Kącik dla płaczących - czyli kiedy dopada nas ten gorszy dzień.... - Netkobiety.pl

Hej, do momentu rozstania nie wiedziałam co to samotność, a teraz... kurde nie wiedziałam, że ona przynosi, aż tyle smutku i przykrości...

Hej...
Wypłacz się tutaj... będzie Ci lepiej
Pozdrawiam

Hej! Można się przyłączyć?

Okropny tydzień, wszystkiego mi się odechciewa. Nawet na płacz nie mam siły. Najchętniej siedziałabym cały czas w pracy, przynajmniej wtedy nie myślę. Ale, przez całe zamieszanie, nawet w pracy mi nie idzie. Dwa dni nic mi nie wychodzi.

Znam to uczucie aż za dobrze, niestety...

Siedem miesięcy to dużo i mało. Zależy dla kogo. Weź się za coś, co lubisz. Ale nie pisz do niej, bo nie zapomnisz. Będziesz w kółko myślał, analizował, a to nie pomaga. Zacznij uprawiać sport, znajdź jakieś hobby, wyjdź ze znajomymi na imprezę. A miłości na siłę nie szukaj - przyjdzie sama i to w momencie, w którym najmniej się tego spodziewasz.

U mnie jest już nieco lepiej. Chociaż jest facet, który nie daje mi żyć. Nie potrafi się określić, jak ma przyjść do poważnej rozmowy to jej unika. Twierdzi, że nie chce mnie ranić czy okłamywać. Chce być tylko na stopie koleżeńskiej; mówił, żebym się przypadkiem nie zakochała. A później pisze mi smsa, że wrócił z pracy i czy nie chciałabym przyjechać do niego. Posiedzieć, wypić wino czy piwko, posiedzieć, pogadać i inne bajery. Masakra. Ale to jasny sygnał - facet nie jest wart mojego uczucia. Nie potrafi się określić. Szkoda tylko, że wpadłam po uszy.
Trzeba się wziąć do roboty...

Masz rację, nic na siłę. Miłość sama przyjdzie. Jednak znam to uczucie, niby wszystko jakoś się układa, ale brakuje jakiegoś elementu. Drugiej osoby obok. To samo przeżywam. Niby wszystko się kręci, ale nie ma kogoś obok.
Trzymam za Ciebie kciuki i mam nadzieję, że wszystko z czasem się ułoży.

Samotność, jakakolwiek, jest niszcząca. Przynajmniej moim zdaniem. Nie ma znaczenia czy jest się singlem, czy w związku. Kiedy nie masz mozliwości, żeby podzielić się czymś mniej lub bardziej ważnym; porozmawiać o pracy, uczelni czy czymkolwiek innym, to zabija i niszczy.

a czemu ty patrzysz, a nie spełniasz swoich marzeń ?

a co jest twoim marzeniem, wyjazd w góry, czy partner ?

Widzisz, czasem jest tak, że nawet jeśli masz kogoś na kogo możesz patrzeć rano, komu możesz ugotować - to i tak czujesz się bardzo samotna.... nie masz tak naprawdę do kogo się przytulić, z kim porozmawiać, spędzić wolny czas.... A co w sytuacji, kiedy jesteś z kimś, a i tak temu komuś nie zależy, kto Cię nie kocha, nie dotknie, nie porozmawia.... jak byś się czuła??? Żyjesz nadzieją... i wydaje mi się, że bycie singlem w takiej sytuacji jest dużo lepsze... Bo pomimo całej swojej milości do tej drugiej osoby nie dostajesz nic, nie możesz na nikogo liczyć, więc po co takie nadzieje.... Głupie to wszystko czasem. Teoretycznie jesteś z kimś, ale tylko teoretycznie. I powtarzasz sama sobie, tłumaczysz - tak jest dobrze, taki już jest, nie potrafi okazać uczuć - i choć wiesz, że to nieprawda, że potrafi okazywać uczucia - tylko dlaczego nie w stosunku do mnie? Będąc singlem - owszem, brakuje tego co piszesz, ale bycie w związku i brak poczucia bycia kochaną jest dużo gorsze.....
Ech.... tak to czasem jest - samotność w związku.... zastanawiam się tylko czy to ma jakiś sens??? Czy dalej żyć nadzieją, że będzie lepiej??? Jaki sens jest bycia z kimś kiedy i tak jest się samej? Tylko dlatego, że się kogoś kocha, martwi, myśli o tym, by jemu było dobrze....????

chciałabym mieć chociaż namiastkę tej miłości.. lepiej mieć "coś", niż nic i patrzeć jak życie toczy się obok..
bo wiesz.. gdyby było tak naprawdę, że masz dużo gorzej- dlaczego nie odejdziesz, skoro bycie singlem jest lepsze?

