Kochamy za bardzo Grupa wsparcia II - Netkobiety.pl

Kochana, a dlaczego Ty cały czas utwierdzasz siebie, że to nałóg. Dlaczego, cały czas widzisz siebie tylko z nim. Nie patrz na niego, na to, co przedstawia jako osoba lecz na to kim jest i czym nie jest w środku.
Rozumiem Twoje pragnienia, ale otwórz się na świat, na życie. Są inni faceci. Zdarzają się też normalni.

No aż taka skromna to nie jestem. Mam jeszcze troszkę tych talentów, ale nie wszystkich możliwych na tym świecie i to mnie boli....hahaha
Dobry duszek ok, ale nie oszukujmy się ideałów nie ma.

wlasnie !!! katia trafilas w sedno, gdzies w moim mozgu siedzi to ,ze jestesmy sobie przeznaczeni, ja chcialam z nim zerwac juz na poczaatku i to mial byc taki pozegnalny seks, a zaszlam w ciaze z guma i pigulka, i wszyscy mi wmawiali ze bog tak chcial, zebysmy byli razem

Byli za nudni? Czy Ty ich takimi widziałaś a raczej chciałaś widzieć , bo patrzyłaś i cały czas patrzysz przez pryzmat ex? Czy zaraz musisz się zakochiwać? Nie mamy już niestety, po naście lat, gdzie wystarczyło spojrzenie, muśnięcie ręki i już motylki i już kocham.

Tak rzeczywiście u Ciebie to totalny nałóg. Z tego, co napisałaś dla mnie wynika, że nie chcesz wymienić ex na inny model i tyle. Nie, nie możesz, nie chcesz, nie chcesz, nie chcesz...

Wszyscy Wam wmawiali? że Bóg tak chciał? żebyście byli razem? i co Ty bez zastrzeżeń uwierzyłaś? i nadal w to wierzysz? chciałaś zerwać, więc miałaś wątpliwości i co zniknęły? bo zaszłaś w ciążę? O, nie Kochana, wiem jestem w tym momencie brutalna, ale nie wierzę. Zrób ćwiczenie z lusterkiem. Powiedz to wszystko do siebie samej i przekonaj się, czy wierzysz w to co inni wmawiali?

a ja ją troszkę rozumiem..Pewnie chodzi o to, że niczym jakoś nie imponowali, byli zbyt przecietni, nijacy. Takiego za x lat widzi sie marudzącego przed tv, w kapciach..itd.

Teraz pewnie nie zadzwoni. Zrobi to, gdy będzie chciał czegoś od Ciebie. Ciekawe czy w ogóle pamięta, że prosiłaś go o pomoc.
Że jest to niejako poza Tobą wierzę. Wypierasz to ze swojej świadomości. Na zasadzie nie chcę, ale muszę.

jak ładnie to ujełaś...czegoś:). Fakt masz racje..Tak może być..faceci dziwnym trafem wracają do mnie jak bumerangi za każdym razem. Tylko jeśli ja wyjdę z tego psychicznie to juz nie wracam.
Może nie pamietać..teraz tak sobie myśle, że to ogólnie jakiś rozlazły typ..telefon w wodzie utopi, albo mu ukradną, albo mu benzyny zabraknie 30m do stacji.

acha..on ma dzisiaj urodziny..ale nawet do glowy mi nie przyjdzie wyslac smsa z zyczeniami.

Myway a więc teraz czas dla siebie choć będziesz tęsknić za pociecha wykorzystaj ten czas dla siebie-fryzjer może kosmetyczka? Jestem z Tobą... A Twoja postawa jak najbardziej udana-po co miałabys rzucać w niego epitetami-szkoda czasu,on połowę jak nie większość by nie zrozumiał (heh żarty się mnie trzymają) masz rację oni czekają tylko aż się potknięmy i upadniemy jak długie,po to aby jeszcze mocniej nas w ziemię zdeptac!!

