Kochać swój toksyczny związek

Masz racje we wszystkim co piszesz. Glupia jestem i nie wiem na co czekam. Trudno jest podjać tak życiową decyzję. Najbardziej boję sie tego cierpienia które nadejdzie po odejściu. Dwa miesiące nieskazitelnie czystej depresji. I jeśli nie bede wystarczająco silna, to jak kretynka wrócę do Niego... Najbardziej boje sie tej "samotności"... Bo przeciez przez ostatnie trzy lata, miałam mezczyzne który mnie przytulał, a teraz nagle mam zostać z tym sama ? Nikt mi go nie zastąpi. Więc najpierw muszę zrzucić z siebie wrazliwosc i ubrac się w skorupe siły i niezależności.
Smutne...

I naprawde czasem myslę, ze to wszystko równiez moja wina...przecież łzy nie klamią... on tez się moze meczyc, ze mna... moze ja tez jestem toksyczna ???

No 3 lata to trochę jest, ale moim zdaniem marnujesz z nim czas.
W sumie mam koleżankę, która jest w toksycznym związku, też od 3 lat, tylko , że my tak dużo nie gadamy,. więcej ona opowiada takiej mojej przyjaciółce, bo one też się przyjaźnią.
Związek porażka, jej facet jest niedojrzały i podobnie zachowuje się jak Twój. Zero szacunku do niej i jeszcze za innymi się ogląda, widać, że ma kompleksy i chce się tym dowartościować.
Ona chce z nim skończyć, lecz ciągle jak i Ty szuka winy w sobie ... Teraz idzie do psychiatry..
Gdzie Ty kobieto widzisz swoją winę ?
Tacy ludzie jak on potrafią płakać , by wzbudzić poczucie winy i jak widac świetnie się mu udaje, ale to nie znaczy, że on się zmieni... Nie licz na to.

Merry mam nadzieję,że swoje postanowienie zmienisz w czyn... I że długo to nie potrwa... Serio,nie ma czego czekać do momentu kolejnej kłótni... Im szybciej zakończysz to,tym szybciej będziesz miała dla czas siebie-odpocząć,naładować akumulatory,aby psychicznie przygotować się na studia,a do tematu związku podchodzić mniej emocjonalnie...
3mam kciuki

Hihi monia i nici - jesteście kochane naprawde dodajecie mi sił...
a nawet jakbym miała czekać do nastepnej kłótni, to jest to kwestia kilku dni... bo tak czesto sie klocimy...

bedę informowala na bieżąco co sie dzieje

No wiesz Merry, dużo kobiet wchodzi w toksyczne związki i to nie raz, często nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Mój poprzedni związek w sumie był taki, obecny jak na szczęście jest inny (odpukać).
Tylko, że z byłym nie było tak "ostro" jak u Ciebie , jak mogę się podzielić. Po prostu wieczne kłótnie, jego oglądanie się za innymi... Inaczej niż u Ciebie, bo nigdy nie wyzwał mnie, nigdy nie podniósł głosu i nie uderzył, mimo że ja też nie byłam święta i potrafiłam to ja się na niego wydrzeć
Mimo wszystko, flirtował z jakimiś panienkami, to jemu chyba podwyższało samoocenę i to często chyba nie były niewinne flirty, lecz ja przymykałam oko. W końcu zostawił mnie dla innej, twierdząc, że z nią będzie mu lepiej. Wtedy byłam załamana, ale zrozumiałam, że nie był dla mnie. Było cięzko, ale dałam radę, mimo iż jestem mega wrażliwa duszyczka i nie wiedziałam jak sobie poradzić.

Jednak już wiedziałam jakiego typu facetów unikać

Ty też , jak zerwiesz z nim, to będziesz bogatsza o te doświadczenie i dobrze, że analizujesz to wszystko. Miałaś nieudane związki, widzisz to, możesz uniknąć tego w kolejnym związku.
Teraz wiem, że najważniejsze to 'kochać siebie', zdrowy egoizm. Nie wolno pozwolić dać soba pomiatać, traktować się jak szmatę, bo jak widać faceci to wykorzystują, tak samo jak i wiele kobiet wykorzystuje naiwnych facetów. Bez względu na płeć często popełniamy podobne błędy.
Kiedyś tez myślałam, że jak będę jak najlepsza, to facet będzie chciał mi nieba przychylić.. ale teraz wiem, że to nie na tym polega i grunt to szacunek do samej siebie, pokazanie facetowi, że jednak ma się poza nim życie i wtedy nasza atrakcyjność w jego oczach wzrasta i mamy dużo większe szanse na udany związek

Merry, rozumiem, że po takim sms-ie od razu cięzko odejść. Z bylym też miałam wiele czułych słówek, ale można było tym podetrzeć się w WC, bo nie szły za tym czyny. A słowa to za mało. Wtedy byłam naiwna i myślałam, że skoro pisze, że mnie kocha, ubóstwia , to na pewno tak jest, teraz wiem, że to bajka i cenię bardziej czyny. No bo w sumie choć obecny Partner nie pisze ciągle, że mnie kocha i dawkuje to rzadko, to okazuje mi to, i to jest dla mnie najważniejsze.

Kiedyś też popełniałam ten błąd, że facet był całym światem. Teraz owszem, nie wyobrażam sobie życia bez Mojego Faceta, jestem z nim bardzo szczęśliwa i walczyłabym o taki związek jak ten póki sił i póki widziałabym, że warto, a wiem, że warto.. ALE oprócz tego mam swój świat, swoich znajomych, Mój chłopak też. Czasem trenuje na rowerze, pływa i robi to dla siebie. Nie robimy wszystkiego razem i zazdrosna nie jestem, bo każdy musi mieć swój świat, wtedy tym bardziej docenia się wspólnie spędzone chwile, a związek to nie więzienie

Ale na co tutaj czekać ?? !!!!!!!!!!!!!!!! ON się nie zmieni !!!!!!! a nawet jeśli to na chwilkę max tydzień mogę mu dać
Merry im szybciej to zrozumie tym lepiej

Też kiedyś myślałam, że się coś u mnie w związku zmieni, ale na darmo żyłam złudzeniami. Stąd te wszystkie rady. Niech ucieka póki może.

Merry nie daj się, wierzę w Ciebie

och gratuluję zauważenia tego-jednakże przyuwaz jeszcze coś-tamte związki umiałas zakończyć ten nie... Pomysł o tym...

och jaka piękna manipulacja MERRY TY IDIOTKO czy Ty nie widzisz że on właśnie przez takie smsy wpływa na Twoje decyzję,wie że pisząc kilka słodkich słów Ty rozplyniesz się... Gowno powinno Cię interesować czy Twoje odejście go zrani... Weź spójrz na swoją osobę-czy on jak Cię uderzył bądź obraził przy ludziach myślał 'o Boże jak mogłem,przecież ja takie traktowanie boli ' on miał w dupie Twoje uczucia,więc czemu Ty masz się przejmować jego? Wiesz napisze Ci pewną wiadomość ale wieczorem-i ostrzegam to będzie moja ostatnia wiadomość! Bo po prostu brakuje mi już pomysłów abyś zrozumiała,że powinnas to zakończyć! Brakuje mi już sił tłumaczenia-ale spróbuje ostatni,jak Bóg mi świadkiem ostatni raz wieczorem...