Mam wrażenie, że obie jesteście nieszczęśliwe w swoich sytuacjach. Tu chyba nie ma co porównywać bo obie sytuacje są bardzo frustrujące. A brak zmiany swojego położenia może się wiązać z brakiem odwagi albo nadzieją, że jest w tym jakieś światełko nadziei.

Ja tego światełka nie miałam, gdy byłam sama, dlatego zaczęłam kogoś szukać (co w moim domatorskim życiu nie było łatwe). Ale się udało. I mimo, że często mam duże kłopoty, skomplikowane relacje z rodziną, gorszy stan zdrowia i gorsze warunki bytowe - przez co czasami mam mocnego doła - jestem dużo szczęśliwsza niż przed poznaniem mojego partnera

Zgadzam się z Tobą w 100%
W zasadzie czytając Twojego posta czułem się jak bym widział siebie
Moim zdaniem jest to gorsze uczucie, w porównaniu do uczucia związanego z byciem singlem. Nie żyjesz wówczas nadziejami, że możesz pogadać, poradzić się, wyżalić lub podzielić swoją radością w nadziei że ta druga "połówka" Cię wysłucha ze zrozumieniem, poradzi, pocieszy, lub po prostu obdaruje dobrym, ciepłym słowem. Bo to tak niewiele potrzeba, aby pocieszyć i podnieść na duchu. Wystarczy jedno ciepłe zdanie i człowiekowi robi się lżej na sercu i dostaje takiego przysłowiowego powera do działania.
W przypadku jak opisuje Silly Hopes, człowiek ma czasem wszystkiego dość (opisuję na swoich odczuciach) jakby chciał uciec od tego wszystkiego, wymazać z pamięci i mieć spokój, jednak niekażdy tak potrafi, trzasnąć drzwiami i powiedzieć narazie cześć pa.
Czasem sobie myślę jakby to łatwo było być zimnym skurwy,,,em.

a ja mam mega dołą i gorszy tydzień!!! mam dość!! i juz nie mam nadziei a tylko to jeszcze miałam:(

Witaj Sylwusia Wiesz, ja też mam taki problem..niby mam znajomych z którymi mogę wyjść najczęściej to na imprezę lub na piwo..raz na jakiś czas ale nie mam prawdziwej przyjaciółki,której mogłabym powiedzieć o moich problemach,wyjść z domu tak po pprostu bez konkretnego celu.. Mam wspaniałego faceta i jestem z nim szczęśliwa mimo,że zdarzają nam się wzloty i upadki ale facet to nie wszystko.. On ma wielu przyjaciół,ciągłe propozycje wyjścia czy wspólnej pracy..a ja czuję się głupio w tej swojej samotności. Nikt nie zapyta się mnie "co słychać?", muszę sama nawiązywac kontakt,fatalnie się czuje ciągle się narzucając. Najgorsze gdy ktoś wystawia..wtedy czuje się jak samotny śmiec..

Witam Wszystkich w ten piękny płaczliwy dzień.
Kolejny długi zmarnowany weekend, który uzmysłowił mi po raz -enty, jak jestem samotna-sama-pojedyncza. Chłopak wyjechał z kolegami nad jezioro. tak bardzo "przejął się" tym, że zacznę uczyć się do obrony, że zapomniał ująć mnie w swoich planach wyjazdowych. Już w środę zaczęła się moja panika - co zrobić z tyloma wolnymi dniami. Dobrze, zajrzę do książek, ale  do południa, a co z resztą dnia? Pisałam do kogo się da (hmm, i tak nie było to wiele osób). Nikt nie chciał/nie mógł się spotkać. Więc te piękne cztery dni przesiedziałam sama. Zresztą zapowiada się kolejny pusty tydzień. A że niedziele potęgują moje doły - odkąd się obudziłam płaczę. Nie widzę światełka w tym tunelu zwanym moje życie. Lęk, strach. Teraz tylko czekam na zniechęcenie, może chociaż trochę mnie znieczuli.

