, ale a nuż jakaś koleżanka również się zainteresuje...u mnie w pracy prawie same kobiety i sporo takich w trudnych związkach..

katia72, czy te pozycje posiadasz w pdf?:) Jeżeli tak, to mogę się uśmiechnąć o przesłanie kilku?:?
Pozdrawiam

e-mail poszedł:)

Dobry wieczór kafejko!
Wtajemniczonym przypominam, a niewtajemniczonym oznajmiam, że Netkobiety posiadają swój profil na n-k (http://nk.pl/#profile/31882663), wszystkich chętnych zapraszamy do grona naszych forumowych znajomych  . Pozdrawiam, życząc miłego wieczoru, Olinka .

Cześć, masz rację, najwyższy czas to zrobić i to jak najszybciej, koszty są wieksze niż przy rozwodzie, ale przecież nie dopuścisz do tego aby on mościł sobie gniazdko w waszym wspólnym mieszkaniu i w ogóle nie myslał o waszych wspólnych dzieciach, które gnieżdżą sie i mają z tego powodu gorzej, bo tatuś ich zaszalał z opiekunką, to szok dla mnie do czego zdolni są męzczyźni jak widzą nową d...ę, skandal!!!!!!!!!!!!!!

a wiesz mniej wiecej jakie koszty? nie podziału...pełnomocnika. Ja też musze sie koło tego zakręcic, bo zaczal mnie "atakowac"  prawnik mojego ex. Poki co go przegadałam ..hehe..Absurdy jakies, ale nie chce mi sie samej w tym babrać i w d...pie mam to na razie.

Katia to pewnie zależy...znajoma płaciła 600 zł za pełnomocnictwo, ale to było kilka lat wstecz...poza tym zawsze mogą przy sprawach majątkowych wypłynąć dodatkowe koszty...
Najlepiej zasięgnąć języka w swoich kątach... kąt kątowi, sprawa sprawie nierówna....
Maxi to nie tak, powalczę, powalczę i nie tylko o połowę (mój wkład w dom był na starcie większy i mam na to papierki, miałam dom będąc panną, potem po ślubie go wyremontowaliśmy, sprzedaliśmy, kupiliśmy za to działkę i wyciągnęliśmy budowę do pierwszegto stropu, dopiero potem był kredyt już wspólny na dokończenie inwestycji)
Chciałam po rozwodzie sprzedać, spłacić ten kredyt, podzielić resztę po połowie....ale skoro on jest nie w porządku ja nie zamierzam grać jego klockami, wolę swoje... Poza tym kredyty...mieliśmy podział między sobą...wzięłam na siebie więcej niż połowę, teraz sąd to zweryfikuje również....
Powalczę jak muszę, a muszę, bo w tej sytuacji zabezpieczam dzieci... fakt, para ze mnie zeszła, ale kochane to przejściowe...dowiedziałam się od niego na urodzinach córki, potem miałam ciężką nockę w pracy...  odeśpię, przegryzę i powitam nowy dzień....życie

Niezła jazda po bebechach, co?
Mam to samo, też ją dosłownie teraz połykam (dziękuję myway!).

straszne to otwieranie się oczu, pozdrawiam w 21 dniu.

szmaragdowa, tzn.jestes w ciazy!!! potrzebujesz duzo sily i spokoju

Przede wszystkim to zachowaj spokój..zrób drugi test..potem gin.. A  potem będziesz myśleć i wyganiać pustkę w głowie..
Jak rozumiem to jak grom z jasnego nieba..wcale Ci się nie dziwię, że masz pustkę w głowie..sama bym miała..i to ogromną.

Ja myślę, że wola walki jest, tylko ze spokojem po prostu.
W takiej sytuacji to prze.. kur..n z niego jeśli chce kogoś w to wciągnąć. Ja bym się bała na jego miejscu, żeby nowa pani po gębie nie dostała czasem. A jeśli ona chce się wpakować do Waszego wspólnego domu, do domu waszych dzieci to ja się nie wypowiadam kim ona jest, bo to przekracza wszelkie granice czegokolwiek. No widzicie, ojciec mojego dziecka chce, żeby moim dzieckiem zajmowała się jego pani kiedy jego nie będzie. Taka paranoja. Po moim trupie.

Szmaragodowa, gratuluję. Cieszę się. Sytuacja nie sprzyja, ale co tam. Będzie radość, mimo wszystko.

