Spadek dzietności i małżeństw - Netkobiety.pl

Kaszpir007 napisał/a:

Dla mnie mieszkanie i spędzanie życia w samotności to prawdziwe poczucie osamotnienia.

Ale to nie ma związku z posiadaniem dzieci. Żadnego. Od lat trąbią o depresji i fali samotności wśród emerytów.

O, jak widzę kolega nie zna języka angielskiego.

i nie zna twórczości niektórych polskich zespołów typu Kaliber 44 i inne tego pokroju sprzed 20-30 lat.

Dzisiaj dziewczęta zanim osiągną pełnoletność, nierzadko mają nawinięty przebieg większy niż niejedna gwiazda porno po przejściu na emeryturę.
Rzyg.

Państwo powinno zmienić prawo tak, aby single płacili najwyższe podatki, a posiadanie dzieci wiązało się z ulgami i odliczeniami, zachęcając do pracy i licznego potomstwa.
Powinno również wspierać pojawianie się dzieci poprzez finansowanie leczenia bezpłodności czy adopcji.

Kaszpir007 napisał/a:

Więc jak im wcale nie zazdroszcze a współczuję.
Przy takim podjeściu większość to będą samotni egoiści.

Ale ja też im wcale nie zazdroszczę. No, może trochę, bo ja w wieku że tak powiem mojej szczytowej atrakcyjności, byłem już żonaty i dzieciaty, a moje życie poza chodzeniem do roboty i na siłownię, skupiało się głównie na sprawach domowych. Moją żonę poznałem w podstawówce mając lat 15, a po rozwodzie miałem już 35, więc z jednej strony mógłbym powiedzieć, że sporo w życiu mnie ominęło, ale z drugiej strony nie żałuję niczego, nawet rozwodu, bo żyło nam się fajnie i spokojnie.
Tylko to były czasy na długo przed wynalezieniem smartfonów i powstaniem internetu, kiedy większość młodych ludzi żyło według jakiegoś tam schematu, bo nie wiedzieli, że można żyć inaczej, po prostu wtedy jeszcze nie istniały inne możliwości, dziś dostępne dla każdego w jedną sekundę.
Kiedy ja "chodziłem" z moją przyszłą żoną, postęp technologiczny ludzkości był na etapie kaset VHS z wypożyczalni, które się oglądało po kilka razy, bo nie było nic innego do roboty poza chlaniem z kolegami albo wystawaniem pod klatką plując na chodnik, to już wolałem siedzieć u mojej dziewczyny i czas sobie płynął leniwie. Dopiero dużo później był pierwszy samochód Fiat 125p kupiony za pierwsze zarobione pieniądze i można było porobić jakieś inne rzeczy, ale nadal w obrębie pewnego schematu - jedna dziewczyna do ślubu, a dalej będzie co będzie - tak wtedy żyła znakomita większość moich rówieśników i nikt nie wybrzydzał, nikt nie marudził.
A dzisiaj?
Dzisiaj dziewczęta zanim osiągną pełnoletność, nierzadko mają nawinięty przebieg większy niż niejedna gwiazda porno po przejściu na emeryturę. I nie ma co buczeć, bo takie są niestety fakty. To kiedy one mają czas rozmyślać o dzieciach jak jeszcze dobrze nie zmyje makijażu po wczorajszej domówce, a już do niej piszą i dzwonią, bo dziś jest sobota, no to w klubie dopiero będzie się działo... Kiedy one mają czas rozmyślać o ślubie jak mogą przebierać w chłopakach do bólu i to dosłownie, wystarczy że podłączą tylko telefon do ładowarki...
To samo zresztą dotyczy chłopców. Rywalizacja z kumplami, który więcej zaliczy, przechwałki kto kogo jak gdzie i kiedy, słuchanie bełkoczących pseudo raperów, którzy nawijają tylko o jednym... przecież jak ja słyszę w pracy co puszczają 20-30 latkowie na swoich głośnikach, to rzyganie mnie bierze, a jak słucham o czym rozmawiają między sobą, to tylko bym ich lał, gdyby to byli moi synowie. Szacunek? Uczucia? Związek? Małżeństwo? Dzieci? Pojebało cię dziadek? Suki są od tego, żeby je dymać i nogą z łóżka zwalać, ogarnij dupę typie, na jakim ty świecie żyjesz?
No właśnie kurwa. Na jakim.
Suki, szmaty, świnie, kurwiska, szlauchy, spermopije, gównojady, labadziary... Kiedyś w dawnych czasach koleżanki czy dziewczyny, za którymi chłopaki się uganiali, a jak już jakąś mieli, to dbali i traktowali jak największy skarb. Dzisiaj to świnie i spermopije do dymania, a potem nogą z łóżka i next...
Rzyg.

