30lat i cały czas sam - Netkobiety.pl

Haha  Ty serio sądzisz że one mają z tego przyjemność?

One są w pracy. Pomyśl o tym od tej strony.

Jest w tym sporo prawdy

To jest po prostu zakorzenione w każdym z nas. Nawet może być tak, że taki przeciętny facet o drogę zapyta, ale np jego partnerak azacnie mu robić wyrzuty, ęż nie poradził sobie sam czy nie sprawdził..
I co wtedy?
Ano urażona męska duma..No, może nie u wszystkich..:)

Jeśli nawet facet się nie rozklei czy nie popradnie w rozpacz, to zazwyczaj sam próbuje wzsystko rozwiązać czy zwyczajanie w inny sposób opanować emocje.
Na swoim przykładzie mogę powiedzieć jedynie to,że kiedy ktoś bliski umiera, to nic nie jest w stanie powstrzymać łez.
Natomiast, póki co, w przypadku przepbytej groźnej choroby, jedyne na co było mnei stać to maksymalny wku*w, wyrzucenie z siebie złości i gniewu przez pierwsze kilkanaście minut, wsparte kopnięciem drzwi w domu a potem już było tylko lepiej.
Na pewno, najgorsze co można zrobić to siąść i płakać, użalając się nad swoim losem. Szczególnie, jeśli ma to trwać długo i często. Może jeszcze jakiś czas temu, zwrócenie się o pomoc do specjalisty było dziwnie odbierane, ale myślę, że teraz byłbym na to gotowy, licząć, żę fachowiec mi pomoże

Przesadzacie chyba. Jakoś żaden nie wstydzi się pytać o drogę GPSu.

I następny stereotyp leci...facet przyjdzie, włoży i od razu kobieta ma przyjemnośc, nawet jeżeli to 15 klient tego wieczoru.
wiem, bo z nimi rozmawiałam
Prowadziłam pizzerię niedaleko agencji, rozmawiałam nieraz, po paru latach są zgorzkniałe, sfrustrowane, nie umieją z tego zrezygnować.
I wszystkie świetnie udają a niektórzy dają się nabierać
I w zasadzie myślą by zarobić jak najwięcej kasy a nie o przyjemnościach

Niczego sobie nie dopowiadam,tajemnice są przed klientami a nie przed obcymi kobietami. Fakt, może nie nie umieją, raczej uważają że nie umieją.
zawsze było tak samo, przychodziły młode, fajne sympatyczne dziewczyny które po paru tygodniach, miesiącach  zamieniały się w wulgarne, nerwowe kobiety. To jest bardzo stresujący zawód.
dlatego dziwie się że ktos może uważać życie prostytutki za niekończącą się przyjemność.

Proszę nie stosować odpowiedzialności zbiorowej. Odpowiadam tylko za swoje wypowiedzi. Nie za bardzo chce mi się wnikać w dusze prostytutek. Ale te panie przecież mogą zajmować się znacznie łatwiejszymi zawodami np. spawacz, czy cały dzień zacierać tynki na elewacjach, albo popracować na 3 zmiany w jakieś fabryce. Przyjemność zapewniona. Wybrały trudniejszy zawód. Z tego co wiem to alkoholizm, narkomania, czy wypalenie zawodowe nie dotyczy tylko prostytutek, ale też każdego innego zawodu. Ostatnio słyszałem, że powiesił się dyrektor szkoły. Ten to musiał mieć łatwo i ile przyjemności z wykonywanego zawodu.

Są same sobie winne, chcą łatwej kasy to niech teraz ćpają żeby zagłuszyć sumienie   No ale 1000 złotych dniówki nie zarobią w żadnej innej branży.  Co gorsza, jak powiedział sam Lew-Starowicz  takie kobiety, zresztą wszystkie kobiety, są wstanie bardzo łatwo zapomnieć o swojej przeszłości, i udawać niewiniątko przy nowym partnerze.  Jeszcze by do tego doszło żebym współczuł jakimś pozalewanym dziewuszkom które mają już w sobie całą tablice mendelejewa

Mnie i tak nie przebiłeś.
Jesteśmy w tym samym wieku, nawet wzrost ten sam z tą różnicą że w moim przypadku w tych trzech rubrykach wszędzie można wstawić 0.

