Brak kontaktu - Netkobiety.pl

Nie, poznaliśmy się w pracy.
To nie tak, że zupełnie nie ma znaku życia, chodzi o to, że on nie ma potrzeby napisać w ciągu dnia czegokolwiek, na moje wiadomości odpisuje, ale po długim czasie, często następnego dnia. Poza tym interesuje się mną, moim życiem, pamięta o wydarzeniach, ale raczej żeby sam napisać musi mieć konkretny powód. Ja jestem przyzwyczajona w związkach do codziennego kontaktu, nie że całodziennego ale takiej zwykłej wymiany wiadomości, a teraz dodatkowo mi tego brakuje, bo nie widzimy się jakoś bardzo często (co jest do zaakceptowania, to nie wybór tylko tak się ułożyło), więc tym bardziej taki kontakt jest dla mnie ważny.

Ale byłam u niego i poznałam Nigdzie nie pisałam, że nie. Jakie planowanie przyszłości masz na myśli? Powinniśmy planować ślub, skoro żadne z nas tego nie chce (ja też, naprawdę nie każda kobieta o tym marzy). Dla mnie wystarczający plan na przyszłość jest taki, że bierzemy urlop w tym samym czasie żeby jechać razem na wakacje. Nie szukajmy problemu tam, gdzie go nie ma, bo ja nie cierpię z tego powodu, że np. on się do mnie nie wprowadza, bo na razie dobrze mi się mieszka samej i nie chcę niczego zmieniać. Rok to dla mnie nie jest dużo, poznajemy się, spędzamy czas jak tylko jest taka możliwość, nie uważam, że skoro nie kupujemy razem domu to ta relacja nie ma sensu. Jedyne co bym chciała zmienić w tej znajomości to to, żebyśmy mieli większy kontakt pomiędzy spotkaniami, oczywiście wiem, że go nie zmuszę do tego i jak nie chce to albo się z tym godzę albo to kończę, ale po prostu się zastanawiam czy to jest realny problem czy szukanie dziury w całym, chociaż po odpowiedziach widzę, że bardzo realny i ok, chciałam opinii z boku to mam.

Hmm stratę czasu? Nie jest to dla Ciebie przyjemne, że bliska osoba daje jakiś znak życia, o coś zapyta, jakoś o sobie przypomni? Oczywiście nie mówię o ataku wiadomościami z każdą głupią sprawą kilkanaście razy na godzinę. Bo z nim wydaje mi się, że jest podobnie, dla niego napisanie czy odpisanie to takie jakby spełnienie obowiązku, a nie coś samego w sobie fajnego i zastanawiam się właśnie, czy to oznacza, że po prostu tak ludzie maja, czy, jak tu większość sugeruje, relacja istnienie tylko w mojej głowie.

Czyli jest dla mnie szansa za te X lat

Mi się wydaje, że największym problemem są wasze rzadkie spotkanie, brak uczucia z jego strony, a nie pisanie, bo Tobie najwyraźniej nie odpowiada taki luźny związek, ale się na niego zgodziłaś, więc nie powinnaś mieć żadnych oczekiwań.
Nie wiedziałaś na co się piszesz, bo to odbija się negatywnie na Twojej psychice.

Powinnaś się wycofać, bo nie jesteś szczęśliwa... powiedzieć mu wprost, że zrywasz umowę, bo się zakochałaś i za bardzo ciąży Ci taka luźna relacja. On coś ukrywa.

Tak, to prawda, że bywam nieszczęśliwa i że to się na mnie odbija. Ale to nie tak, że my mieliśmy jakąś umowę typu seks raz na 2 tygodnie i zero uczuć, my zaczęliśmy się normalnie spotykać jako para, on wie jak najbardziej, że się zakochałam i utrzymuje, że on też (tak, może kłamać, wiem o tym). Spotkania są rzadkie z obiektywnych powodów, on się od nich nie miga, spotykamy się jak tylko jest okazja, czasami np. bierzemy wolny dzień w pracy w środku tygodnia po to tylko, żeby spędzić razem cały dzień, iść na spacer itp. Może to nic, ale ja się czuję przy nim bardzo dobrze, daje mi dużo ciepła, uczucia i mam potrzebę kontynuować to po spotkaniu, np. piszę następnego dnia, że się cieszę, że się udało spotkać i jakieś tam miłe rzeczy, na co od odpisuje np. po 24 h, uprzejmie ale bez większych fajerwerków.

