dziewczyna zabrała mi mężczyznę i ojca dziecka!!! - Netkobiety.pl

Woland, moja odpowiedź w tym wątku była spowodowana Twoją agresywną postawą wobec wypowiadających się.
I to w pierwszych postach Ci zarzuciłam. Odzywki "wbij sobie do głowy" - to agresja słowna. A ja z agresją walczę zawsze.
Ciągle zarzucasz mi, że pochwalam jej zdradę, a jego potępiam. Hmm... żeby nie było niejasności pokusiłam się o przeczytanie jeszcze raz wszystkich moich odpowiedzi i wklejam Ci te dwie, które dotyczyły mojej oceny tego wątku:
"Po drugie - jeśli zdecydował się na tak trudny krok, jak wybaczenie zdrady, to zdradzając popełnił takie samo świństwo, jak ona wcześniej. I zapewne nie poczuł się od tego lepiej"
"No i ja w odróżnieniu od Ciebie nie akceptuję żadnej zdrady."
Ale Ty wiesz lepiej, podejrzewam, że wiesz wszystko, o wszystkich kobietach...  I na pewno Twoje wypowiedzi pod moim adresem są jak najbardziej ad personam.
Jak napisałam wcześniej - starannie unikasz tematu Twojego mocnego zaangażowania emocjonalnego w tą sprawę. Deja vu?
Osoby wchodzące na to forum i opisujące swoją historię odzierają się z "warstewki ochronnej" i dzielą się emocjami z innymi. Potrzebują wsparcia, porady i rzetelnej oceny osoby patrzącej z zewnątrz. Najczęściej to dostają. Ale czasem zdarza się, że odpowiada im osoba, której nie przyświecał żaden z tych celów. Brzmi znajomo? Niestety, nie jesteś pierwszym mężczyzną, który na tym forum zachowuje się z ten sposób. Rozumiem, że byłeś w takiej samej sytuacji - może nawet ten wątek jest o Tobie? Ale to nie powód, żeby atakować wszystkie kobiety i wrzucać je do wspólnego worka. W ten sposób swoich problemów nie rozwiążesz. Tak, tak, wiem... Ty nie masz problemów. Może spróbuj opowiedzieć o swojej sytuacji? Z uwagą Cię wysłuchamy, zapewniam.

O widzisz, właśnie o to mi chodziło. Gdyby zdradziła męża z żonatym, to by problem był, bo została by skrzywdzona jego żona. Ale skoro oberwał (z tego co nam raczyła autorka napisać) tylko jej mąż, to problemu nie ma, prawda? Solidarność jajników

niekochana72
ktoś dał link do tego wątku na innym forum, wszedłem, poczytałem, zirytowałem się i zareagowałem. Zadowolona?

Jakby to miało znaczenie dla problemu poruszonego w wątku... Ale vice versa, a Ciebie co tak zainteresowało w tym wątku? Mamy podobną sytuację, ten wątek jest nam jednako obcy. Dlaczego ja - napisałem, a dlaczego Ty?

>>No więc z czym masz w końcu problem?<<

Ja mam problem? Nie wiem o co Ci chodzi. Ja odnosiłem się do dyskusji w wątku, a Ty mnie zaczepiasz o moją sytuację osobistą. Co to ma wspólnego z autorką wątku i durnymi radami wielu komentujących pań?

To jest jeden ze sposobów odwracania uwagi - przestaje się dyskutować o problemie, a atakuje rozmówcę personalnie za rzeczywiste, czy (jak w tym wypadku) wyimaginowane sprawy. Ciągniesz to już któryś post. Jak będę chciał porozmawiać o swojej sytuacji, to założę sobie wątek i tam dyskutuj o tym do woli. A tu jest wątek magdalenki72 (nota bene bardzo trafny nick, bo nazywanie siebie Magdalenką zdradza wyjątkowy infantylizm) i może wróć do tematu?

Mam coś jednak wspólnego z tym tematem. Mam z pewną panią dziecko, teraz już nastolatka. Takie mądrale, które doradzają tu Magdalence również tej pani doradzały, żeby nie dawała mi dziecka, utrudniała kontakty itd. Przez lata dziecka nie widziałem. Straciłem kontakt jak miał 4 lata, a na nowo go zacząłem poznawać jak był nastolatkiem.

Wiesz jaki jest skutek? Taki, że ja z dzieckiem nie czuję większej więzi (raczej jak wujek, niż jak ojciec). Straciliśmy pewien czas i to jest nie do odrobienia. O moje kontakty z dzieckiem zabiega teraz jego matka i jak sądzę ma wyrzuty sumienia za to, co zrobiła. Potraktowała dziecko jak przedmiot, zupełnie nie interesując się jego potrzebami, a teraz chciałaby to naprawić, ale jest za późno. Co się stało, to się nie odstanie (jak ze zdradą, czasu nie cofniesz).

Może niektóre z pań wyciągną z tego naukę, a inne pewnie mnie znowu zaatakują, bo są ludzie, którzy naukę wyciągają wyłącznie wtedy, kiedy sami dostaną w tyłek.

W takich sytuacjach normą powinno być myślenie o konsekwencjach i innych ludziach (partnerze, dziecku), a nie kierowanie się emocjami i egoizmem. Gdyby Magdalenka myślała, to by pewnie się nie puściła i miałaby wciąż kochającego faceta i normalną rodzinę. Gdyby nie utrudniała mu kontaktów z dzieckiem (z tego co widzę, po radach forumowych mądrali), nie musiałaby teraz płakać, że on dziecko olewa (co jest nieprawdą, on jedynie nie godzi się na jej dyktat) i nie płaci na nie. Przypuszczam, że to wszystko można było załatwić zwykłą rozmową.

