Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

Dziewczyny napiszę coś jeszcze. To jest tak dziwne, że wręcz wstyd mi się do tego przyznać. Zdaję sobie sprawę, że dla większości kobiet to totalnie niezrozumiałe: ja cały czas odczuwam jakąś konieczność lojalności względem niego. Takiego zachowania się z klasą - pomimo tego co on mi zrobił. Dlategoteż mam nadzieję, że już więcej się nie skontaktuje ze mną. Bo wtedy powinnam to całkowicie zignorować, olać go - a znam siebie i wiem, że zagłębiłaby się myśl: Byłaś z nim tyle czasu, nawet ze względu na szacunek do tego co było kiedyś powinnaś odpisać. A przecież tamte zasady dawno przestały istnieć, nie jestem zobowiązana.

Szacunek? Kalinka, plizzz. Szacunek musisz mieć głównie do siebie samej. On Cię z niego odarł. Nikt nie mówi o mszczeniu sie, byciu nie fair, ale lojalność? Zawsze powtarzam - trzeba odróżniać mściwość od sprawiedliwości.
Jedne z moich ostatnich słów do psychofaga - nie jestem w stanie tego, co mi zrobiłeś ani zrozumieć ani wybaczyć ale mogę dla ciebie zrobić coś innego. Mogę o tobie zapomnieć. I to będzie mój akt łaski za wszystkie krzywdy, które mi wyrządziłeś.

Masz rację Tarantello, ja to niby gdzieś wiem - ale ku**wa to coś wyłazi z tą moją lojalnością. Ja to go chyba kochałam miłością bezwarunkową (jak matka) Tylko za to, że był. Pomimo błędów, krzywd - jakie mi łaskawie wyrządził.

Tarantella podziwiam Cię. Ja mogłabym Ci buty wiązać co do działania jak wychodzić spod wpływu toksyka/toksyny.
Odkąd jesteś na forum mam wrażenie, że ani razu nie "upadłaś". Wiem, że włożyłaś w to mnóstwo sił, ale podziwiam Twoją determinację.

Ha, ha, ha. Na forum jestem od marca. Od tamtej pory upadłam wiele, wiele, wiele razy. Strzelałam sobie w kolano, w stopę i w mózg. Łatwo zidentyfikować te momenty, bo wtedy przepadałam z forum. Było mi zwyczajnie wstyd - tyle gadania, tyle czytania, tyle samoświadomości a ta cholerna miłość za bardzo robiła swoje, kiedy tylko poczułam zapach jego skóry i usłyszałam jego głos. Upadałam na tyle często, że upadłam wreszcie na dno i ... się odbiłam.
To dlatego teraz widzę, co się dzieje z każdą z Was. I z całym szacunkiem, ale to co robicie teraz Wy, to pomylenie pojęć. To nie lojalność Wami kieruje tylko chęć dalszego przekupywania go - popatrz, jak ja cię kocha, pamiętam o tobie, jestem cichutka, jestem spolegliwa, jaka chcesz, żebym była obyś tylko mnie zaakceptował. To nie lojalność, to ciąg dalszy wkupywania się w jego łaski, zagłaskiwania, trzymania nogi w niedomkniętych drzwiach.
Dla mnie w pewnym momencie nadszedł kres i wyciągnęłam tę nogę. Bez forum bym tego nie potrafiła zrobić. Zbiorowa mądrość dziewczyn i zaczerpnięta stąd świadomość pewnych procesów umożliwiły mi odróżnienie miłości od uzależnienia.
Ja już dawno zdawałam sobie srawę z tego, że on mnie nie kocha ... a z pewnością nie tą miłością, której ja potrzebowałam. Jednak ciągle zagadką dla mnie jest, dlaczego tak strasznie trudno było mi zrezygnować z czegoś, czego i tak nie dostawałam i nawet takie okrucieństwo wobec mnie jak zdrada nie były mnie w stanie MOMENTALNIE odstawić od niego. Nie macie pojęcia ilu wysłuchałam tłumaczeń (totalnie niewaiarygodnych), ile razy wybaczyłam po raz ostatni i ile razy plułam na siebie za to w lustrze, kiedy dowiadywałam się, że to kolejny bulszit mający na celu tylko wypróbowanie, jak nisko ktoś taki jak jest w stanie DLA NIEGO UPAŚĆ.

