Jak poznać wymarzonego ? - Netkobiety.pl

moze jestem sama bo akurat odrzucam facetow ktorzy za mna latają, ale ktorzy mnie nie interesuja. sorry ale nie bede sie zmuszac do bycia z chlopakiem, ktory mi sie totalnie nie podoba ani z wygladu ani z tego jakim jest czlowiekiem, bo czas tego wymaga. presja. bo wszystkie maja a ja nie. baa, ja nie mialam nawet tego pierwszego i te ciagle pytania " taka duza a jeszcze nie bylo?". w koncu chyba zaczne klamac ze jestem w zwiazku, dla swietego spokoju. mam dosc.

Martyna777 studiuje pedagogike i pracuje w weekendy.Więc nie siedze w domu całymi dniami.Dziewczyny,które wypowiadały sie wyżej,całkowicie Was wszystkie rozumiem.Ja to jestem w tak zaawansowanym stopniu..że jak sobie o tym pomyśle to mi się ryczeć chce:(Teraz sprzedaje opłatek w centrach handlowych i ciągle mijają mnie pary,a teraz przed świętami mężczyźni kupujący prezenty swoim dziewczynom..i patrzenie na takie sytuacje bardzo smuci:(Co do rad..wydaje mi się, że nie ma takich..ponieważ syty głodnego nigdy nie zrozumie.Jeżeli dziewczyna jest szczęśliwa to może nam dawać mnóstwo rad.A to tak naprawdę przychodzi w najmniej odpowiednim momencie.Sama się o tym przekonałam.Pewnej soboty stałam na promocji w markecie..to już było pod koniec zmiany czyki ok. 8 godzina pracy,nie stałam godzinami przed lustrem jak sie szykowałam i nie umalowałam się,włosy związane..i właśnie wtedy podszedł do mnie pewien mężczyzna i poprosił o numer telefonu.Inna sprawa,że z tego i tak nigdy nic nie było..ale przyszło kiedy się absolutnie nie spodziewałam.Ale nawet takie sytuacje nie pomagają mi uwierzyć i nie czuć się gorszą:(Ja nie będę Wam dawała żadnych rad..bo sama jestem w tej samej sytuacji.Mam tylko nadzieje,że wszystkie samotne i piękne dziewczyny w końcu zakochają się z wzajemnością.Wszystkiego dobrego na święta:)

Zgadzam sie.

1. Doświadczenie w byciu z kimś procentuje. Mój poprzedni związek uważałam za udany i najważniejszy do tej pory, kamień milowy prawie. Nauczył mnie, czego szukam w związkach, czego nie chcę, wyznaczył moje priorytety. Ktoś, kto ani razu nie był w tak bliskiej relacji z, bądź co bądź, obcym człowiekiem, działa trochę po omacku.

2. Porządny facet doceni... o ile dziewczyna wolała poczekać, a nie, że 'nie było z kim'. Ta druga sytuacja wydaje się wręcz podejrzana. Gorzej mają mężczyźni- o ile 22 letnie dziewica rzeczywiście jest czymś rzadkim, ale raczej pozytywnym, to prawiczek po 20... no cóż. Już niekoniecznie. Ale ogólnie zakładam, że porządny człowiek nie pogardzi drugim z takiego powodu.

3. Tak, 20 letnia dziewczyna rzeczywiście dopiero jest na starcie 'prawdziwego życia'. Ale ja też bym się czuła źle z taką niezapisaną kartą... i na pewno zadawałabym sobie pytanie, co jest ze mną nie tak... na pewno obniżyłoby to moją samoocenę... No, po prostu rozumiem, że to nic fajnego.

Ale dziewczyny mają rację. Warto skupić się na sobie i dać sobie luzu. Miłość to coś, co akurat z reguły przychodzi samo i nieproszone.

Mnie miesiąc temu zostawił chłopak. Po 6 lat. Mam 21 lat. To miała być miłość już do końca. Ale widać nie wyszło. Jednak mam nadzieję, że jeszcze kiedyś się zakocham i zaufam. Bo wierzę, że każda z nas ma prawo do szczęścia i prędzej czy później to szczęście nas znajdzie

czarna.pantera dziękujemy za twoją wypowiedź doskonale wiesz jak dobić innych. Nic nie cieszy dziewczyn która mają po 21 23 lata bardziej niż wypowiedź 21 latki, ja miałam kogoś przez 4,5 roku teraz mam kolejnego, czyli ogólnie jestem w związku od 15 roku życia Wypowiedź dająca do myślenia tylko wy jesteście takie nieudolne i w takim wieku nie macie i nie miałyście nikogo

Jak to miał być cynizm to kiepskiej jakości.