Jak na razie jej posunięcia obracają się przeciwko niej. Może już czas zacząć zachowywać się jak dorosły, odpowiedzialny człowiek i przestać brnąć w idiotyzmy?

Zanim zabrnie dalej, to jeszcze jedna rada. Niech nie utrudnia dziecku kontaktów z dziadkami, bo oni mają do tego prawo i jak pójdą do sądu, to wygrają.

Witaj Woland.

Zaczynasz agresywnie atakować autorkę postu i wypowiadające się kobiety, zrzucasz całą winę na autorkę.

Cytuję tu Twoją bardzo niegrzeczną i niskich lotów wypowiedź o autorce:

>>>A tu jest wątek magdalenki72 (nota bene bardzo trafny nick, bo nazywanie siebie Magdalenką zdradza wyjątkowy infantylizm)<<<

Moje zdanie jest takie, że oboje są winni i sprzeczać się w tej kwestii nie zamierzam. Mierzi mnie po prostu fakt, że ten człowiek odgrywa się na dziecku. Nie chce łożyć na dziecko i nie utrzymuje z nim kontaktów. To jest największy problem, który zatonął gdzieś pośród waszych pyskówek w postach. Dziecko nie jest niczemu winne. Ojciec sam (czy też pod wpływem nowej kobiety jak sugeruje autorka) odcina się od własnego dziecka. Czy to jest w porządku? Czy tak zachowuje się kochający ojciec, porządny mężczyzna? Więc kogo tu próbujesz bronić Wolandzie?

Należy jeszcze nadmienić, że mówimy o jakimś "randomowym" przypadku, kiedy matka ma utrudniać ojcu kontakt z dzieckiem. Mówimy o KONKRETNYM przypadku, kiedy ojciec miałby się spotykać z dzieckiem w obecności osoby niedojrzałej, która pała do owego dziecka jakąś chorą nienawiścią i namawia ojca, aby ten nie wspierał go finansowo oraz się z nim nie spotykał. Jest to osoba wulgarna, nie przebierająca w słowach odnosząc się do autorki. Jak najbardziej popieram tutaj postawę Magdalenki, która martwi się o wpływ tejże kobiety na własne dziecko. Przykro mi Woland z powodu Twojej sytuacji, aczkolwiek każdą życiową sytuację trzeba rozpatrywać indywidualne i o ile w Twoim przypadku matka dziecka utrudniała Ci kontakt z dzieckiem (też nie znamy Waszej sytuacji i powodów, które nią kierowały), o tyle w tym przypadku osobą utrudniającą kontakt ojca z dzieckiem jest właśnie nowa kobieta tegoż ojca.

Ja Tobie równiez Magdalenko radzę jak najszybciej założyć sprawę o alimenty. Zgadzam się również z tym, aby dziecko widywało ojca bez jego nowej kobiety. Sama jako dziecko przechodziłam podobną sytuacje w rodzinie i sprawiało mi to ogromny ból, uczucie nie do opisania. Do tego ojciec potrafił mnie zapytać czy podoba mi się nowa "mamusia" i zasugerować mi, że powinnam ją kochać (!) Więc w trosce o dobro dziecka powinnaś podjąć takie kroki. Najważniejsze teraz to zadbać o emocjonalne i finansowe dobro dziecka.

Tisha
Tak, zrzucam winę na autorkę, bo wyłącznie ona jest temu winna. Zdradziła, ponosi konsekwencje, więc niech teraz nie urządza cyrków, tylko dogaduje się z byłym partnerem co do widzeń i alimentów.

Co o tej "osobie niedojrzałej" to wiesz tyle, ile Ci zechciała napisać nienawidząca jej Magdalenka. Zrzucasz na nią winę, a nie przyszło Ci do głowy, że ojciec dziecka chce widywać dziecko, a niekoniecznie matkę dziecka? Że nie chce znać kobiety, która go zdradziła?

Zadam Ci jeszcze takie pytanie: Jeśli Magdalenka kogoś pozna, to ma prawo przyprowadzić go do domu? Konsekwentnie powinnaś uważać, że nie, że jej ewentualny partner też nie ma prawa się z dzieckiem widywać.

Zdecyduj się, albo on jest ojcem dziecka i ma takie same prawa jak matka, albo ojcem nie jest, więc niech ona nie domaga się od niego alimentów. Proste? Trochę konsekwencji w poczynaniach i poglądach

A Ty? Na kim się zemściłeś?
Widzisz - wszyscy na tym stracili, a najbardziej dziecko.
Nie potrafię też ocenić, z jakiego powodu się rozstaliście, jej zachowanie mogło wynikać z Twojego wcześniejszego zachowania. A może po prostu to zła kobieta jest?

niekochana72
Rozstaliśmy się z różnych powodów z wina obopólną, nie chce mi się teraz analizować czyją większą. Tylko problemy zaczęły się nie w momencie, kiedy zamieszkaliśmy osobno, a półtora roku później, kiedy poznałem inną kobietę.

