Kobiety bardzo cenią doświadczonych seksualnie mężczyzn

Trening czyni mistrza

Ja bardziej wolałem mroczny klimat Peteera

Po pierwsze - to nie należy z nikogo się naśmiewać, zgodnie z zasadą - nie czyń drugiemu co Tobie nie miłe... Szacunek dla rozmówcy lepiej świadczy o człowieku niż pustawe naśmiewanie się z kogoś.
Po drugie - kwestia samego pytania tytułowego - kobiety bardzo cenią doświadczonych seksualnie mężczyzn ... To bajki uważam, na tyle ile znam życie, to mam takie wrażenie, że kobiety cenią mężczyzn nie za doświadczenie seksualne, a za to kim są, za zaradność, za spontaniczność, za umiejętność rozmowy, gdy czują, że dany mężczyzna im się niezmiernie podoba, to nie ma żadnego znaczenia seksualne doświadczenie jego. To tak jak mężczyźnie podoba się dziewczyna, zaprasza ją by pograć w cymbergaja, czy lotki, ona nie umie - to nie będzie znaczyło, że ceni ją mniej...
Wszystko rozbija się o kobiecą psychikę, bo prawda jest taka, że można być niezwykle dobrym w łóżku mężczyzną, sprawiać rozkosz, myśleć jak cudownie, ale jeśli kobieta włącza uczucia, bo pragnie mężczyzny danego to jego język nawet niedoświadczonego sprawi przyjemność większą niżeli najbardziej doświadczony seksualnie nieznajomy.

Skoro narzekają na nich, to tak cudowni nie są... Najczęściej to chłopaki po paru mcach z dziewczyną, albo mężowie po paru latach, co im się kochać nie chce z żoną. Poza tym, ilu facetów kalekich w alkowie tyle pewnikiem kobiet również.

Bullitt - nie zapominaj o tym, że uczucia trzeba pielęgnować, bo jeśli nie, to one zanikają i po czasie powstają na nowo ale już z kimś innym Niemniej motorem napędzającym erotykę są właśnie kobiece uczucia.

Co racja, to racja. Jak napisał mistrz Andrzej (Sapkowski) miłośnik matki (zazwyczaj) raczej nie poleci na córkę, nawet jeśli ta jest atrakcyjniejsza.

Jest logiczne, że jeśli ktoś ocenia przez pryzmat doświadczenia seksualnego tylko, odrzuca z tego powodu, to nie warto zadawać się z taką osobą, bo i po co? Jest wiele kobiet, które chcą dobrego, doświadczonego kochanka, choćby dla samego seksu. Ale czy warto mieć znajomość dla samego seksu gdy ma się inne priorytety życiowe?
Większość kobiet ceni bardziej faceta za to jakim jest a nie za jego umięjętności seksualne. Bo umiejętności seksualne to rzecz do nabycia.

"Fantastico!", jak powiedzieliby Latynosi. Doceniam szczerość, aczkolwiek wątpię czy w prawdziwym życiu jesteś tak samo bezpośrednia i otwarta (dochodzi strach przed zranieniem ewentualnego prawiczka oraz jego reakcją- próby jej przewidzenia, nawet na podstawie własnych obserwacji są jak wróżenie z fusów). I oto kolejny krok w utwierdzaniu i wzmacnianiu mojego cynizmu. Skończę pewnie na tym, że będę demoralizował i demotywował młodych chłopców, przekonując ich, że miłość jest tylko pięknym, ale niebezpiecznym mitem. I dla własnego dobra powinni wybić ją sobie z głowy. (Już teraz z trudem powściągam język i powstrzymuję złośliwe komentarze, gdy ktoś zaczyna opowiadać o uczuciach; nawet ten post, przyznasz, wyjątkowo kąśliwy, jest, jak na mnie, bardzo stonowany).

Jeśli to doświadczenie współgra z otwartością i inteligentnym podejściem do partnerki, to super, ale bez tego też damy radę, to nie jakiś konieczny wymóg.

Natomiast jeśli to doświadczenie na zasadzie "Miałem 2854 kochanki, co lubiły na pieska, ty też NA PEWNO lubisz, widać twoi poprzedni faceci byli do bani", to ja podziękuję, już wolę prawiczka.

