Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

Pośmiejmy się jeszcze

- Tato... Ta gitara którą mi kupiłeś, nie ma strun!
- Struny Ci kupię, jak nauczysz się grać.

Według mnie kobieta z kobietą zawsze się dogada, jakoś, bo jakoś, ale zawsze. A dla zestawu damsko-męskiego wymyślono kompromis, trza ustąpić, niestety zawsze to my te wyrozumiałe i konflikt jak nie.

Dla poszukujących związku...

"Urzędnicy, to doskonali partnerzy w małżeństwie. Jak przychodzą do domu, to są wyspani i wypoczęci. A i gazetkę mają już przeczytaną."

Oj chce się, żebyś wiedziała.

Ale gdybyś miała takie przyjazne duszyczki przy sobie to pewnie z nimi piłabyś kawę. I oto zaleta internetu. Jesteśmy porozrzucane po całej kuli ziemskiej.

Hahaha Kto wie co będzie...

Dobrej nocki..

Katia musze sie w tej kwestii jeszcze dużo od Ciebie nauczyc

Dobranoc Wszystkim

Słodkich snów

Kalinko, nawet nie masz pojęcia, jak ważny moment na Ciebie przyszedł. Czy zauważyłaś, że jeszcze jakiś czas temu bałaś się nawet oddychać, żeby GO nie przepłoszyć. Bałaś się, że każdy nieprawidłowy ruch może spowodować, że z "Twojej winy" odwróci się na pięcie i odejdzie. A tu taka zmiana - wreszcie urosło w Tobie COŚ, co przestało się bać, że jego nie będzie. Owszem zdajesz sobie sprawę z tego, że to będzie strasznie trudne ale skórka za wyprawkę już przestała Ci się kalkulować i podjęłaś świadomą samodzielną decyzję. Ja do pewnego momentu byłam tylko odbiornikiem jego zachowań - z paniką REAGOWAŁAM na jego poczynania. Aż w pewnym momencie jakiś podzespół we mnie powiedział - koniec, teraz to ja będę nadajnikiem, to ja samodzielnie pokieruję tym projektem. Nie będzi mi nikt dyktował warunków i to na tak poniżających zasadach.
Do pewnego momentu byłyśmy bezwolne w płaszczyźnie AKCJA-REAKCJA. Oni coś robili (akcja), my bardziej lub mniej histerycznie reagowałyśmy. Każdy jego grymas, każdy foch, każdy podniesiony ton -  z naszej strony - panika, wzmożone starania, ciągłe myślenie "co robię nie tak". Aż nagle coś się w mózgownicy odkręca i akcja wychodzi od nas ... a najpiękniejszy (zapewniam Cię!) jest ten moment, kiedy jego REAKCJA na tę Twoją AKCJĘ już Cię w ogóle nie interesuje.
Jeszcze niedawno każdy jego telefon (nieodebrany), każdy sms, mail wywoływał u mnie serię reakcji - myślenie o nim, płacz, nawrót uczuć. Dziś taki stan trwa może kwadrans i wiem, że jak minie to będzie luz. I to jest właśnie WOLNOŚĆ. Potem zostaje już tylko smutek za stracone lata, zawiedzione nadzieje, trochę strachu o przyszłe relacje ze światem mężczyzn, ale tak sobie myślę, że to też minie podobnie jak to nawrotowe gówno w którym żyłam a które przynosiło tylko kolejne, co raz gorsze rozczarowania i upodlenie.
Ja dziś z pewnością mogę powtórzyć to, co kiedyś powiedziała koleżanka Niekochanej - sama sobie bym nie wybaczyła, że wybaczyłam jemu. Może są takie, które potrafią. Ja nie, więc nie ma co robić i sobie i jemu nadziei na to, że cokolwiek jest do poskładania.