Walczyć? W takich warunkach - przez 2 miesiące udało mi się spotkać z dzieckiem raz, w jej obecności, kiedy robiła mi na awanturę i prosiła, żebym do niej wrócił. Pozostałe 7 razy, kiedy był czas moich wizyt, dziecko było rzekomo u lekarza. Jaki ma sens ciągłe żarcie się przy 4-latku?

niekochana72
>>Woland, może założysz swojego posta, to jednak post magdalenki...<<

Właśnie na to Ci zwracałem uwagę i właśnie dlatego próbowałem nie reagować na Twoje zaczepki dotyczące mojego życia. Nie, nie będę zakładał swojego wątku. Po tylu latach nie mam potrzeby wałkowania tego.

Ale może Magdalenka skorzysta z doświadczeń matki mojego dziecka i próbując zrobić kuku swojemu byłemu facetowi, nie zrobi sobie i dziecku. Są inne sposoby, jeśli już musi, mozna np. napisac donos do skarbówki

Czytaj proszę ze zrozumieniem:).Czy W słowach które napisałam powyzej zamiesciłam ocenę które z nich jest takie czy siakie??;)
Napisałam tylko coś o Tobie Woland...że gdybasz, zmyślasz i przekręcasz sytuację..nic o magdalence, i jej facecie:) Wiesz ..jestes trochę jak "problematyczna sąsiadka",która oburza się tym co usłyszy przez szklaneczkę przy ścianie...wiec lubi kolorować sytuacje żeby było o czym gadać na plotach;)..a jak się jeszcze uda pobuntować ...OooOOOho!! Pełnia sukcesu.

Batrix
A Ty to jesteś takie nożyce, bo akurat Twoje posty tutaj to szczyt braku obiektywizmu i myślenia jajnikami. To właśnie m.in. Twoje wypowiedzi skłoniły mnie do zareagowania. Że sobie pozwolę zacytować, co masz do powiedzenia o zdradzie magdalenki i ich sytuacji:

>>Myslę ,że to że Go zdradziłeś nie ma większego znaczenia.Tak po prostu się stało...a on zgłupiał na punkcie małolatki<<

>>Jesli chce widywac dziecko, powinien w Twojej obecnosci, lub całkiem sam<<

>>Współczuje Ci szczerze, ze miłoscia Twojego zycia...jest tak beznadziejny facet...<<

>>daruj sobie tego "PANA" bo nie jest ciebie wart...a dlaczego kiedyś był inny??Myslę ,że dlatego bo był z Taką kobieta jak TY.To typ KAMELEONA....upodabnia się do otoczenia.<<

Dla mnie taki poziom braku obiektywizmu i jakiejś zaciekłej niechęci do mężczyzn jest po prostu przerażający i - wybacz, ale tak to odbieram - zdradza spore braki intelektualne.

Najpierw się zastanów, czy jak Ciebie facet zdradzi, to też powiesz: to nie ma większego znaczenia.Tak po prostu się stało...

Monia139
Nie chodziło mi o Ciebie, tylko przede wszystkim o castoramę i Batrix, a z Pań które mniej się tu udzielały, głupotą, nienawiścią i chamstwem wyróżniają posty maxi.

Odrębnym przypadkiem jest vinnga, bo wydawało mi się, że moderatorami powinny być osoby o nieco innych predyspozycjach, a przynajmniej nie szczujące Magdalenki do robienia kolejnych głupot.

Własnie te panie wykazały zero współczucia wobec zdradzonego faceta, zero choćby próby obiektywnego zrozumienia sytuacji, a do tego szczują do nakręcania konfliktu.

Monia139

>>ale facet ewidentnie odciął się od dziecka<<

Od dziecka czy od kobiety? On chciał się widywać z dzieckiem, ale forumowe mądrale nakręciły Magdalenkę, żeby zgadzała się tylko w swojej obecności. A on po prostu może nie chcieć z nią spędzać czasu. Z przyczyn różnych i mi nieznanych, ale mogę sobie wyobrazić, że nie chce oglądać kobiety, która mu taki numer wykręciła, że chce uniknąć jej "zalotów", bo wyraźnie o to właśnie jej chodzi, bo nie chce przy dziecku się z nią kłócić, a pewnie do tego by doszło.

Ja osobiście, na jego miejscu, też bym się nie zgodził na widzenia w jej obecności. Jest ojcem i ma takie samo prawo jak ona, zabrać dziecko do siebie czy swoich rodziców i nie musi się zgadzać na jej dyktat.

To jest taki szantaż ze strony kobiety - albo spotykasz się z dzieckiem na moich warunkach, albo wcale, a wtedy jesteś złym ojcem. A odwróćmy sytuację - ona doprowadzając do tego, że ojciec z dzieckiem się nie widuje, jest dobrą i odpowiedzialna matką?

>>Twoje rady nie są obiektywne bo wyraźnie aprobujesz faceta który mimo mojej obrzydliwej zdrady okazał się wrednym<<

On sie okazał wrednym? To kim Ty sie okazałaś, kiedy za przeproszeniem, dałaś d... obcemu facetowi?
A rady sa obiektywne, dla myslących ludzi.

>>za rozpad mojego związku obciążam siebie w 60% <<

To mogę tylko pogratulować dobrego samopoczucia. Bo moim zdaniem ponosisz winę w 100%. Kiedy zdecydowałaś się puścić, zakończyłaś Wasz związek. A reszta to tylko konsekwencja Twojego postępowania. Łącznie z tym jak on dzis odnosi sie do Ciebie. Inna sprawa, to dziecko, bo tu się zachowuje nieładnie, ale w tym też masz swój udział, bo:

>>Żadnych kontaktów moje dziecko mieć nie będzie z tym frajerem i jego suką <<

Z takim stanowiskiem, uznajesz, że on nie jest ojcem, konsekwentnie - utrzymuj dziecko sama, zrezygnuj z alimentów.