Owszem, ale każdy doświadczony zaczynał jako prawiczek, a współcześnie wiele kobiet zdaje się o tym zapominać. Wydaje im się chyba, że doświadczonych facetów produkuje się taśmowo w jakichś fabrykach, a to bardzo niebezpieczny mit. Gdzie prawiczkowie mają nabrać owego doświadczenia, skoro już nawet nastolatki wolą doświadczonych? Ma poszukać jakiejś 50- lub 60 latki? Taki scenariusz trąci już groteską.             Obyś tylko nie została odrzucona przez prawiczka (życie płata nam różne figle i możesz się w takowym nawet zakochać).

Ja tam bym się przespała z niektórymi 50 lub 60-latkami... ^^

Ninka, hahaha, touche!

Nie myślę ich zmieniać. Wychodzi ze mnie cynik i stąd złośliwe uwagi. A co do Vian, to pisałem o kobietach z przedziału wiekowego 50- 60 lat, a nie o mężczyznach. A skoro masz ochotę, rozejrzyj się za jakimś miłym, dojrzałym panem.

Dokładnie Moja mama ma 57 lat, a jest zawsze elegancka, zadbana, ładnie się ubiera. Komplementy pod swoim adresem słyszy bardzo często. Spódnicy do kostek nie ubierze pewnie nawet jak będzie miała 80 lat

Faceci niestety w przewadze dość szybko "dziadzieją". Zapuszczają się, robią się okropnie marudni. Nieraz ledwo mają 40 lat i już im się nic nie chce.

Hetman - może problem z Tobą jest taki, że jesteś po prostu wredny i zgorzkniały, a nie taki, że jesteś prawiczkiem? Wziąłeś to kiedyś pod uwagę?

Jesteś biseksualna, Vian? Bo zabrzmiało, jakbyś chciała się kochać z kobietą (mnie to nie przeszkadza). I nie napisałem, że kobiety w średnim wieku są gorsze od swoich męskich rówieśników. Po prostu zrozumiałem, że jesteś otwarta na seks z mężczyzną z tej grupy wiekowej.                                     A ja sam raczej chyba nie dożyję 50 lat (genetyczne obciążenie dziedziczną skłonnością do nowotworu i cukrzycy). Co do seksu zaś, powoli pozbywam się złudzeń, że kiedykolwiek w życiu będzie mi dane go uprawiać. Jeśli ktoś mi powie w tym miejscu, że użalam się nad sobą, to się myli. Ja tylko stwierdzam fakt. Pisałem już w innym temacie o kobiecie, która odrzuciła moje zaloty (zrobiło to bez upokarzania czy poniżania mnie), a po jakimś czasie zmieniła zdanie (i to dopiero było dla mnie poniżające!). Czy ona wzięła mnie za jakiegoś desperata, który powita z otwartymi ramionami każdą chętną kobietę, nawet taką, co wcześniej mu odmówiła? Równie grzecznie jej odmówiłem, wyjaśniając, że litość nie doprowadzi nas daleko (oczywiście nie  tak wprost ), a poza tym za bardzo się szanuję, żeby poświęcić to, co jeszcze mi pozostało z mojej dumy i godności.

Trochę się użalasz. Im więcej Twoich postów czytam, tym dochodzę do wniosku (oby błędnego), że przestałeś lubić kobiety, gardzisz nimi i to na nie zrzucasz winę za wszystko.

Co prawda jestem trochę młodsza od Ciebie (ale niewiele), ale doświadczenie też mam zerowe. Nie jęczę, że nikt mnie nie chce (no dobra, czasem, bo libido mam spore i chęci też, a tu dupa z tego ). Jednak zawsze potem dochodzę do wniosku, że przyjdzie czas i na mnie. Ale we mnie są duże pokłady cierpliwości, więc może dlatego...

To dodaj do tego brak zainteresowania płci przeciwnej. Przypadek. Brak szczęścia. U niektórych względy religijne. Powodów jest wiele.