Jedyna rada, jaką mam dla Ciebie natentychmiast . Jeśli jesteś już w tym stadium, w jakim po sobie sądząc mogę przypuszczać, że jesteś - zmuś się i wyjdź do ludzi, w realu. ZMUŚ się - szukaj czegokolwiek. Na początku ludzie będą Cię drażnić, będą jakimś innym obcym światem, ale to jest jedyna droga, żeby nie popaść w zgorzknienie.
Tu na forum zawsze mamy najbliższy ciału "materiał". Nikt nas tak nie zrozumie, jak inne dziewczyny z tym samym problemem. Rodzina i znajomi z reala mogliby się wyrzygać, gdyby na okrągło słuchali tego, co mamy w naszych stanach do opowiedzenia. Tu zawsze siebie słuchamy, zawsze ktoś jest "na dyżurze" i nigdy nam sie to nie nudzi, BO ROZUMIEMY i WSPÓŁODCZUWAMY. Jednak świat realny jest nam potrzebny, żeby udowodnić sobie, że ciągle po tym koszmarze jesteśmy w stanie funkcjonować NORMALNIE poza obrębem problemu. Tu mamy swój tajemny świat ale niestety (a może stety) w tym realnym też trzeba będzie z czasem zaistnieć. 

Z innej beczki,
Dziewczyny strasznie Wam zazdroszczę tego obuwniczego fetyszyzmu. Ja bardzo chciałabym chodzić na wysokich szpilkach ale moje płaskostopie mi to uniemożliwia. Owszem, wbijam się w szpilki, ale mam taki dyskomfort po godzinie, że odbiera mi to całą przyjemność. Stopy tak mnie bolą, że gotowam na bosaka chodzić. Macie jakieś patenty na takie sprawy? Może są jakieś szczególne firmy, które produkują "ortopedyczne szpilki" dla takich wybrakowańców jak ja? Dam wszystko, za dobrą poradę w tej kwestii, bo, nie powiem moje nogi w szpilakach prezentują się apetycznie

Przyznam się Ci Katiu że zrobiło mi się przykro. Nie sądziłam, że moje milczenie może kogoś urazić. Ale przecież informowałam wcześniej, że jak będę miała ochotę to napiszę - usilnej potrzeby nie odczułam do tej pory żadnej, aby wziąc telefon i się skontaktować z nim (nie licząc chęci, ale się powstrzymywałam). Źle się z tym czuję... Choć wiem, że z jednej strony to zagrywka, ale z drugiej strony...sama już nie wiem... Może tęsknić?? Ogólnie jak wiecie jestem osobą emocjonalną i często biore wszystko ZA BARDZO do siebie, jednakże... No ciężko mi... Zastanawiałam się czy nie napisać mu SMS tłumacząc, że moje milczenie nie jest spowodowane brakiem chęci by między nami było dobrze, a raczej potrzeby odpoczynku. Och zaczynam się gubić... Normalnie źle się czuje z tym... Nie że jest mi go żal itp. Tylko po prostu TE WYWODY, które gdyby przyjrzeć się bliżej mogą byc słuszne (sama bym może takie słowa mu napisała).

Monia, i o to mu chodziło - sprowokować CIę do myślenia o nim, o tym, co miał na myśli, a co jeśli ..., a może ...
Nie zrozumiałaś, że wytrąciłaś go z równowagi milczeniem, bo poczuł, że traci kontrolę na dsytuacją i nad Tobą? A może dobrze by mu zrobiło, gdyby to teraz on się pozastanawiał, co masz na myśli milcząc?

nie znasz facetów..:)..i ich "krótkiej" pamięci.
Tarantella dobrze napisała..."stracił kontrolę"

Można też skrobnąć coś w tm stylu, że podejmowanie zbyt pochopnych wniosków może go rozczarować, bo skąd wie czemu akurat się nie odezwałaś. Jak ten natręt, myśli, że siedzisz wpatrzona w ekran komórki i patrzysz czy nic nie przyszło, bo nie masz nic lepszego do roboty. Kiedyś pewien pan w punkcie ksero obdarował mnie zasadami ludzi szczęśliwych, w jednym punkcie było, że nasz (Twój) telefon komórkowy ma służyć nam, nie komuś. A więc nie musimy się szczypać, kiedy akurat siedzimy w toalecie, jesteśmy u znajomych, na dyskotece, czy w krzakach. Co to to obchodzi? Czy to aby nie namiastka inwigilacj?
(Moja matka kiedyś miała pretensje, że jej nie odpisałam, że nie mam szacunku. Wyśmiałam ją. Ona chce wszystkimi manipulować i podporządkować ich swoim rządom, ale niestety. Tylko śmiech usłyszała. Zresztą nawet od niej nie odbieram, bo jest taka męcząca. Ostatnio się dowiedziałam, że nie mogę mieć, ani psa, ani kota, bo ona ma psa od 20 lat i to jest mój pies, a ona jedzie na wczasy i ona.. Chciałaby żeby całe swoje życie jej podporządkować, bo ona... bla, bla, bla.) Ona jedzie i już.)

