Myslicie ze mozna zyc bez pracy? - Netkobiety.pl

JuliaUK33 mało wymagasz od życia to możesz tak żyć. Ja sobie nie wyobrażam takiej wegetacji. Potrzebuje mieć 2 samochody bo lubię wygodę. Nawet tylko po to żeby podjechać pod sklep i nie nosić zakupów. Lubię min. Raz w tygodniu zjeść z całą rodziną w dobrej restauracji. Jak wyjeżdżam na wczasy, to muszę mieć hotel, all inclusive, opiekunkę dla dzieci i wygodę. Nie zapierdzielam w pracy 8 godz. Bo mam dobry zawód który daje mi dobre pieniądze za robienie tego, co lubię przez mniej niż 8 godz. dziennie dlatego nie, nie mogłabym żyć bez pracy.
Dużo ludzi jednak, szczególnie kobiet które zostają matkami i na tym kończą się ich życiowe ambicje, żyją tak jak Ty lub na utrzymaniu mężów. Zwykle jednak muszą zapieprzać w domach bo nie stać je na osobę do sprzątania czy catering. Macie niskie wymagania, skoro Wam to odpowiada to OK. Moja odpowiedź na Twoje pytanie - ja nie dałabym rady tak żyć.

Mam znajomą która żyje z zasiłków i kiedyś mi napisała, że ona jest szczęśliwa gdy posadzi sobie kwiaty i przemaluje płotek w ogrodzie. To jej wystarczy by być szczęśliwą.

Nie znam przepisów w UK, stąd moje pytanie. Czy te zasiłki co otrzymujesz masz zagwarantowane aż do osiągnięcia wieku emerytalnego,ca potem emerytura? Jak to wygląda?

Marthe napisał/a:

Ja nie będę potępiać życia z zasiłków. Jest to jakiś sposób na życie. W pewnym sensie masz pracę opiekujesz się dzieckiem. Dobrze, że są kraje, które to doceniają.

Ja bym nawet mogla isc do pracy,gdybym wiedziala,ze mnie sie to finansowo oplaca. Natomiast wiem,ze na prace na caly etat nie moge sobie pozwolic, bo corka jeszcze chodzi do szkoly. Wiec zostaje praca na pol etatu, gdzie wiadomo zarobie polowe mniej. Poniewaz dlugo nie pracowalam to licze tak £250 tugodniowo zarobie z tego oplace £170 za mieszkanie tygodniowo,  £50 za corki obiady w szkole,zaplace gaz,elektryk, wode no i akurat mi zostanie na worek suchych ziemniakow . Nooo ,ale ja mam isc do pracy,bo inni sa urazeni, ze placa na mnie podatki . A co mnie cudze podatki interesuja, to ja mam zyc w biedzie i zapierdzielac jak niewolnik na rachunki ,bo wasze podatki 

Polski system także jest wadliwy. Narobili różnych "plusów", że wiele kobiet ani myśli iść do pracy. Obudzą się kiedy ich dzieci będą już pełnoletnie lub skończą studia, a one będą 40+ i żaden pracodawca nie będzie nimi zainteresowany.

Polski system także jest wadliwy. Narobili różnych "plusów", że wiele kobiet ani myśli iść do pracy. Obudzą się kiedy ich dzieci będą już pełnoletnie lub skończą studia, a one będą 40+ i żaden pracodawca nie będzie nimi zainteresowany.

New Me napisał/a:

Marthe napisał/a:

W takim razie to system jest wadliwie zaprojektowany, bo nie powinno dochodzić do sytuacji, które opisujesz. Powinno jednak zachęcać się ludzi do pracy nawet na mniejsze wymiary etatu gdyż moim zdaniem posiadanie pracy korzystnie wpływa na psychikę (mówię o pracy którą się lubi).

Tak wiem. Niestety dochodzi do takich sytuacji. Znam osoby,ktore kombinuja jak wyleciec z pracy (zeby to nie bylo z ich winy zwolnienie) zeby isc na zasilki

Też takie znam ale w Holandii bo tam podobny system jest. Ale skoro taki jest to winna tych co go stworzyli.

one będą 40+ i żaden pracodawca nie będzie nimi zainteresowany.

