dlaczego zdradzani sa glupi... - Netkobiety.pl

Maxi kochana jakie telewizorki ??

Nie jestem spokojna, jestem coraz bardziej agresywna w stosunku do otoczenia, co mnie coraz bardziej przeraza. Nie radze sobie ze swoja agresja. Po agresji przychodzi stan otepienia i "nie chce mnie sie".

Maxi z tym porownywaniem to fakt - jest cos na rzeczy. Porownuje swoje zycie sprzed np 10 lat i widze, jak jego jakosc zmienila sie na gorsze. Faktem jest tez to, ze porownuje swoje zycie do zycia innych i tez wypada slabo. I faktem jest rowniez to, ze sie nad soba uzalam, co jest zenujace i wpadam przez to w jeszcze wiekszy dol Wstydze sie.

no tak (coś chomik przestał biegać )... mnie również one denerwują

median nie wiem co ci poradzić na tą agresję, ja sobie często powtarzam "wrzuć na luz", i przestaję się powoli bardzo powoli ale jednak przejmować całym światem, a zwłaszcza to jaki ma on stosunek do mnie. I jak uda mi się zrobić lub powiedzieć coś głupiego (wcale nie rzadko) to że tak powiem mam na to wy....ne i uczę się śmiać sama z siebie.

A mimo że to nie opętanie i tak polecam to czarcie żebro, ponoć działa bardzo relaksacyjnie, to plus świeczki i miła muzyka, i można na chwilę o wszystkim zapomnieć.

I przepraszam jeśli jakoś chaotycznie piszę, ale cierpię na notoryczny brak snu i powoli zaczyna to być widać, heh i mam oczy rano jak wampir

Niestety nie mogę, godzinami wiercę się w łóżku i nic

Zazdrosc czytam wielokrotnie twoje posty...i cóż ..podziwiam...tę siłę która w Tobie drzemie...
podziwiam też te niezwykle głębokie porady..

Pozdrawiam

Median, tez wydaje mi się, że Twoje osądy są "skażone" złym nastrojem, przez to że są negatywne powodują jeszcze gorszy nastrój, który pociąga za sobą wyciąganie jeszcze czarniejszych wniosków i tak nakręca się błędna spirala.
Wydaje mi się, że najlepsze co możesz zrobić dla siebie to na początek ujarzmić skoki nastroju i złe samopoczucie może inną terapią i może inną farmakoterapią a jak poczujesz się lepiej, będziesz silniejsza, odporniejsza i mniej nerwowa zastanowić się co- małymi krokami- jesteś w stanie zmienić na plus. Pamiętaj, że nie z takich tarapatów ludzie wychodzili. Na pewno może być dobrze.
Wiesz, mam to samo- patrząc na moje życie 3,5,10 lat temu sądzę i wiem, że wtedy było ono znacznie lepsze i to dodaje mi siły. Bo jeżeli było lepsze to wiem na 100 %, że może takie znowu być. i będzie !! (jeżeli chodzi o mój przypadek nikt poza mną już w to nie wierzy, ale to mi akurat nie przeszkadza )

Hej dziewczyny. Trochę mnie nie było, bo jak są Mistrzostwa Świata w mojej ukochanej dyscyplinie sportowej to przepadam na amen.
Median, przykro mi, ze masz kiepski nastrój. Ja się jakoś trzymam, ale myślę, że równiez podobną listę zrobię. Trzymaj się kochana. Musimy wierzyć, że wszystko się poukłada.

R. nie dawał za wygraną, dzwonił i przyjeżdzał, mimo, że nie odbierałam telefonu. Od poniedziałku milczy, w końcu chyba dotarło do Niego, że mnie już nie zależy. Nie powiem, że jest mi łatwo, bo niestety nie jest, ale wiem, że podjęłam słuszną decyzję. Muszę wierzyć, że będzie lepiej.

Listy nie zrobilam. Się jakos zebrac nie moge Chyba sie jej boje, tzn siebie.

Monia jak z R.?

