Mąż chce porzucić pracę. - Netkobiety.pl

Problem moim zdaniem jest taki, ze w gospodarstwie nie można przeprowadzić sztywnego podziału co kto będzie robił. Ponadto gdy mąż weźmie na siebie zbyt dużo, to :
-po pierwsze Kleoma nie będzie mogła liczyć na żadną pomoc w domu ,
a niby dlaczego ona ma wszystkie domowe wykonywać sama? - bo jest kobietą to może prać sprzątać i gotować bez udziału męża?
- po drugie gdy mąż nie będzie w stanie wykonać obowiązków przy koniach to ona będzie musiała je przejąć. Tak, będzie musiała, bo koń to nie jest przedmiot, którego na jakiś czas można nie używać albo nic przy nim nie robić.

Jak nawarstwią się problemy, to jak tutaj już ktoś pisał, można wziąć rozwód, tylko czy to jest ciekawa perspektywa na stare lata? Które z nich wtedy skorzysta na rozstaniu? Chyba te konie

Biedulek wie że jest za głupi żeby o sobie decydować?

Bo raczej nie ma 15 lat i jest dzieckiem pod twoją "opieką" ?

Jak nie będzie mógł robić, to może sprzedać, a Kleoma w domu raczej pomocy nie potrzebuje, bardziej towarzystwa, bo on przesiedzi w stajni.
Ale nie da dogodzić...

Jedne kobiety wolą, żeby mąż się realizował w pracy, zarabiał kasę i nie siedział w domu jak wrzód...   Drugie wolą mieć męża stałe koło siebie, jak Kleoma.

Ja wcale nie chcę aby on koniecznie był cały czas przy mnie w domu.
Pisałam wcześniej, że chciałabym aby miał pracę blisko domu, od poniedziałku do piątku, bez nadgodzin.
Lecz jeśli takiej nie ma lub on nie chce tak to niech sobie będzie w domu i zajmie się czymś mniej uciążliwym niż konie.
Do konia trzeba pójść kilka razy dziennie bez względu na pogodę, temperaturę, święto, swoje samopoczucie.

Wymyśliłam dla niego kilka propozycji.
Ma z czego wybierać.
A poza tym przypomniałam mu co mi obiecywał gdy mi proponował małżeństwo.

Wiesz, na ślubie przysięgamy i sama widzisz, co czasem zostaje z tej przysięgi, więc tą obietnicą go nie szantażuj, bo nie ma sensu.
Czas też zmienia nasze poglądy...
O jest dorosły i odpowiada za swoje decyzje, może za 10 lat mu się odwidzą te konie i zajmie się czymś innym.

"Wart Pac pałaca, a pałac Paca."
Kleoma szantażuje, manipuluje, wydaje rozkazy, wymyśla pomysły, mąż zaś jest jej podporządkowany (no, teraz, po latach raz bryknął, ale ona już mu tłumaczy niestosowność zachowania) i sam wymierza sobie karę, gdy czymś - w jego (tylko jego?) mniemaniu - zawini (nie, to nie mój wymysł).
Jedno trzeba Kleomie przyznać: nie bacząc na nic jest niezwykle konsekwentna, jak coś postanowi, to tak się stanie, podobnie z tym, gdy ktoś jej coś obieca - wyegzekwuje bez względu na metodę.

Coraz częściej zastanawiam się nad tym, czy to co na forum napisała jest prawdą, czy fikcją:; czytam kolejne jej posty, bo nie mogę uwierzyć w to, jak można traktować - podobno - kochanego i dobrego człowieka.

***
Czy szacunek wobec drugiego człowieka jest równoznaczny z brakiem poczucia własnej godności oraz zgodą na bycie szantażowanym, manipulowanym, it.p.? <pytanie retoryczne>

wieko,
nie zgadzam się na używanie liczby mnogiej. Na podstawie zachowania autorki, nie uogólniaj, bo to i niesprawiedliwe, i krzywdzące.

Nie wiem, czy Kleoma docenia, czy nie docenia swego męża. Niektórzy, pewnie wedle tej samej metody wychowani, stosują metodę kija i marchewki. Niektórzy.