Można zastosować ich podejście i jakby nigdy nic, po czasie odezwać się, w ich stylu. "Przepraszam, spałam"

witajcie..ja już od godzinki na necie:)
Betinko..wytłumacz mi prosze co to takiego ten SKS.? ciemna masa jestem..a już wczesniej uzyłas tego skrotu w ktoryms Twoim poście..

hej
...ale tekstu...nie nadążam za Wami
hmmm... schudłam 30 kg na diecie białkowej, ale przez stres znowu kompulsywnie jem...dobra nowina, że już mi przechodzi i nie wróciłam do starej wagi...jak stanę na nogi finansowo kontynuacja diety
Dobrego dziewczyny w nowym dniu

Noooo, tak to i ja potafię
Sęk w tym, że takie obolałe stopy uniemożliwiają noszenie z szpilek z należytym wdziękiem, ze zwiewnością. Znam kobiety, które w szpilkach mogłyby spać i nie robiłoby im różnicy. Mam pokupowanych kilka naprawdę fajnych par szpilet (zwłaszcza ostatnio mi się rzuciło), ale tym nie mniej, jak mam do wyboru, butki na lekkim koturnie albo szpilorę, to wybieram te pierwsze. Jeden plus - szpilki są zawsze jak nowe

Pięknie, pięknie. Ja "tylko" 20 kg i nie na białkowej tylko psychofagowej ale efekt też się utrzymuje
A dlaczego musisz stanąć na nogi finansowo, żeby kontynuować dietę? Ona jest taka wymagająca finansowo?

Cześć dziewczynki!!!!!!!!!!!!!!!!

Moniu, napisz mu tak:

Cześć, odzywam się, no to jesteśmy kwita:-)
Dzieki za smsy, do następnego odezwania.

he he, to działa, zobaczysz!!!!!!!!!!

Betinka taaa...  jak wyjechał spokój nastał, odprężający luuuzik skądś to znam
Tarantella nie to, że aż taka droga, ale akurat w tym momencie liczę kazdą złotówkę...dwa miesiące jeszcze i polecę z koksem
Każdy ma swoją dietę co na niego działa u mnie psychofagowa odpada, bo czuć coś do niego przestałam już dawno, więc jedynie sam stres okołorozwodowy, a to ciut mało na takie efekty
Moniś tak szczerze u mnie niespecjalnie z tym humorem, ale działam w tym kierunku, więc liczę na efekty Również miłego

Betinka..przepraszam, ale czy chcesz dostac w ten swój młody zadek za takie gadanie?:)..Jestem od Ciebie niewiele młodsza więc prosze mi tu bez takich:)

A ja wyobraźcie sobie nie mam ani jednej pary szpilek, bo nie lubię wysokich obcasów i bym się w nich przewracała, oprócz tego mam płaskostopie:-( ale zgadzam się z Wami w szpilkach noga wygląda zajefajnie!!!!!, uwielbiam ładne japonki i mam ich dużo, co do diety, to niestety mam odwrotnie, wcinam na potęgę słodycze, niestety "gdy widzę słodycze to kwiczę", nawet ostatnio postanowiłam przejść na dietę białkową i rano zjadłam jogurt, na drugie sniadanko jajko na miekko, na obiad kurczaka gotowanego i myślę "o dobrze mi idzie", a tu wieczorem nie wytrzymałam i oprócz kabanosów, które uwielbiam, opchnęłam i ciasteczka, no i efekt wczesniejszy diabli wzieli, w sumie w tym roku przytyłam 6kg:-(

Często też tak miałam, że przez cały dzień trzymała się z daleka o zgubnych produktów, a wieczorkiem wszystkie starania brały w łeb. Dlatego też teraz staram się mniej jeść, ale wszystko, to co lubię i na co mam ochotę. Odmawianie sobie smakołyków, które lubimy prowadzi do tego, że jeszcze bardziej ich pragniemy. Stąd też te łamania ścisłych zasad diety.
Tak chyba bywa, że jak się czegoś na zakazuje albo nakazuje odmawiać wtedy włącza się jakiś przycisk i przekornie robimy to czego podświadomie, wiem że nie wolno.

Maxi,
a co tam u ciebie? pomijając dietę, ciasteczka i szpilki...

podobają mi się te słowa! Być może moja metamorfoza to pokaże:)

Maxi a te ciastka są do kupienia bądź do zrobienia?