Dla mnie mieszkanie i spędzanie życia w samotności to prawdziwe poczucie osamotnienia.
Jedzenie obiadu czy kolacji w pojedynkę, zasypianie bez bliskości drugiej osoby, brak kogoś, z kim można się przytulić, podzielić historiami czy zwyczajnym dniem.
Samotne podróże i wyjazdy.
Moje córki mają już swoje życie – utrzymujemy kontakt, ale wiem, że z czasem będzie on coraz rzadszy.
Jestem samowystarczalny, kupuję to, czego potrzebuję, nie narzekam.
Jednak marzę, aby resztę czasu spędzić z kimś dla mnie ważnym – podróżować, zwiedzać, pić kawę i godzinami rozmawiać na każdy temat.
Bliskość i obecność drugiej osoby są dla mnie niezwykle istotne.

Kaszpir007 napisał/a:

Dla mnie mieszkanie i spędzanie życia w samotności to prawdziwe poczucie osamotnienia.
Jedzenie obiadu czy kolacji w pojedynkę, zasypianie bez bliskości drugiej osoby, brak kogoś, z kim można się przytulić, podzielić historiami czy zwyczajnym dniem.
Samotne podróże i wyjazdy.
Moje córki mają już swoje życie – utrzymujemy kontakt, ale wiem, że z czasem będzie on coraz rzadszy.
Jestem samowystarczalny, kupuję to, czego potrzebuję, nie narzekam.
Jednak marzę, aby resztę czasu spędzić z kimś dla mnie ważnym – podróżować, zwiedzać, pić kawę i godzinami rozmawiać na każdy temat.
Bliskość i obecność drugiej osoby są dla mnie niezwykle istotne.

Widać ze brakuje Ci bardzo kogos bliskiego. Pewnie bylo to powiedziane z milion razy i choc masz prawo do szukania swojego idealu to chyba masz po prostu za wysokie wymagania. Ideałów nie ma. Dobrze wiesz ze zwiazek to nie tylko sielanka, herbatka, przytulenie ale tez konflikty, kompromisy itd. Mam wrażenie ze szukasz sielanki a ona nie istnieje. Moze nie chcesz władować sie znów w ból i rozczarowanie co jest zrozumiałe?

Widać ze brakuje Ci bardzo kogos bliskiego. Pewnie bylo to powiedziane z milion razy i choc masz prawo do szukania swojego idealu to chyba masz po prostu za wysokie wymagania. Ideałów nie ma. Dobrze wiesz ze zwiazek to nie tylko sielanka, herbatka, przytulenie ale tez konflikty, kompromisy itd. Mam wrażenie ze szukasz sielanki a ona nie istnieje. Moze nie chcesz władować sie znów w ból i rozczarowanie co jest zrozumiałe?

Dokładnie, Kaszpir zakłada, że w jego przyszłym związku ma tak być jak on sobie wymarzył. Nie bierze nawet pod uwagę, że to zasypianie i budzenie się razem, to utopia, /choć zdarzyć się może okazjonalnie/chyba, że partnerka by chodziła jak w zegarku, nakręconym przez niego

StaloSie2k24 napisał/a:

Mam do was pytanie, jak myślicie co stoi za przyczyną spadku dzietności w Polsce? W 2024r był rekordowo najniższy, program, 500, 800+ okazał sie klapą, gdzie leży przyczyna tego, że dziś Polacy nie zawierają już tak bardzo związków małżeńskich i nie decydują sie na dzieci?

IMHO kilka przyczyn różnego rodzaju, natomiast w zasadzie wszystkie mają jeden, wspólny mianownik: wszystkie postaci tej "tragedii" skupiają na "ja", "mój portfel", "mój komfort" "tu i teraz".