Biedronka bo my dla nich jesteśmy śmieciem i workiem treningowym na ich humorki. Nici dobrze mówi-oni się nie zmienia,ewentualnie na chwilę,aby was oszukać że jest dobrze itp... Ale to tylko chwilowe

Zanim odpowiem na wasze odpowiedzi, muszę się z wami czymś podzielić. Przez przypadek wpadła mi w ręce ksiażka Danielle Steel "Podróż". Ponieważ ów autorka pisze zazwyczaj romanse, pomyślałam, że właśnie ta książka będzie takim leciutkim romansidłem.. a okazało się zupełnie co innego. Czytam ją z zapartym tchem-  właściwie już kończę... Jest tam poruszony ważny problem - przemoc psychiczna w związku... I gdy ją czytam , to jak jakbym czytała o P. Wszystko układa się w idealne puzzle. Te smsy, wspaniałe chwile etc. mają sprawić bym zaczeła obwiniac siebie, że w ogóle mogłam pomysleć że on jest zły. Ma to uśpić moją czujność. I ta cała sytuacja w tej książce- och jakie to przerażające- ale idealnie do mnie pasuje. Maddy (bohaterka) jest w związku małżeńskim z facetem tyranem. Owszem nie bije ją (no zaledwie 3 razy !!! ją uderzył...), ale znęca sie nad nią psychicznie traktując ją jako swoja własność. A gdy jest juz krytycznie i Maddy pokazuje mu ze jest niezależna... Ten zaczyna byc potulny jak baranek... a jej się wydaje, że to co było złego (z jego strony) było tylko wytworem jej wyobraźni - pomimo iż ma przyjaciół którzy jej uświadamiają, ze powinna odejść...

Dokładnie tak jest ze mną. Jestem ofiarą przemocy psychicznej... Jestem przerażona... a ja mu chciałam dziś głupia zrobić kolację przy świecach w zamian za tamtego smsa i znów zaczęłam myśleć, ze to "ma sens"...Uśpił moją czujność GŁUPIM smsem ! Rany Boskie !

Monia - ja Cię potrzebuję. Nawet nie wiesz jak jesteś dla mnie tutaj ważna. Wbrew pozorom otwierasz mi oczy... Ale zrozumiem jeśli już będziesz miała dość tego mojego niezdecydowania... Choć mogę Cie prosić byś za jakiś czas tu zaglądnęła... Gdy już będzie "po wszystkim"...

nici- dziękuje... twoja wiara również mnie umacnia w tym. Powoli zaczynam wierzyć w to, że nie jestem temu wszystkiemu winna. Ale tak jak i inne kobiety ( w mojej sytuacji) tak i ja zawszę będę szukała winy w sobie.

busiu - obiecuje Tobie, jak i wszystkim tutaj... że to kwestia kilku dni... Odejdę od Niego. Obiecuję. Nie pozwolę na to by całe życie czuć sie tak fatalnie jak teraz i byc tak ponizana jak teraz...

Kurcze ... jak ja wam bardzo dziękuję !!! Gdyby nie wy, tkwiłabym w tym bagnie z pewnością przez następny rok. Nikt nie umiał mi tego tak wyjaśnić jak wy...

truskaweczka19 czytałam ta ksiązke. Poza tym czytałam jeszcze  "uzależnienie od partnera, czyli jak wyzwolić się z toksycznej miłosci", "męzczyzna od a do z", "dlaczego mezczyzni kochają zołzy", "kobiety z wenus mężczyźni z mars"... czy czegos jeszcze mi brakuje z takich lektur ?:)

acha truskaweczka19 - pominęłam Twój wpis ! Nie zauwazyłam go ! Najmocniej przepraszam  !!!
Patrząc na to co opisujesz, to jestes w bardzo dojrzałym związku. Tez zawsze o takim marzyłam, tyle ze albo stawałam sie bardzo zaborcza (jak w obecnym przypadku), albo kompletnie mi nie zalezało. Mój P. zarzuca mi, że zawsze coś musi być czarne albo białe. Nie ma innych kolorów. Wszystkie myśli i uczucia w moim wydaniu są bardzo skrajne. Coś jest tak, albo nie- nie ma może. Nie ma półśrodków.
I stąd problem- prawdopodobnie nie dojrzałam by być z normalnym męzczyzną. Albo muszę cierpieć z brakuwłasnej miłości do faceta i go zranić, albo cierpiec z niespełnionej miłości i byc raniona... Chore !

Ten fragment to z Norwood ? Tak coś kojarzę...
zazdroszczę Ci mądrej decyzji ! Takich kobiet - silnych i niezależnych nam trzeba w tym kraju... a nie takich popaprańców jak ja

Merry  NIE ANALIZUJ już bo nie ma co !!

DO DZIEŁAAAAAAAA !!!!!!!!

Trzymamy kciuki, na pewno nie zostaniesz z tym sama

Merry
Wybacz za moje słowa w dzisiejszym obecnym poście, ale niestety nic innego nie pozostawia mi wyboru. Na początku wydawało mi się, że jesteś kolejną uzależnioną kobietą, jednakże wiele z nas (uzależnionych) potrafi zauważyć różnice między miłością a agresją psychiczną... Widzisz Ty jakbyś jej nie zauważyła - a to przykre...
Czytałam każdy Twój wpis tutaj, czytałam każdą poradę innej tu dziewczyny i byłam w szoku! Ba nadal w nim jestem i chyba szybko on mnie nie opuści. Powód - TY!

Od samego początku dziewczyny truły Ci, że postępowanie Twojego partnera nie jest przejawem miłości a obrazy Twojej godności jako kobiety oraz poniżenie należytego Tobie szacunku - jako człowiekowi. Wiele z nas radziło Ci, abyś dała sobie z nim spokój, abyś spojrzała na całą sprawę z innej perspektywy, abyś się nie bała i nie martwiła o niego... Jednakże jak grochem o ścianę. Ty nadal robiłaś swoje - myślałaś jak jego nie zranić, jak jemu nie zrobić krzywdy, jak go nie urazić... A gdzie w tym wszystkim byłaś Ty? Związek jakbyś zapomniała to 2 osoby, które się WZAJEMNIE kochają, wspierają, pomagają, szanują. W związku gdzie jest miłość nie ma miejsca na szykanowanie i agresje (wyłączam kłótnie, bo w każdym związku się one pojawiają). Czy tak wygląda związek jaki chciałaś stworzyć? Nie wspominaj tutaj chwil jaki on kiedyś był dobry, jaki wspaniały itp... To przeszłość!! Każda z nas będąca w takim momencie, w kryzysie przypomina sobie dawnego JEGO i nadal Go kochamy, a raczej jego WCZEŚNIEJSZĄ WERSJĘ. Ale najwyraźniej to, że Ciebie traktuje jak szamtę jest dla Ciebie przejawem miłości i zainteresowania z jego strony. Ba to, że Cię uderzy pewnie traktujesz jak zaszczyt i prosisz o więcej... A gdy płączesz to tak naprawdę z radości i zastanawiasz się czemu on nic nie robi w srpawie Twoich łez? Nie robi nic bo ma Cię głęboko i szeroko!!