Jeśli chodzi o diety i jedzienie-dziękuję R,gdyby nie nerwy jakie od niego otrzymałam nie schudlabym-plus dla niego
ale szczerze jestem osoba,która nie musi dużo jeść-późne śniadanie i późny obiad i to wszystko. Smakołyki-nie odmawiam ich sobie-gdyż zazwyczaj raz na jakiś czas mam ochotę na ciastko,kawałek czekolady itp... Ale postanowiłam od jutra ćwiczyć-zobaczymy ile wytrzymam

Betinko, raz lepiej, raz gorzej, jak u każdej, górki i dolinki

W tej chwili po etapie gorącego smsowania z obu stron, jak odezwałam się i złozyłam mu zyczenia imieninowe i urodzinowe, etap olewania z obu stron, nie piszę i nie dzwonię i on też nie, bo zawsze czekał na mój pierwszy krok, którego nie bedzie.
Zrozumiałam że był mistrzem manipulacji i olewania, gdzie po jakimś czasie odzywałam sie, bo to ja nie wytrzymywałam i chciałam się dowiedzieć co u niego i wtedy ok on też się odzywał, odpisywał. Cięzko mi czasem, bo to cholernie przykre jest, wracajac do wspomnień i wiedząc że tyle mu poświęciłam i pomogłam a tu na koniec g...no, muszę się tego trzymać.       Betinko ja już tyle razy przerywałam ten kontakt, że nie zliczę ale coś mnie zawsze pchało i nie dawało mi spokoju. Wiem że jeśli jednej osobie zależy na kontakcie bo czuje jeszcze jakiś sentyment, a druga na to leje albo prowadzi taką grę, to nic z tego nie będzie. Chciałam przyjaźni mimo że mnie skrzywdził i kłamał przez parę lat, nie dostałam jej, potem myslałam że może serdeczne koleżeństwo, też mnie olał, to teraz nie chcę już nic. Jestem taką osobą ze nie chcę mieć wrogów, raczej optymistycznie jestem do wszystkich nastawiona, jednak w nim zawsze było tyle złości na świat i ludzi, na to że inni go skrzywdzili, że wredna była zona, podstepni pracodawcy, chłodna matka, brak kontaktu z synem, brak pracy, brak pieniędzy, ogólny dół, nie chce mu się żyć i ja chciałam mu w tym pomóc, zal mi go było i w sumie kupiłam ten kit, który mi wcisnął na początku i byłam zawsze przy nim, wyciągając go z wielu dołów i depresji i dołując tym samą siebie. Nie wyszło bo nie mogło wyjść. Niestety to patologiczny kłamca, wielokrotnie kiedyś i teraz tez zetknęłam się z różnymi wersjami jego opowieści, a ja pamięć mam dobrą. Powiem Ci że żal mi tych ponad 5 lat, żal bo gdybym wcześniej to zerwała byłabym już na innym etapie swojego zycia. A tak? no cóż, zyję jakoś, raz weselej raz smutniej, tak musiało być, trawa rośnie sama...

Moniu, ciasteczka są do kupienia w sklepie za 3,85, ale czy w każdym? tego nie wiem

Wiem Betinko, wiem, to pokrzepiające słowa dla mnie, widać od czasu do czasu odzywa się jeszcze moja choroba, moje uzależnienie, własnie kkkzb i myslę ze tego nie da się całkowicie wyleczyć, tylko zaleczyć, bo demony przeszłości odzywają się w nas...

Kuźwa rozkleiłam się... Czytając Twoje słowa Maxi poczułam się jakbym to była ja-ta co zabiega o kontakt,ta która skacze wokół faceta bo on taki biedny,trza mu pomoc,a ja jako kobieta mam dobre serce i jestem wyrozumiała... Wiecie w czerwcu,po mojej próbie R starał się być miły itp,gdy kiedyś mu wspomniałam o tym usłyszałam,że nie zawsze może być tak dobrze i on na to wpływu nie ma. Jak głupia i zapatrzona w niego jak w obrazek uznałam że mówi prawdę-a teraz... Przecież on miał wpływ na swój stosunek do mnie-tylko mu się już najwyraźniej nie chciało... Czy my się im już naprawdę nudzimy czy jak,żeby każdy przejaw zainteresowania i kontaktu z naszej strony był uznawany jako nadużycie wolności? Sama nie wiem... Smutno mi

Ciepła, bliskości nigdy nie przestanie się pragnąć.
Myślę, że to można osiągnąć. Czy można jeszcze kiedyś pokochać? To już trudniejsze pytanie, przynajmniej dla mnie. Chcę być szczęśliwa, ale czy będę w tym swoim szczęściu umiała kochać? Na dzień dzisiejszy nie wiem, nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Nie zamykam jednak drzwi, zostawiając je lekko uchylone...a może...kiedyś...
A może w ogóle nie umiem kochać? może nie nauczono mnie tego?