Nania też gdzieś słyszałam że obojętność jest lepsza niż jakąkolwiek reakcja jestem z Tobą w ten nasz gorszy dzień

dobra przyznam się-wymknełam się z domu do autka-sprawdziłam jakie płyty czyta (mp3 w cd) trzeba coś nagrać   do tego kilka fotek zrobiłam by wysłać Kati mailem bo prosiła (kochana dziś wieczorem wyśle) humor w ocenie "2-" w skali 1-5... Ale już niedługo koniec dnia!!

u mnie jest tak, ze ja jestem swiadoma , ze moje mysli sa chore, co nie oznacza ,ze ich nie ma .tak probuje od kilku lat przeprogramowac moj mozg, samoobserwacja, afirmacjami, technikami medytacyjnymi, klinami, itd... a te mysli i tak wciaz sa, nie  ma fizycznych reakcji, na pieprzenie mojej glowy, mozna to sobie wyobrazic...

od 4 lat niepijacy alkoholik, ktory dzien w dzien ma obraz wodki we lbie!!!

uwierz mi, że nie mam na to najmniejszej ochoty..Jeżeli robi to wszystko celowo jakoś, żeby mnie od siebie odsunąć (wiesz..takie wyjście "po angielsku") to potraktuje ten sms jak uciążliwą muche która lata koło głowy. Miałam urodziny tydzień temu - zero życzeń z jego strony.
Ale jeśli coś rzeczywiście się stało to będzie mi potem "łyso".

ja myśle, że jej to przejdzie. Mnie zajeło to kiedyś maksymalnie długo - 8 lat. Historia z dawnych lat, facet tak mocno utkwił mi w głowie, że NIKT przez te lata nie mógł mu "dorównać". Fakt, że nie miałam w ogóle kontaktu ale to nawet gorzej, bo w myślach go idealizowałam i tylko to co fajne wspominałam.
Przeszło jak ręka odjął. W tej chwili męzczyźni w JEGO typie nawet w ogole mnie nie pociągają ani nie interesują. Coś się zmieniło po prostu we mnie..Nie jesteśmy takie same przez całe życie.

W ogóle Ci się nie dziwię, że jesteś mega happy w kwestii auta. Z mojego pierwszego "maluszka" też tak się cieszyłam.
W kwestii muzyki na trasę, chyba nie będę dobrym doradcą. W aucie słucham radia.
Ostrzeżenie słuszne i wymowne. Kto będzie Moni przesyłał listę piosenek, niech ściśle tego przestrzega.
Nie będę oryginalna, ale lubię "Konika na biegunach", no, co, nie wolno...?hahaha

A w takim razie świnia!!!t ylko z ogonkiem z przodu....

W sumie to niepokój, o kogoś kogo się zna i to też jest zrozumiałe. Masz ludzkie podejście.

Więc tym bardziej cieszy i raduje. A jeszcze jaką swobodę umożliwia. No, utrzymanie też kosztuje, ale coś za coś.

ale oszczędza czas:)..a czas to pieniądz:). Zresztą pewne radości trzeba sobie w życiu sprawiać, bo jest ono zbyt krótkie..nawet jeśli te radości ciutke kosztują:)
Betinko..moje pierwsze autko to też był maluszek:)...dawne czasy:)

betinko ,musisz koniecznie nawizac jakies kontakty socjalne tam gdzie jestes , nawet z sasiadami, ktorzy sa daleko, mimo wszystko to nie koniec swiata, to tak w ramach troszczenia sie o siebie i milosci wlasnej, mi sie to udalo, choc robilam na sile wbrew sobie, mam tu teraz kilka oddanch przyjaciolek

Kochana troszkę się pogubiłam... możesz przybliżyć temat...?

Spoko, tak myślałam, że to było do Katii.