To przyjmij to jako wadę jego charakteru, zaakceptuj i żyj dalej.
Lub nie akceptuj i poinformuj go że albo pisze albo się rozstajecie.
Innych opcji nie ma.
Jedynie nie rozumiem dlaczego on może sie spotykać raz na dwa tygodnie...to kierowca Tira czy jak?
Dzieci też nie planujesz?

Autorko, z całą pewnością nie jesteś w żadnym związku, nawet dziwnym nie można go nazwać, bo to po prostu nie związek.
To układ towarzyski polegający na miłych spotkaniach od czasu do czasu, a poza tym każdy sobie rzepkę skrobie.
Tak naprawdę mogłabyś mieć kilku takich facetów w tym samym czasie, a on nawet by o tym nie wiedział, bo nawet do głowy by mu nie przyszło, że tak mogłabyś zrobić.
Nie jest zainteresowany tym, jak żyjesz między waszymi spotkaniami, nie jest nawet zazdrosny, już nie mówiąc o tym, że musi być Ciebie bardzo pewny.
Wnioski?
Podałaś mu się i to od samego początku na patelni - ogromny błąd.
Jesteś za dobra dla niego - uważa Cię za naiwną, nieznająca się na ludziach, lekko przyglupawa bo żadna kobieta nie zgodziłaby się na takie traktowanie.
Musi mieć o sobie wielkie mniemanie skoro w ogóle nie boi się, że pokażesz mu, gdzie zgina się dziób pingwina.
Tobie zależy bardziej, jemu mniej albo wcale.

I wiesz na koniec napiszę Ci coś, chociaż nie wiem czy jesteś na takim poziomie rozwoju swojej świadomości, żebyś zrozumiała o co właściwie mi chodzi.
Jednak napiszę. Otóż, gdyby ten facet zachowywał się w stosunku do Ciebie tak, jakbyś tego chciała, to paradoksalnie nie zależałoby Ci na nim aż tak bardzo.
On trzyma Cię, jak to się mówi, na długiej smyczy i dlatego tyle o nim myślisz, wkurzasz się, że traktuje Cie jak powietrze, jest dla Ciebie intrygująca zagadka.
Gdyby był prosty w obsłudze miałabyś go za ciepłego misia, którego można robić w konia.

Układ do natychmiastowego zakończenia przez Ciebie albo do przeprowadzenia radykalnych zmian na zasadzie wóz albo przewóz.
Inaczej wykończysz się psychicznie w tym toksyku..

Cudownie jest dostać po randce info że się drugiej stronie podobało.

Mhm... obciachowe jak jasny gwint.

Nie dziwię się, że masz sprzeczne sygnały, że na spotkaniach super, a potem milczenie.

Wybór dalej jest 1 i 2 jak wyżej pisałem.

Autorka nie grzeszy inteligencja.Gada jak potłuczona spotkania na luzie, jednak to związek .Ona chce zaangażowania faceta, ale jej odpowiada rzadkie widywanie się. I nawet z wpisów nie zrozumiała że facet zakochany jest zainteresowany wybranką i same mu łapy świerzbią do pisania do niej Lub do usłyszenia jej głosu.ten nie tęskni.Ale tej dziewczynie to trzeba jak dziecku w przedszkolu wszystko wytłumaczyć.

Dokładnie. I jeszcze przez rok czasu się nie zorientowała, że on ma rodzinę w innym mieście. Typowa, neurotyczna kochanka, która pisze, że jest nieszczęśliwa, ale nie widzi, że na własne życzenie.

Wszystko jest poważne jeżeli wynikiem jest Twój dobrostan. Nie czyń z siebie przedmiotu kompromisu.