Chcę, ale przecież się nie rzucę na znajomych, którzy nie wykazują zainteresowania mną, ani nawet takich, którzy wykazują, ale mnie kompletnie nie kręcą. Z byle kim też do łóżka nie pójdę. Chora nie jestem, zdeformowana też nie, blokad psychicznych nie mam. Brzydka też nie jestem

Masz chyba ubogą wyobraźnię

Ja też niekoniecznie w przypadki wierzę (chyba że mówimy o gramatyce ), ale czasem się zdarzają. Przypadkiem poznałam moją najlepszą kumpelę.

Na imprezy raczej nie chodzę - nie przepadam. Internet - owszem, poznałam kilka osób w ten sposób (obu płci). Z niektórymi mam kontakt, z niektórymi nie, czyli jak w "realu". W innych miejscach też przecież ludzi poznaję... 

Owszem, uroda to pojęcie względne, jeden lubi to, drugi tamto - widać nie trafiłam na kogoś, komu bym odpowiadała, albo trafiłam, a o tym nie wiem - też możliwe!

Znajomi mi mówią, że jestem otwarta i sympatyczna, więc naprawdę nie wiem, co ze mną nie tak Wady mam - jak każdy, z niektórych zdaję sobie sprawę i nad nimi pracuję.

Widać jestem beznadziejnym... przypadkiem

O nie, nie, nie. Akurat nastawienie mam naprawdę pozytywne. Do ludzi, do życia... Zawsze się też cieszę, jak mogę poznać kogoś nowego.

Pewnie, przychodzą chwile zwątpienia, ale bez przesady. Pozwalam sobie od czasu do czasu pozrzędzić kumpeli przez dzień lub dwa, ale na trzeci dzień sama siebie mam dość Zna mnie najlepiej i ona sama kiedyś stwierdziła, że nie wie, co jest nie tak, że nie mam tzw. "szczęścia w miłości".

Jakbym nie wierzyła w siebie, to bym pewnych rzeczy nie osiągnęła i o pewne nie walczyła. Po kilku zdaniach nie da się określić czyjegoś charakteru.

Moje podejście nie jest aż takie fatalistyczne, ale pełne sceptycyzmu. "Bardziej się postarać?". To co mam zrobić? Staranie się nigdy nie przyniosło mi nic, poza odrzuceniem i serią rozczarowań. Dlatego teraz jestem coraz bardziej gorzkniejącym 30latkiem (nie mam już sił ani ochoty z tym walczyć). W codziennym życiu nie okazuję tego zgorzknienia, tym niemniej trudno mi jest otworzyć się przed kobietą, która okazuje mi zainteresowanie (co dziwne, tych ostatnich od niedawna nie brakuje w moim życiu i pojawiają się na ogół wtedy, gdy w ogóle się nie staram). Natychmiast opadają mnie wątpliwości i podejrzenia.

Hetman - możesz nie okazywać swojego zgorzknienia, ale myślę, że negatywne nastawienie bije od Ciebie mimo wszystko. Bo jak nie jesteś radosny i szczęśliwy, to ludzie czują negatywne emocje w zasadzie podświadomie. Przecież często bywa tak, że kogoś nie znamy, a nie przepadamy za jego towarzystwem, nie ufamy mu itd.

Skoro jak się nie starasz spotykasz się z zainteresowaniem kobiet, to może właśnie o to chodzi - może wcześniej wychodziłeś na desperata? Zainteresowanie jest, ale ty pewnie i tak nic z tym nie zrobisz, bo się uprzedziłeś w jakiś sposób.

Dla mnie 30-letni facet, który nigdy nie uprawiał seksu jest mimo wszystko w jakiś sposób podejrzany. Nikt mi nie wmówi, że chodzi tylko o urodę, pieniądze, czy co tam jeszcze. Zakładając, że ktoś jest zdrowy - uważam, że tu chodzi o charakter, o osobowość.