To, że nie doceniamy tego co mamy, ja nie wymyśliłam, nie na próżno funkcjonuje powiedzenie, mądry Polak po szkodzie, to się po prostu sprawdza.

Kleoma, najlepiej będzie, jak powiesz mężowi które prace domowe ma wykonać jako współmałżonek.
Bo w domu powinien być podział obowiązków - w końcu jak ktoś chce chodzić w czystym ubraniu, mieć wysprzątany dom i ugotowane posiłki to te prace trzeba podzielić między wszystkie osoby, które z tego korzystają. Żona nie jest do obsługiwania męża, odwrotnie też nie, więc trzeba sobie powiedzieć kto co będzie robił żeby było sprawiedliwie. Nie godzić się na żadne mężowe pomaganie tylko prace podzielić, a potem robić tylko swoją działkę.
Jak w mieście małżonkowie pracują to po pracy każde powinno robić swoją cześć, na wsi też każde powinno swoją działkę wykonać.
Na wsi to nie tak jak w mieście, że zamkniesz drzwi od klatki i nic co za nimi mieszkańca nie obchodzi, na wsi jest olbrzymia działka prac, które trzeba zrobić wokół domu - to też podzielić w miarę sił, tym bardziej, że jak któreś ma ograniczenia fizyczne to drugie musi prace wymagające wysiłku wziąć na siebie.
A poza tym, to niech sobie robi ze swoim czasem co chce. Jak ma ochotę  konie to niech sobie ma, tylko to jego wybór i jego obowiązek. Żadna żona nie chodzi za męża do zakładu pracy, jak by jej takie coś zaproponował to by go śmiechem zabiła. Więc jak on sobie taką pracę wybierze, to też za niego do pracy nie chodź, i zaznacz to dokładnie i stanowczo od samego początku.

I od początku trzymaj się stanowczo przeprowadzonego podziału domowych prac. Bo potem będzie na Ciebie, że kiedyś to kochałaś i pomagałaś a teraz pewnie już nie kochasz. Nie daj się zrobić w bambuko

Kwestia podziału obowiązków w ogóle nie jest przedmiotem wątku, wiec wszelkie manifesty w tej kwestii są chybione.

A widzisz, Twój problem pewnie sam się rozwiąże

Mam nadzieję, że nie wymyślasz zajęć dla męża

Wieko, tu nie chodzi o podział pół na pół, tylko taki, żeby każdy miał swój udział.
To jest istotne, bo z czasem sytuacja się zmienia i trzeba je dostosować do możliwości.
Trzeba jednak mieć na uwadze, że Kleoma nie powinna być obciążona wszystkimi domowymi obowiązkami, gdy mąż znajdzie sobie takie zajęcie, że już na nic więcej nie starczy mu czasu ani sił.
Niech liczy zamiary na siły, własne siły.

Z drugiej strony, trudno wspierać męża w tym, w czym żonie nie odpowiada i nie ma jej akceptacji.

To takiej doraźniej pomocy faktycznie na wsi jest trudno, jak długo by nie szukał.
Musiałby do remontu/adaptacji budynku zatrudnić "firmę".
Zresztą te budynki po dziadkach, pewnie wymagają remontu kapitalnego, dlatego biznesplan nie był głupim pomysłem, bo trzeba najpierw wiedzieć na co się piszemy.
Mąż Kleomy do końca widać tego nie przemyślał, skoro pierwszy problem już go zniechęcił.

Już z formy nazwania wątku jasno wynika skrajnie emocjonalny stosunek Autorki do faktów, wiec raczej się od niej dowiemy, co obiektywnie planuje jej mąż, z czego zrezygnował etc.
To raz.

Dwa: do czego jak do czego, ale do pracy przy koniach ludzi znaleźć jest bardzo łatwo, tylko nie szuka się ich pod wiejskim sklepem ale w mieście- pośród wcale licznych  entuzjastów jazdy konnej, których często nie stać na uskutecznianie swej pasji na warunkach komercyjnych, dlatego chętnie godzą się na barter. I zazwyczaj są bardzo fajni, młodzi ludzie na poziomie, a nie lumpy.

