przeprowadzka z miasta na wieś - stres i zmiany - Netkobiety.pl

Nie mogę uwierzyć, że odnalazłam ten wątek! W 2019 roku opisywałam swoją sytuację. Postawiłam ultimatum mężowi i wyprowadziliśmy się na swoje. Co prawda nie mam domu z ogródkiem tylko małe mieszkanko, ale żyjemy sobie spokojnie już 5 lat na swoim. Z mężem mamy intercyzę,  ja pracuje awansowałam mam fajna pracę super pensje i nie musze nic a nic na gospodarstwie męża robić, bo i nic z tego ja jako ja nie mam. I wcale mieć nie chce. Do teściów jadę tylko na zaproszenie na obiad i święta, a tak kontakt mamy ograniczony. Dalej jest źle z nimi, a nawet dużo gorzej niż było, ale mnie to już w ogóle nie dotyczy. Mąż przyjedzie poskarży sie to na ojca to na upierdliwą matkę, ja wysłucham doradzę, ale nic z tych konfliktów bezpośrednio mnie nie dotyka. Z mężem raz lepiej raz gorzej, ale dużo rozmawiamy i chyba z córcią jesteśmy zgraną drużyną. My vs. Teście i niedorozwinięty braciszek. Yass co u Ciebie?
Gdyby Jeżyk 123 wiedziała ilu młodym dziewczynom w tym mnie pomogła otworzyła oczy jak może wyglądać ten "mezalians"?! Jakby kiedykolwiek to przeczytała, to: Jeżyku dziękuję Ci. Szkoda, że na Twoim przykładzie ale zobaczyłam jak może być źle. I jakiej siły potrzeba żeby to zmienić albo odpuścić. Życzę Tobie i wszystkim dziewczynom z wątku wszystkiego co najlepsze, bo tylko my wiemy jak ciężko sie wpasować w ten hermetyczny świat tych wielopokoleniowych rodzin na gospodarstwie. Trzymam za każdą bardzo mocno kciuki. Może kiedyś któraś odpisze co u niej i tak jak u mnie skończy się (póki co) by nie zapeszać całkiem ok.