Tiaa... ja w sobote bylam zmeczona, wczoraj siedzialam w pracy, a dzis mam goraczke

No to moze umowimy sie na jakis termin z ta lista hę?

ale wobec siebie czy Ciebie?

przeciez wiesz, ze z litoscia u mnie na bakier
Niekochana... chce poznac konkretny termin. I do tego czasu musimy zrobic pelna liste. Juz bez ostatniego szlifu. Ma byc gotowa. Ma byc rzetelna. Bez ukrywania, kombinowania itp. Proponuje piatek wieczor, co Ty na to?

tak jest!

hehe... mam  nadzieje, ze ktos sie dolaczy do nas

Droga  Zazdrości - zasmusiła mnie Twoja decyzja - bo jestem zdania, że Twoje rady i pomoc były bezcenne. Nie będę Cię nakłaniać Cię do zmiany decyzji, bo myślę że nie należysz do osób które jak podejmą decyzję to ją zmieniają. Ale myślę, że będziesz nadal śledzić  to forum i losy kobiet które na nim piszą. Mam też prośbę, że jeśli będę potrzebowała wsparcia i pomocy, proszę o doradę na prywatny email. Będę Ci pardzo wdzięczna i zobowiązana. Nieraz kilka Twoich słów postawiło mnie do pionu
Pozdrawiam i ściskam serdecznie.

Mam takie pytanko "last minute"?
Jest sobie pan, ktory nieustannie okazuje mi zainteresowanie...

dane:
-7 lat mlodszy
- wyglada jednak na rowiesnika
- stary kawaler
- brunet
- dowcipny
- flegmatyczny
- zaradny zyciowo

diagnoza:
- pracoholik (?) no ale w zasadzie to co ma robic?

Czy powinnam zaczac umawiac sie na randki?
Nie ma zadnej chemii z mojej strony, ale z drugiej strony moja fabryka chemiczna rusza pelna para tylko w przypadku patologicznych osobnikow, wiec to moze byc akurat dobry znak... hmm

Myslicie, ze powinnam poczekac jeszcze ze dwa lata?
On i tak pracuje w tej samej instytucji co ja....
Moze ja szukam klina?... sama nie wiem co myslec

no i jeszcze jedna prosba do Was wszystkich. Czy moglybyscie wypowiedziec sie w watku:
http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php? … 19#p461119

.. zycie mi ucieka.. kilka dni tylko zostalo do 5tego.. a bardzo chcialabym "przegryzc" ten problem z Wami...

Zazdrości Kochana!
Będzie mi ( i wielu innym) Ciebie brakowało. Twoje opinie są czasem trudne do przełknięcia, ale zasadne, mądre i poparte doświadczeniem. Pewnie dlatego właśnie takie trudne do przyswojenia (gorzka prawda). Wielu z nas potrzebne, żeby się "naprostować". Postaram się trzymać kręgosłup samodzielnie, obiecuję.

A pana, młodszego oswajaj, przyglądaj się. Sama ocenisz na ile warto się angażować. Trochę odmiany na pewno się przyda. Może zrób wyjątek od swojej decyzji i pochwal się za czas jakiś, jak się sprawy mają. Trzymam kciuki za Ciebie! I dziękuję, że jesteś...

Zazdrości - nasze siostrzane więzy niektórym bardzo przeszkadzają - to ich sprawa. Nic nie zepsuje mi szczęścia, które dało mi spotkanie Ciebie. Wiele razy to pisałam- uratowałaś mi życie. Dosłownie. Wykopałaś mnie z głębokiej czarnej dziury do której wtedy nie docierało żadne światełko. NIGDY CI TEGO NIE ZAPOMNĘ. Kocham Cię miłością absolutną. Czy to się komuś podoba czy nie Zawsze możesz na mnie liczyć - jak to na buldoga Cieszę się, że zyskałam prawdziwą przyjaciółkę - taką, co jak trzeba to walnie z lekka w łebek, a kiedy indziej pogłaska po tymże łebku
Szkoda, że taka jest Twoja decyzja. Szkoda dla tych, którym mogłaś pomóc. Ja już Cię nie opuszczę - wiesz o tym, prawda?
Zgadzam się z Tobą całkowicie- to nie chodziło o poglądy, tylko o autorki. Przypomniałam sobie posty sprzed kilku tygodni, dni tych samych osób - zdecydowanie ktoś ma tu problemy z samym sobą   Ale to nie moja sprawa.

