Kącik dla płaczących - czyli kiedy dopada nas ten gorszy dzień.... - Netkobiety.pl

Nie bardzo rozumiem, co chciałaś przez to powiedzieć - że nasze problemy są niczym w porównaniu do Twojego? Ja nie mówię, że Twój problem jest gorszy mniej czy bardziej od mojego czy kogokolwiek tutaj. To przykre, że nie masz nikogo. Ja tutaj też nie mam... Każdy ma swoje problemy i dla każdego są one ważne i nie powinniśmy oceniać czyj jest większy.
U mnie nie jest różowo, nie mam już sił na płacz nawet. Lekceważenie, pokazywanie że jestem do niczego, że właściwie nie istnieję.... mam dość

Mega dół od rana. Brak sił i mobilizacji. Leże "rozmemłana" w łóżku i nie mam ani siły , ani ochoty się z niego podnieść. Brak wiary w siebie i odrobiny pozytywnego patrzenia. Ludzie uważają mnie za fajną , atrakcyjną i mądrą dziewczynę . Nie wierze im. Nie czuje tego . Czarna dziura wciąga mnie coraz bardziej. Boje się samotności , tego że już nie ułożę sobie z nikim normalnym życia. Nie uda mi się stworzyć rodziny i mieć dziecka (mam 33 lata).
Prawie zawsze mam wrażenie , że nie uda mi się wyrwać z tej matni,  strachu , napięcia , niepewności . To uczucie jest nie do opisania . Często myślę, że jedynym przerwaniem tego cierpienia jest  skończenie ze sobą. Nie mam już siły !!!

Sama sobie odpowiedziałaś. Jeśli dajesz facetowi całą siebie to co niby ci pozostaje? Trochę zdrowego egoizmu dla siebie samej trzeba mieć bez względu na to jak mocno kochasz!
!Uczmy sie brać najpierw to co najlepsze dla nas, czerpać satysfakcję z życia,  seksu, z pracy, spełniać się a potem  dać coś od siebie! Facet nie bedzie ci wdzięczny że się dla niego poświęciłas -  nie licz na to ze ci to kiedyś wyzna.  Wycisnal z ciebie wszystko a tobie nie zostawil nic nawet z siebie samej. Brutalne ale tak właśnie się stało.  Bądź ty teraz egoistka i zrob coś w końcu dla siebie. Pokaż mu co traci.
- nie ma gorszej kary.

To nie dziecko jest najważniejsze tylko TY! Nie dbasz o siebie to nie dbasz o dziecko. Nie wiem kto wpaja kobietom takie staroświeckie poglądy i chce na siłę zrobić z nas matki polki, poświęcające się dla dzieci, mężów, kochanków by później pozostać wrakami emocjonalnymi. Musisz zmienić swoje priorytety. Na czubie piramidy potrzeb powinnaś zaspokoić najpierw siebie, małymi krokami dążyć do lepszego samopoczucia. Szczęśliwa matka = szczęśliwe dziecko, szczęśliwa żona = szczęśliwy mąż i to działa też w drugą stronę nieszczęśliwa matka = nieszczęśliwe dziecko itd. Chcesz dla dziecka jak najlepiej? Uwierz że ono nie będzie szczęśliwe i nie dasz mu tego czego pragnie dopóki sama tego szczęścia nie osiągniesz. Nie potrafisz być egoistką? Ale pewnie że potrafisz tylko nie chcesz! Boisz się, że jak pokażesz partnerowi że teraz Ty jesteś najważniejsza to już całkiem będziesz miała pozamiatane i to tylko pogorszy twoją rozpacz. Ale ja wiem że efekt byłby wręcz odwrotny! Tylko trzeba chcieć coś zrobić ze swoim życiem! Nie możesz szukać samych negatywów w okół siebie. Jesteś samotna - fakt, to jest ciężkie nie mieć spowiednika i opoki blisko siebie ale nie Ty jedna walczysz samotnie! Często bardziej samotni są Ci, którzy mają przyjaciół i rodzinę na wyciągnięcie ręki.
Też jestem w ciąży, mam męża, kochanego psa (którego chyba kocham bardziej:) ale moja droga do tego szczęścia nie była łatwa. Z resztą dużo jest na forum. Przechodziłam podobny proces (oczywiście w innych okolicznościach) ale cel był ten sam. Zadbać o siebie. Potem wszystko ułożyło się samo, ale ja nadal nad sobą pracuję. Chcę przeżyć to życie jak najlepiej potrafię bo dość już w życiu wypłakałam łez. Pewnie jeszcze wiele przede mną ale czuję że moja skorupa twardnieje.
Dbaj o siebie.

Dotarło do mnie, że tak naprawdę to przegrałam walkę z nałogiem. Jego nałóg jest tak silny, że pokonał i mnie i dziecko. Sam wybrał. A ja teraz cieszę się swoim maluszkiem razem z moimi dziećmi. Nie chciał przeżywać razem tej ciąży, to nie. Skoro nałóg ważniejszy niż my....
A moja córa z wielką chęcią siada ze mną i czytamy albo oglądamy co dzieję się z maluszkiem w danym tygodniu. Dziś akurat doczytałyśmy, że dzidzia reaguje na dotyk i w momencie jak się dotyka brzucha, to ona przysuwa się do naszej ręki. Więc moja córka co trochę przykłada rękę do brzucha i głaska.

To co piszesz świadczy tylko o tym, że ulokowałaś swoje uczucia w niewłaściwym, niedojrzałym facecie który zwyczajnie ucieka przed odpowiedzialnością. Niestety trudno jest mi Tobie cokolwiek doradzić by cię pocieszyć. Jedyne co przychodzi mi na myśl, to to, abyś skupiła się na sobie i dziecku które przecież nie jest niczemu winne. Ciągle myśląc o tym że On układa sobie życie na nowo, zadręczysz się - choć wiem że to świeża sprawa to musisz zacząć walczyć o siebie.