Smutno, bo smutno, ale pozdrawiam Wszystkich.

Silly Hopes - niestety, powątpiewam w Jego "troskę", bo to nie pierwszy raz. W weekend majowy urządził mnie tak samo - wyjechał sam. Koledzy/znajomi/imprezki zakrapiane alkoholem - wszystko ważniejsze niż czas spędzany na budowanie naszej relacji. Postawiłam warunek - ostatni raz. I z trwogą czekam na to, co się stanie, bo w głębi duszy przeczuwam, że On  i tak coś odwali.

Silly Hopes - to okropne tak się czuć, co opisujesz. domyślam się, jak się męczysz. Ponad rok temu uciekłam od takiego związku, od takiego mnie traktowania. Gdy już nic na niego nie wpływało, musiałam powiedzieć dosyć. Życzę Ci siły

Nadzieja -umiera zawsze na końcu, głowa do dóry,będzie dobrze.Musi nie ma innej opcji.

Ludzi wokoło jest bez liku. Kiedyś jak i Ty myślałem, kiedyś też pewnikiem depresję miałem, zupełnie nieświadomie, bo nie wiedziałem co to. A to właśnie poczucie beznadziejności, niechęć i szare barwy życia. Siedziałem na przystanku kolejowym i patrzyłem na pociągi, każdy o czymś mówi, ktoś się śmieje, ktoś jest smutny, a ja jakby na uboczu tego wszystkiego. To nie było fajne, patrzeć na życie jak widz, nie uczestnicząc w nim.
O czym lubisz rozmawiać najbardziej, co zauważyłaś ciekawego ostatnio?

czesc wszystkim. jestem tu pierwszy raz, ale po prostu musze wyrzucic z siebie te nagromadzenie negatywnych emocji, a na zywo nie mam z kim porozmawiac o swoich problemach przez co czuje sie jeszcze bardziej sfrustrowana, samotna i nieszczesliwa. Dzis z rana peklo mi serce, chlopak z ktorym spotykalam sie przez 2 lata oswiadczyl mi ze to koniec i znalazl sobie kogos lepszego ode mnie, czuje sie jak nie potrzebny zlom. Wychodzac dzis na spacer nad jezioro postanowilam z soba skonczyc, uciszyc swoje mysli i ukoic bolace serce, chcialam sie utopic przestac myslec ze to wszytsko moja wina ze jestem nieudacznikiem. jednak zabraklo mi odwagi i gdy zanurzylam sie w wodzie i zaczelam opadac na dno, doszlo do mnie ze nie moge tego zrobic. skonczylam studia licencjackie i od dwoch miesiecy jestem w domu bo nie mam pracy co mi na pewno nie pomaga tymczasowo. moja najlepsza i jedyna przyjaciolka przeprowadzila sie do Anglii i mamy coraz gorszy kontakt ze soba. czuje sie slaba. niekochana. smutna. z lekiem przygladam sie swojej przyszlosci i przeklinam dzien dwa lata temu w ktorym poznalam chlopaka wracajac z Gdanska, przez niego stracilam szacunek do siebie i radosc zycia. Dzis jest taki dzien ze mam ochote sie nad soba uzalac, chociaz przewaznie tego nie robie. ale juz nic nie jest takie samo.

nienachalny1234, uswiadomiles mnie ze gdzies w tym calym swoim smutku przestalam myslec o innych, a nigdy taka nie bylam. Co do transseksualistow, sa takimi samymi ludzmi jak my, ale czuje ze chyba musza byc bardzo samotni, probujac byc szczesliwi w swoim ciele. Myslisz ze szukaja akceptacji w spoleczenstwie? Nie rozumiem dlaczego ludzie sa czesto tak malo tolerancyjni i nie rozumieja ze nie wszyscy musza byc tacy sami jak kartki ksero. Moze i kawal zycia przede mna ale boje sie ze nie znajdzie sie nikt kto by chcial go ze mna dzielic, a chyba taka rzecza ktora najbardziej sie boje jest samotnosc i brak milosci. Potrzebowalam chyba takich slow otuchy, ktore dostalam od Ciebie i chcialabym Ci za to bardzo podziekowac.

