Ucieczka w alkohol to moje lekarstwo ... - Netkobiety.pl

Facet, alkohol przecież właśnie pomaga na te kilka minut.
Nie odskoczysz od swoich problemów w ten sposób, a więc radzę znalezc inny sposób na zapominanie.

Znam ten ból i doskonale Cię rozumię.
Niby czas leczy rany ale niekiedy to trwa bardzo długo i wtedy naprawdę nie jest tak łatwo.
Wówczas nawet najmniejsza chwila zapomnienia jest pomocna.

aniabion, wiem cos o tym popijaniu. Sama dosyć nie tak dawno popijałam, dość spore ilości, ale tylko wtedy iedy było mi źle, kiedy łąpałam dołek, kiedy czuąłm się samotna. dziś jest inaczej, zamiast sie gać do kieliszka po prostu rozmawiam z ukochanym, duzo daje

Oj facet facet zamiast do kieliszka to do kina zaglądnij a może trafisz na nową miłośc

Jeszcze nie potrafię patrzeć na inne, a do kina nawet nie mam zamiaru się wybrać... zbyt dużo wspomnień Nawet filmu na kompie nie mogę obejrzeć... za dużo wspomnień. Mózg to nie twardy dysk - nie da się zrobić formata wspomnień...  Potrzebuję więcej czasu...
A piwko już się chłodzi.

Ja już w nic nie wierze... Nic nie ma sensu... picie i palenie też nie mają sensu, ale są jedynym zajęciem które tak naprawdę sprawiają że zapominam....
Próbowałem wielu rzeczy, zawsze myśli wracają Najchętniej bym się gdzieś zakopał i przeczekał to wszystko, najlepiej przespał cały miesiąc...
W głowie jeden wielki mętlik, nie wiem co mam robić
A piwko w lodówce leży i czeka... szkoda tylko że wczoraj popiłem i nie mogę dzisiaj wziąć alkoholu do ust
Pozdrawiam wszystkie panie

Nic dobrego nie wyjdzie, nic złego też nie...

Nie wiem co innego robić, płakać mi się chce... Ale płakać nie umiem... Tylko ona sprawiła że płakałem. Normalnie to "chłopaki nie płaczą"..... Nawet pijąc 3 piwko nie pomagało mi.......
Większy problem niż z alkoholem mam w sercu.... Alkohol to tylko ucieczka.... I będę uciekał, nic nie mam do stracenia....

Dobrze że na jutro piwko czeka...

alciakk-może daruj sobie te piwa w takim nadmiarze bo z tego co piszesz to wnioskuję że jak popadniesz w alkoholizm to twojego męża to nie wzruszy także nie osiągniesz tym piciem nic prócz kolejnego problemu.

A o poradni rodzinnej słyszałaś? Może warto z mężem się tam przejść.  A jak nie, to po co to ciągnąć? Dla dziecka? Bez sensu.
A'propos alkoholu. Macie dzieci i pijecie??? OD dziecka patrzyłam jak mój tato sobie popija, obojętnie, w pubie, w domu, to bez znaczenia. Dzieci pamiętają. Prędzej czy później nad nałogiem stracisz kontrolę. Upijesz się, zrobisz coś głupiego, a one to zobaczą. Nie rób im tego. Sama sobie nie stwarzaj równi pochyłej. Nie jest fajnie patrzeć jak jedyny dorosły wzór w oczach dziecka totalnie się stacza, nie budzi zaufania. Póki możesz skończ z tym. Idź do psychologa, niech zbada co tak naprawdę jest tego przyczyną. Zawsze jest alternatywa zabicia czasu, obojętnie w jakim mieści, wyobraźnia nie zna granic. Jak chcesz pić, to lepiej od razu dziecko do psychiatry zapisz. Ja po tym jak mojego ojca przez piętnaście lat widziałam pijanego (o tak! Początki były niewinne!) leczyłam się na depresję i nieufność wobec mężczyzn - gdyż mój jedyny wzorzec z dzieciństwa tak nawalił. Żebyś nie musiała się za parę lat winić, o ile w tym alkoholu o czymkolwiek będziesz pamiętać.

chodziłam do psychiry, i co z tego mnie pomagał ale stwierdził że bez męża pomocy nie dam sobie rady, gdy go poprosiłam o wizytę to stwierdził, że on nie ma potrzeby a to są moje problemy! mój terapełta twierdził iż mąż ma problemy emocjonalne i do puki on z tym się nie upora to ja tym bardziej, bo co z tego że on będzie przepisywał mi leki, a mąż i tak będzie mnie gnębił, do męża to nie docierało i mimo iż minęło 3 lata dalej nie dociera to do niego, a ja co? psychicznie wykańczam się! więc co mi zostaje? nie mam nikogo kto by mi pomógł, a tym bardziej iż mieszkam w małej miejscowości! nie umiem podjąć odpowiedniej decyzji? lubię wypić piwo a nawet dwa! wiem że nie tędy droga, ale co mam robić? Proszę pomóżcie mi!!!!!!!!!!!!!!

Hahaha, pijesz , by zmusić ją do zmiany , na swoje , dobre.

Znam to od 28 lat , tylko to mój M to uprawiał , bym miała setki powodów by pić , tak jak ty ,myślisz , by zmusić go , do zainteresowania , sobą , dziećmi , zwłaszcza synem , którego nie pokochał od urodzenia.
Jestem nie pijąca , choć lubię wypić okazjalnie , mam przy tym super humor i rozrabiam , ale nie piję , pomimo tych problemów , jestem z tą połówką ...i dziwię się sobie , że tyle można znieść i wytrzymać na trzeźwo.
Cwani jesteście ...chłopy

Dawno nikt nic nie napisał. Czyżby problemy się skończyły? A ja potrzebuję pomocy właśnie w tej sprawie -alkohol, który dodawał skrzydeł i pomagał zapomnieć stał się Dominatorem i okrutnym zwycięzcą.To co najbardziej mnie teraz dręczy to pogrążanie się w alkoholiźmie przez jedną z bliskich mi osób (wspaniałą, wykształconą i mądrą kobietę), której życie nie oszczędzało. Nie mieszkamy razem, ale wieści dochodzące do mnie są straszne: systematyczie pije od kilku lat, a od kilku dni "nie wychodzi z cienia". Boję się, że jak podejmę temat zamknie się przede mną i wogóle zerwie kontakt. Jednocześnie jak nic nie zrobię to mogę stracić ją na zawsze. Co mam robić, czy może ktoś ma jakieś doświadczenia i mógłby mi poradzić! SOS!

Witam ja napisze tylko tyle alkohol ,ktory miał byc lekarstwem tak jak u Ciebie okazał sie trucizną jestem uzależna  .Prosze uwazaj to sie dzieje tak szybko ze ani nie zauwazysz.Pozdrawiam wszystkich cieplutko.