Solarisowe małe tęsknoty, serca łopoty :) - Netkobiety.pl

Mówisz?

To dzisiaj bardziej lirycznie

Echo

najpierw
trzymali się za ręce
potem
trzymali się za słowa
a dzisiaj
kości ich obietnic
bieleją na cmentarzu uczuć
i tylko czasem
można jeszcze usłyszeć
przebrzmiałe echo
tej miłości

Proszę pana!

I cóż
że nie dał mi pan róż
wystarczy pana mały gest
i dobrze jest

No to co
że w głowie mojej pstro
i na mężczyznach nie znam się
Ja pana chcę!

Och tak
od pana każdy znak
ja odczytuję w mig
Pan to mój bzik!

Co z tego
że z pana nic dobrego
i wszyscy mówią nań
zimny drań

Całe dnie
wciąż ostrzegają mnie
że pana słowa blaga, pic
To nic!

Ja wiem
że pan to właśnie ten!       
i nie dbam wcale o to
co inni plotą

Bo mi zależy
i choć pan nie uwierzy
to jestem zakochana
proszę pana!

"siostro tlen ?''
Zaczynam się martwić
Co tam się działo na tym urlopie Solaris ?

A co się miało dziać?  Byłam na wczasach w tych mazurskich lasach (bo nie góralskich)... Odpoczywałam od zgiełku miasta. Nikogo nie wepchnęłam tym razem do ogniska ani żadna krew się nie polała
Byłam grzeczna jak aniołek.
Nie martw się

Napisałam to, gdy byłam w żałobie i świat rozpadł mi się na kawałki. W takim stanie ludzie cierpią. Do tej pory jeszcze nie pozbierałam się do końca.
Czasem są dni czy noce, gdy wracają myśli niechciane i tak dławi w gardle, że aż dusi. Życie.

Luz, nic się nie stało Zdziwiło mnie tylko wyciągnięcie z kontekstu tego fragmentu bo w oderwaniu od reszty brzmi dziwnie i niezrozumiale a przecież wiadomo o czym całość.
Ale rozumiem, że chciałeś mnie ratować, doceniam