Masz rację.

Ba! Żeby to było takie proste - wbić sobie do głowy. Ta mądra część głowy przecież wszystko już wie, ale prroblem polega na tym, żeby skończyć z dominacją tej części głowy, która nakręciła film i wspomagała naszych panów w kreowaniu tego matrixa. Tak na mój laicki gust wszystko zasadza się na jednym - zdać sobie REALNIE sprawę z tego KIM ON JEST a KIM NIGDY Z PEWNOŚCIĄ NIE BĘDZIE. Odpowiedź na to pytanie w moim przypadku była (dla tej logicznie myślącej części głowy) banalnie prosta. Nie jest tym człowiekiem, którego ja sobie wyobraziłam na skutek jego deklaracji oraz życie pokazało (pięć lat to wystaczający okres, żeby to sprawdzić), że nigdy nie będzie tym, kim chciałąbym żeby był. Może na samym początku oni rónież wierzą, że potrafią być TYM KIMŚ, ale wytrwanie w nienaturalnej pozie kiedyś musi skutkować odskoczeniem sprężyny. I wracają do naturalnej pozy. Koniec i kropka. I wszystko jedno, czy nazwiemy to egoizmem, narcyzmem, mizoginią, piotruś-państwem - to są ludzie NIEODPOWIEDNI dla takich kobiet jak my, bo nie potrafią dawać tak jak my - bezinteresownie, bezzwrotnie i tylko z myślą o tej drugiej osobie. A nam tego trzeba jak powietrza - troski, dbania o nas, myślenia o nas. I wystarcza nam naprawdę niewiele, ale oni nie potrafią dawać nawet tego. Wszystko, co niby dają nam tak naprawdę ma służyć zaspokojeniu tylko ich potrzeb. Ja to przeanalizowałam bardzo dokładnie i niestety doszłam do paraliżujących wniosków. Ja już nie mówię o urodzinach/imieninach, bo to banał (choć też nie mało ważny). Ja mówię o tysiącu drobnych codziennych rzeczy, których brak doprowadził mnie do takiej frustracji, że zaczęłam być w tym niezaspokojemiu kimś innym niż jestem - wygłodniałą suką. I ten stan potem postawiono mi jako zarzut i pretekst do robienia mi wszystkich świństw, myląc przyczynowość ze skutkowością.
Pogłówkujcie - zastanówcie się, ile dostałyście tak TYLKO DLA WAS a ile dawałyście tak tylko dla nich. To pomaga.

Spoko, tu się cała książka pisze dla takich pierdołowatych jak my. Śmiem twierdzić, że jestem wzorcowym przypadkiem klinicznym i bazując na moich zachowaniach można napisać wzory matematyczne dla KKZB A już z pewnością można na moim przykładzie określić - czego nie wolno robić KKZB, żeby nie udupić się bardziej niż nakazuje zdrowy rozsądek.

Popełniłam wszystkie błędy, zaliczyłam wszystkie wpadki, kupowałam wszystkie kity, przeprowadzałam na sobie dosłownie eksperymenty mentalne - co jeszcze mogę kupić, jak daleko się posunę, co mnie kręci, na czym wpadam, zawzięłam się na wyciągnięcie wszystkich wniosków i, fak, na przerwanie tego obłędu.