Najlepiej chyba pomoże (na przykładach) porównanie z czasami, w których ta dzietność była wyższa.

Na wstępie skupmy się na typowych obiekcjach:

- dziecko to olbrzymi wydatek (w tym wszystkie ekonomiczne wydatki i "straty" związane z posiadaniem dziecka, w tym przez kwestie czasu i siły na rozwój zawodowy)
- mocne uszczuplenie komfortu/wygody życia (nieprzespane noce, ząbkowanie, chorowanie w wieku przedszkolnym, ograniczanie możliwości urlopowych itd.);
- problemy związane z pracą (strach przed pójściem na macierzyński w obawie że nie będzie gdzie wracać; strach przed wzięciem L4 na dziecko; strach przez wyłomem w przyszłej emeryturze jaki wywołają lata "stracone na dziecko");
nie mam kasy by zapewnić dziecku wszystkiego czego potrzebuje

A teraz popatrzmy jak jak komuna i dzisiejszy świat odnosiły się do tych potrzeb i lęków:
jeśli pozwolą sobie na dzieci

1. Ekonomia: było gówno, ale równo. Dziś ekonomiści straszą kobiety głodową emeryturą; wtedy kobiety nie patrzyły w ten sposób, po prostu przyjmowały do wiadomości że to poświęcenie trzeba ponieść. Tak samo poświęcenie dotyczące urlopu, wyrzeczeń ekonomicznych na dziecko: rodziny nie rozbijały gówna na atomy, tylko przyjmowały te poświęcenia jako coś koniecznego. Dziś się buntują i taki efekt. Postępujące wygodnictwo i niechęć do wyrzeczeń ekonomicznych (i nie tylko) dotyczy obojga płci, aczkolwiek nie da się zauważyć że znacznie większy wzrost takiego nastawienia na przestrzeni ostatnich 35-40 lat widać u kobiet.

2. Praca: w świecie januszy biznesu myślących tylko o "tu i teraz" (bo taki głąb nie myśli, że jak jego pracownica nie urodzi dziecka, to będzie mniej rąk do pracy także na JEGO emeryturę) kobiety boją się o utratę pracy, o to że nie będzie z kim zostawić dziecka (bo niańki zaczęły sobie liczyć jak Żyd za matkę, a dziadkowie też podchodzą coraz bardziej egoistycznie do partycypacji w wychowaniu - w końcu SWOICH - wnuków; za komuny było to oczywiste, że dziadkowie w tej kwestii w jakimś stopniu pomagają; z drugiej strony wśród rodziców dziecka/dzieci była większa świadomość że są zależni od pomocy rodziców/ teściów i w pewnych kwestiach też bardziej potrafili się ugryźć w język i chowali urazy do kieszeni (mając świadomość, że pełna niezależność wygłaszania opinii na temat innych to kosztowny luksus). Przed 1990 przynajmniej kobieta nie bała się pójść na macierzyński, bo wiedziała że będzie miała gdzie wrócić.

3. Pomoc państwa: to, że dziecko trafi do żłobka i przedszkola, było oczywiste i nie było pitolenia że dziecko powinno być z matką; było tylko wtedy, jeśli kobieta przyjmowała do wiadomości, że musi "wziąć na klatę" chudszy okres, a jeśli nie było możliwości spięcia budżetu, to nie było żadnego rozważania tej kwestii i nikt z tego powodu nie pomstował że "facet jest nieudacznikiem": taka była rzeczywistość, wszyscy bardziej twardo stąpali po ziemi i łatwiej się przyjmowało do wiadomości to, co trzeba było przyjąć. A i opiekunki (jak już trzeba było z nich skorzystać) były bardziej przystępne cenowo. Dziś ciężko o pomoc i dofinansowanie żłobków, przedszkoli i opiekunek (jest to IMHO niezbędne i NA TO powinno być przeznaczone całe 800+: na to, by przeprowadzić rodziców przez ten najbardziej absorbujący okres i czyniący największy wyłom w ich życiu zawodowym, a potem - gdy dziecko jest w wieku wczesnoszkolnym, do momentu aż jest w stanie samo z kluczem wrócić ze szkoły i podgrzać sobie przygotowany wcześniej obiad oraz poczekać do przyjścia rodziców do domu - umożliwić rodzicom dogodną formę pracy w trybie mieszanym). Brak wysiłków w tym kierunku, wszystkie działania mają charakter populistyczny, nacechowany strachem o utratę głosów tępego i roszczeniowego suwerena.