W moim przypadku żeby było "śmieszniej" to mieszkam w Warszawie więc w "teorii" o poznanie kogoś nowego nie powinno być trudno, nic bardziej mylnego.
Myślę że powodem tego stanu rzeczy jest jakaś specyficzna aura którą krąży wokół mnie, która sprawia że dla kobiet zawsze byłem przezroczysty.

A jeśli chodzi o te forum to jeszcze swego czasu kilka lat temu jak próbowałem kogoś poznać (niekoniecznie dziewczynę) to zawsze ale to zawsze te wielce narzekające na samotność nagle stąd ni zowąd z owej samotności się wyleczyły i nikogo już nie szukały (nawet na stopie koleżeńskiej).
Także to co ludzie piszą to jedno a co robią to drugie.

Przytoczę tu panom, że przecietny wiek smierci prostytutki to... 37 lat. Faktycznie to zajebisty zawód jest. Już nie pisząc o tym, że codziennie są narażone na pobicie, totalne rozrypanie narządów płciowych, choroby weneryczne i uzależnienia. Wyobrażenie, że pani lekkich obyczajów to jakaś nimfomanka, która jest uzalezniona od seksu to jedna wielka bzdura.

Szczerze, to jeszcze bym zrozumał, gdyby facet mieszkał na zapadłej prowincji i nie mógł się stamtąd wydostać..Akurat wieś działa na wiele Pań jak święcona woda na diabła Ale w dużym mieście, Warszawie jeszcze do tego, która jest chyba najbardziej sfeminizowanym miastem w tym kraju??

Ok, nawet jak się nie widzi na horyzoncie kandydatki, tudzież żadna nie chce nawiązać znajomości(w realu lub w sieci), to GDZIE należy się obracać, żeby nie mieć znajomych czy koleżanek? Może pracować w zawodach, gdzie praktycznie żadnych kobiet się nie spotyka a takich dzisiaj jest już naprawdę mało...A poza pracą z domu nie wychodzić?

Nie stosuję odpowiedzialności zbiorowej, odniosłam się do tego co napisałeś, choć faktycznie wynikało również z wypowiedzi innych Panów.
W każdym razie jestem chyba ostatnią osobą, która ma zamiar bronić honoru, psychiki czy w ogóle wyborów prostytutek, a tym bardziej użalać się nad ich losem. Oczywiście pomijam tutaj sytuacje, kiedy kobiety są do tego zmuszane.
Jeśli ktoś podejmuje określoną decyzję, powinien liczyć się z jej konsekwencjami, a jeśli sam siebie sprowadza do roli przedmiotu do używania, to nie powinien być zaskoczony, że dokładnie tak jest potem traktowany.

Na marginesie dodam, że przez jakiś czas miałam możliwość obserwować jak to wszystko wygląda z boku, bo tak się niefortunnie złożyło, że mieszkanie na półpiętrze mojej klatki schodowej wynajęły panie na cichą agencję. Mnie to bardziej bawiło niż bulwersowało, zwłaszcza, że nie było uciążliwe, ale efekt był taki, że kiedy wieść się rozniosła, to umowa najmu została wypowiedziana w trybie natychmiastowym.
Co mnie bawiło? Głównie mijani na schodach faceci, na których twarzach widać było wyraźne zażenowanie, a nierzadko udawali, że idą na wyższe piętro, po czym jak tylko zamknęłam drzwi swojego mieszkania szybko zawracali , ale też sam fakt, że wystarczyło na te panie popatrzyć, aby nie mieć wątpliwości co się tam odbywa. Niby miłe, niby zadbane, ale było w nich coś wyraźnie niepokojącego.

dubel

Być może, czasami istotne jest nie to, ile ktoś zarabia, ale jak te pieniądze inwestuje/wydaje..W przypadku owych Pań, mam dośc jednoznaczne skojarzenia..(chyba, że rzeczywiscie to jakiś szczególny przypadek i muszą opłacać podstawowe potrzeby czy opłacac kogoś..)