Dziewczyny, nie wiem co dalej robić:(
Muszę go poinformować, tylko w jaki sposób? Telefonować nie chcę, tym bardzie widzieć go:((( Od odejścia nie odezwał sie ani razu! Wysłać smsa? Tylko o jakiej treści, co napisać, nie wiem sama:(((

Wg wyliczeń to jest dopiero 3 tc. Za wcześnie  aby lekarz potwierdził na usg.Moje obawy są tym większe, że ja już poroniłam 2 razy (9 tc i 11 tc):((((( Wykonałam szereg badań, łącznie z genetycznymi i nic nie wyszło dlaczego tak się stało.

Nie wiem co mam robić:(((

u mnie dziwna sytuacja, mam jakies obrzydzenie do wszystkich facetow, nawet sobie nie moge wyobrazic jakiegokolwiek kontaktu fizycznego, fuj

No właśnie nie ma kto egzekwować niestety. Trza sobie samemu radzić, samemu!
No 500 u notariusza. Przynajmniej ostatnio tak było. Chyba, że może to zależy od jakichś specjalnych okoliczności...

hmmm... też wychodzę z założenia coby wsłuchać się w dzieci, a nie swoją urazę... ale dzieci, dziećmi, a zdrowy rozsądek dorosłego przede wszystkim...zbieram kasę gdzie się da, szukam taniego wynajmu, rozmawiam z rozwiedzionymi koleżankami w pracy...słowem...okopuję się, gromadzę amunicję i czekam na świstek by ruszyć do znajomej, która wywalczyła dom i do jej pani pełnomocnik...pozbieram wszystkie umowy kredytowe, akty notarialne...pogadam...może trochę mi się rozjaśni...
Nie zazdroszczę Ci sytuacji, też nie masz lekko.....(miałam do czynienia z kuratorami, ale w sprawie, gdy staraliśmy się o rodzinę zastępczą dla młodszego rodzeństwa exia, w sumie byli zdystansowani, pisali nierzetelne elaboraty...ale tak całościowo ok )
.... kręcą sami na siebie powrózki Ci nasi eksiowie...no ale to już ich życia.
Dobrej nocy kochane...jutro dzień kolejny

hej maxi   czy ja wiem, czy taka mądra...gdybym była mądra byłabym teraz po studiach, we własnym domu i miała ustabilizowaną sytuację rodzinną...nie wyłabym po nocach w nie swoją poduszkę.
Ale mądrzeję powoli, a to sporo...
Odnośnie awersji do mężczyzn...też to mam, tyle, że nie przejmuję się....wszystkie moje koleżanki rozwódki potwierdzają, że przez jakiś czas tak miały....
Dobrego na dziś

Niekoniecznie
Madrosc nie na tym polega, ale na umiejetnosci uczenia sie na wlasnych bledach. Wyciagania wnioskow.

Komputer ustawiony "wstepnie", rozwazam na powaznie zainstalowanie dwoch systemow operacyjnych bo pod linuxem nie bangla mi wifi (ale to ponoc calkiem normalne w stacjonarnych; skoro nie ma jeszcze skryptu to znaczy ze nie bylo potrzeby napisania; zwykle stacjonarne sa podlaczone kablem do sieci choc maja opcje bezprzewodowa), czyli zostawic windowsa. Nie lubie dwoch systemow w kupie ale coz...
Musze leciec, zastanawiam sie czy nie pojechac do Limerick po farbe zewnetrzna bo sie wczoraj skonczyla...

Zgadzam się, bo skoro chorobę powinno się wyleczyć, a to nic innego jak choroba to nie ma innego wyjścia. Szkoda tylko, że nie da się usunąć operacyjnie.