Z tym, że póki co, nie o pracę przy koniach chodzi, a do prace ziemne, cokolwiek to znaczy.
Ja myślałam, że mąż Kleomy sam będzie wszystko robił, czyli całą adaptację budynków, ma pomysł przemyślany, włącznie z projektem i kosztorysem, ale jak na razie to rzuca tylko pomysłami, przysparzając żonie jedynie zmartwień

Projekt jest. Bez kosztorysu bo do wykorzystania są już leżące od dawna w domu materiały budowlane, które w dużej ilości mogą być wykorzystane.
Budynek też jest tylko trzeba go zaadaptować.
Sam tego nie zrobi bo to się nie da samemu. Boksy mają być z drewna, słupy, krokwie i deski są długie, ciężkie. Ale z zatrudnieniem akurat do tego nie będzie kłopotu. Jest gość, który jest chętny bo zawodowo to robi, kilka razy już był zatrudniany u nas.

Roboty ziemne i polowe to było zebranie darni/taka trawa z korzeniami/. Wykopanie jej w kształcie kwadratów, przewiezienie w inne miejsce i ułożenie.
A w miejscach po darni wykopanie dość dużych dołków.
W dołki wsadzić drzewka - samosiejki wykopane z ugoru.
Aby wzdłuż drogi polnej powstała aleja brzozowa.
Nie udało się tego skończyć, sami wsadziliśmy jedynie kilkanaście sztuk.

Tylko, że po pierwsze my mieszkamy daleko od miasta. W dzień powszedni trudno dojechać, a w weekend to już prawie niemożliwe.
Mieszkamy na trasie gdzie czasem bus się nie zatrzymuje bo ma już komplet z poprzednich przystanków.
Pozostaje tylko własne auto.
Po drugie to nawet gdyby się ktoś znalazł chętny obsługiwać te konie to wątpię aby chciał przyjeżdżać rano w zimie gdy mróz, czy w jakieś deszcze, w święta.
Po trzecie to trzeba by tym osobom zapewnić posiłek, toaletę, miejsce na umycie się, przebranie.
A po czwarte to trzeba by było te osoby pilnować aby sobie krzywdy nie zrobiły, jakieś ubezpieczenie mieć gdy koń kopnie czy spadnie z niego.
Aby koniom krzywdy nie zrobiły, trzeba by było jakoś to zweryfikować, ich umiejętności, wiedzę na temat koni.

Ja uwielbiam zapierdzielać w ogrodzie.
Mam swoje warzywa, prawie wszystkie, przez cały rok. Cudownie smakujące, aromatyczne pomidory, kilkanaście odmian, do tej pory jeszcze są i ponieważ dużo jest zielonych to będą do stycznia. Malinowe, pomarańczowe, cytrynowe, fioletowe.
Owoce też prawie wszystkie, obżeram się malinami, borówkami, brzoskwiniami, winogronami.
Przetwory sobie robię.
Wszystko bez grama sztucznego nawozu, bez chemicznych oprysków.
Do tego ogrom kwiatów, szpalery pnących róż, hortensje, setki tulipanów, hiacyntów, mieczyków.
Altanka z grillem, stolik na tarasie.
Kury mam, jajka, mięso na rosołki.
Mam swój raj na ziemi. Nie zamieniłabym się na najbardziej luksusowe apartamenty w bloku.
Nie mówiąc już o 4 piętrze bez windy gdzie pewnie nie opuszczałabym mieszkania bo nie dałabym rady wejść na górę po tylu schodach.
Niedługo pewnie będę musiała to opuścić, ale co się tu nabyłam, szczęścia zaznałam to moje.

Pamiętam niektóre wątki Kleomy i jestem całym sercem za tym, żeby jej mąż wyzwolił się z jej żelaznego uścisku! #UwolnićMężaKleomy

Macie rację i wkrótce to nastąpi.

Dziękuję za wszystkie rady na tym wątku i na moich innych.
Już więcej nic nie napiszę.
Zostałam zbanowana zaocznie przez Olinkę i będę konsekwentna w tym banie.
Pozdrawiam, miłego pisania i czytania życzę.