Dodałaś kluczową rzecz - ten pan miał już rodzinę, ma dzieci, zrealizował się w związku. I już tego nie chce. Chce sobie miło spędzić czas bez tych wszystkich zobowiązań w formie zaangażowania, martwienia się o drugą osobę, bycia za nią odpowiedzialnym... Masz do wyboru tylko dwie opcje: albo akceptujesz że nic się nie zmieni i będziesz się tak bujać aż komuś się znudzi, albo dasz sobie spokój i szansę na znalezienie kogoś kto odpowie na Twoje potrzeby.

Lub facetowi autorka nie odpowiada jako jego kobieta.Nie zakochał się

10 lat.

No właśnie dlatego mam z tym taki problem, jakby dużo rzeczy tu nie grało to nie byłoby sensu utrzymywania tego, ale tutaj się dzieje sporo dobrego a ja próbuję ocenić, czy opisany problem jest problemem czy tylko jakąś moją wizją jak powinien wyglądać związek.

autorko, skoro jest tak dobrze jak się upierasz, to dlaczego jest tak źle?

Masz prawo mówić mu otwarcie o swoich problemach z nim, a konkretnie o tym, że nie odpowiada Ci, że między spotkaniami on się do Ciebie nie odzywa.
To jest chamskie.
Nie mów mu o swoich uczuciach, jakich doznajesz w związku z jego zachowaniem, bo nie trzeba dawać mu instrukcji obsługi Twojej osoby, a ponadto jemu Twoje uczucia latają i powiewają. Gdyby myślał o Twoich uczuciach, to potrafiłby znaleźć sposób na to, by dowiedzieć się co w trawie piszczy.
On o to nie dba, bo nie ma takiej potrzeby.
Powiedz mu wprost że taki sposób komunikacji Ci nie odpowiada, źle się z tym czujesz i jeśli dalej tak to będzie wyglądało Ty się wycofasz, ponieważ cenisz sobie swoje zdrowie psychiczne, że toksyku Cię nie interesują.
A potem stój konsekwentnie za swoim slowem, a gdy znowu zacznie traktować Cię jak powietrze zerwij ten układ.
Znam kobietę która zdradził facet, pozwoliła mu wrócić ale dała mi warunek, że co godzinę będzie wysyłał jej fotki miejsc, w których przebywał itd
Facet robił to, bo zależało mu na żonie.

Jeśli chcesz, żeby on pisal do ciebie kilka razy dziennie, to nie jest żadną dziecinadą, ty tak to czujesz i takie są wymagania.
Lepiej żeby facet myślał iż ma bardzo wymagająca kobietę niż taka, która nie ma żadnych.
A jeśli zobaczysz, że on będzie bimbal na twoje słowa, to niestety chcąc nie chcąc będziesz musiała podziękować mu ciąg dalszy. Po prostu przestań chodzić przy nim na paluszkach jak cicha miła myszka.
A jak nic nie wskórasz, to najwyżej rozdali się ten układ.
Zacznij się wreszcie szanować.

Ja tam faceta o najgorsze nie posądzam ( tymbardziej że postępowałem niemal identycznie)  a sam model jaki wam z tego wyszedł za fatalny nie uważam. Chodzi o to że twoje deklaracje nijak mają się do oczekiwań, potrzeb i instynktu a świrujesz tu konsekwentą tylko że nieco zaniepokojoną. Tyle.

Kaszpir, ty kurwa stary chłop jesteś a zaczynasz się zachowywać ja te nienawistne gnojki co ich nikt nie kocha!  Opamiętaj się. Twoje słowa jest jednak tęga hiperbola

Przecież jutra/przyszłości/starości nie ma, jest tylko tu i teraz.

Nie jest to chyba istotne w tej dyskusji, nie planuję, bo nie chcę.

Nie wiem czy rozumiem, czy to aż taka duża różnica? Nie czuję tego w naszej relacji, innych znaczących różnic poza rzadkim kontaktem nie ma.

Autorko, tak czytam ten wątek, wszyscy powyzej napisali sama prawde wiec pojadę skrótem. Dla dobra Twojego, szczegolnie psychicznego ,pierdolnij tego goscia w łeb i skoncz z nim.

Niema w tym nic złego, chodzi oto że 10 lat to ogromny przeskok w warunkach jakich się wychowywaliście i dorastaliście, takie rzeczy to normalna sprawa przy waszej różnicy wiekowej.