I w czasach demokracji sondażowej NIKT się nie odważy wprowadzić koniecznych zmian, bo patologia niestety też ma czynne prawo wyborcze, a populiści ochoczo takie próby wykorzystają dla udupienia konkurenta.
Nie będzie lepiej, bo NIKT nie będzie chciał poświęcić swojej kariery politycznej dla wprowadzenia tego co potrzeba; a przy tępym suwerenie wprowadzenie tych działań w życie oznacza polityczne samobójstwo. Ta łódź płynie w kierunku wodospadu i nikt nie powstrzyma jej swoim kosztem.

Kaszpir007 napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Widać ze brakuje Ci bardzo kogos bliskiego. Pewnie bylo to powiedziane z milion razy i choc masz prawo do szukania swojego idealu to chyba masz po prostu za wysokie wymagania. Ideałów nie ma. Dobrze wiesz ze zwiazek to nie tylko sielanka, herbatka, przytulenie ale tez konflikty, kompromisy itd. Mam wrażenie ze szukasz sielanki a ona nie istnieje. Moze nie chcesz władować sie znów w ból i rozczarowanie co jest zrozumiałe?

Brakuje mi bliskości, codzienności i tej zwyczajnej normalności.
Niestety po wielu rozmowach dochodzę do wniosku, że większość kobiet szuka raczej luźnej relacji, którą nazywają „związkiem”, a ja szukam czegoś zupełnie odwrotnego.
Na początku wszyscy chcą bliskości i obecności, a potem wychodzi, że to raczej „LAT” albo FWB .
Nie jestem typem, który wypatruje wad jak detektyw na misji, raczej wolę dostrzegać zalety, ale jeśli już na starcie widzę tyle czerwonych flag, że mógłbym nimi udekorować Placu Czerwony w Rosji , to odpuszczam – bo po co wchodzić w coś, co z góry skazane jest na katastrofę.
Mam swoje wymagania – dla jednych może wielkie, dla innych całkiem normalne.
Na pewno nie są to bzdety typu kolor oczu czy włosów.

Pomijając wygląd jest tyle spraw w których trzeba się zgrać, w tym wieku to bardzo trudne, jeszcze nic, a już widzisz czerwone flagi, a co tu mówić po zamieszkaniu.
Dlatego lepiej jakbyś zaczął od związku LAT,  z czasem mogłoby to się zmienić.
Kobieta na poziomie nie zostawi swojego życia i przeprowadzi się do ciebie, chyba, że jakaś w sytuacji podbramkowej.

Hmm ciekawe, ciekawe, pewnie.

Brakuje mi jednak danych o mężczyznach, ilu mężczyzn korzysta z usług takich kobiet, w jakim ci mężczyźni są przedziale (przedziałach) wiekowym, czy są oni wolni, czy żonaci, może żyją w konkubinatach?

Z kimś w końcu te kobiety sypiają, przecież nie z innymi kobietami.
Mając dane tylko z jednej strony - płeć kobieca, całość jest niepełna i trudno się odnieść do całego zjawiska.
Nie ma tu danych dotyczących drugiej płci - męskiej.

złoto napisał/a:

Hmm ciekawe, ciekawe, pewnie.

Brakuje mi jednak danych o mężczyznach, ilu mężczyzn korzysta z usług takich kobiet, w jakim ci mężczyźni są przedziale (przedziałach) wiekowym, czy są oni wolni, czy żonaci, może żyją w konkubinatach?

Z kimś w końcu te kobiety sypiają, przecież nie z innymi kobietami.
Mając dane tylko z jednej strony - płeć kobieca, całość jest niepełna i trudno się odnieść do całego zjawiska.
Nie ma tu danych dotyczących drugiej płci - męskiej.

