Prosze o rade - finanse w zwiazku - Netkobiety.pl

Julia life in UK napisał/a:

Zrobic 50/50... Ty 50% swoich pieniedzy dajesz na wspólne wydatki i rachunki i Twoj mąż robi to samo... reszte 50% macie na wlasne potrzeby.

Jest po rowno ? Jest. Jest sprawiedliwie? Jest

Problem rozwiazany

Julka ludzie różnie zarabiają.  Jak babka albo facet zarabia10 razy wiecej niż druga strona to też sie mają po 50% na wszystko zrzucac? W malzenstwie?

Po co wam było to małżeństwo?

wieka napisał/a:

Legat napisał/a:

Po co wam było to małżeństwo?

Ale zadałeś pytanie... ludzie biorą ślub nie tylko ze względów materialnych.

Jak dla mnie oboje w ten związek nie weszli. Facet świadczy usługi seksualne, za które spodziewa się wiktu i opierunku. Teraz świat zdaje się stać na głowie, bo kiedyś to kobiety świadczyły takowe usługi. A tu facet, znaczy pan mąż.
Ja tu wspólnoty małżeńskiej nie widzę.

Jestem swiezo upieczona zona i wlasnie wczoraj dosc ostro poklocilam sie z moim swiezo upieczonym mezem. Poszlo o finanse, rownowage w dawaniu i braniu i transparentnosc.

Jestesmy z mezem w podobnym wieku i na chwile obecna o podobnym stanu posiadania - kazde z nas ma swoje mieszkanie, w tym ze on bez kredytu a ja z kredytem. Zarabiamy roznie. Maz 2 razy mniej niz ja, ale gdzies to tam sie wyrownuje, przez moj kredyt i samochod ktory, szczegolnie ostatnimi czasami, staje sie towarem luksusowym. Slowem, zeby nakreslic sytuacje - zarabiam wiecej, ale mam tez wiecej kosztow ktore ponosze sama - samochod i kredyt. Mieszkamy u mnie, a maz nie zdecydowal sie jeszcze wynajac nikomu swojego mieszkania. Generalnie, jest nam ciasno i zaczelismy sie rozgladac za kupnem wiekszego mieszkania i srzedaza jednego z nich - mojego. Dlaczego mojego - szybciej sie sprzeda i ja nie mam do niego zadnego stosunku sentymentalnego, jak moj maz ktory swoje mieszkanie wypiescil i dopiescil i najchetniej to by nikogo tam nie wpuscil... A o co konflikt - wczoraj wyplynal temat nowego kredytu, wkladu wlasnego i ile moge za swoje mieszkanie dostac itd itp i nagle okazalo sie ze maz ma zaoszczedzone spore pieniadze.. spore, zadne tam - na przezycie 3 miesiecy... kawalereczke mozna kupic za to w mniejszym miescie... A problem jest ze przez ten caly czas trwania zwiazku, narzeczenstwa i wspolnego mieszkania, nigdy nie zaproponowal dolozenia sie do czynszu, albo pradu, albo chociazby raz na dwa miesiace zatankowania mojego samochodu, ktorym na wspolne zakupy jezdzimy, ani oplacenia za parking etc etc. Ja caly czas zylam w tym przeswiadczeniu ze on ma mniej, ze on w ogole nie ma oszczednosci, i dlatego nie wymagalam od niego dzielenia czynszu, wody i pradu. Dzielilsimy koszty jedzenia i chemii i na pol jakichs wiekszych zakupow elektroniki, ale zakladajac ze i on ma czynsz w swoim mieszkaniu w ktorym nie mieszka, nie wymagalam od niego finansowego wkladu. W sumie, ten temat nigdy nie zostal podniesiony... Czulam sie zobowiazana, jako osoba lepiej zarabiajaca pokrywac "swoje" koszty sama i nie prosic o kase. W tzw miedzyczasie u meza w mieszkaniu trzeba bylo wymienic rury i to wiazalo sie ze duzymi kosztami - bral wiec nadgodziny i pracowal po nocach, zaniedbujac zycie domowe. Ani go w domu nie bylo dla mnie do rozmowy, ani do pomocy. Wiekszosc obowiazkow domowych zostala przerzucone na mnie - to ja ogarnialam pranie, sprzatanie, wyrzucanie smieci, gotowanie i musialam pamietac zeby jedzenie w lodowce bylo dla obu. Czulam i czuje sie przeciazona. Nigdy nie klocilismy sie o pieniadze, glownym problemem bylo jego zbyt male uczestnictwo w pracach domowych. Tlumaczylam sobie to jak zawsze - on mniej zarabia, musi ekstra pracowac.. a tu sie okazuje, ze u niego pieniadze sa na koncie, i ze ladna sumke sobie uzbieral, i jej nie rusza, moim kosztem. Woli zostawiac mnie sama z obowiazkami domowymi i pozwalac mi wiecej finansowo wkladac w ten zwiazek aby zapewnic sobie poczucie bezpieczenstwa. Sobie.