Szlak mnie trafia w tej nieudolności. On świruje. Nic nie robi, ledwo po psie pozamiata i prosi się o uhonorowanie. Jaja jakieś. Mam dość, nie słucha żadnego mojego słowa, nos w komputrze trzyma. Wczoraj się wkurzyłam, wyłączyłam całą listwę od sprzętu i wyszłam z pokoju. Idiota. Nie słucha, wywołuje we mnie wkur... i mówię coraz głośnie, potem krzyczę, a potem to już nazywam rzeczy po imieniu, że jest gnojem i zginie w pleśni. Niedobrze mi, nie chce mi się wracać do domu. Gary nie umyte od niedzieli, a że przychodzę wieczorem to nie mam już siły, a oprócz mnie nikt nie zmyje garów, bo po co. Obierki z ogórków leżą na blacie od niedzieli, po zapytaniu ile jeszcze leżeć będą usłyszałam, że nie wiadomo. A ja lubię porządek, on lubi spokój, ale skoro mnie nieporządek irytuje to nie spocznę. Jak to napisała jedna pani w pewnym felietonie, że oni w pewien sposób nam rozkazują zostawiając rzeczy po sobie, bo wiedzą, że my ne przejdziemy obok nich obojętnie. A ja przejdę, niech zdycha w tym syfie. Będę sobie siedzieć w czystym, małym pokoju. Chociaż on drzwi do niego otwiera, kiedy przychodzi i jego pies wynosi mi wszystkie buty, które tam przed nim chowam. Kiedy wracam wszystkie są powywracane w przedpokoju. Niektóre obślini. A jego zasrany pan tego nie widzi, a jak mu zwrócę uwagę to jest obrażony. Kur..a. Nic tylko prać po gębie. Nic innego. Tylko złość, irytacja, frustracja. BUUUU....

hej
tak sprostowując trochę...byłam u notariusza...500 zł to taka kwota minimalna, ale faktycznie opłata notarialna jest liczona procentowo od wartości np nieruchomości, w sprawie pełnomocnika...pełnomocnictwo również jest liczone od wartości...u mnie kwota minimalna to 5 tys,(Katia nijak się to ma do reprezentowania osoby, więc nic Ci niestety nie pomogłam ) maxymalnej powiedziała, że nie jest w stanie określić, ale można wystąpić o pełnomocnika z urzędu gdy ma się niskie dochody...taaa...tyle się dowiedziałam
Sprawa o podział majątku po rozwodzie ciągnie się długo, mówiła, że w moim przypadku min. dwa, trzy lata jeśli nie będzie nieprzewidzianych zwrotów akcji...znowu załamka...ale chociaż trochę mi się przejaśniło... U mnie porada prawna 100 zł, pismo o ile dobrze pamiętam 150 zł (piszę dla osób, które szukają jakiejś informacji)

dobrego

Witajcie i przepraszam za moje kilkudniowe milczenie... Ech nie wiem nawet od czego zacząć, co Wam napisać... Nie wiem czy się martwiłyście czy też nie... Szczerze powiem Wam, że cholera NIC NIE WIEM!!
Śmierć Grześka wstrząsnęła mną nieźle i musiałam oddalić się od wszystkiego... Sama nie znam powodu, dla którego tak zrobiłam - po prostu czułam, że musiałam. W tym czasie myślałam nad swoim życiem... Bilans nie za fajny... Z resztą czego można się było spodziewać. Przyznaję - nie jestem szczęśliwa, straciłam ochotę na uśmiech, na szukanie radości w codziennym życiu, straciłam ochotę na życie... Wszystko co robię to automatycznie - bo MUSZĘ a nie bo CHCĘ! W ogóle w moim życiu nie ma rzeczy, które chce czynić! I teraz co mi przychodzi? Śmierć Grześka ukazała, jak kruche jest ludzkie życie, że jeszcze się nie obejrzysz a już idziesz w kierunku tamtego świata... A ja co mam na tym świecie?
Czuje się źle, mam ochotę płakać, mam ochotę wyrzucić z siebie ten cały ból i cierpienie prosto w twarz ludziom, którzy mnie zniszczyli - ale to przyniesie mi tylko chwilową ulgę, a nie usunie na zawsze wspomnienia upokorzenia, ciosu... Moja samoocena padła, a ja przestałam wierzyć w swoje możliwości...
R pisał, że mogę na nim polegać - ale co mi z tego... To są puste słowa, które żadnego wsparcia nie dają! "Będzie dobrze", "nie martw się" - te słowa mają na celu odciagnąć nas od złych myśli, na które również powinniśmy być przygotowani...
Tęsknie... Tęsknie za nim choć nie wiem czemu! W tym trudnym momencie czułam, że właśnie jego ramienia potrzebuje, bo gdy on jest to... A gdy jego nie ma jest do bani...
Nie wiem czemu Wam to piszę, chyba temu bo nie mam komu wypowiedzieć tych słów... Wybaczcie

Mało czasu, nie ma kiedy zajrzeć, o matko. Moniu, ściskam :-) Będzie dobrze.

Coś słaba frekwencja ostatnio, gdzie się podziały Nania, Betinka i Myway?