Marthe: Jeśli chodzi o pracodawców to już teraz osoby 30-letnie mają problemy ze znalezieniem pracy. Nie jestem wrogiem ani 20+ ani 50+, ale takie są obecne realia na rynku pracy i nie ja je ustalam.  Wyjątkiem mogą być osoby, które posiadają tzw. wolny zawód lub bardzo atrakcyjny zawód. Wiele też zależy od miejsca zamieszkania, czy ktoś woli pracę na miejscu czy chce być bardziej mobilny. Problem może także wynikać z bardzo długiej przerwy. Nawet osoby posiadające świetne wykształcenie, ale które nie pracowały 10-15 lat, to najczęściej dostawały takie oferty, że szkoda gadać, przeważnie w firmach sprzątających.
Obecny 20-latek za jakiś czas będzie mieć czterdziestkę na karku. Szanuję osoby w każdym wieku, ale oboje wiemy, że czas zasuwa z prędkością światła, niestety.

Julka, ja w ogóle nie oceniam Ciebie. Powiem Ci, że ja nikomu do garnków nie zaglądam. To Twoje życie. Mi nic do tego.
A z tego co napisałaś, to przeszłaś prawdziwą szkołę życia. Nie miałaś lekko, tym bardziej z małym dzieckiem.

Dlatego ja teraz, z perspektywy czasu jestem szczęśliwa, że skończyłam studia które zaczęłam. Miałam je przerwać, bo było cholernie ciężko ale zacisnęłam zęby. Później już pracując w zawodzie uczyłam się jeszcze ładnych parę lat, nie zarabiałam wtedy tak dobrze, pracowałam po 8 godz. Dziennie mając małe dziecko i niczyjej pomocy bo mąż wyjeżdżał, dziadków pod ręką nie było. Dlatego nie rozumiem czemu posiadanie dziecka w Anglii jest przeszkodą w pracy na cały etat? Teraz już mam luz i dobre zarobki ale nie przyszło mi to za darmo. Współczuje ludziom którzy mają opcję tylko na pracę za najniższą więc lepiej im być na zasiłkach… no ale najważniejsze, że mimo tego potrafią być szczęśliwi. Nienawidzę natomiast, gdy takie osoby zieją do mnie zawiścią i zazdrością. Kiedyś usłyszałam od bezrobotnej osoby, że ja to mam dobrze bo mnie stać na latanie po kosmetyczkach. Tak jakby mi to z nieba spadło, albo ktoś dał za leżenie na kanapie. No nie, zwykle jest coś za coś.

nie bać się o jutro, co się stanie gdy trafi im się jakaś niespodziewana sprawa w życiu, np. ciężka choroba.

Ja mam zasilek chorobowy I wszystko leczenie mam za darrmo, corka tez zreszta. Ja nigdy za leczenie nie placilam.

Ja sie juz leczylam i jakos nadal jestem tu na swiecie. Tak po za tym to wlasnie bardziej choruja osoby pracujace, bo praca wykancza czy to fizyczna-bole plecow,kosci,stawow. Moja ciotka domy  sprzatala za granica ludziom i po latach ma chore stawy i kosci prawie na wozku inwalidzkim wyladowala, ludzie sa styrani i wykonczeni fizyczna praca, a najgorzej maja kobiety,ktore po takiej fizycznej pracy musza wracac do domu, gdzie ich czeka dzieci i domowe obowiazki. Praca w biurze tez nie jest lepsza,bo ta z kolei przynosi stres, bole kregoslupa od ciaglego siedzenia za biurkiem, bole glowy-moja sasiadka pracuje w korpo, ale migreny to ma codzien prawie od tej presji i stresu.  Takze widze po wielu przykladach, ze zdrowie sie sypie wlasnie przez prace.

New Me napisał/a:

Ja sie juz leczylam i jakos nadal jestem tu na swiecie. Tak po za tym to wlasnie bardziej choruja osoby pracujace, bo praca wykancza czy to fizyczna-bole plecow,kosci,stawow. Moja ciotka domy  sprzatala za granica ludziom i po latach ma chore stawy i kosci prawie na wozku inwalidzkim wyladowala, ludzie sa styrani i wykonczeni fizyczna praca, a najgorzej maja kobiety,ktore po takiej fizycznej pracy musza wracac do domu, gdzie ich czeka dzieci i domowe obowiazki. Praca w biurze tez nie jest lepsza,bo ta z kolei przynosi stres, bole kregoslupa od ciaglego siedzenia za biurkiem, bole glowy-moja sasiadka pracuje w korpo, ale migreny to ma codzien prawie od tej presji i stresu.  Takze widze po wielu przykladach, ze zdrowie sie sypie wlasnie przez prace.

