Kącik dla płaczących - czyli kiedy dopada nas ten gorszy dzień.... - Netkobiety.pl

Nie stało sie nic dramatycznego, zwyczajnie facet troche mnie olewa, nie chce sie umówić na spotkanie ( moim zdaniem to świadczy o braku zainteresowania), kontakt podtrzymuje jedynie poprzez sms-y (a nie jesteśmy już w liceum) z łaski raz na jakiś czas  zadzwoni.
Wiem,że wszyscy w dzisiejszy świecie jesteśmy bardzo zajęci, aby utrzymać sie na powierzchni, ale dla chcącego nic trudnego ( są różne formy komunikacj,np; Skype a mam dość tego standartowego sms-a z pytanie :Jak minął dzeń? , bo jedyny jego wkład w podtrzymanie tej znajomości).
Skoro już teraz jest taki, to co bedzie później????
Zwyczajnie nie wypaliło, nie ma o co rozdzierać szat, zbieram sie w sobie i szukam dalej.

Wierz mi, mnie to szukanie (czasem troche na siłe- przyznaje) tez troche nuży i nudzi.
Robie to tylko dlatego, by potem móc sobie powiedzieć; zrobiłam. co mogłam ale taki sie nie urodził, który by mi dogodził (tak sobie to tłumacze) i czasem po szczególnie nieudanej randce jestem zdołowana ale później wraca mi energia a troche później optymizm.

Wszystkie chcemy by to ON nas znalazł, aby wszystko było proste i naturalne, wypływało prpsto z serca ( i tym podobne mało realne dyrdymały- nie mówie, że to sie nie zdarza, zdarza ale b. rzadko).
Mój nastrój ostatnio nieszczególny, bo zakończyłam (dośc definitywnie z mojej strony-bdb. tak lepiej niż odwrotnie) znajomośc z chłopakiem, który początkowo podobał mi sie ale z czasem przestał ( smutne ale prawdziwe).

Ale mimo tego  też pragne aby to ON mnie znalazł i wszytko potoczyło sie jak w bajce (czasem lubie być naiwna).

Skąd ja to znam... Stukam się w czoło i mówię, "ty głupia, przecież wiesz że on żyje w innym świecie" a mnie to w ogóle nie przeszkadza. Ale kiedyś zgodziłam się na wszystko żeby z nim być, teraz zgodziłabym się na wiele poza jednym - On nie wie czego chce. A ja zwyczajnie nie chcę ukierunkowywać faceta by  miał taki sam pogląd na życie co ja; by nasze drogie szły jednym torem. Nie mam siły na popychanie czegoś do przodu, ani ciągnięcie tego za sobą. Razem nie mogliśmy żyć ale osobno już wcale...

Ale jak widać można żyć bez powietrza.

No to chyba dzisiaj jest dzień wściekłości.

Aga, nie ty jedna chcesz tych relacji czystych jak łza. Ja nie wiem co facet ma w głowie mając kobietę a innej pyta o plany na przyszłość. Chciałabym aby oni wyznawali metodę prostą jak budowa cepa - jeśli ciało A wpływa na ciało B co ciało C się nie wpier**la! A oni co?? Mają gdzieś zasady i dobre maniery. Mącą na dwa fronty bo niby kim masz być? Kołem zapasowym?? Też mam dość tych relacji i tego przytłaczającego natłoku  myśli.... Boże zatrzymaj świat ja wysiadam...

i chyba będę ryczeć.... ;(

Podpisuje sie pod tym obiema rękoma- głosuje za wprowadzeniem ustawy sejmowej, która w jakiś sposób usprawni, oczyści , uprości relacje między kobietą i meżczyzna a twz, gierki ( które lubił mój były) będe karane na drodze sądowej.
To mój postulat.

Ja dzisiaj zastanowiłam się czy ja chcę mieć dziecko. Teraz jest to nierealne bo nie ma dawcy, ale nawet jeśli on się znajdzie to czy będę chciała? Chyba przez te wszystkie porażki boję się już o los tego dziecka które musiałoby to przechodzić razem ze mną. Strasznie pesymistycznie to brzmi ale tak po prostu czuję.