Osobiście mogłabym przymknąć oko na podniesiony głos - w końcu każdy ma gorsze chwile, ale jego wahania nastroju. W momencie gdy Cię uderzył to powinien być dla Ciebie sygnał ostrzegawczy - mówiłyśmy Ci to - jak grochem o ścianę. Następnie wyzywanie Cię przy znajomych gdy był pod wpływem (to jego nie tłumaczy - ludzie po % mówią to co myślą), dałyśmy Ci kolejny sygnał - grochem o ścianę...
Powiedz mi ile jeszcze razy MY dziewczyny mamy Ci uświadamiać, że Twój partner Tobą pomiata i manipuluje? Oj bo się popłakał, bo napisał miłego smsa, bo przytulił - to są atrybuty mówiące za tym, że wolno mu wybaczyć podniesioną rękę na Ciebie, zniszczoną psychikę itd.
Teraz piszesz OŚWIECIŁO CIĘ pod wpływem książki... Szkoda, że nie wcześniej jak Ci tłukłyśmy do Twojej pustej mózgownicy o tym samym - ale widocznie nie chciałaś nas słuchać... Ale nie poprawka - Ty nas słuchałaś, bo pisałaś "macie rację" itp ale nigdy nie kiwnęłaś palcem aby coś zrobić. Bo po co, bo na co, skoro Tobie jest tak dobrze - prawda? Dla Ciebie nasze słowa tak naprawdę nic nie znaczyły, bo gdyby było inaczej wzięłabyś je już dawno do siebie...

Merry przestań wreszcie oszukiwać nas i przede wszystkim siebie - bo ja Cię już przejrzałam. Niezależnie ile z nas natłucze Ci myśli, ile porad tutaj dostaniesz Ty już dawno postanowiłaś machnąć rękę na wszystko i żyć z nim dalej... Inaczej już dawno byś go pożeganała ze swojego życia. Ale prawda jest taka, że Ty od dawna znałaś scenariusz tego wszystkiego... NIGDY GO NIE ZOSTAWISZ!!

Wierz mi wiele dziewczyn było w podobnej bądź nawet gorszej sytuacji i potrafiły coś zrobić, bo CHCIAŁY! A Ty nie chcesz... Siedzisz jak jakaś biedna płaczka i opisujesz tutaj swoje dramaty, których do cholery jesteś sama sobie winna (po części). Gdybyś odeszła wcześniej nie było by tych dalszych upokarzań, gorzkich słów itp. Ale przecież Ty wolisz siedzieć cicho, bo podoba Ci się takie życie, wolisz milczeć, a jedynie na forum, na którym jesteś anonimowa wypłakać się, bo za to nie dostaniesz zjeby (wybacz musiałam to słowo napisać) jak od partnera.

Wybacz Merry ale mój czas dla Ciebie się skończył. Wydawało mi się, że jesteś silną osobowością, która zna swoją wartość i wie co w zyciu jest ważne. Nie jakiś facet, których jest na pęczki, ale TY SAMA. Gdybyś chciała coś zrobić dawno spakowałabyś manatki i wyprowadziła się zostawiając mu nawet notkę ŻEGNAJ i tyle... A Ty nadal jak głupia siedzisz i czekasz, na jego kolejny wybuch... Powiem tyle - czekaj sobie i marnuj swoje życie dla psychola, który nie jest wart skinienia palca.
Ale przecież po co ja się tutaj wywodzę. Ty zapewne zaraz napiszesz "Monia masz rację" itp ale mnie te słowa nie wzruszą. Może kogoś innego - ale nie mnie. Dla mnie dziewczyno przekreśliłaś możliwość odejścia od niego już wiele, wiele razy... Twój wątek ciągnie się dobry miesiąc i po tylu akcjach jakie zgotował Ci P nie jedna uciekła by od takiego życia. Jednakże ono Tobie odpowiada - zwyczajnie odpowiada.

Jeśli możesz coś dla mnie zrobić - nie odpowiadaj na tego posta, jeśli zamierzasz napisać nieprawdę, bo Ty nauczyłaś się od P jednej ładnej rzeczy - mydlenia oczu. Mydliłaś nam oczy mówiąc "zrobie to", "postanowiłam", "kwestia czasu" - ja bym już spier**** i tyle, a nie czekała jak na zbawienie (choć nie wiem na co Ty czekasz) a nici z Twoich słow wychodziły. Jak dla mnie zawiodłaś mnie - przykre ale prawdziwe. Nie pisz, że jestem Ci potrzebna, bo niby kiedy? Pisze prawdę, piszę rady, a Ty masz je gdzieś - czy tak postępuje się wobec osoby, która jest potrzebna? Wydaje mi się, że nie...
Życzę Ci jak najlepiej w życiu...

monia_3103 - od początku... Wiem, ze daje sobą pomiatać, ale to "uzależnienie" jest silniejsze. Każdy jego dobry gest w moja stronę- daje mi nadzieje. Walczę sama ze sobą... mozesz mi wierzyć- chociaż na słowo...
W jedny moge śmiało powiedzieć że się mylisz- w tym, ze nie chce odejść. Marze o tym. Modle się o siłe. Owszem- jak pisałam ten wątek byłam pewna, że tego nie zrobię... I właściwie o czasie mojej decyzji decyduje kłótnia. Nie mogę zrobić tego gdy jest miedzy nami ok. Wiesz czemu ? Już nawet nie dlatego, że go zranie, ale wiem, ze wtedy zranie siebie. I jeszcze jak głupia... po dwóch dniach wrócę do niego...A gdy widzę go w furii to go nienawidzę. I wtedy wiem, że łatwiej bedzie mi odejśc i pozostac przy tej decyzji jesli zapamietam jego twarz złą, a nie biedną i skrzywdzoną... Możliwe, że okłamuje samą siebie, ale tak czy siak- zaczełam wierzyć we własne kłamstwa i odejdę. A potrzebuję kogoś kto mi pomoże w tym gdy juz to zrobię. Bo wtedy najcieższe będzie - by do Niego NIGDY nie wrócić... Każde słowa- nawet tak mocne - pomagają mi w mojej decyzji. I gdyby nie to, że piszę tutaj- to po tamtym smsie bym się rozpłynęła. A nadal zostałam przy swoim postanowieniu... Teraz jak nigdy- marze by wreszcie wpadł. By zaczał sie ze mna kłócic i pozwolił mi w ten sposób odejść...

oczy882- nie wiem dlaczego ale również ucieszyłam się z tego że nie jestem sama... Przeczytaj od początku do końca to forum-włącznie z poradami jakie dziewczyny pisały. I zmienisz myslenie- czy da się go zmienic i czy w ogóle warto... Ja już postanowiłam... Teraz tylko czekam. Nawet gdy nadchodzi nadzieja- usypiam ja - wchodząc tutaj i czytając to jeszcze raz... Może razem przez to przebrniemy ?