Tak się składa ze moje problemy zdrowotne były spowodowane wypadkiem i nie stało się to w pracy. Los nie wybiera i nie patrzy, czy pracujesz, czy nie żeby Cię w życiu zaskoczyć. Nigdy nie miałam problemów zdrowotnych przez pracę, bo nie mam w niej ani wysiłku fizycznego ani stresu. To dobrze, że miałaś tyle szczęścia, że wystarczyło leczenie z ubezpieczenia. Ja rozchorowałabym się z nerwów gdyby nie było mnie stać na kosmetyczkę min 2 razy w
mcu, masaż min. raz na miesiąc, gdybym musiała w domu sprzątać, nastawiać pranie, prasować, oo matko, że już o gotowaniu nie wspomnę. Ty to zapewne musisz robić, mi by się nie chciało nawet gdybym całe dnie w domu siedziała, bo nie lubię takich zajęć

Każdy z nas ma inne priorytety, inne oczekiwania. Finanse grają ważną rolę, ale nie najważniejszą. Powinny zapewniać przede wszystkim komfort i poczucie bezpieczeństwa, ale życie to nie tylko liczby na koncie bankowym. To także nasze pasje, relacje, rozwój osobisty.

New Me dokładnie tak, bardzo źle bym się czuła gdybym nie poszła do kosmetyczki np. Przez miesiąc. Tak już mam, ale to ja. Też mam minimalizm, a mimo to odkurzać trzeba, kurze ścierać, blaty w kuchni przemyć (choć się nie gotuje) ekspres do kawy wyczyścić, śmieci wynieść, okna umyć, pranie nastawić, przełożyć do suszarki, wyprasować, poukładać w szafach hm aż dziw, że u Ciebie nie trzeba tego robić. Dla mnie to harówa i wolę zapłacić żeby ktoś mi to zrobił. W pracy odpoczywam w porównaniu z obowiązkami domowymi, więc zastanawiałabym się kto jednak ma lżej. Nie mam nic do tego że nie pracujesz, ale nie opowiadaj, że w domu nie masz roboty nie mając pani do sprzątania

Moim zdaniem tak się nie da.

"Jest super"

Napisała samotna mama bez perspektyw, która przy odrobinie atencji traci rozum szybciej niż majtki.

xD

New Me napisał/a:

Ja juz niedlugo bede zarabiac pieniadze i to bez koniecznosci lazenia do roboty,zeby jak niewolnik podlegac szefowi lub szefowej

Historia business woman zatacza koło

New Me napisał/a:

Priscilla napisał/a:

Historia business woman zatacza koło

Tym razem sie uda w 100%, bo nie bede latac po urzedach tylko bede przez facebook sprzedawac

ZŁOTO.

xD

To ja myślałem, że najpierw będzie jakiś związek z hindusem dla odmiany.

To już nie idziesz do zakonu? Zostajesz na wolności?

New Me napisał/a:

Alessandro napisał/a:

To już nie idziesz do zakonu? Zostajesz na wolności?

Chce isc, ale tez mysle nad byciem Misjonarka

Znam kilka misjonarek i tak po koleżeńsku powiem ci, że się nie nadajesz Julka.

Żeby być misjonarką, taką z prawdziwego zdarzenia, to trzeba mieć charyzmę, odwagę nieprzeciętną, i przede wszystkim nie mysleć tylko o sobie ale też i o innych. Wygodnictwo, lenistwo, niechęc do pracy są chyba najmniej pożadanymi cechami dla Misjonarza. Taka misjonarka musi naprawdę nieźle zasuwać. Mam znajomą, jest misjonarką w Afryce. Pomijając, że prawie bez przerwy grozi jej niebezpieczeństwo i śmierć, to jeszcze codziennie musi zapewnić schronienie, dach nad głową i jedzenie dla ponad stu dzieci. Znam ją i poznałam trochę ciebie.. To nie wyjdzie, daruj sobie.

New Me napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Znam kilka misjonarek i tak po koleżeńsku powiem ci, że się nie nadajesz Julka.

Żeby być misjonarką, taką z prawdziwego zdarzenia, to trzeba mieć charyzmę, odwagę nieprzeciętną, i przede wszystkim nie mysleć tylko o sobie ale też i o innych. Wygodnictwo, lenistwo, niechęc do pracy są chyba najmniej pożadanymi cechami dla Misjonarza. Taka misjonarka musi naprawdę nieźle zasuwać. Mam znajomą, jest misjonarką w Afryce. Pomijając, że prawie bez przerwy grozi jej niebezpieczeństwo i śmierć, to jeszcze codziennie musi zapewnić schronienie, dach nad głową i jedzenie dla ponad stu dzieci. Znam ją i poznałam trochę ciebie.. To nie wyjdzie, daruj sobie.