Aga ja codziennie myślę co będzie jak ON się nie znajdzie. Będę po prostu coraz bardziej zgorzkniałą zołzą mieszkającą z psem a ludzie będą mnie wytykać palcami. Może się już przyzwyczaiłam do samotności a może tak mi się tylko wydaje. Pewnie że nudne są te wieczory, weekendy, doczepianie się do znajomych w pojedynkę - aż rzygać się chce, ale nie mam żadnego planu B. Będzie to będzie i już.

A Ja nawet nie szukam, bo jak szukałam to znalazłam same wybrakowane sztuki. Podróby szczęścia z fabryki na Tajwanie.

Dziewczyny mnie wielokrotnie paraliżowała myśl "co bedzie jak Go nie znajde" , też prawie cały czas myśle nad tym jak poszerzyć teren łowów. ale zrobiłam mały kroczek do przodu; uporałam sie z paroma moimi lękiami ( nie bede ich wymieniać wszystkich, bo to byłby b. długi post).
Ja wierze w los/przenaczenie, jeśli dane mi bedzie go spotkać to nie ma rady coś/ktoś postawi go na mojej drodze a jeśli miłość i partner nie jest mi pisany- chocbym stała na rzesach, trudno.
Z uprem maniaka pomagam losowi ( kombinuje na różne sposby) ale jeśli LOS de Los ma inne plany.......to ma.

Ja w ten sposób tłumacze sobie te wszystkie zawirowania i nagłe zmiany akcji w moim życiu - bo bardziej logicznego wytłumaczenia jeszcze nie wymyśliłam.

Też nieraz drażni mnie to, że niektórym kobitkom wszystko łatwo przychodzi;
-pac; ma faceta
-pac; wychodzi za mąż
-pac; fajna praca
a mnie wszystko idzie jak po grudzie ale dziś jest zbyt piękna pogoda by to rostrząsać.

Rozumiem Cie- mnie też nudzi stabilny związek ( przynajmniej na obecnym etapie życia) i ogólnie stabilizacja, może sama troche jestem sobie winna, że mam lekko pokręcone życie- ale niepewność dodaje dreszczyku, ja to lubie- dlatego czesto mysle o Zamkniętym, bo to cięzki orzech do zgryzienia.
Wiem, że każda (lub prawie kazda, bo nie lubie uogólniania) na końcu swej drogi chce znaleźć miłość, wierność itp...ale ja nie jestem jeszcze na to gotowa (choć metrycznie powinnam niby już być).
Poza tym, przez to że mam lekko pokręcone życie zawodowe (bo miłosne przypomina szwedzki film- nudne i w chłodnym klimacie), poszerzyłam horyzonty, byłam w paru naprawde ciekawych (pod różnym względem ) miejscach , ciągle ucze sie nowych rzeczy i niczego nie żałuje.

Stablilzacja jest troche przeceniana.

mozna miec stabilizacje w zwiazku,zyciu ale kto powiedzial ze nie da sie szalec? jesli sie jest z opowiednim facetem oczywiscie

Ale mam fatalny dzisiaj nastrój Może do płaczu mi daleko ale dołek coraz głębszy... Kiedy to się skończy.... ;(

Dzisiaj biometr jest wyjątkowo niekorzystny to fakt. Moje plany na spędzenie czasu aktywnie legły w gruzach i zostało mi tylko siedzenie w domu.
Byle do jutra.

Aga przestań słuchać tego co mówią inni. Nawet jeśli popełniłaś błąd, to musisz się z tym pogodzić! Zderz się z rzeczywistością, uderz się w piersi i powiedz "Mia colpa" a potem żyj tym co teraz. Rozpamiętujemy i rozdrapujemy rany bo żyjemy albo tym co było, albo tym o czym marzymy że będzie, a po drodze nie dostrzegamy tego co jest teraz. Pewnie że są gorsze dni, jesteśmy przecież tego żywym przykładem. Huśtawka nastrojów wciąż jest rozbujana ale czasem trzeba trochę wysiłku by ją zatrzymać, a świat pokaże się Nam z innej strony.
I na pocieszenie powiem ci że moi bliscy mówią do mnie to samo co Twoja mama do Ciebie. Ale tylko ja wiem jak powierzchownie wyglądała ta "dobroć" - swoje przeżyłam, czasem dalej rozpamiętuję, płaczę bardzo rzadko i po prostu żyję tym co jest.