I jeszcze jedno - czemu ja nazywasz suką? A kim Ty jesteś w takim razie? Bo dla mnie to ona moralnie jest znacznie bardziej w porządku niz Ty.
A on frajerem? No może masz rację - czasem sie mówi: A to frajer, jego baba to taka ku... Ale on juz się Ciebie pozbył, czyli wyleczył się z frajerstwa.
Patologia, to też świetnie do Ciebie pasuje.

Przykro mi, ale dla mnie jesteś po prostu OBRZYDLIWA, kijem bym Cie nie tknał i nie dziwię się, że on kopnął Cie w tyłek

>>Niestety dziecko nie będzie miało dwóch domów, mam inny pogląd na ten temat i nikt mnie do innych nie przekona<<

No ja Ci na to odpowiem: bardzo dobrze, że Ci nie płaci alimentów. Nie potrafisz załatwiać spraw jak dorosły człowiek - ponoś konsekwencje swojego zachowania. Po raz kolejny sie okazuje, że Ty nie umiesz się zachować i nawet tego nie dostrzegasz.

>>facet odchodzi od kobiety zmienia się w łajdaka<<

A kobieta, która puszcza się i zdradza swojego faceta, to kto? Jakbyś ja nazwała? Bo ja brzydkim słowem na literkę "k".
Natomiast on wcale nie jest łajdakiem. Moim zdaniem zachował sie super, tak jak facet powinien się zachować kiedy dostrzega, że ma w domu [i tu sobie znowu wstaw brzydkie słowo na "k"]

>>postanowiłam, że nie pozwolę na kontakty ojca z dzieckiem<<

Uhahaha. Możesz sobie pozwalać, albo nie pozwalać. Pójdzie do sądu i wygra kontakty. No chyba że połozy lachę całkowicie i nawet do sądu nie będzie mu się chciało iść. Ciekawe tylko jak to wytłumaczysz dziecku za 10 lat.

Za dużo tu chorych emocji.
Magdalenko - niestety, oboje (Ty i mąż) powinniście dbać przede wszystkim o dobro dziecka. Jeśli on tego nie robi - nie oznacza to, że Ty możesz się zachowywać tak samo. Musisz być ponad to. Idź z dzieckiem do psychologa - on wskaże, jak rozmawiać i postępować z dzieckiem w takiej sytuacji.
Rozwodzicie się wy, a nie dziecko - pamiętajcie o tym.

Woland: dlaczego tak łatwo przychodzi Ci ocenianie innych, a nie zaczniesz od siebie? To nie jest język, który mi się podoba, ale zacytuję Ciebie: "Położyłeś lachę na kontaktach ze swoim dzieckiem" - i teraz musisz z tym żyć. Widać, jak bardzo boli, skoro po tylu latach tak wielkie emocje pokazują się w Twoich wypowiedziach. Mam wrażenie, że nie przychodzi łatwo rozmowa (zwłaszcza obiektywna) na ten temat. Może warto zasięgnąć fachowej porady, jak sobie z tym radzić?
Zastanów się proszę nad moim punktem widzenia: Czy nie uważasz, że gdybyś bez tej ogromnej nienawiści i agresji opisał swoje uczucia - uczucia zranionego mężczyzny i ojca - lepiej pokazałbyś sytuację, w której się znalazłeś? I gdzie może się znaleźć Magdalenka, jej mąż i niczemu nie winne dziecko?
Przykro mi to pisać, ale Wy oboje - zarówno Magdalenka jak i Ty Wolandzie - w swoich wypowiedziach cały czas zasłaniacie się dzieckiem walcząc z partnerami. To bardzo egoistyczne - zastanówcie się, czy bardziej kochacie swoje dzieci, czy siebie? Czy ważniejsze jest dla Was "dokopanie" byłemu partnerowi, czy normalne życie dziecka? Później dziwimy się, skąd tyle nieszczęśliwych ludzi na świecie - miedzy innymi właśnie z takich "sytuacji".
Proponuję na spokojnie, bez emocji zastanowić się, co powinno być najważniejsze.

Możę się mylę moze powinnam pozwolić ojcu na wyzwiska mojej osoby przy i do dziecka??? zasłużyłam na to by mnie obrażac?? tak myśli Woland bo jego zdaniem jestem tą na k która by kijem nie ruszył . Ale czy to dziecku dostarczy satysfakcji ze spotkań? dziecko nawet nie chciało wyjść z ojcem na spacer to chyba coś mówi. Mozecie wierzyć lub nie ale nigdy złego słowa nie powiedziałam do dziecka i przy dziecku na tego człowieka. Ja załuję tego co zrobiłam (mam na myśli zdradę) i być moze Woland ma rację moze ja po prostu nie potrafię tego przyjąć do wiadomości i pzryznać się do porażki do błędu może to ja zniszczyłam związek moze to ja byłam ta zła i zła matka jestem? Prosze bardzo mozecie po mnie jechac i wyzywac ja i tak już nie mam żadnego poczucia kobiecości, piszcie moze coś z tego zrozumiem może bardziej mnie zgnoicie prosze bardzo odwagi!