Masz rację Tarntellko, ja wiem, że nie byłby. Gdybym już tego nie przerobiła (2 razy!) pewnie dalej bym wierzyła. A tak mam świadomość, że nic na dłuższą metę by się nie zmieniło. Bo on kiedyś znowu by zapragnął wrażeń w postaci innej kobiety. Uwielbienie kobiety, którą miał przy boku mu nie wystarcza. I pewnie nie jest to zależne czy to będę ja czy pani X, Y, Z na moim miejscu. Dlatego zdobyłam się na powiedzenie mu DOŚĆ, odejdź, nie chcę. Bo obawiałam się, że nawet nie planując w głowie (w tej mądrej części głowy, w tej od rozumu) bycia  z nim, to jednak będę miała ochotę sztachania się nim, niby niezobowiązującego spotykania się. Trzymania tych drzwi ciągle uchylonych. Tylko, że pojawiłby się wstręt do siebie, byłoby mi wstyd, to dopiero byłby upadek. Więc zrobiłam to co zrobić powinnam. Odstawiłam toksynę, bo już wiem, że to toksyna (wróg) i nie mogę stosować dalej ale odwyk jest odwyk. Nie jest łatwo.
Np. dziś - jestem poddenerwowana, ogólnie oaza spokoju, a dziś wszystko mnie wk**wia. Zbiegło się to jeszcze z moją próbą (entą) rzucania palenia.

Zrobię to zadanie z ostatniego zdania Twojego postu  - zobaczę co mi wyjdzie. Czasem trzeba coś nazwać, opisać, widzieć czarno na białym - inaczej nie dociera.

PS. Tarantella - dziękuję!

Widzę że się rozpisałyscię-miło...

No dziewczyny MEGA DÓŁ! Pokłóciłam się z dziadkiem-wojna na 150! Usłyszałam że jestem dla niego gownem,że nawet wnuczka nie jestem i to JA powinnam go przepraszać! Powiedział że wszystkie dzieci i wnuki są do dupy. Zaczął obrażać moja mamę więc ja w jej obronę! Powiedziałam że zachowuje się jak 5latek,który fochuje się w momencie gdy coś nie jest po jego myśli,że dla mnie może się nie odzywać i dla mnie od dziś jest Panem ... (nazwisko). Za tydzień ma imieniny i ciekawe jak będzie się czuł gdy przy gościach będę mówić proszę Pana
ale czuje się źle,nie przez kłótnie,ale przez słowa,że jestem nikim,że darmozjad,że niczego nie umiem,na niczym się nie znam,że nie mam rodziny i dziecka-a inni to już mają w moim wieku,że cpam i pije,że najgorsza choć jedną z tytułem mgr to i tak źle,on tylko porównywał-bo ktoś lekarz,a to prawnik...

Wyszłam z domu z płaczem i na podjezdzie widzę R. Gdy zobaczył moje łzy,podbiegł,przytulił,wsadził w auto i wywiózł do pobliskiego pubu. Postawił kieliszek i kazał mówić... Głupio mi było,ale wylałam całą złość i żal na dziadka-jemu też się z reszta oberwalo za te smsy. Stawiał kolejna i słuchał. Po 4kieliszku powiedziałam że chce do domu. Gdy mnie odwiózł zapytałam czemu się tu pojawił,a on na to,że się martwił moim milczeniem i uważa że chyba dobrze że przyjechał...

Jestem zaskoczona zachowaniem R,nic nie mówił,o nic nie pytał,tylko słuchał i wyjeżdżając powiedział "cieszę się że masz się dobrze,jakby co to pisz/dzwon. Teraz wiem,co znaczy milczenie-postaram się zrozumieć". Szok!! Człowiek,który mnie zniszczył potrafił okazać serce i to że umie słuchać!! A tak jestem wewnętrznie rozbita-może dziadek ma rację,jestem do niczego bo gdyby było inaczej nie wyszły by te kłótnie,akcje z R... Może ja serio jestem do dupy!?

Oj uniwersalne. Nie powiem.
Życiorysy KKZB są takie podobne, tylko wątki poboczne inne, ale wątek główny/odczucia - jak przez kalkę.

Inaczej byłabyś zdrowo kochającą kobietą, dającą się skrzywdzić co najwyżej raz. To tylko potwierdza Twój KKZBetyzm. Ja nie widzę w tym nic co byłoby obce mi. Co nie jest oczywiście żadnym argumentem in plus.