Nawet nie moge mu zarzucic ze mnie oszukal. Bo nie oszukal. Po prostu zatail prawde. A ja nie znajac prawdy, dokladalam sie swoim kosztem jednoczesnie nie odkladajc tych sum na swoje prywatne konto.

Poklocilismy sie strasznie i nie wiem co mam o tym myslec. Czuje sie wykorzystana. Czuje powtorke z rozrywki - bo ten schemat powtarzal sie wczesniej- ja zawsze bylam ta dobra ciocia ktorej zal bylo biednych mezczyzn z problemami finansowymi i ktorym z tej racji pomagala. Moj maz jest ogarniety finansowo, teraz widze ze bardziej niz przypuszczalam, ale mimo to mam poczucie ze zronbil to samo co poprzedni partnerzy, wykorzystal moja szczodrosc, gest i naiwnosc. Czy przesadzam? Jak sie na to zapatruja ludzie z zewnatrz? Oczywiscie poznajecie tylko maja wersje, ale staralam sie jak najbardziej rzetelnie opisac sytuacje. Czy mam racje i prawo czuc sie wykorzystana?

Oj niefajny ten Twój mąż:(
Spryciarz jakby trochę taki... Zataja oszczędności, swojego mieszkania sprzedac nie chce, bo...przywiązany. Ale Ty możesz zapierniczać na 2 etaty (bo i w domu) finansować większość wydatków i sprzedać swoje mieszkanie, bo nie jesteś sentymentalna. Wygodne:))
Chyba zauważył Twoją sklonność do poświęcania się i bycia, jak sama to ujęłaś, dobrą ciocią, więc nie protestował, gdy widział, ze tak świetnie Ci idzie, heroska taka z Ciebie, że ogarniesz i finansowo i jeszcze ugotujesz, posprzątasz, i nie narzekasz. To po co się wychylać i psuć co dobre dla niego?:))

Jestem swiezo upieczona zona i wlasnie wczoraj dosc ostro poklocilam sie z moim swiezo upieczonym mezem. Poszlo o finanse, rownowage w dawaniu i braniu i transparentnosc.

Jestesmy z mezem w podobnym wieku i na chwile obecna o podobnym stanu posiadania - kazde z nas ma swoje mieszkanie, w tym ze on bez kredytu a ja z kredytem. Zarabiamy roznie. Maz 2 razy mniej niz ja, ale gdzies to tam sie wyrownuje, przez moj kredyt i samochod ktory, szczegolnie ostatnimi czasami, staje sie towarem luksusowym. Slowem, zeby nakreslic sytuacje - zarabiam wiecej, ale mam tez wiecej kosztow ktore ponosze sama - samochod i kredyt. Mieszkamy u mnie, a maz nie zdecydowal sie jeszcze wynajac nikomu swojego mieszkania. Generalnie, jest nam ciasno i zaczelismy sie rozgladac za kupnem wiekszego mieszkania i srzedaza jednego z nich - mojego. Dlaczego mojego - szybciej sie sprzeda i ja nie mam do niego zadnego stosunku sentymentalnego, jak moj maz ktory swoje mieszkanie wypiescil i dopiescil i najchetniej to by nikogo tam nie wpuscil... A o co konflikt - wczoraj wyplynal temat nowego kredytu, wkladu wlasnego i ile moge za swoje mieszkanie dostac itd itp i nagle okazalo sie ze maz ma zaoszczedzone spore pieniadze.. spore, zadne tam - na przezycie 3 miesiecy... kawalereczke mozna kupic za to w mniejszym miescie... A problem jest ze przez ten caly czas trwania zwiazku, narzeczenstwa i wspolnego mieszkania, nigdy nie zaproponowal dolozenia sie do czynszu, albo pradu, albo chociazby raz na dwa miesiace zatankowania mojego samochodu, ktorym na wspolne zakupy jezdzimy, ani oplacenia za parking etc etc. Ja caly czas zylam w tym przeswiadczeniu ze on ma mniej, ze on w ogole nie ma oszczednosci, i dlatego nie wymagalam od niego dzielenia czynszu, wody i pradu. Dzielilsimy koszty jedzenia i chemii i na pol jakichs wiekszych zakupow elektroniki, ale zakladajac ze i on ma czynsz w swoim mieszkaniu w ktorym nie mieszka, nie wymagalam od niego finansowego wkladu. W sumie, ten temat nigdy nie zostal podniesiony... Czulam sie zobowiazana, jako osoba lepiej zarabiajaca pokrywac "swoje" koszty sama i nie prosic o kase. W tzw miedzyczasie u meza w mieszkaniu trzeba bylo wymienic rury i to wiazalo sie ze duzymi kosztami - bral wiec nadgodziny i pracowal po nocach, zaniedbujac zycie domowe. Ani go w domu nie bylo dla mnie do rozmowy, ani do pomocy. Wiekszosc obowiazkow domowych zostala przerzucone na mnie - to ja ogarnialam pranie, sprzatanie, wyrzucanie smieci, gotowanie i musialam pamietac zeby jedzenie w lodowce bylo dla obu. Czulam i czuje sie przeciazona. Nigdy nie klocilismy sie o pieniadze, glownym problemem bylo jego zbyt male uczestnictwo w pracach domowych. Tlumaczylam sobie to jak zawsze - on mniej zarabia, musi ekstra pracowac.. a tu sie okazuje, ze u niego pieniadze sa na koncie, i ze ladna sumke sobie uzbieral, i jej nie rusza, moim kosztem. Woli zostawiac mnie sama z obowiazkami domowymi i pozwalac mi wiecej finansowo wkladac w ten zwiazek aby zapewnic sobie poczucie bezpieczenstwa. Sobie.