Marvie, to Ty jesteś w podobnym związku ?

Marvie - czyli witaj w kąciku niezdecydowanych uzależnionych kretynek.

ech... jakie to smutne, ze nas jest tyle...

Marvie jak długo jesteś w związku ? Próbujesz coś z tym zrobić ?

Merry, pozwolisz, ze zacytuje i lekko zmodyfikuje Twoje (fantastyczne!) slowa:

"On jest agresywny. Szczególnie gdy wypije. Podniosl juz na mnie reke...
On nie chce rozmawiać. Uważa, że ja wymyslam i stwarzam problemy, których nie ma... Podczas kazdej "rozmowy" (a raczej monologu) odwraca sie do mnie plecami i ignoruje mnie...
On ma wszystko i wszystkich w dupie. Włącznie ze mną. A wlasciwie przede wszystkim mnie...
On mnie nie szanuje. Kilka cytatów : "Jesteś glupim dzieckiem" , "Idź do psychologa lepiej" , "M. daj mi już spokój", "Nie kocham cie"... I wiele wiele wiele innych...
On ma przyjaciół. Mi ich pozabierał. Jak ? Zostawilam dla niego moja rodzine, moich przyjaciol, znajomych, wszystko... W nowym swiecie mowi mi: idz i znajdz sobie znajomych... IDZ I ZNAJDZ??? To oni stoja na ulicy i na mnie czekaja?? Jak zdobyc przyjaciol w ciagu kilku dni????
On nie chce miec dzieci... :-(
Przez Niego trafiłam do psychologa... Nadal biore tabletki nasenne... Kazda klotnia konczy sie trzesieniem rak i wybuchem placzu....
On ma komputer, przyjaciol na fb, dyskoteki, swoje zycie... Ja mam Jego. On nie ma czasu. Ja mam go za dużo."

Merry wybacz ale Twoje marzenia o odejściu są tylko marzeniami a nie celem do realizacji... Znam Cię nie od dziś i wiem na czym polega uzależnienie i życie w toksycznym związku... Nawet jak się pokłócicie i Ty TEORETYCZNIE odejdziesz,to minie kilka dni i pobiegniesz z powrotem błagajac na kolanach by pozwolił Ci na powrót... Czemu? Bo jesteś w ciągu-uzależnienie od P!! Tak samo alkoholik,tak samo i Ty... Wierz mi bądź nie, wiem co pisze... Ja sama również walczę z moim uzależnieniem... Nie jest łatwo,bo ciągnie jak cholera... I samo odejście to nie będzie koniec,bo przecież są i telefony i maile... W każdy możliwy sposób będzie Cię nękal dopóki mu się to nie znudzi... A Ty sama będziesz zabiegać o kontakt,bo będziesz tego potrzebować jak narkotyku,który uzależnia...

Marvie współczuję Ci takiego męża i małżeństwa... Poświęciłas dla niego wszystko,a on potrafi potraktować Cię jak szmate i powiedzieć,że Cię nie kocha-spoko... Uważasz że też czekasz do kolejnej kłótni... I wtedy co-odejdziesz i złożysz pozew o rozwód z jego winy? Czy jednak uznasz że kilku tygodniowa separacja dobrze zrobi?

Dziewczyny nie ludzcię się oni się nie zmienia!! Nie zależnie ile próśb i błagan w to złożyćie,ile poświęcicię... To ich nie rusza! A wy ich nie kochaćie,a raczej wspomnienie jacy kiedyś byli!! Jeśli chcieliby już dawno zmienili by nastawienie do was i własne postępowanie-właśnie widać jak z miłości i szacunku do Was jest nadzieja że się zmienia...
Powiedzcie same-co trwanie w takim związku Wam daje-ale szczerze odpowiedźcie?! Poczucie bezpieczeństwa kiedy podnosi rękę? Uczucia miłości gdy mówi 'nie kocham Cię'. Poczucie szacunku gdy w towarzystwie obrzuca Was wyzwiskami i traktuje gorzej niż szmate? Spójrzcie naprawdę w swój związek i odpowiedźcie na pytanie-co trwanie w związku,takim związku Wam naprawdę daje?

Faceci to myśliwcy, polują i swoimi miłymi gestami zwabiają kobietę w swoje sidła, a gdy juz ona w nich jest oni mają gdzieś to, że trzeba zabiegać o nas itp. A gdy widzą, że się odsuwamy, jesteśmy oschlejsze oni nagle znowu zaczynają polować - ciekawe nie??!!
Ja bym jednak zbytnio nie wierzyła w jego zmianę... To tylko mydlenie oczu i BRAWO dobrze widzisz - albo chce Cię udobruchać przed urodzinami albo czuje, że Cię traci i chce znowu być potulny i Tobą zacząć manipulować...

Jestem z Ciebie dumna, stanie się niezależną w pewnym stopniu od faceta to już dużo I dobrze, że sobie nie wyobrażasz takiego związku - zaczynasz logicznie myśleć i patrzeć inaczej na związek

Mam nadzieję, że to ostateczne zdanie w tej sprawie i choćby błagał, kajał się zdania nie zmienisz...

Ale kochana już raz powtarzałam co Ciebie interesuje co on by poczuł, jak by się poczuł i co by pomyślał. Rozumiem pełna empatia itp, ale gdzie trochę egoizmu w Twojej sprawie... Tutaj piszesz jak typowa uzależniona panna, która nie chce zerwać... Powody - zaznaczono na grubo... Ciebie nie powinno interesować to, że zerwiesz z nim i kasa przepadnie - to już jego problem - mógł się Ciebie spytać o zdanie a nie on zbiera bo chce zabrać... Po drugie Ty czasu nie wybierasz... A co jeśli właśnie na wakacjach dojdzie do kłótni? Nie zerwiesz z nim bo jesteś za granicą, tak?? Przecież wcześniej napisałaś "jeszcze raz doprowadzi mnie do stanu krytycznego- a to bedzie koniec... I nie ważne kiedy." - sprzeczność!! Albo z nim  zrywasz niezależnie od momentu - nawet jeśli to wakacje alb tego nie robisz... Prosta sprawa, a Ty sobie ją tylko utrudniasz...