Hmm nie wydawała mi się duża, zwłaszcza, przy dorosłych osobach, ale może jest.
Nad przeprowadzką, a raczej zamieszkaniem razem na razie nie myślę, chcę pomieszkać sama, jest mi tak bardzo dobrze, ale nie wykluczam w przyszłości.

Myślę, że tylko brak Twojej zgody na dalszą relecje na obecnych luźnych warunkach, może wyklarować sytuację w jedną lub drugą stronę.

Ale wydaje mi się, że nie masz na tyle odwagi, żeby zaryzykować, postawić wszystko na jedną kartę.

Jak możesz myśleć o przeprowadzce do niego, jak on nie ma w ogóle  tego w planach, jesteś jego doraźną odskocznią, a nie kandydatką na partnerkę, on takiej nie potrzebuje, ma to co chce.

Pamiętam jak po rozstaniu z mężem wpadłam na kilka miesięcy w romans z dużo młodszym facetem. Dla mnie to był tylko seks i miłe spotkania bo zawsze najpierw sobie pogadaliśmy, wypiliśmy wino, zjedliśmy kolację - ale nie oczekiwałam i nie byłam gotowa na nic więcej. I pamiętam jak raz przyjechał i jedliśmy kolację z winem, rozmawialiśmy ze 3h. I on nagle mówi "Ale my mamy ze sobą flow! Możemy tak gadać i gadać". Pamiętam, że wtedy sobie pomyślałam, że ja z ludźmi często tak mam, że fajnie się gada bo ludzi po prostu lubię. Lubię słuchać, lubię mówić. Więc to dla mnie było normalne że tak lekko nam się rozmawia i w ogóle. I nie przywiązuje do tego jakichś wielkich znaczeń. Myślę że Twój kolega ma może podobnie. Dla niego to miłe spotkania, fajnie się gada ale nie jest zainteresowany czymś więcej bo nie interesuje go Twoja codzienność, nie chce Cię poznawać w innych okolicznościach niż spotkania na seksy. Jesteście FwB. Nie jesteście parą, nie masz faceta. Ja bym odpuściła taka znajomość. Tak letnio to można mieć z każdym. Chyba że wystarczy Ci seks, ale bądź szczera sama ze sobą.

"Rozmawiałam z nim o tym wiele razy, właściwie nie usłyszałam nic konkretnego, czasem się coś poprawiało na chwilę ale potem znowu następowała cisza, poza tym wymuszony kontakt też nie jest dla mnie fajny. Nie wiem co z tym zrobić, tak to układa się dobrze, ale ten brak kontaktu frustruje mnie i czasem mam ochotę po prostu to skończyć, chociaż tak naprawdę zależy mi na nim i nie chciałabym się rozstawać"

ReBeczko, sugeruję zmianę zachowania: nie namawiaj swojego partnera (tak, myślę, że można go tak nazwać) do częstego konatktu, niestety działa to odwrotnie do Twoich zamierzeń. Kontakt będzie rzaczej rzadszy, nikt nie lubi presji. Co warto zrobić, to od czasu do czasu zadzwonić/napisać  między spotkaniami i poprosić partnera o przysługę/pomoc. Sprawy praktyczne, czy choćby porozmawianie o jakimś Twoim problemie, niedotyczącym związku. Jednocześnie od czasu do czasu miła, krótka wiadomość.  Obserwuj, co dzieje się wówczas, jeśli nie będzie odbierał/oddzwaniał, czy tez nie będzie chciał Ci pomóc, to rzeczywiście rokuje to słabo. Ale na razie obserwacja. Moim zdaniem na rozstanie za wcześnie.

Do "a" opisałaś rzeczywistość, ale od "a" tylko swoje projekcje. To z twojej inicjatywy relacja ma taki, a nie inny charakter (chciałam na luzie i bez presji, fajna też chciałam być, ale właśnie tak czułam).,Więc jeśli chcesz to zmienić, to podejmij próbę - piłka jest po twojej stronie boiska.

W tym, w którym uznałaś, że taka luźna relacja to jest to czego chcesz. Facet się do tego dostosował i masz co chciałaś.