Czytam i czytam i stwierdziłam, że dołączę się do dyskusji. Od razu powiem, że ja nie jestem "niezapisaną kartą", chociaż nie wiem, czy związek w wieku nastoletnim można uznać za poważny. Poznaliśmy się w szkole i kiedy poszłam na studia to się rozstaliśmy, ot szkolna miłość jak to się mówi.
Teraz zaczęłam 3 rok studiów i nie tyle samotność co totalny brak zainteresowania mi doskwiera. Nie jestem ładna, ale też nie potwór. Fakt, mam brzydką figurę, no ale staram się to ukrywać. Lubię wyjść na imprezę, na piwo, śmiać się i poznawać ludzi. Głupia też chyba nie jestem. Nie wiem co jest nie tak. Może mój wygląd wszystkich płoszy, nie wiem. Naprawdę nie wiem.
I co z tego, że "otwieram się na ludzi" (kiedy jest okazja idę na imprezę, mieszkam w akademiku, wychodzę to kina, teatru, czasem do opery), skoro cała płeć przeciwna ma mnie gdzieś?
Gdzie robię błąd?
Rozumiem autorkę w kwestii "czucia się gorszą". Też mam dosyć, że gdzie się nie ruszę to same pary. Dla moich  znajomych teraz to już normalne, że ja jestem zawsze sama. "Ty już tak masz" - zdarza się usłyszeć. Bardzo niemiłe. Tak, jakby była mi pisana samotność już na zawsze. Może i tak, ale to nie zmienia postaci rzeczy - to wstrętne uczucie.

Cześc ja mam 26 lat i jestem sama. Całe życie i przyzwyczaiłam się do tego.

Też chciałabym znać odpowiedź na pytanie GDZIE?Ale chyba nie ma konkretnej recepty.Podobnie jak Ty Kami90 nie mam motywacji na nic.Nie widze nawet sensu w studiowaniu.Bo i po co jak nie mam z kim się tym podzielić.Nie widze sensu w niczym,a najgorsze jest to,że tak mało osób mnie rozumie:(

Aga, to nie tak, że nikt Cię nie rozumie. Po prostu nikt nie ma gotowej recepty na Twój problem. Masz kilka możliwości, co zrobić, sama musisz zdecydować czego chcesz.

Skupiłaś się na tym, że chcesz mieć faceta i ciągle o tym myślisz. Dobijasz się. Zamiast po prostu poznawać ludzi, Ty chcesz od razu poznać tego jedynego, wymarzonego a tak się nie da. Często powtarzasz, że syty nie zrozumie głodnego - pewnie coś w tym jest, ale nie do końca. Ja też jestem osobą nieśmiałą, kiedyś byłam jeszcze bardziej nieśmiała niż teraz. Z chłopakami miałam niewielkie doświadczenia, też byłam zawsze w tyle w porównaniu z rówieśniczkami. Mojego męża poznałam zupełnie przypadkiem, nie czekałam na księcia z bajki i nie zamartwiałam się, że jestem sama a moje koleżanki mają chłopaków.

Na każdego przyjdzie kiedyś czas. Warto poczekać, chyba że chcesz się wplątać w jakiś dziwny układ, bez miłości, tylko po to żeby kogoś mieć. Jeśli tak, to nie ma w tym nic trudnego.

Saara ja spędziłam też tak sylwestra same pary i ja. Było mi bardzo smutno, zwłaszcza ze liczyłam ze sylwester będzie dla mnie taką oaza po roku naprawdę przykrym i trudnym