Pisz, nikt Ci nie zabroni, traktujesz tego chłopaka jak jak kogoś bliskiego, jego historia jest ciekawa, leży Ci na sercu, a my i tak możemy sobie tylko pogadać. Kto nie chce, nie musi.

Kleoma nigdzie się nie wybieraj, badź dobrej myśli, znam kobietę z marskością wątroby przez długie lata, bardzo restrykcyjną dietę stosuje i ma się nieźle. Dbaj o siebie.

Co do męża, ważne, żeby wam było że sobą dobrze, to, że dbasz o swój komfort, to też dobrze, może byłaś za nerwowa, ale chociaż go chwalisz do on za bardzo ogarnięty też nie jest, Ty myślisz bardziej racjonalnie. W każdym razie poważne decyzję trzeba podejmować za obopólną zgodą.

Wszyscy powinni brać z Ciebie przykład jeśli chodzi o kulturę wypowiedzi.

Salomonko, wczoraj zaczęłam się zastanawiać nad tym biznesplanem i jak się zagłębiłam w to wszystko to dopiero zrozumiałam, jak wielkie niebezpieczeństwo może zawisnąć nad właścicielem, gdy całej sprawy dokładnie nie przeanalizuje.

Jeśli przyjmiemy, że ktoś chce sobie trzymać dwa konie, to zastanówmy się kogo dzisiaj na to stać. Przeciętny mieszkaniec wsi  nie trzyma sobie dwóch koni bo go na to nie stać. Konika może sobie trzymać bardzo bogata osoba. Lata temu słyszałam, że trzymanie konia w stajni kosztuje właściciela dwa tysiące. Nawet jeśli przyjmiemy, że sam go będzie utrzymywał, to takie dwa konie przy obecnych cenach mogą wymagać miesięcznie nakładów około dwóch tysięcy. W sytuacji, gdy ktoś nie ma stałych dochodów, taka kwota może go wpędzić w długi. Raz kupiony koń wymaga nakładów, i nie zawsze będzie możliwość sprzedać go natychmiast gdy się zrezygnuje z przyjętych planów, a do czasu zbytu trzeba na niego łożyć.

Jeśli założymy, że ma to być dochodowy interes, to bez biznesplanu w ogóle nie ma co zaczynać.
Jaka jest szansa, że znajdą się chętni płacić za konne przejażdżki i ile można za taką usługę otrzymać.? Tutaj w dużym stopniu istotne jest potencjalne źródło zysku. Taki zysk mogą  generować bogaci mieszkańcy dużych miast.  Czy Kleoma ma takie duże miasta w pobliżu?
Jest recesja, ludzie zaczynają mieć bardzo poważne kłopoty ze spłatami kredytów, słyszy się, że wielu ma problemy z opłatami za nośniki energii by ogrzać  domy - czy w takim razie będą chętni na wydanie sporych pieniędzy na dojazd do stadniny, gdy cena benzyny albo ropy jest jaka jest, a potem jeszcze opłacić przejażdżki koniem? Ilu potencjalnych klientów będzie potrzebnych, by zwróciły sie koszty utrzymania konia, nie mówiąc już o jakimkolwiek dochodzie?
Dochodowy interes wymaga rejestracji, wiec dojdą stałe wydatki jakie trzeba odprowadzić. Przy dochodowym przedsięwzięciu nie można brać kogoś do pomocy, bo tutaj już dochodzimy do kwestii zatrudnienia pracownika, a więc należy doliczyć ZUS i inne. To już nie może działać na zasadzie sąsiedzkiej pomocy -  w razie wypadku ktoś go może sądzić o rentę, a gdyby doszło do wypadku śmiertelnego na traktorze czy innej maszynie rolniczej potrzebnej do zwożenia siana czy wywożenia obornika, albo gdy kogoś kopnie koń,w grę będzie wchodzić renta dla jego dzieci czy żony. I możemy się tutaj przerzucać, czy to jest czarnowidztwo czy hurraoptymizm, dla prokuratora fakty będą nieubłagane.

Ja jestem jak najbardziej za wspieraniem współmałżonka w realizowaniu marzeń, tylko trzeba się zastanowić ile te marzenia mają rodzinę kosztować.