Maxi mój dziadek ma 80lat. 5lat temu gdy byłam w klasie maturalnej zmarła moja babcia,więc po mojej maturze z mama poszłysmy do niego,bo sam,bo duży dom,bo szkoda człowieka,bo sam nie da sobie rady. Zostawiłysmy własne choć ciasne mieszkanie,spokój,ciszę,znajomych,przyjaciół,jej pracę-poświęciłysmy wszystko dla niego. Mama zamieszkała z nim,a ja na weekendy i wakacje przyjeżdżałam... I co poświęciłysmy wszystko i on tego nie umie docenić,bo znajdzie coś,jakiś defekt!! Dziś usłyszałam,że on sam sobie dobrze radził przez te pół roku aż się sprowadziłysmy-i tak przyszlysmy do niego i mamy wszystko a tam miałyśmy nic. Ja mu na to,że to nic dawało nam więcej spokoju i szczęścia niż to co mamy teraz!

Też mi się wydaje,że R zachował się miło-nadal jestem w szoku,choć jest nuta wątpliwości...
EDIT
Kalinko to nie był pojedynczy wpadek,tak jest co roku na wakacje-czepia się mnie jakby był moim ojcem,jakby miał nade mną władze. Mojej mamie również potrafi przygadac i innym członkom rodziny-wtedy milczenie murowane na min.2tyg...

U mnie powrot do, nowej tym razem, rutyny. Starszy syn do osrodka juz po wakacjach, musze sie "przymierzac" czasowo.
Dzisiaj ladna pogoda to moglibysmy isc na nogach ale zapowiedzial sie facet od kablowki "miedzy 9 a 18" - i jestem uziemiona.
Za to poczynie troche telefonow (poprzychodzily mi jakies pisma w sprawie formularzy ktore juz wyslalam wiec musze wyjasnic, zamowic smieciarza i zalatwic jakies tam sprawy dla mlodszego syna bo tez przyszlo pismo na stary adres; powinni juz go zmienic w rejestrach ale widocznie biurokracja jak osmiornica...) i cos w obejsciu zrobie.
W sobote postawilismy z przyjaciolmi wszystkie planowane polki, te na pietrze wymagaja jeszcze dodatkowego zabezpieczenia (przykrecenia do scian na wszelki wypadek) - i moge zwozic ksiazki.

Co do "troskliwosci" toksykow - jest ona glownie na zasadzie: rozloze parasol zeby samemu nie zmoknac. Rzadko kiedy robia cos zupelnie bezinteresownie i z mysla o drugiej osobie. Taka ich uroda.

Moniu, ja też zauwazyłam to co i Katia, za bardzo się wszystkim przejmujesz, słów dziadka nie bierz do siebie, jest już tak jak małe dziecko i do tego z demencją starczą, ot żeby właśnie zwrócić na siebie uwagę złym zachowaniem, dokładnie jak mały człowieczek.
Dziewczynki, jeżeli pozwolicie to będę odliczać dni bez kontaktu tak jak Zielony Domek, może mi to pomóc, więc napiszę
10 dzień.

Moniu na pocieszenie dodam że nikt nie jest wieczny a dziadek ma już 80lat, trudno jakoś trzeba to sobie tłumaczyć w takich wypadkach, jeżeli nie ma innego wyjścia.

Jaki dół poweselny ??? mam nadzieje ze to taki zwiazany z kacem a nie z czymś innym!!! juz ja nad Tobą popracuję jak sie spotkamy trzymaj sie i do zabaczenia dziewczyny w kwestii takiej organizacji to mam cos ze sobą zabrac jedzenie jakies czy wszystko na miejscu?? buziaki

Dziewczyny plissss.... wsparcie - mam dołek. Tęsknota za M.
Czekam na porządnego kopa w cztery litery!