W większości to są przeciętni, żonaci faceci, których partnerki lekceważą potrzeby swoich mężów.

Jeden czy drugi spaczony psychicznie facet ('stały klient') wypadający z obiegu nie ma nic wpływu, bo statystycznie większość facetów nie przekazuje swoich genów dalej (tak jest obecnie i tak było w przeszłości). Natomiast każda ilość kobiet wypadająca z obiegu (w sensie płodzenia potomstwa) ma ogromne znaczenie.

Jack Sparrow napisał/a:

złoto napisał/a:

Hmm ciekawe, ciekawe, pewnie.

Brakuje mi jednak danych o mężczyznach, ilu mężczyzn korzysta z usług takich kobiet, w jakim ci mężczyźni są przedziale (przedziałach) wiekowym, czy są oni wolni, czy żonaci, może żyją w konkubinatach?

Z kimś w końcu te kobiety sypiają, przecież nie z innymi kobietami.
Mając dane tylko z jednej strony - płeć kobieca, całość jest niepełna i trudno się odnieść do całego zjawiska.
Nie ma tu danych dotyczących drugiej płci - męskiej.

W większości to są przeciętni, żonaci faceci, których partnerki lekceważą potrzeby swoich mężów.

Jeden czy drugi spaczony psychicznie facet ('stały klient') wypadający z obiegu nie ma nic wpływu, bo statystycznie większość facetów nie przekazuje swoich genów dalej (tak jest obecnie i tak było w przeszłości). Natomiast każda ilość kobiet wypadająca z obiegu (w sensie płodzenia potomstwa) ma ogromne znaczenie.

Brakuje danych w liczbach, tak jak to zrobiłeś z kobietami.
A kobiety?Te, które zajmują się tym procederem  pewnie są  przeciętne, mężatki,  których partnerzy lekceważą ich potrzeby.

Brakuje danych w liczbach, tak jak to zrobiłeś z kobietami.
A kobiety?Te, które zajmują się tym procederem  pewnie są  przeciętne, mężatki,  których partnerzy lekceważą ich potrzeby.

Nadal jednak zaskakująco mało wiadomo o liczącej wieki praktyce kupowania seksu, długo uznawanej za nieuniknioną. Nikt nie wie do końca, jaka część męskiej populacji to robi, szacowany odsetek waha się od 16 do 80 procent. „99 procent badań w tym zakresie było przeprowadzanych wśród prostytutek, a tylko 1 procent wśród klientów”, mówi Melissa Farley, dyrektorka Prostitution Research and Education, organizacji non-profit projektu Centrów dla Kobiet w San Francisco.

(...)

kupowanie seksu jest tak rozpowszechnione, że zespół Farley miał szokująco duże trudności w znalezieniu mężczyzn, którzy naprawdę tego nie robią. Korzystanie z pornografii, sekstelefonów, płacenie za taniec erotyczny i inne usługi stały się tak szeroko rozpowszechnione, że badaczki były zmuszone do rozmycia ich definicji, by być w stanie zebrać stuosobową grupę kontrolną.

„Miałyśmy ogromny problem ze znalezieniem mężczyzn niebędących użytkownikami usług seksualnych”, mówi Farley. „Ostatecznie musiałyśmy ustalić definicję mężczyzn niekupujących seksu jako mężczyzn, którzy nie byli w klubie ze striptizem więcej niż dwa razy w ciągu mijającego roku, nie zamawiali tańca erotycznego, nie korzystali z pornografii więcej niż raz w ubiegłym miesiącu i nie zamawiali sekstelefonu, ani usług pracownicy seksualnej, eskortki, masażystki erotycznej ani prostytutki”.

Według ostatnich danych GUS, seksbiznes w Polsce produkuje od 0,04 do 0,05 proc. PKB. Ale - uwaga - to statystyki, które obejmują wyłącznie dochody pośredników, a nie osób pracujących seksualnie. Przyjmując zatem, że do agencji trafia połowa zarobków, oraz że część pracownic i pracowników seksbiznesu w ogóle nie korzysta z usług pośredników, można ostrożnie ocenić, że branża ma roczne obroty na poziomie 0,1 proc. PKB.