Wydaje mi się, że większość prostytutek to ma normalnie męża i rodzinę.

Dzisiaj to i tak chyba powoli ucieka do netu.
Onlyfans czy jakiś podobny serwis jako reklama, social media, twitter, instagram i sprzedaż fantów dla fetyszystów. Będzie z tego więcej kasy i zero dotykania.

No i covid oraz rozwój inteligentnych sex zabawek. Od lat były takie patenty... ale przyszłość prostytucji to pewnie będzie wyglądać tak:
- stream wideo (opłacany od minuty),
- + dopłata za możliwość zdalnej penetracji.

Nie ma żądnego technicznego problemu, żeby parować takie zabawki przez internet z użyciem np. wifi.
Tak to widzę. Płatna miłość XXI wieku.

ps.
Wynajem lalek, tych takich nowoczesnych na szkielecie, na godziny już był... w Chinach - ale zakazali.

Czyli u mnie: 1, 0, 0
a u Ciebie: 0, 0, 0

Prawie wychodzi na jedno i to samo Zważywszy, że pkt u mnie to tylko i wyłącznie 1 koleżanka z przeszłości.

Tutaj jest to awykonalne, zobacz na ostatnich kilku stronach jak mnie atakowały i torpedowały użytkowniczki pokroju Olinka, Rossanka czy nawet Panna Szlachetnego Rodu.

Potwierdzam, lubi to takie plasss

Nieprawda. To Ty atakowałeś i torpedowales. Klasyczna manipulacja.

To może przypomnij sobie co na Twój temat pisałam zanim dałeś nam popis swoich mondrości, niemal rywalizując w wymyślaniu kolejnych absurdalnych twierdzeń z kolegą Kremik. Sam byłeś zaskoczony w jak pozytywny sposób Cię odbieram. Niestety, no cóż, to co zadziało się później, pokazało Cię z zupełnie innej strony, a mi kazało drastycznie zweryfikować swoją opinię.
I nie, to nie były żadne ataki, a jedynie brak zgody na narzucanie nam jakichś wydumanych, wykopowych teorii, które nijak się mają do ogółu kobiet, co z uporem maniaka forsowałeś, zupełnie przy tym nie zwracając uwagi, kiedy pisałyśmy "to nie zawsze tak działa, bo na przykład ja tak nie mam", co z automatu zbijało Twoje "wszystkie kobiety tak mają". Na takie generalizacje z zasady nie może być zgody.

I o ile wcześniej jak najbardziej mogłabym się z Tobą "pokoleżankować", o tyle na tym etapie już wiem, że jesteś z innej, obcej mi bajki.

Zostaw już na boku tą wiarę w męskie charaktery. Weź sobie jakiegoś południowca, najlepiej Włocha - satysfakcja zapewniona.

Nie rozumiem twojego zdziwienia.
Wcale nie trzeba się starać aby nie mieć żadnej koleżanki ponieważ w naszym wieku praktycznie każda jest zajęta a często partnerom nie uśmiecha się jak ich sympatia zawiera znajomość z facetem
Dodaj do tego fakt że zdecydowana większość ma swoją grupkę znajomych i obcych do siebie nie dopuszcza a mnie jak nie wpuszcza się drzwiami to oknem nie wchodzę.

To tyle jeśli chodzi o koleżanki, o kolegów jest łatwiej bo też i faceci są bardziej otwarci na nowe znajomości ale z kobietami to dramat zawsze był.