Nania, a ty przepisy czytasz? Czy już coś tam pichcisz?

objawy zdrowienia
Przestajemy trzymać się kurczowo własnych przekonań i nabieramy zaufania do Siły Wyższej
Stopniowo odchodzi od nas przymus kierowania i kontrolowania, a zaoszczędzoną w ten sposób energię możemy wykorzystać do dalszego zdrowienia
Każdego    dnia, w każdym momencie, mimo bólu, żalu i rozterek, rezygnujemy z chwilowej ulgi, jaką możemy uzyskać pogrążając się w chorobie
Staramy    się unikać ludzi, miejsc i sytuacji zagrażających naszemu zdrowieniu
Zaczynamy    dawać sobie prawo do przeżywania trudnych dla nas uczuć: żalu, smutku, rozpaczy, cierpienia, bólu, zazdrości, wstydu, gniewu
Uczymy się przebywać samemu, w samotności
Zaczynamy zauważać i zaspokajać swoje autentyczne potrzeby życiowe
W sprawach, które nas przerastają zwracamy się o pomoc do ludzi i do Boga
Przestajemy znieczulać ból opuszczenia, zranienia, krzywdy, pozwalamy sobie na przeżywanie pustki
Godzimy się ze swoją niedoskonałością, z tym, że jesteśmy omylni i robimy błędy
Jesteśmy szczerzy, nie musimy już nosić tajemnic, przyznajemy się do wpadek i potknięć
Uwalniamy się od zachowań seksualnych i związku z drugą osobą jako warunku naszego istnienia

Czy próbowałeś kiedykolwiek kontrolować uprawianie seksu bądź częstotliwość spotkań z drugą osobą?
Czy nie potrafisz zaprzestać widywania określonej osoby lub osób, nawet jeśli wiesz,
że te spotkania są dla Ciebie destrukcyjne?
Czy nie chcesz, aby ktokolwiek dowiedział się o Twojej  uczuciowej aktywności?
Czy dostajesz "haju" od miłosnych uniesień?
Czy określasz sobie zasady postępowania dotyczące Twoich  uczuciowych zachowań
lub składasz obietnice, których następnie nie potrafisz dotrzymać?
Czy wierzysz związek uczuciowy odmieni Twoje życie na lepsze?
Czy łatwo wpadasz w miłosną obsesję na czyimś punkcie?
Czy odczuwasz rozpacz lub niepokój kiedy jesteś z dala od swojego kochanka ?
Czy bywasz owładnięty obsesyjną potrzebą kochanka lub znalezienia życiowego partnera?
Czy podejrzewasz, że istnieje w Tobie wzór powtarzania podobnych związków?
Czy czujesz, że jedyną (lub główną) wartością w związkach jest Twoja zdolność emocjonalnego
zaspokajania partnera?
Czy masz poczucie "że umierasz", jeżeli nie jesteś z Twoim  uczuciowym partnerem?
Czy trwasz (lub trwałeś) w związku, którego nie jesteś (lub nie byłeś) w stanie porzucić?
Czy naraziłeś kiedyś swoją równowagę finansową lub pozycję społeczną wskutek pogoni za kochankiem ?
Czy przypuszczasz, że problemy w Twoim "życiu miłosnym" wynikają z trwania w związku z niewłaściwą osobą?
Czy sądzisz, że życie bez związków miłosnych nie miałoby sensu?
Czy zdarza Ci się stwierdzić, że flirtujesz z kimś lub seksualizujesz kogoś nawet jeśli nie miałeś takiego zamiaru?
Czy Twoje seksualne lub miłosne zachowania naruszają Twoją reputację?
Czy angażujesz się w  uczuciowe związki, by uciec przed życiowymi problemami lub, żeby sobie z nimi poradzić?
Czy potrzebujesz  uczucia zakochania, by poczuć się "jak prawdziwy mężczyzna"/ "prawdziwa kobieta"?
Czy masz wrażenie, że Twoje  emocjonalne podboje sprawiają, że kręcisz się w kółko?
Czy z powodu myśli i uczuć, jakie masz w związku z drugą osobą , nie potrafisz skupić się na sprawach
z innych dziedzin życia?
Czy zadręczasz się myślami na temat jednej, szczególnej osoby  mimo
że te myśli przynoszą Ci cierpienie i ogólny dyskomfort?
Czy kiedykolwiek pragnąłeś, aby choć na pewien czas zaprzestać swoich  emocjonalnych zachowań?
Czy stwierdzasz, że ból w twoim życiu narasta bez względu na to co robisz ?
Czy czujesz się jakbyś nie posiadał godności i integralności?
Czy odnosisz wrażenie, że Twoja aktywność  uczuciowa wpływa negatywnie na Twoje życie duchowe?
Czy czujesz, że przestałeś kierować swoim życiem i masz coraz mniejszy wpływ na to, co się wydarzy w związku
z Twoimi  uczuciowymi zachowaniami?
Czy przychodzi Ci na myśl, że gdyby nie Twój pościg za  uczuciami, osiągnąłbyś w życiu o wiele więcej?