Rostrzesiona to malo powiedziane. a poza tym woda w jeziorze nie jest zbyt ciepla o tej porze roku. Dobrze ze mam cieply koc i kubek goracej herbaty, chyba te najwieksze emocje juz troche ze mnie schodza. Chociaz po twoich slowach "ze nie byl mnie wart" pojawily mi sie w oczach lzy ale towarzyszyl im rowniez niewielki usmiech:)

Silly kochana czemu piszesz, ze nie masz nikogo ? Przeciez wiesz gdzie nasz szukac Wracaj do grupy - w grupie razniej
Ksiazki masz to poczytaj jeszcze raz Blogi tez No i jak juz nic innego nie pomoze to tiramisu prosze sobie zrobic !!!
Tiramisu zawsze pomaga !!!
Buziaki i glowa do gory

witam.... wczoraj dopadł mnie dołek... w moje 23-cie urodziny.... brak bliskiej mi osoby doskwierał bardziej niż kiedykolwiek. Rok temu dostałam piękny bukiet kwiatów od chłopaka, z którym zaczynałam się spotykać. A w tym roku tak pusto było...
No i świadomość że osoba która mi się podoba (znana z widzenia) nigdy nie będzie nikim bliższym bo nie mam odwagi by zagadać...

Echhh.....

Silly jest gorzej !!!! Juz w tamtym roku bylo zle !!! Wiesz czemu nie chcesz myslec ? Bo wiesz co powinnac zrobic ale nie chcesz bo liczysz na cud !!! Taroty, cuda i sekrety Pamietasz ? Ksiazki, blogi tez czytalas i co w glowie zostalo ?

Czujesz sie oszukana ? Przeciez on Ci nic nie obiecywal !!! Ty sama sie oszukalas Silly Nie pisz, ze ciezko jest myslec o sobie - to nie egoizm troszczyc sie o siebie !!! Nikt Ci nie kaze troszczyc sie o innych - Ty sama chcesz !!! Latwo nie jest myslec o sobie, jak sie nigdy o sobie nie myslalo
Silly trudny czas masz teraz !!! Jak podejmiesz decyzje nie bedzie trudno !!! Bedziesz zyla w zgodzie ze soba
Zyc z dnia na dzien mozesz ale czy jestes z tym szczesliwa ? Zreszta do konca zycia tak chcesz zyc ?
Kochana: Nie ma prawdziwego zycia w falszywym !!! Nie ma i juz !!!
Przytulam Pisz, czytaj i dojrzewaj do kochania siebie

Rozumiem Cie doskonale, niestety los bywa okrutny.. Ty miałeś narzeczoną, ja miałam chłopaka który się zabił.. wiesz co jest najgorsze że zostawił mnie chociaż mnie kochał? Ty również straciłeś osobę która miała być na zawsze.. Przyszłość przyniesie nam coś czego nawet się nie spodziewamy.. Teraz dostaliśmy po dupie i to dokładnie.. Bo jak można zostawiać kogoś kogo się kocha? Zbyt szybko przywiązujemy się do kogoś a później tracimy bezpowrotnie. Nie możemy żyć normalnie bo żyjemy z myślą że zaraz się spotkamy, jest zbyt trudno pogodzić się nam z samotnością. Musimy żyć z nadzieją że życie przyniesie nam coś lepszego.. Wiem gadam bzdury bo sama nie wierze że może być lepiej ale jednak po coś żyjemy.. Każdy dzień powinien być naszą przyszłością..