MagdaEM. Swoją wypowedź wprawdzie skierowałaś do Agi, ale się dołączę, spójrz, ja poznje nowych ludzi co chwila, facetów koleżanki, często przez neta, tak jest łatwiej, bo ja mimo że jestem przebojowa to na żywo ludzi nie poznaje, zawsze spotykam osoby już w związkach i takie osoby nie chcą dodatkowych znajomości, bo dziewczyny boją sie konkurencji a zajęty facet kumpeli nie potrzebuje. Więc poznaje przez neta i cóż lepiej nie jest, imprez brak, wyjść raczej też, randki kończą się fiaskiem, poczucie samotności rośnie, a par coraz więcej i zamkniętych kręgów znajomych też. Ludzie obawiają sie singli widząc w nich zagrożenie a gdy ktoś jest przebojowy i żywiołowy jak ja to tym bardziej bo tata osoba z pozoru zabiera partnerów przyjaciół. Ludzie mnie lubią a mimo to jest wiecznie samotna., Jeśli nie ma się starych znajomych to jeśli nie spotka sie przyjaznego singla na drodze to jest sie na lodzie w szczerym polu,  tak jak ja... i co dla mnie nie ma nadzieji. w przypadki już nie wierzę, bo zdarzały sie takie że w autobusie poznałam faceta ktry okazał się psychiczny, przez znajomych nie mam jak poznać, na uczelni, na kierunku mam same dziewczyny a nasz kierunek jest nie lubiany i nie popularny to nie mamy po za kierunkami możliwości poznawania.

Takie sytuacje dołują, a zwłaszcza gdy człowik w sumie jest przyzwyczajony już do bycia w samotności ale na chwilę dostaje iskierkę nadziei a po chwili ktoś ją brutalnie zabiera i znów na nowo trzeba pogodzić się z tym samotnym nudnym życiem.

Tak na dobrą sprawę, to mi czasem to już zaczyna być wszytko obojętne, bo wykańczam się. A ta moja obojętność sama mnie dobija.
i kółko sie zamyka

Julette, ja nie znam żadnych w sumie facetów zbyt wiele lat, wszystkich ludzi pozn je na bieżąco, wychodzić staram sie ile mogę, ale przez właśnie takie sytuacje ze nie mam wśród znajomych singli to wychodzę żadko, a sama to bez sensu czasem bo jak nie mam kasy to ani na kawe ani zakupy a na uczelni i w drodze spędzam cale dni i co niby tez wychodzenie a na mnie nawet faceci nie patrzą, tylko staruszki - nie żebym była jakimś paszkwilem do tego raczej mi daleko :D

Ostnio w ramach wychodzenia i podróżowania nawet częściej jeżdżę do babci która daleko mieszka bo na drum końcu miasta więc całe miasto w mpk przemierzam. I powracam na stre osidle co kiedyś na nim mieszkałam.

a zresztą i tak rzadzij wychodzę w celu poznania kogoś, bo po prostu mam inne rzeczy na głowie, w domu mi się zawsze przypomina że koljny dzień minął i nic

No właśnie Saaraa, to raz, a dwa że w takim gronie to pary sa blisko, ściskają się planują, i nie ma tej swobody co kiedy nie ma samych par lub tylko same pary bo wtedy są żarty i inne takie numery żartobliwe podmianki a tak to tego brak, chociaż moje stare towarzystwo w którym byłam razem z byłym to były pary ale wszyscy byliśmy bardzo zgrani i byliśmy wszyscy blisko, wspólne tańce, przytulańce żarty, zero zagrożenia

Cóż kiedyś chyba będzie lepiej

Takie sytuacje są masakryczne.Ja zawsze jak spotkam jakąs koleżanke,czy nawet obcą dziewczyne to zaraz sie okazuje że ona ma kogoś a ja nie.I kiedy widze,ze wszyscy dookoła są szczęśliwi to niestety nie mam ochoty nigdzie wychodzić.Chce mi się tylko ryczeć.Odrazu czuje sie gorsza i zastanawiam się co jest ze mną nie tak.A te rady o wychodzeniu wszędzie gdzie się da już na mnie nie działają.Rady jest bardzo łatwo dawać gorzej postawić się w roli dziewczyny która się sobie nie podoba i nie wierzy w to że komuś może się spodobać.

Aga najpierw trzeba zacząć od samoakceptacji
Bo ja mam ochotę wychodzić ale zazwyczaj jest to z lekka uniemożliwione własnie przez to że jestem swego rodzaju zagrożeniem kiedy nie mam pary, a po za tym nie mam swojej grupy co jest dość uciążliwe.
Pamiętaj kiedy zaczniesz akceptować sibie  wtedy łatwiej będzie wyjść Ci do ludzi
Łatwo podnieść samoocene portalami, robiąc sobie zdjęcie ładnie obrabiając i  dbać o każdy szczegół swojego wyglądu w wolnym czasie