Nawet nie moge mu zarzucic ze mnie oszukal. Bo nie oszukal. Po prostu zatail prawde. A ja nie znajac prawdy, dokladalam sie swoim kosztem jednoczesnie nie odkladajc tych sum na swoje prywatne konto.

Poklocilismy sie strasznie i nie wiem co mam o tym myslec. Czuje sie wykorzystana. Czuje powtorke z rozrywki - bo ten schemat powtarzal sie wczesniej- ja zawsze bylam ta dobra ciocia ktorej zal bylo biednych mezczyzn z problemami finansowymi i ktorym z tej racji pomagala. Moj maz jest ogarniety finansowo, teraz widze ze bardziej niz przypuszczalam, ale mimo to mam poczucie ze zronbil to samo co poprzedni partnerzy, wykorzystal moja szczodrosc, gest i naiwnosc. Czy przesadzam? Jak sie na to zapatruja ludzie z zewnatrz? Oczywiscie poznajecie tylko maja wersje, ale staralam sie jak najbardziej rzetelnie opisac sytuacje. Czy mam racje i prawo czuc sie wykorzystana?

Molotok napisał/a:

Dziekuje. Nieliczna osoba ktora zrozumiala moj przekaz i zrodlo frustracji.

Ja dalej nie rozumiem, po co ci to małżeństwo? Przecież możecie się ciurlać i wracać do swoich mieszkań.
Kompletnie do siebie nie pasujecie, macie inne cele życiowe, kompletnie sobie nie ufacie.
Znając podobne sytuacje, chcesz sobie ponarzekać, ale i tak nic nie zmienisz. Z premedytacją wzięłaś ten ślub i sobie narzekasz jaki to chop zły. Tylko jak mantra powraca pytanie po co ci taki?

Solaris nie zawsze mówienie tego co chce usłyszeć Autorka, jest dla niej dobre.
Jako nieliczna zrozumiałaś jej przekaz.

Jestem na tym forum drugi raz w zyciu, a juz zdazylam zauwazyc z lubisz przylciec i nasrac w roznych tematach. Znajdz sobie zycie poza internetem.

Kompletnie do siebie nie pasujecie, macie inne cele życiowe, kompletnie sobie nie ufacie.

Do oceny czy ktoś się ma rozwozić czy nie to trochę brakuje.

Jeśli mieszkania mieliście przed ślubem, to wchodzą w skład odrębnego majątku bez rozdzielności majątkowej.
Też nie jestem za tym, żeby rozliczać się do przysłowiowej złotówki.
Ale on hołubi swoje mieszkanie, które powinien wynająć, skoro mieszka w twoim i dokładać się też do czynszu.
Czyli on poszedł trochę za daleko wykorzystując  twoją dobroduszność.

Julia life in UK napisał/a:

"Generalnie, jest nam ciasno i zaczelismy sie rozgladac za kupnem wiekszego mieszkania i srzedaza jednego z nich - mojego."