Wyjaśnij mi po co dajesz mu tą ostatnią szanse? Dobra potencjał bo jest miły przez tydzień, ale zrobił Ci wiele krzywd i zapewniam Cię człowiek w ciagu tygodnia się nie zmienia!! Gdzieś tam pozostają te gorsze chwile i zachowania... Wiem co piszę - ja tak miałam i ba nadal mam...

Merry ja nie uważam Cię za głupią itp, z mojej strony to była tylko lekka prowokacja, która miała na celu nawet Cię wkurzyć abyś zaczęła wreszcie postrzegać swoje błędy! Celowo pisałam o Tobie w gorszej wersji abyś zrozumiała, że ja jako ta, która miała podobne doświadczenia chce Cię ostrzec, pomóc, nakierować... Boje się o Ciebie i martwię, że popełniasz błędy. W twoich wypowiedziach jest jeszcze kilka sprzeczności - ale mam nadzieję, że mi je wyjaśnisz (wakacje)... Odnoszę wrażenie, ze to co do Ciebie piszę naprawde nie dociera do Ciebie, że staram Ci się pokazać JEGO BŁĘDY a Ty jesteś ślepa - wiem jak to jest... Ale czas spojrzeć normalnie!!
Wiedz, ze we mnie masz oparcie...

Jeżeli tak bardzo chcesz z Nim jechać , to jedź , no może ja bym już pojechała, przy okazji bym zwiedziła. Tylko jakaś kłótnia i zrywasz, jak nie na wyjeździe , to od razu PO.
Także uważam, że on mydli Ci oczy, bo przecież prawie cały związek traktuje Cię źle, a teraz zmiana ? Ludzie od tak się nie zmieniają, zmiany to jest długotrwały proces i żmudny. A w Waszym związku raczej nie widzę szans , Ty też raczej nie, lecz łudzisz się, bo jak wiesz boisz się samotności. Strasznie przyzwyczaiłaś się, że kogoś masz i nie wyobrażasz sobie inaczej.

No i ja nie wytrzymałam. Cholernie się broniłam przed tym wątkiem, ale Twój pierwszy post Merry - był po prostu skrótem tego co u mnie się dzieje w moim 5letnim już związku. Dalsze posty jedynie pokazały Twoje zachowania, które są typowe/identyczne do moich. Wiadomo każdy problem jest INNY - wpływa na niego 1000 mikroskopijnych różnić w charakterze partnera,wieku, wychowaniu itp. (u mnie to wiek=niedojrzałość, jakieś zdarzenie z przeszłości-wydaje mi się,że jego ojciec, oraz AGRESJA SŁOWNA) , ale wniosek jest jeden - dla Ciebie , dla mnie, dla koleżanek, które tu po kolei zaczynały posty od słów "jakbym czytała siebie" - mianowicie - jesteśmy traktowane : bez szacunku, ale to nasz wybór, pomiatane - nasz wybór, umniejsza się nam - nasz wybór, my mu wszystko - on nam to na co ma ochotę - nasz wybór,i tak w nieskończoność. Ja już skończyłam prosić o pomoc przyjaciółki i rodziców - i bardzo się Cię , że zachowali się w zasadzie jak MONIA - powiedzieli - TY PO PROSTU NIE CHCESZ, I NIE BĘDĘ ROZMAWIAĆ Z TOBĄ NA TEN TEMAT BO NIC SIĘ NIE ZMIENI - na początku byłam wściekła, że mnie "zostawili", ale dziś (uwaga : nadal jestem z tym człowiekiem) wiem, że nie ma sensu prosić o wsparcie, pomoc , żeby Ci mówili : odejdź od niego ble ble ble. Nie zrobisz tego NIGDY, tak jak ja nie zrobiłam. Owszem wsparcie jest potrzebne, ale już "po wszystkim" jak to ujęłaś.
To co piszesz z wakacjami, że "cicha szansa", że "głupio tak jak zapłaci" itp. - wymówki - mam takie same - identyczne - "a bo nie długo rocznica, a bo urodziny, a bo on ma egzamin, a bo obiecał, że 'po tym i po tym' wszystko się zmieni, a bo weekend był udany i się nie pokłóciliśmy, a bo..." ... BE-ZE-DE-U-RA !
Nie będę się rozpisywać, bo Ty wszystko wiesz - i może jestem najmniej kompetentną osobą (no na pewno jestem), żeby Ci coś radzić, ale piszę, bo po prostu uważam, że w 100% WIEM CO CZUJESZ.
Ja sama nie odeszłam , dlaczego ? Bo mieliśmy się już rozstawać tydzień temu, bo długim czasie ciszy i przemyśleń, ale jakoś się rozeszło - przyjechał na weekend było super - do wczoraj - znowu kłótnia o nic - wyzwiska po czym nagle przychodzi i przytula i całuje "i nic sie nie dzieje" - ja głupia w objęcia , seks - nie no SUPER,a dzis czuję się jak gówno . Ty się nie czułaś po tej akcji z imprezą ? Bo ja uważam , że tak powinnam się czuć jak się czuję, jak on może mieć do mnie szacunek jak widzi, że sama się nie szanuję - i to się tyczy też Ciebie moja droga.
Oh czemu dziś nie powiem , że źle się czuję, bo wczoraj tak mnie potraktował ? To oczywiste - bo weźmie mnie za IDIOTKE , bo przecież nic się nie stało a noc potem była SUPER ! - znasz to uczucie ?
Ktoś mi bardzo dobrze powiedział ostatnio - "jedyne co możesz dla niego zrobić to odejść, jeśli go kochasz to daj mu czas, jesli odejdziesz to może zrozumie co zrobił, a Ty też musisz się ratować"
Dziewczyno - nie masz na co czekać - daję CI GWARANCJĘ , GŁOWĘ - ROZUMIESZ ?! Przysięgam Ci, że NIC się nie zmienic -NIC - obiecuję. U mnie też - owszem może za parę lat, za mniej lub za więcej - ale tylko wstrząs i chęci partnera mogą go zmobilizować do zmian i traktowania z szacunkiem a nie jak właśność partnerki.
Mogłabym pisać w nieskończoność w tym temacie i i tak nie napisać nawet 10 % tego co myślę - 8 lat znajomości, a 5 związku myślę, że czyni mnie mały expertem.
Przeczytałam "zołzy" "kochające za bardzo" - po każdej czułam przełom - może i coś w tym było - każdy ma inny problem.
Zamieszczam fragment książki która pozwoli mi w ciągu maks około tygodnia zakończyć mój związek - "Toksyczne Słowa" - PŁAKAŁAM przez pierwsze 100 stron - może to nie Twój problem, ale mój w 200000 %.
"Zjawisko słownej agresji jest w pewnym sensie częścią naszej kultury. Dominacja, wymuszanie uległości, umniejszanie cudzych osiągnięć i zawyżanie własnych, dławienie oporu, manipulacja, krytyka, stosowanie nacisku i zastraszanie to akceptowane przez wielu reguły gry. Kiedy za sprawą jednego z partnerów zaczynają one obowiązywać w związku, zaś agresywny partner wypiera się ich stosowania, jedynym efektem może być chaos.
Poniżej znajduje się kwestionariusz samooceny, dzięki któremu sprawdzisz, czy jesteś w swoim związku ofiarą słownej agresji. Postaw krzyżyk przy każdym stwierdzeniu, które odnosi się do twojego związku:
1. Kilka razy w tygodniu lub częściej twój partner okazuje ci irytację lub gniew, chociaż nie zrobiłaś nic, co mogłoby go wyprowadzić z równowagi. Za każdym razem jesteś zaskoczona jego reakcją. (Kiedy go pytasz, dlaczego się złości, odpowiada, że wcale nie jest zły, lub sugeruje, że to ty w jakiś sposób ponosisz za to winę).
2. Kiedy czujesz próbujesz przekazać mu swoje odczucia, nie masz wrażenia, że sprawa została załatwiona, nie odczuwasz zadowolenia ani ulgi, nie czujesz, że "się pogodziliście". (On pyta: "Chcesz, żebyśmy zaczęli się kłócić?" albo w inny sposób wyraża niechęć do omawiania sytuacji).
3. Często masz mętlik w głowie i czujesz się sfrustrowana jego reakcjami, ponieważ nie potrafisz sprawić, by zrozumiał twoje intencje.
4. Martwisz się nie konkretnymi sprawami - ile czasu ze sobą spędzacie, gdzie pojedziecie na urlop itd. - ale brakiem porozumienia w waszym związku: co on zrozumiał z twojej wypowiedzi, jak ty odczytałaś jego słowa.
5. Czasami się zastanawiasz: "Co się ze mną dzieje? Nie powinnam czuć się aż tak źle".
6. Twój partner rzadko - jeśli w ogóle - wyraża chęć się z tobą swoimi myślami i planami.
7. Twój partner ma przeciwne zdanie na praktycznie każdy poruszony przez ciebie temat, a swoich wypowiedzi nie próbuje stonować słowami: "moim zdaniem", "myślę', lub "uważam" - jak gdyby to on miał zawsze rację, a nie ty.
8. Czasami masz wątpliwości, czy twój partner uważa Cię za samodzielną istotę ludzką.
9. Nie przypominasz sobie, abyś kiedykolwiek przerwała mu wami: "Dosyć tego!" lub "Przestań!"
10. Kiedy próbujesz przedyskutować z nim jakiś problem, twój partner albo się złości, albo "nie ma pojęcia, o czym mówisz"