Odnosnie dziecka. Mój dorosły syn, jest tak na  mojego męża zły, że odszedł  oraz,ze tak sie do mnie odzywał, ze nie che miec z nim kontaktu. On złozył mu w tej przychodni zyczenia. Ale syn mówi,  że nie powinien tak zrobic wobec mnie.że powinienie przeprosic, nawet jak odszedł.  Na świadka syna nie powołam, choc syn chce świadczyc, bo to jego ojciec jest. Mówiłam synowi, że nie ma swiadczyc przeciw niemu, bo on jest jego ojcem.Syn, uwaza, ze   mąz  zachował  się  źle, warczal,  poszukal sobie baby i to nieustannie  poszukiwal. Az znalazł.
A co do dziadków. Mój syn ,zawsze gdy chodizł do dziadków ze strony męża, odczuwał, ze sa do niego, nie chetnie  nastawieni. Matka męża uwazała, ze syn mój nie jest jego dzieckiem, co oczywisce nie jst prawda,jest synem mojego  meza.  Pamieta sprawy , o których słyszał jak był mały i teraz nie chce tam chodzić z własnej woli. matka męża czesto móiwła,ze syn nie jest jego.
Kiedys syn , zapytał mnie: mamusiu, czemu dzadki biora na ręce tego obcego chłopczyka z sasiedztwa i mówia do niego wnusiu? Czemu tak robia przy mnie? Miał wtedy 6 lat. I wszytsko w temacie.
Rodzina męża jak przyjeżdzła , to mówiła domęża matki : co ty gadasz, on jest taki podobny do swego ojca, a ty mówisz, ze on nie jest jego ojcem....
Mąz wtedy sie na NICH czyli zwoich rodziców denerwował. Jego mma gdy sie upiła krzyczała : ...ech lepiej nie powiem co..
Tak to wyglada w moim przypadku. dziadki czesto chca kontaktu  z wnukami, a nie pamietaja czy sami nie s winni braku węzi z nimi.

Nic nie zrobisz, musi jednak płacic na dziecko. Ja swego syna  nigdy ie nastawiałam przeciwko niemu, ale syn juz jako dorosły facet mówi, widze co jest i jak on sie zachowywał...Twoje dziecko tez kiedys samo oceni....
Mój mąz tez sie nie wyrywa do kontaktu ze synem. A to, że go spotkal z wysoka goraczką w przychodni, to cos w nim ruszyło i dal mu te nieszczęsna stówke.  Ani mąz , ani syn , nie kontaktują  się ze soba. Widac oboje nie czuja takiej potrzeby. mąz nigdy nie był wylewny, bo sam nie otrzymał miłosci od swoich rodziców -jak sam twierdził! I nieustannie o tym deficycie miłosci na okragło gadał..gadał...gadał..., Mąz pewnie próbował byc dobrym ojcem na swój sposób,ale jakos syna zrazał klatwami, bezustannymi wyzwiskami, nie na niego ale stale w każdym wypowiedzianym zdaniu były 3 przekleństwa. W kazdym!!!!!! Ja tylko wyzywałam jak mnie MOICNO  mąz WKURZYŁ. A ON stale bezustannie co 2 słowo klął. Jak babcie drypcie !!!Slowo harcerki! Np. O k. ale pada. Niech to h. strzeli gdzie jest recznik. Ja p.niech to h. stzreli mialas to kupic, a nie kupiłas k. O k.! kos puka, weż k. otwórz. ja p. czemu nie otwierasz?. K. kto to jest> ja p.
Tak cały czas.!

Syn czasami zaklnie, kiedy sie wkurzy, ale ja wtedy mówie, mialo nie byc przeklenstw w domu...

Magdalenko ty go zdradziłas?

Bo mój np.mąz nieustannie mi mówił, ze ja k. jestem, a ja mu wierna jak pies byłam.
Gdy tymczasem  on sie wirtualnie puszczał n aprawo i lewo.....

gazia
pierwszy post Magdalenki:

>>pojawił się na mojej drodze facet który mną się zainteresował i stało się. jak szybko się zaczęło tak szybko skończyło tzw."skok w bok".<<

I post ze strony 5:
>>a ja? mi sie juz nic nie nalezało ja miałam wiernie czekac <<

niekochana72
czyli trafiłem? Zrobiłaś to samo co Magdalenka i z takim samym skutkiem?

Jeżeli ja się mylę to bardzo się cieszę. 
Myślę jednak, że skoro twoje dziecko sprawia wrażenie nieszczęśliwego w przedszkolu AŻ zwraca to uwagę otoczenia, to może czas sięgnąć po pomoc fachową? To że:"ja tu najlepiej dbam o komfort psychiczny dziecka" to słowa świadczące o twojej pewności siebie a nie o tym, że dziecku zapewniono wszelka pomoc w tym dramatycznym dla niego momencie (świat mu się rozsypał). Nikt z nas nie ma monopolu na mądrość szczególnie w emocjach - ja też. Dlatego proszę - zwróć uwagę, czy nie umyka Ci coś w związku z dzieckiem i jego uczuciami w fwrworze walki