Autorko przeciez Twoje mieszkanie jest na kredyt,ktory obecnie splacasz. Jakim cudem chcesz sprzedac komus mieszkanie z niesplaconym kredytem? A Ty jeszcze piszesz,ze mieszkanie z kredytem szybciej sie sprzeda

Bo to nie ma znaczenia.  Ale sprzedając wlasne mieszkanie pozbywa sie tego co "jej" i idzie w  to co wspolne. A on tez ma cos swojego.  Niech przepisze polowe swojego mieszkania na nią

A w ogole niech cos zaczna ustalac

I niech wynajmą to jego mieszkanie

W 100% sie zgadzam.

Bert44 napisał/a:

I niech wynajmą to jego mieszkanie

Alessandro napisał/a:

Molotok napisał/a:

W 100% sie zgadzam.

To, że zgadasz się, to jedno. Czy on zgodzi się na to, to drugie. Skoro do tej pory skutecznie unikał partycypacji w kosztach i współinwestowania to dlaczego miałby zmienić swoje postępowanie w tym zakresie tym bardziej, że nadal to robi?

Jemu też powinno zależeć na zdrowym kompromisie, jeśli nie, to by znaczyło, że zależy mu na tym małżeństwie, tylko na jego warunkach, korzystnych dla niego.

Oj niefajny ten Twój mąż:(
Spryciarz jakby trochę taki... Zataja oszczędności, swojego mieszkania sprzedac nie chce, bo...przywiązany. Ale Ty możesz zapierniczać na 2 etaty (bo i w domu) finansować większość wydatków i sprzedać swoje mieszkanie, bo nie jesteś sentymentalna. Wygodne:))
Chyba zauważył Twoją sklonność do poświęcania się i bycia, jak sama to ujęłaś, dobrą ciocią, więc nie protestował, gdy widział, ze tak świetnie Ci idzie, heroska taka z Ciebie, że ogarniesz i finansowo i jeszcze ugotujesz, posprzątasz, i nie narzekasz. To po co się wychylać i psuć co dobre dla niego?:))

Oj wypraszam sobie, strona slabsza finansowo ciagnie, nie KOBIETY. Z wlasnego, i nie tylko wlasnego doswiadczenia wiem ze mezczyzni sa dokladnei tacy sami. Moj byly do dzis (6 lat minelo) nie oddal mi pieniedzy pozyczonych gdy byl w kryzysowej sytuacji i ja jako jedyna wyciagnelam do patalacha reke. Jakos szybko zapomnial o tym gdy sie rozstalismy, a na moje "przypomnienia" zareagowal w ten sposb ze zablokowal mnie na portalach spolecznosciowych i przestal odbierac telefon.
Kolezanki tez nie maja dobrych doswiadczen jesli chodzi o "pozyczajacych" partnerow.

Pokrótce, aby przybliżyć tło: jestem DDA, całkowicie świadoma traum i bagażu który noszę ze sobą dokądkolwiek się udaję. Nigdy nie byłam na terapii, ale przeczytałam chyba wszystko na ten temat i dokładnie znam i rozpoznaję mechanizmy moich działań. Obecnie jedyną rzeczą która powstrzymuje mnie od zapisania się na terapię, jest to iż nie mieszkam w Polsce, a nie znam mówię jeszcze super płynnie w języku kraju w którym mieszkam aby zapisać się na spotkanie z psychologiem.

Molotok napisał/a:

Jestem na tym forum drugi raz w zyciu, a juz zdazylam zauwazyc z lubisz przylciec i nasrac w roznych tematach. Znajdz sobie zycie poza internetem.

Dzięki za uwagi na mój temat, o które nie prosiłem.
Niestety mam tak, że piszę jak ja to widzę, a nie tak jak ty chcesz usłyszeć. Założ sobie kółeczko adoracyjne, a nie piszesz na forum ogólnym, jeśli nie chcesz czytać komentarzy, które ci nie odpowiadają.

Czulam sie zobowiazana, jako osoba lepiej zarabiajaca pokrywac "swoje" koszty sama i nie prosic o kase. W tzw miedzyczasie u meza w mieszkaniu trzeba bylo wymienic rury i to wiazalo sie ze duzymi kosztami - bral wiec nadgodziny i pracowal po nocach, zaniedbujac zycie domowe. Ani go w domu nie bylo dla mnie do rozmowy, ani do pomocy. Wiekszosc obowiazkow domowych zostala przerzucone na mnie - to ja ogarnialam pranie, sprzatanie, wyrzucanie smieci, gotowanie i musialam pamietac zeby jedzenie w lodowce bylo dla obu. Czulam i czuje sie przeciazona. Nigdy nie klocilismy sie o pieniadze, glownym problemem bylo jego zbyt male uczestnictwo w pracach domowych. Tlumaczylam sobie to jak zawsze

Woli zostawiac mnie sama z obowiazkami domowymi i pozwalac mi wiecej finansowo wkladac w ten zwiazek aby zapewnic sobie poczucie bezpieczenstwa. Sobie.