Jeżeli postawiłaś krzyżyk przy co najmniej dwóch stwierdzeniach, ta pomoże ci rozpoznać przejawy słownej agresji. Jeżeli powyższe sytuacje cię nie dotyczą, książka ta pomoże ci zrozumieć ofiary słownej agresji. Jeżeli powyższe sytuacje wydają ci się znajome, ale nie jesteś pewna, czy odnoszą się do ciebie, po prostu czytaj dalej.
Przejawy słownej agresji mogą być jawne, przybierając na przykład formę wybuchów gniewu skierowanych na partnerkę lub zawoalowanego ataku ("Jesteś przewrażliwiona"). Mogą też być ukryte, zamaskowane, jak w przypadku: "Nie wiem, o czym mówisz", podczas gdy w rzeczywistości partner doskonale wie, o co chodzi.
Ukryta agresja słowna jest bardzo niebezpieczna, ponieważ nie przejawia się bezpośrednio. Najczęściej przyjmuje postać zawoalowanego ataku lub wymuszenia. Ten rodzaj agresji jest opisywany jako "prowadzący do obłędu". Jest to "forma wzajemnego oddziaływania dwojga ludzi, wynikająca z tłumienia agresji, która w poważny sposób zaburza zdolność ofiary do rozpoznawania i radzenia sobie z rzeczywistością interpersonalną" (Bach i Goldberg, 1974, s. 251). W przypadku tego typu agresji kobieta nie odbiera żadnych konkretnych sygnałów. Musi zaufać własnej intuicji i - jakkolwiek bolesne by to było - przyjąć do wiadomości, że partner jej nie kocha, nie ceni i nie szanuje."

PS. U mnie jest kwestia tego jedynie, bo już NIE czekam na to , że teraz jest "OK" , bo wiem jużże to tylko pozory, kwestia jest czy przestać się odzywać, czy dać list który dziś napisałam (rozmowa odpada gdyż była jedna i mój partner potwierdził w niej wyżej cytowaną książkę - jest "książkowym przykładem" wiec moje powody odejścia byłby skwitowane "jesteś po.....dolona".

MERRY - nie jedź z nim.

Dziewczyny mam pytanie bo ja juz nie wiem co mam myslec o tym mam faceta i mam uczucie ze zostalam kochanka spotykamy sie tylko wieczorami raz w tygodniu i to poznym wieczorem zawsze jak sie pytam czy idziemy do niego to co roz inna odpowiedz raz ze zalalo potem ze ma gosci.Dodam tylko ze ma dziecko i bardzo czesto jest u swojej bylej ale czy u swojej bylej sie sypia no chyba nie ale zawsze odpowiedz pada ze to tylka dla dziecka.

Mam takie przemyślenia - że jeśli osoba widzi, że "coś się dzieje" i prosi o parę obiektywnych opinii to do głupich nie należy
A że tu sprawa wydaję się moim zdaniem oczywiście - jasna - to proszę przeczytaj parę razy swój post i odpowiedz sobie na pytanie : co byś pomyślała jakbyś przeczytała taki post na forum ?
Oczywiście jest SZANSA,że tak są panowie/panie , którzy "sypiają" u swoich eks tylko ze względu na dziecko i są panowie/panie, którzy spotykają się raz w tygodniu z "partnerką" i ZAWSZE naprawdę nie mogę jej zaprosić i nie jest to jeden potwierdzony fakt , tylko coraz ciekawsze historie - i są w tym szczerzy... tak są takie osoby, ale ja nie znam.