Moniu nie smuć się, nie warto. Zobacz taki piękny dzień. Zmieniasz swój wizerunek. Idzie ku lepszemu.

A tak odbiegając od tematu: osoba uzależniona od alkoholu to alkoholik, narkotyków to narkoman itd.  a jak nazwać osobę uzależnioną od komputera? jak nazwać osobę uzależnioną od psychofaga(kkzb to inna para kaloszy)?

Kolega mówi do kolega:
- Wiesz moja żona chyba nie żyje.
- Jak to?
- Seks to nawet jest, ale prania przybywa.

Było i nie ma prawa wrócić.

Kalinko, Kalinko,
wyrzuć z siebie, co Cię trapi i nie dziękuj za poświęcony czas, bo to nieładnie.

No już zbierz się w sobie....i do dzieła...

Wczoraj wieczorem napisał mi sms: "Hej ..... (tu słowo jak pieszczotliwie się do mnie zwracał) jak Ci mija weekend ?. Mam nadzieję, że u Ciebie wszystko wporzadku. Pozdrawiam."

W pierwszym odruchu chciałam napisać: "Czemu piszesz, uszanuj to o co Cię prosiłam". Potem stwierdziłam, że najlepiej to olać i nie pisać nic. Po jakiejś godzinie wystukałam: "Nie pisz więcej. Powodzenia"

Przez ten kontakt straciłam ochotę na wyjście z koleżanką z którą byłam umówiona na wieczorne wyjście i pogaduchy. Odwołałam ostatecznie (to odnośnie tego nieunikania kontaktu z innymi o którym pisała Tarantella). Przez ten kontakt trudniej utrzymać mi się na powierzchni, gdy on tak o sobie przypomina.
Dam radę, obiecałam to sobie. Na 99,9% jestem pewna, że już nie "zawrócę". Będę działać dojrzale i konsekwentnie.

Najbardziej w Twojej wypowiedzi podoba mi się użycie czasu przeszłego.
Teraz Maxi mówi:
- kocham siebie;
- lubię siebie;
- szanuję siebie;
- nie ma dziury emocjonalnej;
- nie jestem samotna;
- ............................
- ................................

Staranie się aby być naj, naj, naj dla niego nie ma żadnego sensu. Większość facetów wykorzysta to dla siebie. Mamy być naj, naj, naj dla siebie, a jeśli przy okazji coś im skapnie, to niech się cieszą.

Lasera to chyba nie mam w mózgu. A jeśli tak i pozwala on mi wyciągać właściwe wnioski z obserwacji, z czytania to niech nawet mam laser. Moje dzieci mówią czasami, że widzę dalej niż powinnam i wyczuwam jakoś instynktownie niektóre sytuacje. Dlatego też teraz już nawet nie próbują mnie okłamywać.

Te chwile totalnej rozwałki po "kontakcie" będą co raz krótsze. Trzeba się tylko na nie uodpornić, Kalinka. Najważniejsze to nie strzelać sobie w kolano samodzielnie wchodząc w kontakt z własnej inicjatywy (a korci, cholera, korci!). Ja jakoś tak zdałam sobie sprawę z tego, że ... on nie istnieje i te telefony, smsy, kwiaty przysyłane POcztą Kwiatową, przychodzą z zaświatów. Koniec. Tamten facet, którego kochałam nieżyje, nie istnieje, nigdy nie istniał. On by mi tego wszystkiego nie zrobił - nie byłby w stanie mnie perfidnie okłamywać, zdradzać, manipulować mną. Ten facet próbujący się ze mną skontaktować to jakiś obcy gość, o którym nic nie wiem ale wziąwszy pod uwagę to, co potrafi robić - nie chcę już nic o nim wiedzieć ani go słuchać, fakty są fakty.