Salomonko bardzo chętnie się dowiem jakie koszty generuje koń gdyby go trzymać. Ja nie czerpałam tych informacji z Google, tylko mam w pobliżu stadninę gdzie ludzie trzymali konie, stąd kwota dwa tysiące za trzymanie przez miesiąc.
Przed piętnastu laty interes kwitł, właściciel zatrudniał pracowników do obsługi koni, a od kilku lat nie widzę tam ruchu, na wybiegu pojedyncze sztuki  i poczta pantoflową chodzą wieści, że interes mu padł.
Gdy trzymasz krótki czas i sprzedajesz na rzeź, to też inaczej wygląda, bo trzeba mieć klacze rozpłodowe i zupełnie inne sprawy na względzie.
Napisz nam ile tych koni trzymają, kto przy nich pracuje, jak dużo jest tej pracy i ile kasy by trzeba na rozkręcenie końskiego interesu

Agnes, tu chodziło o hotel dla koni, też wymaga kasy i poświęceń, ale nie takich o których piszesz. Ale nie ma już chyba sensu tego roztrząsać.

Ale te 2tysiące to kwota jaką ludzie płacą stadninie? To w to trzeba wliczyć utrzymanie samej stadniny i jej zarobek.
W przypadku Kleomy oni nie będą płacić za teren więcej niż płacą, konie się mogą paść normalnie na ich terenach, więc te koszta im odpadają. Skoro osprzętowanie też mają, infrastruktura pewnie też jakaś jest tylko do zmodernizowania.
Dużo kosztów im odpada.

Loka, ja się zgadzam, że sporo kosztów odpada.
Trzeba jednak jakieś uwzględniać.
Ciągnik gdy nim jechać po siano sporo pali. Jeśli teraz mają łąkę w dzierżawie, to ta kwota dzierżawy nie wpłynie, wiec kolejny koszt.
Łąkę się nawozi, wiec albo koszt nawozów ( podobno teraz są bardzo drogie) albo znowu koszt maszyn żeby rozrzucić koński obornik, o ile to jest możliwe.
Jak byłam dzieckiem to czasem słyszałam opowieści jak trudno było się starym gospodarzom rozstać z koniem. Mieli stajnię, mieli łąki a jednak taniej było wynająć traktor i kombajn na żniwa niż trzymać cały rok konia.
Mąż Kleomy nie będzie miał stałych dochodów, wiec nawet nie bardzo ma z czego dokładać.
Naprawdę bez policzenia kosztów utrzymania i kalkulacji zysków można wpaść w bardzo poważne kłopoty finansowe.

I ja znam kilka osób które raz na miesiąc jadą do stadniny pojeżdzić, a własćicieli znam ... jedną parę małżeńską, to liczy się jako jeden czy dwa? 

Dysponując infrastrukturą post-gospodarską, spokojnie można trzymać kilka koni, praktycznie bezkosztowo.
Kilka belek słomy, tyleż samo siana i pól tony owsa na zimę można dogadać z pierwszym z brzegu gospodarzem. I żaden własny ciągnik do tego nie jest potrzebny, bo każdy praktykujący rolnik ma co najmniej 3 i bez problemu wszystko podrzuci. Biznes-plan i bilans kosztów tez zbędny, bo kosztów finansowych w zasadzie nie ma.

Jedyne co potrzeba to trochę starych desek na boksy i przyczepa żerdzi na jakiś padok czy cos. No i trzeba przy tych koniach robić - tez nie za wiele, jeśli koni jest kilka i  nie ma poza nimi niczego innego. Karmienie rano i wieczór, raz w tygodniu gnoj.
W porównaniu z tymi kurami, które już są, wcale nie będzie tak bardzo więcej. A, ze dla kur tez trzeba skądś brać i słomę, i zboże, to z końmi czy bez koni - życie za bardzo by się nie zmieniło, skoro i tak trzeba wstawać dzień w dzień do obrządku.

Gdyby na poważnie brać co niektórzy tu piszą to wyszłoby, że pies jest trudniejszy w utrzymaniu i pielęgnacji niż dwa konie.