Szczurunia, nie chodzi o fotoshopa i zmienianie nie wiadomo czego, czasem wystarczy zmienic kolorystykę zdjęcia, odpowiednie wykadrowanie, zamazanie tła, ja np. przekonałam się że zdjęcia w starym stylu biel czerń lub sepia czy jakiś filtr dodają uroku, czasem nawet spojrzenie bywa wtedy ładniejsze....
Ja dzięki takim małym poprawką zobaczyłam coś czego wcześniej nie dostrzegałam, portale randkowe też mi pomogły chociaż w moim przypadku był to mniejszy stopień, odnalezienie własnego stylu i dbanie o siebie też pomogło...
Uważam że trzeba dostrzec swoje zalety pozwolić innym je odkryć pytać kogoś obiektywnego i to podkreślać.
Bo samoocena jednak w sporym stopniu rzutuje na nasze stosunki międzyludzkie.

vanila oglądałam ten film, nie zniechęcam ale nie polecam, ja po nim się nakręciłam, rozmarzyłam a potem zawiodłam z wielkim hukiem....
zresztą ja żyję trochę w takim świecie wizualizacji, cóż może kiedyś wyjdzie

Ja jestem ponad rok sama po długim związku, więc mamy troszkę podobnie....

Juliette, niestety Twoja postawa jest jednym z wyjątków, bo nie każdy umie się zachować to raz, a dwa że wiele osób nie chce poznawać singli jeśli już jest sparowany.
Po za tym, ja pamiętam kiedy byłam w związku to jak szliśmy na imprezę z moją kuzynką która wtedy miała akurat przerwę między związkami, to zawsze braliśmy samotnego kumpla, nie żeby ich swatać ale żeby było jej raźniej, po za tym mój chłopak zawsze wtedy był dla niej uroczy, wygłupiali się a ja z nimi, kontakt fizyczny na poziomie dokuczania i wygłupów  jest czasem człowiekowi potrzebny.
A teraz np. ta kuzynka traktuje mnie jak służącą, potrafi opowiadać ciągle o tym gdzie idzie i błagać żebym rezygnowała ze wszystkiego i żebym pokręciła jej włosy, nawet nie pytając czy mi pasuje jechać półtorej godziny do niej pokręcic włosy i zostać wygoniona na mróz żeby znów taki kawał wracać bo jej sie na wesele z ukochanym śpieszy, a no i widomo pójście tam równa się nie móc powiedziec o tym ze smutno mi nie mając faceta bo ona zaraz sie unosi i robi z sibie jakieś guru. O wyjściach takich jak my z byłym robiliśmy raczej mowy nie ma bo zazwyczaj ja jestem tą zupełnie bez pary i nikt nie zainteresuje sie mną zbytnio żeby pożartować powygłupiać się chociaż trochę żebym poczuła się raźniej, a nie wspomnę o tym co by było gdybym próbowała poznać kogoś w klubie, to by dopiero było komentowanie i w ogóle...
ale cóż ona to od zawsze kogoś ma jej najdłuższa przerwa między związkami to pół roku...

Zgadzam się z moją poprzedniczką.Takie uczucie przychodzi samo z siebie i moim zdaniem jest czymś normalnym jeżeli komuś bardzo brakuje miłości i też chce być szczęśliwy.

Kochane,mimo,że mam tego jedynego, to Was całkowicie rozumiem.
Tylko tak jak napisała Kami,wszystko zależy od ludzi.

My często gdzieś wychodzimy w trójkę,tylko właśnie to jest tak,że wtedy nie gadam o naszym związku, o miłości etc.
gadamy o głupotach, pijemy piwko, i jest na prawdę miło.
A ja tak lubię,bo gdy mam mało czasu, to mogę spotkać się i z facetem i z przyjaciółką.

Raz nawet jak szliśmy na wesele, to zabrałam przyjaciółkę jako os.tow. dla kumpla mojego Lubego,który też jest sam. I od tamtej pory czasami razem wychodzą gdzieś.Tylko mówię,wszystko zależy od kultury człowieka.

Kami , Twój profil mówi ,że masz 20 lat , także wg. toku rozumowania jaki przedstawiłaś wyżej , kobiety np. 10 lat od Ciebie starsze (pół Twojego życia) czyli 30 letnie nie mające partnera , powinny sobie podciąć żyły lub wstąpić do zakonu .
Nie można tak myśleć , jedni ułożą sobie te sprawy wcześniej inni później , często nawet będzie to ich własna decyzja (np. w moim przypadku) .
Może to desperackie szukanie , tak na prawdę jest destrukcyjne i wyrządza więcej szkody niż pożytku .