Post nie zwiazany z tematem. Vinnga - Moderator

Zdrada jest największą krzywdą jaka można wyrządzić drugiej osobie, i nie ma tu znaczenia czy to kobieta zdradza czy mężczyzna chodzi o sam fakt który w przyszłości może pociągnąć za sobą nieprzewidziane skutki jak właśnie było u ciebie Magdalenko. Jestem przekonana że twój ex sobie nie poradził z tym faktem i w efekcie końcowym kiedy napotkał okazje do upustu emocjom skorzystał z tego. Być może faktycznie trafił na kobietę o silnym charakterze która umie nim manipulować ale nie do końca należy tak na to patrzeć pamiętajmy że, nie można kogoś zmusić do porzucenia rodziny i dziecka, nawet sex nie ma takiej mocy on sam musiał tego chcieć. Krzywda jakiej doznał mogła u niego spowodować zmianę poglądów i wytyczonej drogi życiowej. Zaniechanie obowiązków w stosunku do dziecka jest karygodne gdyż, to nie zabawka  to odpowiedzialność . Krytykowanie tej dziewczyny też ci nie pomoże, może faktycznie nie ma ona dobrego wpływu ale przecież to on jest dorosły i zwalanie winy na nią   to głupota. Mówisz ze go kochasz to gdzie ta walko o niego?
Spakowała bym dziecko i  poleciała bym pierwszym samolotem bez uprzedzenia żeby prosto w oczy usłyszeć ze to koniec.
Telefon to nie urządzenie do decydowania o losie ludzi a na sms to można sobie głupotki popisać , tylko rozmowa w cztery oczy i pomimo twojego złego czynu tyle można wymagać po 12 latach bycia razem.Mówisz ze walczysz o to by dziecko miało kontakt z ojcem to dlaczego gdy on przyjeżdża w odwiedziny do swojej rodziny nie zabierzesz pociechy do niedoszłej teściowej i tam niech ojciec w obecności rodziny spotka się z dzieckiem z gwarancja że przy nich nie będzie cie obrażał i ze wzajemnością. Alimenty to sprawa priorytetowa , dziecko oprócz miłości potrzebuje jeść , pić, ubrać się a przyszłości korzystać z edukacji i szkoda by musiało cierpieć niedostatek bo mama nie chce walczyć w sadzie więc tu najpierw trzeba coś zdziałać. Jeśli już się przekonasz że  on nie wróci i czas zacząć od nowa  pamiętaj by z nim nie walczyć bo i po co zadbaj o siebie i o dziecko i przede wszystkim ucz się na błędach i wyciągaj wnioski.

Woland  uważam że twoja krytyka jest nadto przesadna , wyczuwam że sam zostałeś bardzo dotknięty w życiu i przejawia się to twoją pogardą do kobiet które zdradziły. Metoda publicznego linczu to zła metoda, każdy może się pogubić i nie znaczy to ze nie zasługuje na drugą szanse . Oczywiście po zdradzie ciężko jest się pozbierać czasami jest to niemożliwe ale jeśli dwoje ludzi tego pragnie maja szanse  na stworzenie jeszcze dobrego związku. Popatrz czasami na to bardziej obiektywnie bo nie wszystko jest białe lub czarne w życiu jest jeszcze  szary.

Tekst usunięty - nie związany z tematem. Vinnga-Moderator

fenix
>>Mówisz ze go kochasz to gdzie ta walko o niego?<<

Nie wierzę w możliwość istnienia związku po zdradzie, a przynajmniej po zdradzie kobiety. Wiem, że panie czasem zdradę wybaczają, sam znam takie, ale nie znam ani jednego mężczyzny, który by to zrobił. Nawet gdyby Magdalenka jakimś cudem skłoniła swojego ex do powrotu, to i tak za jakiś czas najprawdopodobniej będzie miała powtórkę z rozrywki.
No i druga rzecz - a niby czemu miałby wybaczyć kobiecie, do której wciąż nie dociera co zrobiła, która uważa, że on ponosi 40% winy bo pojechał pracować za granicę, przez co ona się nudziła? Przecież on znowu wyjedzie, a ona znowu znajdzie w tym usprawiedliwienie dla "skoku w bok". Sorki, ale jak to się mówi: Od takiego towara, to z dala.

Ależ nikt tu nie mówi, że powinien wybaczyć. To była jego decyzja. Kiedy do niego dotarło, ze nie udźwignie tej sytuacji - powinien się z żoną rozstać. Ale on poszedł na łatwiznę - zrobił to samo, za co tak żonę potępiał (do czego miał całkowite prawo). I teraz cóż - już nie powinien mieć pretensji. Zrobił dokładnie to samo, co ona.

A gdzież to widzisz tą nienawiść w moich postach? Poproszę jakiś przykład

To czy będzie powtórka tego nie wiemy i nie powinniśmy tego zakładać bo tak wszyscy by nie wchodzili w związek zakładając że kiedyś się rozpadnie czyż nie. Co do wyjazdu przecież mogli by jechać razem i tam układać sobie życie bo zawsze jest rozwiązanie tylko trzeba chcieć je znaleźć.   Mężczyźni nie wybaczają tak zgodzę się,  to rzadkość  wynikająca z silnie zakorzenionej dumy i terytorializmu bo jak ona mogła mnie zdradzić moja własność została skalana , wyjdę przed innymi na ofiarę gdy jej wybaczę.
Każdy z nas nie chce zostać zdradzony i woli unikać takich sytuacji ale człowiek też ma prawo do błędów nie ma ludzi nieskazitelnych czasami warto zamiast dumą pokazać że uczucie jest ważniejsze .

fenix
>>ale człowiek też ma prawo do błędów nie ma ludzi nieskazitelnych czasami warto zamiast dumą pokazać że uczucie jest ważniejsze<<

Ale ona to uczucie podeptała. Słowami okazuje, że kocha, a czynami - "Mam cię w d...". A po czynach ich poznacie, nie po słowach.
Napisałaś, że to męskie niewybaczanie wynika z dumy i terytorializmu. A może raczej z racjonalizmu: po co się męczyć całe życie ze zdrajcą, skoro na tym świecie jest tyle wspaniałych kobiet?

niekochana72
>>No właśnie w tym problem - Ty chcesz prowadzić dyskusję na poziomie emocji przedszkolaka.<<

No i jak z Tobą dyskutować? Znowu uczepiłaś się jednego słówka i robisz zarzuty ad personam. Wiesz przedszkolaki wiedzą też, że kupę sie robi do kibelka, a nie w majty. To nie znaczy, że wiedza owa jest powierzchowna i jako nieprzedszkolak mam walić w galotki.
Stawianie na jednym poziomie tego co zaczyna i tego co reaguje, jest głupie i podłe. I taka jest moja opinia. On miał prawo zakończyć związek tak, jak to dla niego będzie najwygodniejsze. Prawo to ONA mu dała.