Nic dziwnego codzienny kontakt wciąga, człowiek się do niego przyzwyczaja, gdy go nie ma zaczyna go brakować itd. W sumie nie ma w tym nic złego, w tej ekscytacji - ale jeśli to zaczyna Cię już za mocno kręcić to spróbuj trochę wyluzować. Np. przez dwa dni nic nie pisz. Powiedz tylko, że Cię nie będzie i tyle. I zobaczysz jak to zniesiesz.
Co do spotkanie to uważam, że prędzej czy później do niego dojdzie. Tymbardziej jak piszesz on zaangażowany.
Katiu kochanie, co o nim wiesz ???

I dobrze Kochana. Zuch dziewczyna, tego się trzymaj

PS. Ja już trochę wyluzowałam. W du**e z M!

Ja bym nazwała, że mocno "podekscytowany" mną..Zachowuję jeszcze zdrowy rozsądek i wiem, że do zaangażowania to jeszcze daleko. Własnie dziś mam zamiar zacząć wyluzowywać..żadnego siedzenia po nocach...musze po prostu pospać normalną ilosc godzin.
A co wiem..imię, nazwisko, date urodzenia, wzrost:)....miejsca pracy do kilku lat wstecz (przyslał mi skany kilku certyfikatów dla "uwiarygodnienia" siebie). Mojego nazwiska nadal nie zna:)

Katiu, każdy objaw zainteresowania ze strony mężczyzny bywa wciągający. Pozwala nam dostrzec w nas samych prawdziwe cechy kobiety; chęć adoracji, zainteresowania...Potrzebujemy tego w codziennym życiu. Jeśli przez dłuższy czas mamy taką emocjonalno - uczuciową posuchę tym bardziej stajemy się chłonne. Rozwijanie znajomości wirtualnej jest bardzo frapujące, bo po części tajemnicze i anonimowe. Dlatego też i tę tajemniczość jak i anonimowość może rozwiać spotkanie w realu.  Taka konfrontacja może mieć dwa rozwiązania: 1. rzeczywistość okaże się daleka od wirtualnych obietnic; 2. zaintryguje, zasmakuje...i może...kiedyś tam...
Niekiedy trzeba życiu wyjść na przeciw.

No, ok. W tym miejscu przyznam się, swego czasu, aby podnieść swoje ego, zobaczyć czy mogę wzbudzić jeszcze jakieś zainteresowanie u płci przeciwnej, zapisałam się na taki portal randkowy. Bardzo mi to pomogło, bo zainteresowanie przerosło moje oczekiwania. Zdarza mi się nawet czasami pisać. Bardzo szybko orientuję się w prawdziwych oczekiwaniach panów, więc lekkiego życia nie mają. Czasami podkręcam, podkręcam a potem znikam w eterze. Nigdy nie podaję jakiś namiarów do siebie, bo po co. Mam takich dwóch desperatów, którzy już dłuższy czas nie odpuszczają. Fajnie z nimi poklikać i tyle, przynajmniej w mojej obecnej sytuacji. Obaj domagają się numeru telefonu bądź spotkania, bo uważają, że nie lubią pisać. Stwierdzam, że jeżeli nie chcesz nie pisz, nic więcej nie będzie, ale jacyś desperaci się chyba trafili. A muszę stwierdzić, że wizualnie nawet nieźle wyglądają.

Moniu, zdaję sobie sprawę, że dziadek jest uciążliwy. Z pewnością przebywanie z nim na co dzień bywa niemiłe. Wiesz w takich sytuacjach, staram się wyobrazić siebie w takim wieku. Ludzie starsi są jak dzieci, a niekiedy jeszcze gorsi, nie mają wpływu na swoje zachowanie.   
Jestem pod wielkim wrażeniem zachowania R. Jego dzisiejsze milczenie może wynikać z faktu, że nie chce się narzucać. Ciekawe ile i na ile zrozumiał Twoje przesłanie?

Maxi będę odliczać z Tobą. U Ciebie już 10 dzień, u mnie jeszcze 58 dni.