Mnie gorsze dni dopadają średnio raz w tygodniu. Nieraz trwa to parę godzin, nieraz parę dni i też tracę wtedy chęci i siły do życia. Ale potem mija, przychodzi tak samo od siebie, coś się wydarzy dobrego i wracają mi znowu chęci by żyć. Aga każdy z nas na coś czeka, ale nie oczekując od życia niczego dobrego nigdy się nie rozczarujemy. Mnie już trafia to ciągłe wracanie do pustego mieszkania, to że nie mogę z nikim porozmawiać, pośmiać się, wyżalić. Jestem w próżni ale staram się nie izolować od otoczenia.

Czasem placz pomaga...Wiem cos o tym...
Ja czasami mam tak,ze idzie wieczor i zaczynam czuc pustke   w sercu,,,i zaczynam plakac..,jest mi strasznie zle ,czuje sie okropnie...i powoli zasypiam.Przychodzi nowy dzien i jest juz lepiej ale to tylko na pare dni...
Czuje,ze brak mi faceta...Normalnie nie wytrzymuje...
Z tego wszystkiego zaczynam tesknic za bylym...A przeciez on mnie zranil i wiem,ze to dupek i tyle! Ale ta samotnosc...jejka...ja juz sama nie wiem co gorsze? Czy byc z facetem,ktorego sie nie kocha czy byc sama wsród 4 scian...

Żaden facet nie zranił mnie mocno ( moze za słabo kochałam lub mam silny instynkt samozachowawczy) ale pare razy mocno zadrasneli, nieraz przez nich płakałm, ale zbieram sie i ide dalej, bo po każdej porażce mam wyrzut energii do umysłu i pozytywnych myśli.
Bardzo ważne w życiu jest cieszenie sie z drobiazgów, mnie dziś ucieszył fakt,, ze mój bez ślicznie kwitnie i kupiłam sobie fajny drobiazg:)

Nie marudzić, nie płakać, zebrać się w garść i z uśmiechem do ludzi, wyjść z domu, a faceci w okół sami się pojawią. Mi dziś oczka na lewo i prawo w galerii łódzkiej latały ale że byłem przelotem... i widziałem, że nie jestem samotnym nawigatorem. Sporo wolnych facetów udaje, że robią zakupy.

AVO, to w trójmiejskich galeriach jakoś dziwnie, bo ja same pary widzę

Heh, myślisz, ze wszyscy wolni utknęli w Łodzi??

Mirella, Ty się dziewczyno nie dołuj - trzymaj się tej myśli wakacyjnej.

A ja postanowiłam odgrzebać internetowe randki - niedługo pierwsze spotkanie. Mam nadzieję, że to nie będzie znowu jakiś świr - jak wcześniej. Nie wiem o co w tym chodzi - ktoś fajnie wygląda na zdjęciu, fajnie nam sie gada, a przy spotkaniu dramat, albo w najlepszym wypadku zima w moim sercu i nawet jednego motyla brak Boję się Ale może tym razem będzie inaczej - bo w końcu zapomniałam o Nim. Tak po prostu niedawno się stało...

W realu tak samo można trafić na świra, tylko masz większe szanse od razu to wyłapać - przez net przekonujesz się dopiero na randce - oto cała różnica.

Mimo wszystkich minusów postanowiłam znów tego spróbować. Potrzebuję odskoczni, w pracy za bardzo się spalam, muszę to zrównoważyć. W przyszłym tyg. zdam relację - mam nadzieję, że nie wrócę tu z rykiem

Avo, gdyby były, to bym się w tym temacie nie wypowiadała

Ja myślę sobie tak: skoro ja jestem fajna i normalna (w miarę ) i jestem zalogowana na randkowych portalach, to znaczy, że inni fajni i normalni również muszą tamm być. A że nie miałam ostatnio do tego szczęścia, to druga sprawa. Największego świra, rozchwianego emocjonalnie i przewrażliwonego na swoim punkcie egocentryka (ale poza tym cudownego ), który wyciął mnie z życia na prawie 2 lata spotkałam w tzw. realnym świecie, więc...

Źle mi z moją samotnością, na imprezach poznaję tzw. chwilówki - poza tym ostatnio nie mam z kim łazić po klubach, więc szukam innych metod.