>>Dlaczego miał odejść - bo tak zrobiłby człowiek UCZCIWY. A jeśli jemu tej uczciwości zabrakło, to niech nie ocenia innych. <<

No widzisz i tu się różnimy. Bo ja uważam, że ona zdradzając sprawiła, że obojętnie co on by zrobił, to jest w porządku. Bo ona zwolniła go z obowiązku wierności.
A Ty raz powierzchownie ją skrytykowałaś (a właściwie ta krytyka została przeze mnie wymuszona), za to od x postów masz morze krytyki dla niego.

>>"Kto jest bez winy niechaj pierwszy rzuci kamień" - a on ciska i ciska.<<

No tak, a ona ciska i ciska, tylko raczej w ofiarę niz sprawcę...
Wciąz nie potrafisz przyznać, że wszystko co się stało zaczęło się od JEJ zdrady i dlatego to ONA ponosi pełna odpowiedzialność

Za zdradę odpowiada TYLKO zdradzający. Czyli ONA i ON.
Rozumiem, że Twoje pobłażanie dla jego zdrady ma głębszy podtekst. Masz doświadczenie w tej dziedzinie?

P.S. Nadal czekam na te przykłady moich postów ociekających nienawiścią.

fenix
>>jeśli ktoś kogoś kocha powinien dać szanse<<

No to mamy różne zdania. Ja uważam, że po zdradzie szansy nie można dawać, to jest granica, której przekroczenie oznacza rozstanie. Zdrada to rzecz niewybaczalna i nienaprawialna. Wyjaśnij mi - w jaki sposób można wynagrodzić partnerowi zdradę? Ja takiego sposobu nie znam. Może Ty znasz, więc mnie oświeć.

>>skoro tak bardzo kocha to wybaczy jeśli nie znaczy ze nigdy tak na prawdę nie kochał  uczucie może wiele znieść<<

I znowu uważam odwrotnie - gdybym nie kochał, to bym może wybaczył, gdybym kochał - w żadnym wypadku.

>>Zawsze najprościej jest odejść bo po co walczyć, po co się męczyć<<

No własnie - po co się męczyć dla osoby, która podeptała mnie i moje uczucia?

>>Ponadto racjonalizm nie zawsze dobrze nam doradza.<<

Na pewno lepiej niż źle ulokowane uczucia, a jeśli partner nas zdradza tzn. że uczucia były źle ulokowane.

niekochana72
>>Za zdradę odpowiada TYLKO zdradzający. Czyli ONA i ON.<<

Nieprawda, on nie zdradził. Zdradzić może osoba zobowiązana do wierności, a ona z tego zobowiązania go zwolniła.
Wciąż wrzucasz do jednego worka osobę zdradzającą bez powodu i osobę, która na tę zdradę reaguje. Z mojego punktu widzenia, to niemoralne rozgrzeszanie zdrajcy.

takie_życie
>>Prawa do zdrady mu ona nie dała mimo wszystko<<

Jw. - z jego strony to nie była zdrada. Poszedł do łózka z inną, ale nie był nikomu innemu winny wierności, więc gdzie tu zdrada?

>>dała mu prawo żeby w tamtej chwili od niej odszedł bez żadnego tłumaczenia, bez żadnego słowa<<

Dała mu prawo do zrobienia wszystkiego co uznał za stosowne, by nie ponosić konsekwencji jej zdrady. Np. takich konsekwencji, że odejdzie i będzie samotnie cierpiał. Moim zdaniem rozegrał to świetnie i cały ból przerzucił na sprawcę. Mogę jedynie mu bić brawo.

>>Jego zdrada na pewno jest odpowiedzią w jakiś sposób na jej zdradę, czy czyni ją to "mniejszą" zdradą, na pewno nie, zdrada to zdrada.<<

Rozumiem, że jak Cię uderzę, a Ty mi oddasz to jesteśmy tak samo winni... Dla mnie to chore myślenie.
I jeszcze raz - osoba zwolniona z obowiązku wierności nie może zdradzić, to już definicji zdrady wynika. Czyli zdrajcą w tym związku jest tylko i wyłącznie Magdalenka.

>>Nikt go do tego nie mógł zmusić, podjął taką decyzję, dlatego to co zrobił jest tak samo złe co zrobiła magdalenka.<<

I kolejna, która robi niemoralne zrównanie sprawcy i ofiary... Czy on sie prosił o taka sytuację, czy on sie prosił o cierpienie, czy on sie prosił, żeby musieć szukać ukojenia u innej kobiety?

takie_życie
>>I trochę mnie rozśmieszasz, w ani jednym zdaniu nie porównałam ich, po prostu skoro się zdecydował na dalszy związek (a tak było), to sam pozbawił się prawa do zdrady w odwecie, czyli jego zdrada to normalna zdrada, to jest aż tak proste, tak samo proste że to że się ona puściła to złe.<<

A skąd wiesz, że nie kłamał, a w głowie już miał gotowy scenariusz - znajdę sobie inną i puszczalską kopnę w tyłek, bo tak będzie dla mnie mniej boleśnie? Owszem kłamać nieładnie, ale to błahostka w porównaniu ze zdradą.