Odnośnie potencjalnego kandydata - randkuj. Ale wiesz - czujna bądź. Dowcipny, flegmatyczny, zaradny życiowo - ważne cechy (moim zdaniem).
A odnośnie Twojego opisu samej siebie - nie zgadzam się. Stwierdzam to obiektywnie. No, za wyjątkiem tego tłoku w koszu - to dopuszczam -

W wątku z linka oczywiście się wypowiem - przecież wiesz, że WSZĘDZIE MNIE PEŁNO

Maxi, super, odniosłaś największe zwycięstwo, nad samą sobą Nawet nie wiesz jak się cieszę
Zazdorść, myślę, że forum bardzo dużo straci. Miałam naprawdę wielkie szczęście, że zajrzałam tu w momencie, kiedy prowadziłaś ożywioną działalność na netkobietach i przemawiałaś zagubionym duszyczkom do rozumu

Uważam, że zawsze można się z kimś zgadzać bądź nie, albo raz zgadzać a raz nie zgadzać, tylko nie rozumiem dlaczego odmienność poglądów wzbudza w ludziach jakąś agresję i do tego "jadą" po rozmówcy. Ja też uważam Niekochaną i Zazdrość za wyjątkowo mądre kobiety, w wielu kwestiach zgadzam się z Nimi w 100 % a w niektórych mam zupełnie inne zdanie, co nie zmienia faktu, że szanuję pogląd także odmienny od mojego... Ale cóż, na forach zawsze zdarzają się różni ludzie, różnego pokroju...

Szkoda Zazdrościo, że Twoje rozstanie z forum jest tak definitywne, fajnie byłoby gdybyś choć czasem zarzuciła jakimś zdaniem
Powodzenia !

Niekochana, tak straszyc dzieci na dobranoc to nie humanitarne...
Mam prawie dobe, moze sie jakos zbiore, chociaz goraczka caly czas od tygodnia nie odpuszcza. Ale obiecalam Ci...sobie z reszta tez.

Przepraszam, że post pod postem, ale wcześniejszy mówi, że poszedł już do archiwum

Median: wystawiłaś mnie do wiatru

Moje zalety:
- nie odmawiam ludziom pomocy
- mam ladne oczy

Moje wady:
- jestem zupelnie nieasertywna
- jestem potwornie leniwa (z wiekiem sie nasila)
- boje sie ludzi
- boje sie zmian
- wiara w siebie i swoje mozliwosci jest na poziomie 0
- cechuje mnie zlosliwe poczucie humoru, ktorego ludzie nie rozumieja
- jestem malo ambitna, chociaz nie wiem czy to jest rzeczywiscie kwestia ambicji czy lenistwa
- za bardzo uzalam sie nad soba
- zamiast isc do przodu wspominam stare dobre czasy, za ktorymi tesknie
- nie lubie siebie. Zle sie czuje z sama soba
- nie umiem o siebie walczyc, co jest w sumie dziwne, bo w domu zawsze byl uklad rodzice kontra ja. Zadne z nich nigdy sie za mna nie wstawilo, zawsze musialam sama im stawiac czola, im obojgu. W terazniejszym zyciu powinnam w takim razie umiec zawalczyc, ale zawsze jak probuje zaczac to sie natychmiast poddaje. Rodzice zawsze tlumaczyli mi, ze nie moge byc rozkapryszonym jedynakiem i musze byc grzeczna i nie wadzic innym. No to nie wadze innym i usuwam sie automatycznie w cien

Moje plusy:
- prace mam i chociaz jej z calego serca nie znosze, wykancza mnie psychicznie to jednak jest i moge splacac wszystkie swoje kredyty i comiesieczne zobowiazania
- mieszkam z rodzicami, wiec mam dach nad glowa

Moje minusy:
- nie znosze swojej pracy i tak bardzo chcialabym ja zmienic, ale mimo wyslania masy cv nikt mnie nie chce. (nie wydaje mi sie zebym byla na tyle tepym kolkiem, ze nie potrafilabym sobie poradzic w nowymi obowiazkami. wbrew pozorom szybko sie ucze)
- mieszkam z rodzicami, co czesto doprowadza mnie do szalu. Nie stac mnie na to, zeby sie usamodzielnic
- juz w ktoryms watku poruszalam temat braku znajomych
- nie mam planow, celow..zyje z dnia na dzien
- nie mam zajecia, ktore pozwoliloby mi sie go uczepic, oderwac od rzeczywistosci i sprawic, ze poczulabym ze robie cos fajnego i pozytecznego.