Nie przeczę, pani prokurator, jestem nieco uprzedzony (wspominałem już przecież o okrutnych żartach ze strony poznanych kobiet, których swego czasu sporo przewinęło się przez moje życie- odrzucenie moich zalotów, krótki czas, próba podrywania mnie; jeśli upłynie podejrzanie krótki okres czasu między odmową ze strony potencjalnej partnerki i zmianą jej zdania, ta zmiana jest również podejrzana; taka kobieta albo jest rozchwiana emocjonalnie i sama nie wie, czego chce, albo próbuje zabawić się twoim kosztem; trzecia możliwość- jest desperatką i/lub chce wybić klina klinem po doznanym zawodzie miłosnym). Moja podejrzliwość jest już odruchem Pawłowa

Tak, jestem bi.
Jak jesteś zgorzkniały i nastawiony negatywnie na starcie do kobie, to raczej łatwo o to, żebyś się poczuł dotknięty i ukąsił.

Wiesz, nie będę się kłócić, ale fakt jest taki, że od nastu lat nie możesz sobie nikogo znaleźć...

Nie wypowiadaj się w imieniu wszystkich kobiet, bo nie wszystkie się z Tb zgadzają. Dla mnie mężczyzna, który zalicza wszystko, co mu  w ręce wpadnie jest odrażający i automatycznie podświadomie przylepiam mu łatkę nosiciela wenery. Nienawidzę facetów, którzy się puszczają. To obrzydliwe. Rozumiem, mieć 4-6 partnerek będąc po 30tce, ale nie kilkadziesiąt! Mój były jak się okazało był właśnie męską dziwką i przez niego teraz ganiam po wenerologach, ginekologach, żeby się w razie czego szybko wyleczyć. Taki zużyty papier toaletowy.

Do kogo to napisałaś?

WitchQueen, dokonałaś właśnie przełomowego odkrycia, które powinno się natychmiast skopiować do wszystkich wątków "przeterminowanych" prawiczków na tym forum. Oczywiście, że ich prawictwo nie może być przyczyną odrzucania przez kobiety, ponieważ im facet starszy, tym mniejsze ma szanse na to, że jakakolwiek kobieta pomyśli, że on może być prawiczkiem!
Tak więc, drodzy jęczący panowie, szukajcie w innym miejscu źródła swoich niepowodzeń. Ono na pewno nie kryje się między nogami, ale dużo, dużo wyżej.

Człowieniu bo widocznie masz problem... z tym staraniem. Jesli tego nie robisz, to masz efekt w postaci zainteresowania. Pozniej nagle zaczynasz sie starać lub nie ufasz i czar pryska. Poza tym gdzieś czytałem, że za wolno działasz. Spotykasz sie pół roku z kobietą i do niczego między wami nie dochodzi. Z zainteresowaną kobietą? Bądźmy powazni. To im order wtedy się winien należeć za taką cierpliwość:D Kobiety w czasie zycia są na tak wiele sfer wrażliwe, że czasem wystarczy być w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie, a przycisk "motylki" sie włączy. Co z tym pozniej sie zrobi to juz inna sprawa, ale zainteresowanie by było, a od zainteresowania do seksu wcale nie ma takiej dalekiej drogi, nie licząc oczywiście żelaznych dziewic i tych które pożądania w sobie nie mają (no libido + bardzo niedojrzałe). Duzo dalej jest do związku, choć jeśli masz ustawione życie i jesteś z niego choć przeciętnie, ale zadowolony to jaki problem? Nawet najbardziej twarda babka często chce sie poczuć jak takie małe wtulone, rozpieszczone dziecko. Jesli kobieta ma temperament, a jednoczesnie jest nieszczęśliwa, to tym szybciej poczuje motylki. Nieszczesliwych kobiet jest bardzo duzooooooo, bo spoleczenstwo im wpaja że jak są same to gorsze i w to wierzą.  Nam za to od młodych lat wpajają że o kobiety trzeba się starać, a to wlasnie widzi się że częściej związki zaczynają się gdy kobieta sobie wybierze mezczyzne, albo widzi się takie o które w ogóle nie trzeba sie starać i inny facet "ma" je od razu. On jedzie na jej schemacie, ona pozniej sie znudzi nim bądź nie i tak dalej.
I te starania też różną mają formę, ale nie taką jakby kobiety chciały. Proszenia, głaskania, przymilania, zanudzania (a tu najcześciej blokada bo liczysz na nierealistyczny efekt starań - przykładowo że sama okaże bezpośrednio co masz zrobić. jak zakochana i jednoczesnie sfrustrowana nie będzie to nie sądze by było to mozliwe, bo prędzej sie odkocha:P).