Albo było inaczej - ile czasu trzeba na wybaczenie zdrady? Może i najpierw zgodził się na dalszy związek, a po pół roku stwierdził, że nie jest w stanie go kontynuować, że za bardzo to boli. Gdyby go nie zdradziła, to by go nie bolało. Proste jak drut.

Obojętnie czy był wariant 1 czy 2 i tak wszystko zniszczyła JEJ zdrada

>>Idźmy tokiem twojego rozumowania, uderzyłeś mnie, przeprosiłeś mnie i nigdy więcej tego nie zrobisz, powiedziałam że wybaczam, ale za jakiś czas mimo wszystko daję ci w pysk bez żadnego słowa, przyjąłbyś to ??<<

Na pewno uznałbym, że Twoja wina jest znacznie mniejsza niz moja. Tylko że uderzenie można wybaczyć szybko, zdrada będzie boleć zawsze. Gdybym zdradził kobietę, a ona po pół roku zrobiła mi to samo, to obwiniałbym za jej "zdradę" wyłącznie siebie. Bo to ja sprawiłem, że ból pchnął ją do takiego czynu.

ps.
Nie raczyłaś odpowiedzieć na moje pytania:
Czy on sie prosił o taka sytuację, czy on sie prosił o cierpienie, czy on sie prosił, żeby musieć szukać ukojenia u innej kobiety?

Kłamstwo nie jest tak złe jak zdrada, ale ile niepotrzebnych sytuacji prowokuje. Choć w sumie też nie do końca, bo jak można kłamać w tak ważnych sprawach.

Oczywiście że wszystko zniszczyła jej zdrada, ale jego zdrada to też była zdrada, nie ważne czyja wina była większa a czyja mniejsza niestety.

I zgadzam się że ona za jego zdradę może obwiniać tylko siebie, ale zrozum nie o to mi chodziło, ja tylko uważam jak wyżej, że zdrada to zdrada, jest tak samo zła.

Odpowiadając na pytanie oczywiście że się nie prosił, tak się stało. Uważam że są na zero według siebie. To było takie oko za oko. Tylko że jakoś muszą się dogadać, jest w końcu dziecko, a rzucanie w siebie mięsem im na pewno nie pomorze, a dziecku już wogóle.

takie_życie
>>Uważam że są na zero według siebie<<

Nawet gdybym Ci przyznał rację, że on zachował się nie OK, to nigdy nie przyznam Ci, że jego zdrada wyrównała rachunki. Bo nawet gdyby zdradził 100 razy, to i tak nie wyrówna jej jednej zdrady, bo to ona "zbrukała" ich związek. Za swoją wierność dostał zdradę, a ona dostała - niech Ci będzie - zdradę, ale za zdradę. To na pewno nie jest to samo.

fenix
>>Jak można wynagrodzić zdradę po pierwsze nigdy więcej tego nie robiąc, po drugie poświęcając więcej naszej uwagi osobie skrzywdzonej, dbając o jej potrzeby , będąc wyrozumiałym , dając mu  szczęście i poczucie że jest dla nas niezastąpiony<<

Dla mnie po zdradzie, to wszystko jest g... warte.

>>Mówisz że kochając nigdy byś nie wybaczył miłość to bycie na dobre i na złe, prawdziwa miłość to taka której nie zastąpisz inną osobą  nie będziesz umiał.<<

Wolałbym być do końca życia sam, niż siedzieć ze zdrajczynią i codziennie od nowa zmagać się z tym co mi zrobiła.

>>Widzisz wypowiedziawszy się kiedyś w moim wątku radziłeś by mąż mnie zostawił bo dałam mu powody do sądzenia że go zdradziłam mimo że tego nie zrobiłam<<

Fenix, nie chcę być niegrzeczny, ale nieistotne czy zrobiłaś (i tak Ci nie wierzę, ale mniejsza o to). Sam fakt, że kobieta rozważa poważnie, ba rozważa - podejmuje działania by zostać prostytutką, sprawia, że u mnie przegrana jest dożywotnio.

>>jednak informacja o tym że to on parę miesięcy wcześniej miał długi romans nie wpłynęła na twoje zdanie<<

Czym innym jest "zwykła" zdrada - i gdybyś to zrobiła to jak najbardziej bym Cię rozumiał, a czym inny próba podjęcia tak prestiżowego zajęcia jak prostytucja. Gdybym dowiedział się, że KIEDYKOLWIEK, nawet przed poznaniem mnie, moja kobieta była dziwką byłoby szybkie "do widzenia".

>>Wypowiadasz się w jasny sposób czy tak czy tak zawsze jest wina kobiety<<

Nie, powtórzę jeszcze raz - gdybyś w odpowiedzi na zdradę męża, zdradziła go, jesteś dla mnie OK i miałaś do tego prawo. Natomiast jeśli chcesz zostać prostytutką, też możesz być OK, ale OK z gatunku tych, które się "przelatuje", ale z nimi nie wiąże. I wystarcza samo poważne rozważanie podjęcia takiego zawodu, nie musi dojść do spotkania z choćby jednym klientem.