no wlasnie betinko, mam objawy zdrowienia ale z nawrotami!!!

chcialm wam uzmyslowic co oznacza dla mnie nalog!!! moze tkwie w nim o wiele silniej niz przedtem myslalam, na powyzsze pytania odpowiedzialam w 100 procentach tak!!!

Nie wiem czy ta walka nie jest ponad moje sily,ale sie nie poddam never ever, nawet jakby miala zrobic transplantacje czachy

Duszyczko, stwierdziłaś, że objawy uzależnienia masz wszystkiego, a moje pytanie, dotyczyło konkretnej liczby objawów zdrowienia, bo to jest istotne.
Ok, odpowiedziałaś w 100% tak i co z tego? Według mnie diagnozę postawiłaś, w sumie znasz ją od dawna. Leczenie odwykowe czas zacząć. Rzeczywiście tkwisz w tym głębiej niż Ci się wydawało. Chyba ta dzisiejsze konfrontacja znowu Ci namieszała, oj namieszała.

Bardzo, bardzo chcesz podjąć tę walkę o siebie, ale chyba boisz się co będzie potem. Czuję się źle, bo nie wiem, jak Ci pomóc. W sumie najlepsze byłoby całkowite odcięcie od ex, ale jak wiemy jest to niemożliwe ze względu na synka i prawo, więc, co pozostaje...?
Znajomość z innym facetem  byłaby też jakimś rozwiązaniem, ale to Twoje nastawienie...?
Dziewczyny, pomóżmy Myway!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Chyba staję się bezsilna, ręce i gacie opadają...

Wiem, myśl genialna nadmorski urlop z syrenkami stanie się pierwszą witaminką!!!

Przestajemy trzymać się kurczowo własnych przekonań i nabieramy zaufania do Siły Wyższej

to  mam , sila wyzsza mam WAS!!!

Stopniowo odchodzi od nas przymus kierowania i kontrolowania, a zaoszczędzoną w ten sposób energię możemy wykorzystać do dalszego zdrowienia

to nie mam, przymus mam ale nie kontroluje, to moze mam?

Każdego    dnia, w każdym momencie, mimo bólu, żalu i rozterek, rezygnujemy z chwilowej ulgi, jaką możemy uzyskać pogrążając się w chorobie

staram sie to walka z moim mozgiem  ,nieustajaca, w dzien i w nocy

Staramy    się unikać ludzi, miejsc i sytuacji zagrażających naszemu zdrowieniu

staram sie , ale jak widac wyzej!!!

Zaczynamy    dawać sobie prawo do przeżywania trudnych dla nas uczuć: żalu, smutku, rozpaczy, cierpienia, bólu, zazdrości, wstydu, gniewu

to mam

Uczymy się przebywać samemu, w samotności

to mam na 100 procent

Zaczynamy zauważać i zaspokajać swoje autentyczne potrzeby życiowe

ciezko idzie
W sprawach, które nas przerastają zwracamy się o pomoc do ludzi i do Boga

probuje
Przestajemy znieczulać ból opuszczenia, zranienia, krzywdy, pozwalamy sobie na przeżywanie pustki

mam to np.teraz
Godzimy się ze swoją niedoskonałością, z tym, że jesteśmy omylni i robimy błędy
to mam
Jesteśmy szczerzy, nie musimy już nosić tajemnic, przyznajemy się do wpadek i potknięć

mam
Uwalniamy się od zachowań seksualnych i związku z drugą osobą jako warunku naszego istnienia

no wlasnie, uwalniam sie???