Ja sobie siebie samotną w tym wieku wyobrażam Zobaczymy czy jak będziesz mieć tyle lat co ja i będziesz tak długo sama czy będziesz podobnie myśleć

W końcu spotkasz Tego Jedynego. To tylko kwestia czasu. Słyszałaś teorię 'bliźniaczych dusz'? Ludzie są tworzeni parami, to tylko kwesta czasu i przebywania w odpowiedniej porze w odpowiednim miejscu. Na pewno znajdziesz swoją drugą połówkę

Wg mnie to stała próba pocieszenia ze strony osób,które nie są same więc sie nie potrafią wczuć w daną sytuację i łatwo im mówić ;]. Byłoby super,gdyby tak było rzeczywiście, ale nie każdemu jest pisana miłość. Wystarczy popatrzeć na ludzi już w wieku dojrzalszym którzy są całe życie sami. Bo są tacy.

Jestem głodny !! Bardzo, bardzo głodny !!

I zadam własne pytanie, powiązane z wątkiem: Gdzie spotkać wymarzoną ??

Pytanie jest niby proste, ale proszę powstrzymać się od odpowiedzi "miłość może cię spotkać wszędzie", bo to mogę sobie powiedzieć sam

Poza dyskotekami (ja na przykład nie uczęszczam) i imprezami u znajomych (nie mam znajomych, którzy chodzą ani robią własne), czy ktoś może polecić, wskazać lub chociaż zaproponować takie miejsca ??

Mam taki problem.Po raz kolejny spróbowałam znajomości przez internet.Poznałam pewnego chłopaka,ma 26 lat.Spotkaliśmy się.W rozmowie ja byłam bardziej aktywna ale ogólnie było bardzo miło.Istnieje tylko jeden problem.Mianowicie on nie ma matury i w związku z tym nie może znaleźć pracy.Może ja jestem wredna,wybredna i bezszczelna.Ale chciałabym że mój "przyszły" partner coś w życiu osiągnął.Przecież matura w dzisiejszych czasach to jest podstawa.To jest jasne,że liczy się dla mnie wnętrze człowieka,ale matura...Ja nie po to poszłam na studia i staram się zrobić wszystko żeby żyło mi się jak najlepiej, żeby poznać kogoś kto nie ma nawet matury i w tym przypadku nie ma też prawa jazdy.Czy uważacie że źle myśle i że z takim myśleniem nikogo nie znajde?

Drogie panie aga303 i karpod jestem szaleńczo zaciekawiona co wy studiujecie i na jakich uniwersytetach ( nie sądzę żeby wasze uczelnie miały niższą rangę ) Nie wiem czy do dobry pomysł, żeby oceniać faceta czy ma studia i "smykałkę w rękach".

Agi już znalazłam jest to pedagogika nie wiem jaka i gdzie, ale może się koleżanka przyzna

Martyna, ja studiuje ekonomie na Uniwersytecie Przyrodniczym. I co w związku z tym?;) to jest dziwne, że wymagam od faceta nie mniejszego poziomu niż ten, na którym ja jestem?
Ewentualnie mogłabym się zgodzić na kogoś, kto jest np po gastronomiku bo kocha gotować. Ale patrzyłabym uważnie an to, co ma do powiedzenia. Uważam, że każda racjonalnie i przyszłościowo myśląca dziewczyna/kobieta powinna patrzeć na ambicje i wykształcenie swojego faceta. Dziwie się, że masz wątpliwości co do tego. Przecież to Ty chwalisz się na forum, że studiujesz 2 ciężkie kierunki i naprawde nie interesowało by Cię, kim jest Twój mężczyzna? charakter to numer 1 ale przecież to nie wszystko...
Wykształcenie jest zazwyczaj związane z intelektem. Oczywiście są ludzie studiujący/po studiach makacych siano w głowie, a także ludzie bez dyplomu myslący racjonalnie. Ale pominę teraz wyjątki. No więc jeśli zwiąże się ze sobą para,w której jedno ma wykształcenie a drugie nie, to w przyszłości mogą sie ze sobą w wielu kwestiach nie zgadzać. Zauważ też, że wielu facetów bez szkoły jest mniejszymi lub większymi prostakami. Nie potrafią sie zachować. Przynajmniej ja tą różnicę widzę, a obracam sie w różnym towarzystwie i mam możliwość obserwowania różnego typu ludzi. Najlepiej jak dwoje będących ze sobą ludzi ma taki sam poziom edukacyjny.Nie mówię,że nie zrobie nigdy wyjątku, bo różnie w żywiu bywa,ale na moment obecny mam takie zdanie i wolę jednak wybrać partnera z kręgu studenckiego.
Kami, owszem są faceci , których da się zmienić. Ale to nieczęsty przypadek i nie ma co na to liczyć, po co sie irytować w razie ewentualncyh scysji, jeśli ty byś chciała a koleś wręcz przeciwnie. Niektórzy są tłukami i nimi pozostaną