AB89- Bardzo chce żebyś mi przesłała tą ksiązkę. Możesz wysłac na maila : marjaa@o2.pl. I co do tej agresji- wydaje mi się, że mój facet robi to nieumyślnie, aczkolwiek wszystkiego (tak jak mówisz) dowiem się z książki. Jestem ciekawa jak to się dalej u Ciebie potoczy. Bo Ty mi bardzo w tym momencie pomagasz swoimi słowami i ogólnym wsparciem. Ja w swoim związku właśnie teraz czuje się jak zło konieczne. Podobno w związku człowiek powinien się czuc lepszym człowiekiem- ja się czuje gorszym... taka prawda. Obwiniam się za wszystko co jest złe. Przynajmniej do tej pory tak robiłam. On stara się to na wszystkie sposoby udowodnić mi, że to JA jestem beznadziejna... A gdy ja mu wyliczam jego błędy- mówi "tak masz racje jestem do dupy" i wtedy robie wszystko by wyliczać jego zalety i oczywiście mu zaprzeczam... i wychodzi na to, że ja jestem tyranem... On umie mnie podejsc. Idealnie zna moje słabe punkty. Wie kiedy może krzyczec i pyskować i wyklinać do mnie, a wie kiedy musi byc potulny. Za każdym razem efekt jest ten sam- czuje się fatalnie i obwiniam...
Myślę, ze masz baaardzo podobny związek i relacje z partnerem jak ja. Wszystko co mówisz- ma jakies odbicie u mnie... To niesamowite ze my kobiety pozwalamy sobie na takie traktowanie...

teraz też, niby jest idealny, walczy i zabiega o mnie... a wystarczyło bym po miesięcznym nie pisaniu i nie mówieniu mu słowa "kocham Cię", zrobiła to... i nagle wyluzował... mam dziś urodziny a on... on ma doła i na siłe chce sie pokłócic (to sie czuje...) i zepsuć mi humor... Przykro. Pewnie myśli ze znów mnie złapał w sidła... - opisze wam jutro jak dzisiejszy wieczór przeleciał... miała byc niespodzianka, ale coś czuje ze nici z niespodzianki i będzie... nudno, smutno i tak samo jak zawsze...

Truskaweczka19- u psychologa byłam. Nawet u dwóch. Mnie to nie pomaga. Pogarsza sprawe tylko. Ja jestem bardzo przekorna - szczególnie w rozmowie w cztery oczy. No nic... jakos sobie poradzimy... Trzeba każdego dnia mówić sobie że jest się silną i niezależną jednostką.

---------------------------------

Musiałam zedytować... bo już się zaczęło...
Byliśmy umówieni z P. na 18. Że przyjedzie do mnie i fajnie spędzimy wieczór...
No i naglę dostaje od Niego smsa:
"Przyjade rowerem. Bedę po 8mej" - ponieważ do centrum mam 35km to jest to zbyt daleko na rower.
"Przyjedź busem chociaż, bo za późno o 8mej. Ja chcę Cię zobaczyć jak najszybciej "
"Przyjade rowerem. mam ochotę"
Na co ja odpisałam " Bardzo Cię proszę przyjedź busem. Byliśmy umówieni na 6tą a nie na 8mą ! Poza tym będziesz zbyt wykończony byśmy mogli coś zrobić. Nie jeźdźiłeś na rowerze dwa lata więc na pierwszy raz to za dużo :*"
Była chwila ciszy po czym napisałam smsa " więc co postanowileś ?"
"jadę rowerem" -odpisał...

No i załamka... więc odpisałam " czyli będziesz o 8mej tak ? eh..."
"Ech, tak. Czy zawsze jak chce zrobić coś fajnego to musisz mnie zniechecać ?"
Ja mu na to odpisałam " A mógłbyś robić to w odpowiedniej godzinie tak żebyś nie musiał się spóźniać ?"
Na co on odpisał " To Ty przyjedź" - choc dobrze wie, że nie moge dzisiaj przyjechac bo nie mam auta !
I odpisałam na to " Dobrze to darujmy sobie dzisiaj. Już mam dość zepsuty humor przez Ciebie"
A on na to (jak zwykle) : "Ja też"
I się tu popłakałam i zdenerwowałam! normalnie bym go zaczeła przepraszać i nie wiadomo co... a tym razem odpisałam
"Przeze mnie ? Nie odwracaj kota ogonem ! Ja chce Cię widziec jak najwczesniej a Ty masz w d..pie i robisz co chcesz. Nie liczysz się z moim zdaniem i od rana masz muchy w nosie. Nie ma tu mojej winy ! I nie życze sobie obwiniania mnie za Twoje zachowanie !!!"
A on na to (idealny wniosek po prostu ;/)"Dobra walić, to nie będę sie z Toba na godziny umawiał. Gdyby nie Twoje fochy byłbym już w połowie drogi. Jade na rowerze i kropka"...

Ech... Ryczec mi sie chce... Masakra po prostu... Kompletnie ma mnie w d..pie. Wybaczcie za ten szczegółowy opis ale musiałam wam to przestawić bo sama sie oczywiscie zastanawiam czy źle zrobiłam stawiajac sie czy dobrze...i CO DALEJ ?

Merry do tego co opisałaś to kłótnia na która czekasz jest niepotrzebna !!!!!!!!!!!!!!!
Uciekaj od niego jak najdalej !!!!!!!!!! Nawet w dniu Twoich urodzin nie potrafi się zachować, ŻENADA

p.s. Wszystkiego najlepszego, powodzenia i wytrwałości w realizacji zamierzonych celów

Trzymaj się i nie daj się

No więc mamy kolejny dzień... wczoraj jak przyjechał na tym rowerze, to nie wytrzymałam- nie umiałam się na niego złościć. Wpadł cały czerwony, dopocony i uśmiechnięty... Więc i ja zaczęłam się śmiać...Skutkiem czego spędziliśmy naprawdę mily (choć przewidywalny!) wieczór. Następnym razem widzimy się w sobotę na mojej imprezie urodzinowej. Zobaczymy czy się upije (bo specjalnie go poprosiłam by tego nie zrobił) i jak w ogóle będzie... zawsze takie imprezy potrafił mi spieprzyć... ciekawe co będzie tym razem...

truskaweczka19- no tak... niby już wszystko wiem... i dobrze też ze zapisałaś to wszystko w telegraficznym skrócie... Będę wracać do tego posta

nici- dziękuję za życzenia ! Mimo to poczekam jeszcze... :*

Muszę wam coś napisać. Pewnie bym o tym zapomniała już na zawsze... ale nagle stało się to po raz kolejny.
Jakiś rok temu przez półtora roku śniły mi się (noc w noc) sytuacje w których Piotr odchodził (bardzo w niemiłych sytuacjach dla mnie- zazwyczaj był okropny wtedy...) lub umierał lub mnie zdradzał. Zawsze polegało to na tym, że był taki oschły, krzyczący i paskudny w tych snach... I dziś po raz pierwszy od roku znów mi się to przyśniło... Odszedł po zdradzie, którą sama widziałam. Był niemiły, miał mnie gdzieś...
Te sny zawsze mnie przerażały, bo zawsze budziłam się spocona i płacząca w nocy... Niekiedy były tak realne, że nie wiedziałam czy to był sen czy jawa. Dzisiaj wiem, że to był sen... ale płakałam gdy odszedł. Bałam się w nocy... I nagle pomyślałam, że jeśli ja odejdę to też będę tak płakać, tak tęsknić... Zawsze bałam się tych snów, bo pokazywały mi jak będzie po rozstaniu... a teraz znowu wróciły. Dlaczego ? Dlaczego teraz ? Czemu on w tych snach jest taki straszny ? Tak mnie nienawidzi ? Czemu ja płacze gdy on odchodzi ? Czemu w ogole on odchodzi w tych snach lub zdradza ? Co oznaczają takie sny i jak się ich pozbyć ? Nie chce na nowo zacząć o tym śnić... To są najgorsze sny jakie miałam w całym swoim życiu... Psują mi cały dzień...