PKB w 2020 roku wynosił ok. 2,3 bln złotych, z czego przez branżę usług seksualnych - przyjmując powyższe szacunki - przepłynęło 2,3 mld złotych.

O ile oczywiste wydaje się, że mekką szukających rozrywki są takie kraje, jak Tajlandia, Kostaryka, Egipt, Dominikana, Wietnam, Kambodża, ale także usytuowana tuż obok nas Ukraina, o tyle szokiem dla wielu może być, że Europejczycy równie chętnie na sekswakacje przyjeżdżają do… Polski. Fondation Scelles szacuje, że 14 proc. cudzoziemców wybiera się nad Wisłę właśnie w tym celu. Nie ma dokładnych statystyk dotyczących skali prostytucji, jednak przyjmuje się, że polski seksbiznes jest wart 5–10 miliardów złotych. Do Polski przyjeżdżają głównie turyści z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Holandii, Austrii
i Włoch. W internecie nie brak ogłoszeń kobiet, które z góry zaznaczają, że swoje usługi oferują właśnie cudzoziemcom.

wieka napisał/a:

Kaszpir007 napisał/a:

Brakuje mi bliskości, codzienności i tej zwyczajnej normalności.
Niestety po wielu rozmowach dochodzę do wniosku, że większość kobiet szuka raczej luźnej relacji, którą nazywają „związkiem”, a ja szukam czegoś zupełnie odwrotnego.
Na początku wszyscy chcą bliskości i obecności, a potem wychodzi, że to raczej „LAT” albo FWB .
Nie jestem typem, który wypatruje wad jak detektyw na misji, raczej wolę dostrzegać zalety, ale jeśli już na starcie widzę tyle czerwonych flag, że mógłbym nimi udekorować Placu Czerwony w Rosji , to odpuszczam – bo po co wchodzić w coś, co z góry skazane jest na katastrofę.
Mam swoje wymagania – dla jednych może wielkie, dla innych całkiem normalne.
Na pewno nie są to bzdety typu kolor oczu czy włosów.

Pomijając wygląd jest tyle spraw w których trzeba się zgrać, w tym wieku to bardzo trudne, jeszcze nic, a już widzisz czerwone flagi, a co tu mówić po zamieszkaniu.
Dlatego lepiej jakbyś zaczął od związku LAT,  z czasem mogłoby to się zmienić.
Kobieta na poziomie nie zostawi swojego życia i przeprowadzi się do ciebie, chyba, że jakaś w sytuacji podbramkowej.

Tylko, ze tam sa jeszcze dzieci Kaszpira. Kaszpir pisze, ze chce czegoś stałego na lata. Nie jest już młodzieniaszkiem, ma 50kę. Nie wiadomo jak sie życie potoczy, może kogoś pozna, umrze za 30 lat i zostanie po nim wdowa. A potem przyjdą dzieci Kaszpira i powiedzą, droga pani to nasz dom po ojcu, proszę się wynieść. A kobieta będzie już 80 latką. Albo 70latką i co dalej?

Takie rzeczy się zdarzają niestety.

wieka napisał/a:

Dlatego lepiej jakbyś zaczął od związku LAT,  z czasem mogłoby to się zmienić.
Kobieta na poziomie nie zostawi swojego życia i przeprowadzi się do ciebie, chyba, że jakaś w sytuacji podbramkowej.

Mówisz, jakby ta kobieta miała przyjechać z końca świata i porzucić całe swoje życie
A tu nic z tych rzeczy.
Mieszka w tym samym mieście, w którym ja pracuję, więc nie musiałaby rezygnować ani z pracy, ani ze znajomych.
Dojazd to pestka, żadna wyprawa życia.
Wyrzeczeń praktycznie brak.
Owszem, musiałaby zmienić adres, ale swoje mieszkanie mogłaby wynająć i dorobić, a jak nie, to trzymać „na czarną godzinę”
Czasem mam wrażenie, że szybciej w związek wejdzie kobieta z innego kontynentu niż taka z sąsiedniego miasteczka
Ale cóż, ludzie robią się wygodni i mało elastyczni.
Rozumiem to. Luźne relacje mnie nie kręcą – fajne dla młodych, co dziś tu, jutro tam, ale z czasem człowiek chce stabilizacji i normalności.
Jeśli się nie da – trudno.
Wiem, że szanse na normalny związek są małe, ale nadzieję wciąż mam.
Choć, jak mówią – nadzieja to matka głupich

Jak już by tak daleko zaszło, to wypadałoby chociaż wziąć ślub, bo można zejść z tego świata w każdej chwili. Raczej żadna kobieta nie pozbywałaby się swojego mieszkania jakby je miała.