Jesli masz potwierdzenia zainteresowania nawet na tym etapie, gdy jestes użalający i cyniczny = to masz problem jedynie z przekonaniami. Nie umiesz wykorzystać narzędzi które masz dane i juz masz w sobie, bez starań. Blokujesz się psychicznie, mimo że masz ofertę która na danym etapie interesuje kobiety. I jak myslisz kogo to problem? Przeciez nie tych kobiet. Mozesz cos z tym zrobić, bo marnujesz okazje które dane Ci są na talerzu, tylko widelca nie bierzesz do łapy.

Byłeś w związku normalnym 3 lata i nie uprawiałeś seksu, a miałeś wtedy 22-25 lat..?

W kontaktach z kobietami staram się nie być cyniczny (naprawdę nie być, a nie tylko "nie okazywać" cynizmu; chociaż ze zmiennym szczęściem)- na sarkazm pozwalam sobie tylko wtedy, gdy zauważę, że obiekt mojego zainteresowania jest w dobrym nastroju i moje zgryźliwe uwagi nie spotkają się z jego strony z dezaprobatą, ale z rozbawieniem. Nie użalam się nad sobą publicznie (fora internetowe zapewniają, przynajmniej względną, anomimowość ich uczestników, więc ich nie uwzględniam w tej kwestii; internet to jedno, a użalanie się nad sobą na żywo przed ludźmi, to już coś innego- nie pozwala mi na to duma; żeby się zniżyć do takiego poziomu, musiałbym mieć nieźle w czubie- spotkałbym się z powszechną pogardą, a u was mogę przynajmniej znaleźć parę konstruktywnych uwag).

Początkowo to była luźna znajomość, potem znajomość, przyjaźń i dopiero po pewnym czasie zaczęło to zmierzać ku normalnemu związkowi. Związek rozpadł się, kiedy już wyszliśmy jedną nogą poza friendzonę. I owszem, thepass, nie zasypiałem gruszek w popiele (podejmowałem konkretne działania, ale jak widać już wtedy miałem problemy z "refleksem szachisty"- możliwe, że z czasem się nasiliły)

Upraszczasz. Mowie, ze czasem to kwestia przypadku po prostu. Czasem wystarczy... być.
Ale to nie znaczy, że jej się zachce bo jest wrażliwa, Ty stoisz jak słup obok i będzie. Albo powiesz "chcesz?", a ona "TAK TAK! TU I TERAZ".
Co do ostatniego zdania... moze pooperuje tu slangiem młodzieżowym.
Niekumaci są i to moze byc fakt. Na wiele prostych rzeczy w kwestii kobiecych potrzeb nie wpadają.

A tu też sie nie zgodzę. Ty tylko wtedy wymagasz. Ty chcesz i ona ma spełnić Twoją zachciankę. A gdzie Ty jej? Uważasz, że chodzi tylko o seks, a ona do seksu potrzebuje flirtu dajmy na to. Przez flirt łatwiej osiągnąć chemie.
Takie zycie. Albo spełniasz ich zachcianki (emocjonalne, których nie kontrolują) albo stoisz w miejscu z efektami. One nie chcą seksu z nie flirtującymi i nie rozumiejącymi ich, a Ty nie chcesz poznać "tajnych technik". Na to samo wychodzi. I tak, wtedy łatwiej jest zapłacić. Tam nie musisz nic sie uczyć.

Z flirtowaniem radzę sobie całkiem nieźle, ale schody zaczynają się, gdy mam wyjść poza ten etap

Słuszne podejście, ale ilu facetów, tyle charakterów i usposobień, dlatego czasami w tego rodzaju indagacji trzeba się wykazać subtelnością. Pytanie wprost zawiera spore (niekoniecznie wysokie) ryzyko otrzymania kłamliwej odpowiedzi