Nie oczekuj, że facet będzie twoją psiapsiułą od plotek na telefonie, messengerze czy przez smsy. Wczoraj właśnie słyszałem w pracy reakcję kolegi na serię smsów od lubej: "Ja pierd... ta znowu zawraca mi d... bzdurami". Facet to nie kobieta czy dziecko - z zasady nie nudzi się, ma co robić. Osobiście wolałbym wsiąść w auto i przejechać 200 km, spotkać się, pogadać, a nie marnować czas na fonie czy kompie.
I nie, takie wymiany zdań przez komunikatory nie kończą się na zwykłym "cześć".

Porady kobiet w tym zakresie traktuj z przymrożeniem oka - znają mężczyzn tak jak ty, czyli wcale. Podobnie zresztą większość tutejszych mężczyzn, czyli tzw. białorycerze - większość z nich, gdyby pani im nakazała, cały dzień by wisieli na telefonie . Jedyne sensowne porady dali ci Gary, Farmer i chmurny.

A jednak znowu weszłaś w te stare buty. Jako lek na swoją zaborczość wymyśliłaś luźną relację z dość rzadkimi spotkaniami, a i tak jesteś zaborcza. Spotkania rzadkie, ale chcesz go wciąż mieć na zdalnej smyczy. Więc, jak sama widzisz, to nie jest lek na twoje problemy z relacjami.

Jak zjeść ciastko (być w związku) i mieć ciastko (nie być w związku). Wcale by mnie nie zdziwiło, jakby facet faktycznie umawiał się z innymi - relacja z tobą nie ma przyszłości.

Skrajnie niekompetentna to to jesteś ty, a do tego jesteś pełna złej woli, bo znana jest twoja nienawiść do mężczyzn i związków (nawet jeśli w jakimś jesteś - tylko współczuć temu nieszczęśnikowi).

Zamień "mężczyzna" na Kaszpir007, wtedy to będzie prawda. A w tej postaci to jest bzdura.

Na Twoim miejscu zerwałabym z nim kontakt, ale wcześniej zemściłabym się w paskudny sposób za takie traktowanie np puściła nieładną plotę wśród jego znajomych.
Wyciągnij z tego lekcję na przyszłość- faceciki nie umieją kochać i myślą tylko tym nędznym robaczkiem którego mają w kroczu.
Szczerze współczuję, wiem przez co przechodzisz, bo sama kiedyś miałam podobnie. Jednak ja w przeciwieństwie do innych z tego forum nie będę Cię wyzywać od prostytutek. Ty niczemu nie zawiniłaś tylko ten skurwysyn Cię zmanipulował.
Radzę olać facetów i po prostu ich unikać- nie są warci ani grama naszej uwagi.

Beacia, to co? Za kobitki się autorka ma wziąć? Są bardziej uczuciowe? Nie mierz wszyskich ludzi jedną miarą.

Bo nie wszyscy faceci są tacy jak Twój M. Tylko dlatego.

Może faktycznie ten typ tak ma.
Słuchaj, nie skreślaj go, Słuchaj głosu swojego serca ludzie są różni
Ty masz potrzebę pisania on zwyczajnie może nie..

Ja również uważam, że przesadziłaś w tym byciu fajną i na luzie. Poza tym zauważyłam, że sama piszesz fajny układ nie związek. Jeszcze jedno piszesz, że TYLKO ta jedna kwestia Ci nie pasuje.Chciałabym zauważyć, że ta jedna kwestia wypełnia w związku 90% emocji ,czasu. Jeśli już jej nie ma to czym będziecie wypełniać czas ze sobą, gdybyście jakimś cudem zamieszkali razem. Po roku w którym tak może widzieliście się 24 razy ,co zakochani  w miesiąc potrafią więcej,spada dynamika. Co z dynamiką jak przyjdzie proza życia, rutyna. Czy już wtedy będziecie jak dwoje obcych ludzi bez rozmów,  wzajemnej troski, bez rodziny, bo nie interesuje Was co robi drugie. On ma do kogo pójść, chociażby Dziecko, pewną przestrzeń emocjonalną wypełnioną, a Ty do kogo pójdziesz gdzy będziesz z nim, a jednak sama?