Aha i na podstawie tego,ze ja nie chce chodzic do zwyklej 8 godzinnej pracy wywnioskowalas, ze nie nadaje sie na Misjonarke dobre he he

Julka, z ciebie misjonarka jak z prostytutki dziewica. Sorry za ten przykład, ale tak mi się skojarzyło
Jesteś pokłosiem nowego pokolenia; Żyć i się pracą nie skalać. Pokolenie "Z".

Ja do wszystkiego doszlam sama i jesli nie będę pracować, to mam z czego żyć, co sobie wypracowałam w życiu, a jest tego naprawdę sporo.  Ty zawsze będziesz pasożytować na innych.

Nawet się nie ogarnęłam, że czlowiek rósł a wartości karlały.

Teraz  nie dogadamy się, bo we mnie nie wzbudzasz nawet wspólczucia, i raczej nie nazwę tych uczuć publicznie.

New Me napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Julka, z ciebie misjonarka jak z prostytutki dziewica. Sorry za ten przykład, ale tak mi się skojarzyło
Jesteś pokłosiem nowego pokolenia; Żyć i się pracą nie skalać. Pokolenie "Z".

Ja do wszystkiego doszlam sama i jesli nie będę pracować, to mam z czego żyć, co sobie wypracowałam w życiu, a jest tego naprawdę sporo.  Ty zawsze będziesz pasożytować na innych.

Nawet się nie ogarnęłam, że czlowiek rósł a wartości karlały.

Teraz  nie dogadamy się, bo we mnie nie wzbudzasz nawet wspólczucia, i raczej nie nazwę tych uczuć publicznie.

No to bardzo zle myslisz, bo nie trzeba chodzic do pracy, by miec predyspozycje do pomagania innym. Juz pomine fakt,ze wiekszosc ludzi do pracy chodzi dla pieniedzy,a nie w celu pomocy innym

To jest tak durna riposta, że nawet nie chce nmi się na nią odpowiadać.

New Me napisał/a:

He he ,bo wiesz ,ze mam racje. Twoim zdaniem nie nadaje sie na Misjonarke  czyli do pomagania innym ludziom, poniewaz NIE CHODZE DO PRACY. Chcialas tym przekazac, ze TYLKO ludzie pracujacy sa szlachetni w bezintesownym pomaganiu innym. 
A ja Tobie udowodnilam, ze tak nie jest(a przynajmniej nie we wszystkich przypadkach), poniewaz wiekszosc pracujacych nie chodzi do pracy z tego powodu,ze chce pomagac innym ludziom, tylko chodzi do pracy w celu zarabiania pieniedzy. A niektorzy to wrecz tam ida dla ambicji,awansu i wysokiego stanowiska, a wiec wiele pracujacych ludzi NIE posiada cech bezinteresownej pomocy innym ludziom jaka powinni miec Misjonarze. A ze wiesz,ze mam racje, to tak glupio odpowiedzialas bez sensu

Julka jak zwykle w formie
Nie, nie chodzi o to, że nie chodzisz do pracy na osiem godzin, ale że jesteś leniwa, wygodna, nastawiona stricte na siebie, żeby nadawać się do służenia innym ludziom. Ty po prostu nie posiadasz cech, które są niezbędne w pełnieniu misji.

Przecież Ty przez cały dzień zbijasz bąki, z nudów wymyślając kolejne historie i zakładając coraz to bardziej durne wątki. Mimo to nawet nie chce Ci się dziecku ugotować obiadu, bo potem musiałabyś umyć kuchnię, a pierdzielisz coś o życiu dla innych.

Swoją drogą jak Ci idzie detoks od internetu, żeby przygotować się do zakonu? Podpowiem: jak wszystko, co deklarujesz

P.S.
Dlaczego "misjonarka" piszesz dużą literą?

New Me napisał/a:

I sie mylisz, bo ja robie w ciagu dnia rozne inne pozyteczny rzeczy w tym rowniez pomagam innym jezeli jest taka potrzeba.

Kiedyś już o to pytałam i wyszło, że to nie jest żadne pomaganie, ale zwykłe przysługi, jakie robi chyba każdy bardziej kulturalny człowiek, kiedy zostanie o coś poproszony. Ty jednak ubierasz to w szumne słowo "pomaganie", a to przecież nie na tym polega, żeby pomóc komuś wnieść zakupy (podaję zupełnie luźny przykład).