Kącik dla płaczących...Boże jak ja się tutaj idealnie teraz nadaję...od wczoraj...
Nawet nie wiem co chcę napisać ale piszę,wiem że to pomaga choć chcę płakać bo to uspokaja,oczyszcza.
Powoli przechodzę w stan panicznego płaczu który kumuluje moje obawy o przyszłość heh nawet o teraźniejszość.
Siedzę słucham dołującej muzyki i zatapiam się w tym coraz bardziej. Kiedy to się skończy to nie wiem kiedyś musi ale wiecie na swój sposób jakoś dobrze mi z tym bo kto powiedział że duże dziewczynki nie mogą płakać...
Duuuuużo przemyśleń na temat swojego dotychczasowego życia się nasuwa,na temat ludzkich zachowań,sensu życia.
"Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą"...tęsknię za moim tatą...i to cholernie tęsknię...
Tęsknię za miłością,jej brak potrafi ściągnąć człowieka na dno i to totalne. Mi się już nie chce starać o nic,na niczym mi nie zależy.
Tęsknię za samą sobą jaką kiedyś byłam,pozytywnie nastawioną do świata,ludzi,uśmiechniętą optymistką....rozmyło się to nawet nie spostrzegłam kiedy. Zero motywacji do działania,chęci do życia,chcę się schować pod kołdrę i nie wychodzić już nigdy,nie wychylać głowy bo boję się że dostane po niej od innych...

Jakie to wszystko trudne gdyby tak można zatrzymać się w czasie i obserwować biegnący czas...może wtedy żyłabym pełnią życia bo nie chciałabym tego przeoczyć. Teraz mi nie zależy...

"Czasem płaczę bo chce mi się płakać wtedy czuję że uchodzi ze mnie złość..."

Hej Happyfull Dziękuję
Pewnie tak jest - oszukałam siebie i pewnie dalej się oszukuje. Tak, sama chcę troszczyć się o innych, sprawia mi to przyjemność nie wiedzieć czemu.... Fajnie by było, gdyby ktoś też czasem zatroszczył się i o mnie. Gdzieś podświadomie ciągle na to liczę, chociaż wiem, że rzeczywistość jest inna. I to jest dokładnie tak, jak ujęłaś - żyję z dnia na dzień. Nie wiem co przyniesie kolejny. Czy jestem szczęśliwa? - Hmmmm, ostatnio często zadaję sobie to pytanie.... próbuję być na siłę, szukam rzeczy, które sprawią mi przyjemność - i odkrywam, że niestety jest ich coraz mniej, coraz mniej rzeczy mnie cieszy. Kiedyś, jak miałam chandrę - szłam na zakupy, teraz to kara dla mnie.... Wiem, wiem..... najważniejsze podjąć decyzję, a jeszcze ważniejsze i najtrudniejsze - zrealizować ją.
Piszę mniej, czytam też niestety mniej, ale dojrzewam, uczę się myśleć o sobie, wciąż się uczę.
Zastanawiam się jednak ciągle gdzie leży granica między egoizmem, a troską o siebie.
A czy prawdziwe życie jest?

Pozdrawiam....

Cześć też dziś płakałam i jestem sama.Pustka jest najgorsza,nie wiem wtedy co z sobą począć.Więc piszę do was.Mam 35 lat i nie mam nikogo.I też chyba przestaje sobie z tym radzić.

Witajcie !
Dawno tu nie zaglądałam, co nie znaczy że nie mam gorszych dni. Oj, wiele się u mnie dzieje, trochę się wydarzyło. Dziś mam mega doła. Jak to mówi moja córka - to pewnie hormony. Tak, to swoją drogą, ale bycie tu samej, bez możliwości pogadania, wypłakania się czy radowania, to nie tylko kwestia hormonów. powinnam teraz dbać o siebie podwójnie, cieszyć się..... ale jak mam się cieszyć sama? Mam pod sercem malutką fasolkę, to cudowne, ale nie mam nawet z kim podzielić się swoimi obawami, radościami. Samotność mnie dobija..... Jak mam być spokojna, jak maleństwo może być spokojne.... Nie wiem jak dam radę.... wiem,że muszę

Mirello, tu nie tak łatwo o psychologa. Mój język nie jest na tyle dobry bym swobodnie się nim tu posługiwać. Wiem,że po rozmowie z psychologiem pewnie byłoby mi lepiej, kiedyś próbowałam przez internet, ale rozmowa w cztery oczy to to lepsze rozwiązanie. Poza tym wiesz, ja tu też nie mam za wielu znajomych, pracuje tylko z anglikami. Praca, dom, dzieci i teraz fasolka.
Pozdrawiam