Może mam już urojenia ale ja w galeriach handlowych widze pary, facet czeak na kobitke, która buszuje w przymierzalni, jakoś wolnych tam brak........
Aga, ja  jestem ładna i w miare normalna i jestem zalogowana na portlalch randkowych wiec wyznaje filozofie podobna do Twojej- normali faceci też tam są.
Portale randkowe nie są skupiskiem "towaru drugiego gatunku", wielu facetów w ten sposób poznałam, a w realu "bubli z przeceny" też pod dostatkiem:)
Poza tym naprawde trudno jest pozanć kogoś nowego.
Trzymam kciuki za Twoją randke- mam nadzieje, że bedzie fajnie:)

Tak trzymaj!!!!!!!
Doszukiwanie sie wad w nowopoznanym facecie prowadzi tylko do zbyt szybkiego zniechęcenia sie ( wady i tak same wyjdą na światło dzienne).

Ago słychać wiele, ale nie to co chciałabym usłyszeć ( wiem, ze wiele kobiet tak ma:) ).
Z żadnym nowopoznaym facetem nie wiazałem tylu nadziei co z Zamkniętym w sobie, ale jestem zbyt słaba by przewiercić sie przez jego pancerz lub on nie chce mnie w swoim życiu. Troche mnie to zasmuciło, bo miło wspominałam nasze koleżeństwo w okresie studiów i zabolała mnie ta jego wrogość (bo tak teraz go odbieram).
Mówi sie trudno i faceci, którzy mnie nie chcą ich strata, ja nimi nie bede sie zamartwiać.
Ale mnie rozczarował, bo myślałam że jest inny- w sumie to dobrze, bo nieraz załowałam, że kiedyś nie dałam mu szansy, a moze to i tak prowadziłoby donikąd.

Ago też takich spotykałam, wydaje sie , że wszystko było OK.
Pasuje wygląd- widzisz, że podobasz sie jemu i on podoba sie tobie, rozmowa w miare sie klei i jest dość interesujaca, pełna umiarkowanych nadziei wracasz do domu, starajac sie nie myśleć o tym zbyt wiele, by uniknąć nadmiernego analizowania, a potem cisza.
Trudno to zrozumieć- ja mam taką teorie; to oni chcą byśmy to my wykonały pierwszy krok po randce i zapewniły jak było wspaniale i jaki to ON BYŁ SUUUUUPER.

Chociaż może być tak, ze zbiera sie na odwage by do Ciebie zadzwonić.

więc lepiej nie wychodzić za mąż zbyt wcześnie? a nuż znajdzie się jakiś fajny towar?

Nie jesteś stuknieta- zwyczajnie facet nie spodobał Ci sie, nie było iskrzenia ani tej sławnej chemii- zdarza sie ( ja po około 90% randkach wiedziałam, ze nic z tego nie bedzie).
Zagrozenie widze tylko w jednym
jak pijany płotu trzymasz sie byłych, których jak twierdzisz nie bedziesz już miała- może to znak, że jeszcze nie jesteś gotowa na poważny zwiazek i na zaangażownie sie ( takie na serio).

Ja mam całą mase wad- są dziedziny życia w których jestem prawdziwą wariatką (wiec wiem, co nieco o wariatkach) i jako wariatka moge dać Ci rade; zostwa byłych w przeszłości- gdzie ich mijesce lub zastanów sie czy w chwili obecnej jesteś gotowa na zwiazek.

Mówić - chcieć walczyć, słuchać to chcieć zrozumieć.
będzie lepiej, jeszcze jutro, po jutrze i.. będzie coraz lepiej.
Tylko te pierwsze dni są najgorsze, każdy następny jest lepszy a kiedyś znów będę niepoprawnym optymistą - obiecuję

Mirella rozkręcanie nowego związku przypomina wsponaczke na K2- dużo wysiłku, pełno niebezpieczeństw i zły wykonasz ruch a spadasz w doł- to jedna z najgorszych rzeczy na świcie.
Jest pracochłonne, nudne - wszystkie to przerabiałyśmy, ale co mamy zrobić - tych reguł gry my nie wymyślałyśmy.

U mnie kolejny beznadziejny weekend. Była jakaś impreza - beznadziejna. Spotkanie  z kolegą - miły akcent. Poza tym pisze do mnie były, który ma kogoś i flirtujemy trochę. Efekt jest taki, że dalej nie mam nikogo... Marnuję czas, dni przeciekają przez palce...

też tak czasem miewam... ryczę jak głupia...
ale czasami mi to pomaga