Kalinko, napiszę Ci króciutko TRZYMAJ SIĘ.  Ty wszystko wiesz, tylko trudno jest Ci to zaakceptować i przyjąć do swojej świadomości. DASZ RADĘ.....Będę trzymać kciuki za Ciebie. Myślę, że z każdym dniem będziesz zdawać coraz bardziej optymistyczne raporty.

Naniu, Myway...już niedługo...
Jak Myway - organizacja żarełka na miejscu
Naniu Ty oczywiście kanapki na drogę zabierz, bo wiesz wieczór, noc...Zapomnij o spaniu

No niestety, zadzwonił i odebrałam, koniec odliczania, nie wytrzymałam i dupa:-(

Zajęłam się prasowaniem. Czynnością, której szczerze nienawidzę I o dziwo szło mi dziś wyjątkowo dobrze. Poprasowałam nawet więcej niż zamierzałam. Heh, to dopiero sukces jak dla mnie. To chyba ta złość na moje miotanie w uczuciach co do M mnie zmotywowała. Słuchaweczki od mp3 na uszach i tak się wyładowałam. Wykonałam coś pożytecznego i mi przeszło.

Och M, twarda ze mnie sztuka - nie dam Ci się. Niedoczekanie Twoje.
Trudny moment pokonany, i oby tak dalej. Wyjdę z tego bagna, choćby na kolanach - ale wkońcu się wyczołgam. Obiecuję!
Maxi, Betinko, Katiu - dziękuję. Betinko, Twoje słowa sprawiły, że poczułam przypływ dodatkowych sił. To forum naprawdę daje wsparcie. Jak dobrze, że jesteście

Maxi, w mordę jeża .... strzeliłaś sobie w kolano. Jak się czujesz ?

A ja jestem szczupła z natury i z genów chyba. Mogę jeść wszystko w ilościach mega a waga stoi w miejscu. Czasem to bym chciała nawet parę kilo in plus złapać. Do tego słodycze mnie nie kręcę, chipsy i inne też nie. Wiem, że to nietypowe, ale już tak mam. Ale portfel uszczuplają choćby buty, także hm oszczędzić i tak zbytnio nie idzie

Katiu,
zgadzam się z Betinką. Jak zwykle ma rację.

Może to jest ziarenko Ale nie nakręcaj się, choć czytam, że tego nie robisz. I dobrze. Lepiej się pozytywnie zaskoczyć niż rozczarować. Widzę, że to "milion dolarów" chroni Cię przed przeżywaniem eksa. Na razie traktuj go jak taką tarczę

Nie jestem chyba ani za szczupła ani za otyła, ale to już nie zasługa genów, a raczej moje samodyscypliny w tej kwestii. Chciałabym tak zgubić ok. 5 kg. i wrócić do wagi gdy studiowałam, ale mam już tak jakoś dziwnie, że mogę nie jeść słodyczy miesiąc i dłużej,  a potem całą czekoladę zjeść na poczekaniu.
Jak ten świat jest dziwnie zbudowany.
Szczupli chcieliby przytyć, otyli chcieliby przytyć, ktoś kto ma kręcone włosy chciałby mieć proste, kto ma proste chciałby mieć kręcone itp.

właśnie tak staram się traktować..tylko "niepokoi" mnie to, że facet mi sie zbyt podoba (móglby być troszkę gorszy z wyglądu, ale to może też pojecie względne, bo pokazywałam dziś koleżance foty i stwierdziła, że zdecydowanie nie jej typ..To dobrze, bo taki który się każdej podoba to przeważnie zawsze jest narcyz nad narcyzami)

moje kochane duszyczki...

a ja Wam powiem tak szczerze, ze u mnie mineły 3 tygodnie i jakos to znosze owszem mam wzloty i upadki, ale jakos sie trzymam przez pierwszy tydzień było najgorzej nie odpisywałam na smsy nie odbierałam telefonów NIC ale to właśnie w tamtym momencie powstał pomysł wspólnego wyjazdu z dziewczynami...myśl o wyjeździe i spotaniu sie z tymi nietuzikowymi kobietami dodawała mi sił...w weekend był dół jak nie wiem co, ale myśl o środzie znów dodała mi skrzydeł...żyje tym wyjazdem i ciesze sie jak dziecko ale wiecie co boje sie ze później wróce do domu i nie bede juz miała czym zająć sobie głowy, nie bede czekac z utęsknieniem na swoj wymarzony wyjazd i wtedy dopiero sie zacznie.....wrócą doły tesknota za nim bedą moje urodziny on zadzwoni a ja popłyne...tego sie okropnie boje...