Jakie tutaj panie są materialistkami.

A teraz odwróćmy sytuację.
Co by było gdyby żona nie ujawniła oszczędności i latami była utrzymywana przez narzeczonego/męża.

Panie by biły brawo jak dobrze zrobiła.

A chłop by się cieszył, że ma oszczędności, a nie długi.

Ale dla niektórych Pań to pieniądze są najważniejsze.

Jasno widać, gdzie leżą priorytety u płci.

Jakie tutaj panie są materialistkami.

A teraz odwróćmy sytuację.
Co by było gdyby żona nie ujawniła oszczędności i latami była utrzymywana przez narzeczonego/męża.

Samba napisał/a:

Farmer napisał/a:

Jakie tutaj panie są materialistkami.

A teraz odwróćmy sytuację.
Co by było gdyby żona nie ujawniła oszczędności i latami była utrzymywana przez narzeczonego/męża.

Nie wiadomo czy latami. Może miesiącami? Autorka nie napisała jak długo ze sobą są.

Po drugie, w końcu jej o nich powiedział, więc można domniemać, że powiedzieć o tym zechciał. Czyli nie jest on tanim cwaniakiem, który chowa skarpetę z grosikami pięć metrów pod ziemią. Bo jak nie, to zabiorą. Jakieś zaufanie do żony jednak ma.

Po trzecie, Autorka raz pisze, że nie pomagał przez pewien okres, a później, że czuje się (w sensie że nadal) obarczona rachunkami i zadaniami.
Niech Autorka żadnego większego mieszkania nie kupuje, dopóki nie ustawi sobie chłopa z zadaniami domowymi, rachunkami i ze wszystkim innym tym, co tam jej zalega w gardle.

Niech autorka się wreszcie ogarnie, bo zostanie wkrótce rozwódką.

minnie.89 napisał/a:

Jedyne co mogę Ci doradzić to fakt, ze jeśli te jego oszczędności pochodzą z wynagrodzenie za pracę i nie macie rozdzielności majątkowej weszły w skład waszego majątku wspólnego, bo wypłacone wynagrodzenie stanowi majątek wspólny, czego wiele osób nie wie. Podobnie jak Twoje dużo wyższe wynagrodzenie w chwili wypłaty stanowi wasz majątek wspólny.

Wątpliwe. Jeśli autorka zarabia 2 x więcej od świeżo upieczonego (to należy zaakcentować bo jest to ważne w tym kontekście) małżonka i jednocześnie uważa samochód za dobro luksusowe, to raczej świadczy o dwóch rzeczach:

1. Jej zarobki nie szybują na niebotycznym poziomie;
2. Co za powyższym idzie: mąż (świeżo upieczony, co jeszcze raz zaznaczę) raczej nie zgromadził równowartości "kawalerki w mniejszym mieście" w trakcie trwania tego małżeństwa, lecz zapewne przed wejściem w święty związek małżeński. Ergo: co najmniej lwia część z tych oszczędności nie stanowi wspólnego majątku.

A ból Minnie w pierwszej części jej posta bierze się stąd, że (jeśli autorka wątku jeszcze się nie domyśliła) nie była ona żoną; w przeciwnym razie (zwłaszcza przy wydziałach rodzinnych naszych sądów) mogłaby dziś zadzierać wyżej nosek niż zadzierała jak tu przyszła

Nei mam czego żałować, bo jednak aktualnie wiedzie mi się bardzo dobrze i nie mam żadnych powodów na narzekań

i skąd wiesz że święty związek małżeński może wyłącznie ślub cywilny

wieka napisał/a:

No tak, lepiej jakby resztę życia spędziła w poczuciu niesprawiedliwości i stresie.
Nie wiem o jakie ogarnięcie ci chodzi i co ma to wspólnego z rozwodem, facetowi odpowiada taka jaka teraz jest obecnie, więc jak się ogarnie i postawi na swoim to prędzej zostanie rozwódką.

Ja myślę, że mąż Autorki długo nie wytrzyma z żoną, która tyle więcej od niego zarabia, zdaje się, że to nie jest na męską ambicję. Czy ona go ogarnie, czy też nie.