Jack Sparrow napisał/a:

złoto napisał/a:

A czemu nie jak sa dane o kobietach?

Bo większość badań polega na pytaniu prostytutek kim są ich klienci.

Odsetki facetów korzystających z takich usług czy typy klientów są tak zmienne w zależności od tego kto przeprowadza badanie, że nic z tego się nie da powiedzieć, bo tak są skrajnie odmienne.

To by było jednak bardzo ciekawe. Chętnie poczytam kim są, w jakim wieku i jak często korzystają z usług. W tym "układzie" uczestniczą przecież dwie osoby.
Coś jak Jing Jang, Słońce i Księżyc, herbata i cukier.

złoto napisał/a:

wieka napisał/a:

Jak już by tak daleko zaszło, to wypadałoby chociaż wziąć ślub, bo można zejść z tego świata w każdej chwili. Raczej żadna kobieta nie pozbywałaby się swojego mieszkania jakby je miała.

Ślub to musowo, bo inaczej mieszkasz w domu czy mieszkaniu, które nawet w jednym promilu nie jest Twoje.

Mieszkanie nabyte przed ślubem i tak nie wchodzi do majątku wspólnego i współmałżonek nie nabiera do niego magicznie praw.

Kaszpir pisał, że żonie przepisałby dom a nie dzieciom. Toż ślub musi być najpierw.

Dla odpowiedniej osoby potrafię się nagiąć, ale tylko jeśli widzę, że gra jest warta świeczki.

Wiem, że znaleźć kogoś naprawdę chcącego NORMALNEGO związku jest jak trafienie szóstki w Lotto – rzadko, ale czasem się udaje, więc może i ja kiedyś wygram.

Jack Sparrow napisał/a:

złoto napisał/a:

Ślub to musowo, bo inaczej mieszkasz w domu czy mieszkaniu, które nawet w jednym promilu nie jest Twoje.

Mieszkanie nabyte przed ślubem i tak nie wchodzi do majątku wspólnego i współmałżonek nie nabiera do niego magicznie praw.

Ale dziedziczy część po śmierci męża.

wieka napisał/a:

Jack Sparrow napisał/a:

Mieszkanie nabyte przed ślubem i tak nie wchodzi do majątku wspólnego i współmałżonek nie nabiera do niego magicznie praw.

Ale dziedziczy część po śmierci męża.

Dziedziczy to sie majątek wspólny.
Dom jest 100% moją własnością. Majatek osobisty.

Jack Sparrow napisał/a:

złoto napisał/a:

A czemu nie jak sa dane o kobietach?

Bo większość badań polega na pytaniu prostytutek kim są ich klienci.

Odsetki facetów korzystających z takich usług czy typy klientów są tak zmienne w zależności od tego kto przeprowadza badanie, że nic z tego się nie da powiedzieć, bo tak są skrajnie odmienne.

To by było jednak bardzo ciekawe. Chętnie poczytam kim są, w jakim wieku i jak często korzystają z usług. W tym "układzie" uczestniczą przecież dwie osoby.
Coś jak Jing Jang, Słońce i Księżyc, herbata i cukier.

Czyli mam racje dom dla żony.

blueangel napisał/a:

Kaszpir:
Moze zabrzmi to dosc kontrowersyjnie, ale nie myslales o zwiazku z ukrainka? ty mialbys towarzystwo,  a ona darmowa stancje. i ze nie ma mieszkania, nie opieralaby sie przed wprowadzka, nie mialay problemu co zrobi z domem lub ze przyzwyczajona do swojego lokum. skoro i tak sie nie chcesz zenic to jaki problem?

Wiesz jakbym rozsądna znalazł to czemu nie.
Na razie moje doświadczenie w tym temacie raczej nie były korzystne w stosunku do ukrainek.