ale odganiam złe myśli położyłam płatki kolagenoew pod oczy i maseczke na twarz co by nie straszyc po 12godzinnej podróży

Oj Maxi słonko a po co to było odbierac...co Ci to dało ? no ale cóż widac tego potrzebowałaś..na pocieszenie powiem Ci robiłam tak samo

Moniu dziadek staruszeczek nie wie co mówi, w ogóle ale to w najmniejszym stopniu bym sie nie przejmowała ściskam cie mocno, Ty jestes jeszcze młodziutka i bardzo wrazliwa jeszcze nie wiesz jakie zycie moze być okrutne...

Betinko ja to sie dziwie że tylko dwóch panów okazało sie wytrwałymi desperatami...u Ciebie mądrość idzie w parze z pięknością a to się niestety zadko zdarza takie połączenie to niestety deficyt i na portalach i w realu

Katia...cóz tu dużo pisac ciesze sie ze becny pan cie nie wzrusza, i życze Ci z całego serducha zeby "milion dolarów" okazało sie igłą w stogu siana zasługujesz na to!!

Kalinko głowa do góry

buziaki dla Wszystkich

eeee...5kg to jakaś śladowa ilość, za chudą też nie można być bo to się na skórze odbija z kolei.
A skoro masz czasami takie zapotrzebowanie na czekoladę to znaczy, że  organizm  potrzebuje w danym momencie jakiegoś składnika który tam jest:). Dobrze jest sie czasem wsłuchac w swój organizm:). Ja ostatnio tonami wsuwam ryby...czym bardziej tłuste tym lepiej..Wynik stresów sprzed 2 miesięcy i schudnięcia 1kg, widać też przy okazji coś wyżarło mi to z organizmu...jakieś witaminy czy coś..

Wszystko będzie jasne jak wyjdziemy zza monitorów i telefonów:)..Nie nastawiam sie na nic...na "strach" jeszcze za wcześnie:)
Nania..a jak u Ciebie?:) chyba, że pisałaś już dziś lub wczoraj a mi coś umknęło..(zabiegana dzisiaj w pracy byłam).

Kochana czy to gadanie o dupie marynie Cie nie konczy? nie masz tego dosc nie wqurwia Cie to???
bo ja rozumiem, że dzwoni i przeprasza za coś ze chce wrócic ze obiecuje ze chce sie zmienic i takie tam inne pierdoły...wtedy myśle sobie ok. pewnie chce coś ugrac a moze on faktycznie załuje...ale gadanie o doopie marynie to co to niby ma być??? niech sobie poszuka innej kolezanki powiernicy od rozmów o niczym i Tobie da spokój...ale jedyny na to sposób to uciąć kontakt definitywnie...

Dzięki kochane, czuję się głupio przed Wami ze nie byłam silna, daję rady a sobie nie umiem pomóc. Opowiadał mi o tamtej o jej wadach i błedach i że już zerwał znajomość bo ona nie spełniała jego warunków i to rzeczywiście mnie wkurzyło. Kurcze, Wy jesteście takie silne i konsekwentne, a ja słaba i głupia, źle mi jest.

Betinko, właśnie głupia to taka co zna konsekwencje swojego czynu, wie ze ją to zaboli, wie że tyle razy miała nauczkę a jednak robi to, nie zważając na wcześniejsze błędy.

Co do Nemesis to nigdy nie byłam mściwa, zawsze wybaczałam nie chcąc odwetu, choć w myslach czasem pragnę taka być.

Niemądra, łatwowierna, dająca się wykorzystywać...