Co chcialabym zmienic?
- moze wyda sie to smieszne i banalne, ale chce schudnac. Mam wrazenie, ze z mojej nadwagi biora sie we mnie wszystkie problemy dotyczace braku wiary w siebie. Oczywiscie na ten brak wiary skladaja sie rowniez inne czynniki, ale z nadwaga jest mi zle. Probowalam wielu diet, ale bezskutecznie. Hormony mam ok, w zasadzie mam doskonale wyniki badan, a waga ani rusz. Podejrzewam, ze to przez lenistwo...
- zmienic prace, bo obecna powoduje u mnie mnostwo frustracji.
- usamodzielnic sie. Mieszkanie z rodzicami 31 lat to stanowczo za dlugo
- miec znajomych
- nie chce siedziec ciagle w domu, sama z lapkiem

Jak cos mi sie przypomni to edytuje

Niekochana, Twoja kolej

coz.. nie wszyscy sa az tak inteligentni

Dziekuje marynarko,
czytajac swoja liste dopisuje kolejne punkty
Wiem, co powinnam zmienic, ale problem w tym, ze nie wiem, jak sie do tego zabrac. Wszystko wydaje sie byc ze soba polaczone.

Jesli chodzi o zumbe to odpadam. Wszystkie cwiczenia obciazajace rzepki kolanowe sa nie dla mnie (jestem po kontuzjach obu rzepek i groza mi kolejne)

Median, kochana, wiesz, że mamy wiele wspólnego?

Median,

otóż jestem jakby w dole, popadłam w straszne tarapaty finansowe i nie wiem jak z tego wybrnąć. Wiedziałam, że moja wrodzona niefrasobliwość kiedyś się na mnie zemści. Poza tym R. był w szpitalu w moim mieście i oczywiście żal mi się Go zrobiło, więc uległam Jego prosbom i Go odwiedzałam. Teraz wszystko wrociło do normy, zostałam poinformowana, że spędzę weekend samotnie bo On ma dzisiaj imprezę, na którą rzecz jasna nie jestem zaproszona. Bo i po co?
Co do wspolnych cech. Tez jestem leniwa i mało asertywna. Często użalam sie nad sobą, ale jednoczesnie nie robię nic by swoje zycie choć troche zmienić. To co nas różni, to fakt, że mam bardzo duzo znajomych i prawdziwych przyjaciół, niektórych od blisko trzydziestu lat, bo nasza przyjaźń trwa od szkoły podstawowej.

Monia ale jak to tarapaty finansowe? Tak nagle? Nigdy nie wspominalas o tym, ze takie problemy moglyby sie pojawic Moze jakas dodatkowa fucha, moze kredyt? Pozyczka u znajomych, rodziny?

Niekochana tak sobie czytam to, co nabazgralas i sobie mysle, ze z takim podejsciem do samej siebie to Ty jestes juz u koncu drogi do osiagniecia szczescia Gratulejszyn
Moze i jestes buldogiem, ale dzieki temu jestes pewniejsza siebie, a to plus biorac pod uwage ze to tylko i wylacznie Twoje zycie i to Ty masz byc z niego zadowolona
Co do upartosci to sie nie wypowiem, bo tez jestem, ale w dosc glupic dla siebie sposob. Nie wiem czy masz podobnie, ale w moim przypadku moja upartosc zazwyczaj obraca sie przeciwko mnie...

Nie kojarze tego watku, mozesz mi podac linka?

Co do moich rodzicow - z jednej strony powinnam potrafic walczyc, bo tak wygladalo moje dziecinstwo i mlodosc, ale z drugiej strony i tak zawsze bylam na przegranej pozycji. I chyba dlatego w ogole juz nie podejmuje walki - bo gdzies tam w mozgu pojawia sie mysl, ze i tak przegram, wiec po co zaczynac? Esz.... Wiesz, ze ja sobie to dopiero dzis uswiadomilam?

Coz, ja oparcia nie mialam. Pytanie tylko co teraz? Bo ja nie chce tak zyc. Mnie to meczy. Ale takiego zycia zostalam nauczona. Nie umiem walczyc o siebie, nie wiem jak to sie robi

A jesli chodzi o watek i plakanie w klawiature - to sa wspomnienia, ale one Cie w jakis pozytywny sposob napedzaja. Masz wole pokonywania problemow, przeciwienstw i duzo juz osiagnelas. Powinnas byc z siebie dumna. Wszystko, co zdobylas (w sensie - cala siebie teraniejsza) zawdzieczasz sobie. Ja Cie podziwiam i mam nadzieje, ze Ty siebie rowniez