O tym, że studiuję 2 kierunki napisał w jednym miejscu, nie wiedziałam, że od razu będzie widziało to całe forum. Fakt może i studiuję na Uniwersytetach uznawanych za najlepsze w Polsce, więc Karpod idąc twoją drogą zawsze będę sama, bo gdzie znajdę kogoś na poziomie tym samym co ja lub wyższym? Różnice w wykształceniu są istotne, ale bez przesady, zauważyłam że u Was wyższe to wyższe bez znaczenia czy to medycyna czy politologia. Wg. mnie różnica jest ogromna, bo ja uważam że człowiek mający tylko średnie nawet bez matury i ten po kiepskich studiach reprezentują ten sam poziom.
Zauważyłam właśnie taką tendencję u dziewczyn które studiują byle co i byle gdzie np marketing i uważają się za mądre i oczytane może czasem warto się zastanowić czy aby na pewno tak jest Jeżeli szanująca się studentka towaroznawstwa szuka pana po medycynie to proszę Was powiedzcie mi kogo ma szukać, dziewczyna po medycynie?

Martyna777 w momencie gdy nie wiesz co ja studiuje nie musisz pisac ironicznych tekstów typu:"Agi już znalazłam jest to pedagogika nie wiem jaka i gdzie, ale może się koleżanka przyzna".Do czego ja mam się niby przyznać?Chcesz żebym się przyznała że studiuje na jakiejś kiepskiej uczelni i jestem na tym samym poziomie co 26-letni facet bez matury?Chyba troszeczke przesadzasz.Sama jak już wcześniej było wspominane studiujesz dwa trudne kierunki.Myślisz,że w związku z tym jesteś mądrzejsza od kogoś kto studiuje jeden łatwiejszy.Albo,że osoby które studiują na gorszej uczelni nie mają prawa poznać kogoś wykształconego.Moim zdaniem matura to jest podstawa.Nie szukam profesora..ale matura.Może Ty umów się z dorosłym facetem bez matury i zabierz go w towarzystwo swoich kolegów i koleżanek z trudnych kierunków.Niech opowiada o stopniu swojej edukacji.Jestem ciekawa co na to Twoje towarzystwo.Ja nie wstydze się tego, że chciałabym spędzić życie z kimś kto posiada mature.Nie po to poszłam na studia żeby ledwo wiązać koniec z końcem z facetem który matury nie potrafił zdać.Bo niby jaką pracę w obecnych czasach dostanie ktoś bez egzaminu dojrzałości.Martyna777 nie traktuj wszystkich z góry bo Twój post tak właśnie zabrzmiał.

Ja sudiuje pedagogike wieku dziecięcego na drugim stopniu na Uniwersytecie Łódzkim.Martyna777 w Twoim poście wyczułam,że robisz sobie żarty z mojego kierunku.Może moje odczucia są mylne.Zastanów sie tylko kto nauczy Twoje dzieci pisać i czytać.

Mały offtopic, Aga witaj w gronie studiujących na UŁ

Aga masz rację w swoim poście, wprawdzie bywają osoby bez matury które w gronie osób wykształconych odnalazły by się ze względu na swoją charyzmę i inne cechy ale mimo wszystko w większości przypadków ta przepaść istnieje, poczucie humoru pewnego rodzaju tryb życia, wartości, to bywa barierą.
A prawda jest taka że studia nie świadczą o naszej mądrości, często nawet studia ograniczają nasze myślenie ale jednak bez nich teraz o prace ciężko, bo i z nimi nie jest łatwo Mądrość to coś nabytego czego uczymy się w różnych procesach i czerpiemy z doświadczenia życiowego.
Do wszystkiego należy podchodzić z namysłem ale i z dystansem.

Kami90..również pozdrawiam:)Ty również masz rację w tym co piszesz:)Bywają wyjątki.Ja osobiście uważam że ludzie powinni dobierać się na mniej więcej równych poziomach.Dlatego też osoba którą poznałam przez internet mi nie odpowiada.Cóż szukam dalej:)