Tak się zdenerwowałam, ze skasowałam cały post, ale nic napiszę jeszcze raz

Ułomna? Bo co? Bo ktoś tak wpłynął na Twoje myślenie, na Twoje poglądy, że straciłaś w tym sama siebie? Bo straciłaś wiarę w siebie? Bo ktoś tak wpłynął do Twoje poczucie własnej wartości, że teraz nie wiesz kim jesteś?
Wstyd to kraść -już kiedyś to pisałam. Wstydem nie jest uświadomienie sobie choroby duszy. Wstydem jest nic z tym nie robić. Tobie jakoś trudno to wychodzi, ale bardzo, bardzo chcesz, więc dasz radę. Teraz widzę, że nie będzie to droga ani prosta ani krótka. Masz wsparcie w forum, pisałaś, że masz koleżankę, jeśli będziesz miała taką potrzebę pisz do mnie na priv - wywalaj wszystkie wątpliwości i rozterki.

Może elementem leczenia będziesz też nadmorski pobyt.........?

Moja Droga, sama stwierdzasz, ze jesteś ekspertem, więc zacznij działać. Nie tkwij w jednym, martwym punkcie. Zobacz, do czego do zmierzasz, do własnej destrukcji, do samounicestwienia. Gdzie w tym wszystkim jesteś Ty? A myślisz o synku? Mam wrażenie, że napędzasz się taką właśnie rozdwojoną jaźnią, z dwiema duszami w jednym ciele. Cały czas powtarzasz nałóg, ok zwał, jak zwał, ale może pomyśl, nie nałóg, a problem. Każdy ma prawo być zmęczony, wręcz wykończony, załamany, ale czy warto? Życie jest tak krótkie.
Walka o siebie nie jest ani łatwa ani krótka. Moja trwała 6 lat i w sumie trwa nadal. Doszłam do takiego etapu, że czasami boję się sama siebie, ale z drugiej strony dobrze mi z tym, a to chyba ważne.

Dasz radę. Musisz. Masz dla kogo. Nie łam się. Wiem, w tej chwili dla Ciebie to tylko słowa, ale tak myślę, wiem, że tak będzie, bo bardzo chcesz. Nie będzie łatwo, to na pewno.Nie, pozwól abyś tę walkę przegrała, zrób to jeśli nie dla siebie, to dla Twojego Kochanego Małego Chłopczyka.

Buziaki i uściski

myway...owszem masz objawy zdrowienia, bo nie afirmujesz już tak do końca swojego "obiektu". Tylko..ja Cię chcę widzieć taką samą jak dziś też jutro i pojutrze. Wiesz jakie to są chwiejne stany...raz jest tak, minie dzień i jest siak.
Przede wszystkim ciągle Twoje myśli krążą wokół słowa: nałóg, nałóg, nałóg. Czy jesteś w stanie się odprężyć i chociaż trochę uspokoic myśli? Dziś miałaś taki trochę pokręcony dzień..ale może jutro? Bo dziś odbieram Cię jako lekko poddenerwowaną, taką z lekka na adrenalinie. Mam rację?

katiu , nie jestem poddenerwowana ale oslabiona... tez bym chciala zeby nie bylo hustawek!!! w sumie nie sa to takie stany sinusoidalne, tzn, zmniejsza sie intensywnosc... nie bede uzywala tego slowa, bo sie w to wkrece masz w tym duzo racji, dziekuje ci za to, podejde do tego jako do wyzwania;)

SORRY!!! dziewczyny jak was zameczam, napiszcie co u was??? koniec na ten temat;)

wlasnie sobie probuje ulozyc beciu jakis fajny plan, na nasz pobyt, co by bylo odjazdowo i zakupilam nam wszystkim zeszyciki do pisania afirmacji... obowiazkowo rano i wieczorem, afirmacje tez mam:) Kochanie ja tu nawal zrobilam o sobie , a wiem jak tobie musi byc ciezko z tym tam Panem pod tym samym dachem... ojojoj nie rozowo!!! mam nadzieje ze jemu juz nie pierzesz??? niech sobi zamowi pranie przez tv

no przestań myway..pisz po prostu.

przepraszam Cię myway...bo wygląda na to, że Cię jakoś "zjechałam" (teraz to do mnie dotarło)..Taka mądrala jestem bo sama "koncentruje" się na bólu szyi i na gg ze Skandynawem...na watku oczywiście też.
Jeszcze raz przepraszam..kochana...