Hehe... Jakoś nie wierze w te senniki. Bo też często śni mi sie winda lub koty. Jednak te sny nie są tak męczące i przerazające jak ten z P... Winda i koty nie wpływają na moje samopoczucie tak jak sny o P... poza tym jak długo może sie komus snic ze bliska osoba umiera lub od niej odchodzi ? Mi się śniło co takiego przez półtora roku noc w noc !!!!

Ja chyba oszaleje ;( nie mam siły... Ryczę po raz kolejny...
Błagam powiedzcie mi bo czuje, że tym razem to moja wina !!!!
Od rana miałam ciężki dzień. Smutno mi było że dzisiaj się z nim nie widzę, ale sama mu powiedziałam, by szedł z kolegami i się rozerwał więc nie mogłam zmienić zdania... Pisałam tylko dwa razy smsa w stylu "szkoda, że to dzisiaj jest to spotkanie u K." (takie spotkania mają z kumplami gdzie chleją do trupa i grają w bezsensowne gry komputerowe jak dzieciaki.)
No i jakoś niedawno P. zadzwonił do mnie w sprawie tych wakacji. Że znalazł miejsce itd, tanio etc... No ale okazało się ostatnio, że ja nie będę miała ani złamanego grosza bo muszę odłożyć na studia i dentystę. Na co on " Dobra to ch..j nie pojedziemy. Jak zaczniesz rozsądna być to zadzwoń"... Uraziło mnie to strasznie. Potem kolejny i kolejny telefon i te same teksty...

No i na samym końcu napisał mi smsa " Nie ide do K. " , więc zadzwoniłam - mając bardzo miły i spokojny głos:
-Idź naprawdę, nie przejmuj się mną miałam dziś po prostu zły dzień.
-Pier..ole te Twoje złe dni (nawiasem mówiąc ostatnio miałam taki z miesiac temu !!!) ! Nie ide do K. i koniec. Nawet mi się już nie chce.
- To mogłeś wcześniej dać znać, może być w takim razie przyjechał do mnie i spędzilibyśmy fajnie wieczór ?
- Do Ciebie też nie chcę iść. Wole posiedzieć w domu  !
Strasznie mnie to zabolało i zrobiło mi się przykro więc skomentowałam:
- Czemu robisz mi taką przykrość ? (mówiłam to oczywiście płacząc już...) Czy to dlatego, że powiedziałam Ci że Cię kocham ? Bo kiedy tego nie mówiłam byłeś dobry dla mnie...
-To mi ku...wa nie mów ! 
I się rozłączył...
Oczywiście postanowiłam wyłączyć telefon. Zabolało mnie to okropnie !!!
Nie wiem co mam zrobić... jak on mógł mnie tak potraktować ? I co ja teraz zrobię ? Oczywiście uważam że to nie jest wystarczający powód by od Niego odejść i wiem, że do jutra mój zły humor mi przejdzie, a on jak się przestraszy wyłączonym telefonem to mnie przeprosi. Chciałabym mu móc powiedzieć teraz "KONIEC"... ale znów nie mogę zrobić tego przez telefon !!! Musiałabym w 4 oczy, a widzimy się dopiero w sobotę - na mojej urodzinowej imprezie ! Wiec nie mogę zepsuć sobie i innym tej imprezy !!! Kuźwa !!! Czuje się jak ostatnia kretynka...

Acha.. on jak mnie przeprosi to powie od razu, że mówił te wszystkie słowa w złości i żebym nie brała ich pod uwagę...
Często z reszta mi zarzucał ze zapamiętuje tylko złe słowa które on mówi a o dobrych nie pamiętam...

----- musiałam kolejny raz edytować...
Zadzwonił do mojej mamy która podała mi telefon. Powiedział:
-Włącz telefon i przeczytaj moje smsa.
-Nie zrobię tego. Nie chce wiedzieć co tam jest napisane.
-Ale proszę, chciałem ci w tym smsie wytłumaczyć o co mi chodziło. - powiedział. Normalnie bym właczyła telefon i wszystko by wróciło do normy. Napisał z pewnością coś w stylu "powiedziałem to w złości bo ty zrobiłaś tak i tak"...
- Ja pier..ole ! Czy Ty zawsze musisz tak robić ?
- Jak ?! Nie pozwole się już więcej tak traktować ! Skończyły się dobre czasy !
- Tak traktować ? Ja pie..ole M. ! TY jesteś nienormalna ! To TY mnie źle traktujesz, wyzywasz od najgorszych. To Ja tu jestem ofiarą !
- Nie obchodzi mnie to. Wiem co czuje... I na tym koniec.

Rozłączyłam się. Oczywiście żałuje tej rozmowy, bo znów zaczęło się u mnie poczucie winy... Że ja też nie raz mu mówiłam podczas złości, że jest "popieprzony" , że nie chce być z TAKIM człowiekiem itd... Ale po rozmowie z mamą, którą podczas tej wiadomości odbyłam... Powiedziała mi, że nie ma tu mojej winy, że Ja nigdy taka nie byłam. Że ona mnie nie poznaje. I kazała mi z nim zerwać w niedziele... PO imprezie- na której mam go olewać...

Hmmm... Co o tym myślicie... bo ja mam metlik w głowie.

Edytowałam powyższy post... przeczytaj jeszczę edycję i poradz mi... bo dosłownie chyba dziś umrę..
Ps. Mam zostawić wyłączony telefon do jutra wieczorem ?

toksyczne związki.. ta. Dopiero po latach zauważamy swoją głupotę. Czasem jednak lepiej poradzić się kogoś starszego, bo potem wcale nie jest fajne wypominanie sobie swoich błędów i wyliczanie straconych lat. Lepiej zaryzykować i zrobić coś, czego ta osoba najmniej się spodziewa. Zerwać i cieszyć się życiem... Głupia rada, wybacz. Ale gorsze od wylanych łez po rozstaniu i cięzkich rozmów są wyrzuty sumienia z powodu straconych lat i szans...