Koleżanki ze szkoły średniej - żadnych? Koleżanki ze studiów - żadnych? Koleżanki z pracy - żadnych? Grono znajomych - wyłącznie sami mężczyźni?

Tom94 Widzisz, a ja się z kolei Tobie dziwię...

Ok, zostawmy na chwilę kwestie partnerki, ale przecież tak zupełnie na chłodno: CO trzeba robić, żeby nie mieć żadnych znajomych? Zakladam, że poznajac ludzi nie da się obracać w towarzystwie wyłącznie jednej płci, więc automatycznie w grę wchodzą także koleżanki. Chyba, że naprawdę ktoś się zajmuje specyficzną branżą, ale takowych jednak jest skrajnie mało. Poza tym, istnieją znajomi ze szkoły, studiów, sąsiedzi..Kiedy człowiek się angażuje w jakies inne zajęcia, zainteresowania itp. - no z kimś musi się spotykać..

Sam obracam się w takiej branży, gdzie ludzi łączy pasja(która często jest też zawodem i pracą zarobkową) skupiającą osoby obojga płci, w przeróżnym wieku..Generalnie ciężko jest tam znaleźć kogoś z pary, kto miałby pretensje, żę druga strona pozostaje w koleżeńskich relacjach z innymi osobami przeciwnej płci. Ludzie są tak serdeczni w stosunku do siebie, żę czasami się wydaje, jakby byli wolni No, zwyczajnie nie zamykają się w swojej skorupie związkówej. Myślę, że jednak takich jest zdecydowana większość, przynajmniej ja się takowymi otaczam. Zresztą można sobie wyobrazić, jak jedna strona w związku reaguje, kiedy ta druga stopniowo próbuje zamknąć ich życie w bańce: przecież normalnie ludzie, mając swoich znajomych, pragną ich przedstawić swojemu partnerowi. Nie wiem też, w jakim środowisku trzeba się obracać, żeby nie móc nawiązywać zwykłych, koleżeńskich relacji. Nie zauważyłem też, żeby kobiety nie były otwarte na nowe znajomości, wręcz przeciwnie - raczej to Panie sa bardziej aktywne towarzysko i jeśli tylko mają ciekawy charakter to bez problemu udaje im się nawiązywać kontakty.
Nie mówię, że każdy ma tych koleżanek czy znajomych na pęczki i się z nimi widuje często, ale jednak są. Sa to realnie żyjący ludzie, choćby znajomi z pracy, studió, kursów, szkoły czy nie wiem, skąd jeszcze..

Tom94 brzmisz tak, jakby dostanie się do jakiejś grupy ludzi, pociągałoby za sobą trudnośći tego typu, jak w czasie wojny, kiedy ktoś chciał dołączyć do konspiracji i trzeba go było sprawdzić czy nie jest szpiclem..Nie wiem, czy człowiek musi roztaczać wokół siebie jakąś odpychającą aurę, żeby wszędzie patrzyli na niego wrogo...

Powiem wam, że my to żyjemy w jakieś bańce chaty z dala. A są na świecie piękne historie, przekraczające granice naszej ciasnej i przaśnej wyobraźni. Jak ta.
https://twitter.com/n1derwalen/status/1 … 1314879490

Casus belli.

Przyznam, że mnie również dziwi, że Tom uważa, że znalezienie zwykłej koleżanki to jest jakiś ogromy problem, co więcej, dlatego, że znajome z otoczenia są w związkach. Oczywiście pozostaje kwestia, jak ktoś wcześniej słusznie zauważył, co rozumie się pod pojęciem "koleżanka", bo przecież sam fakt, że ktoś jest z kimś związany nikogo nie zamyka, a przynajmniej nie powinien, na nawiązywanie zwykłych, towarzyskich kontaktów. Ja sama zawsze miałam znajomych płci męskiej i to niezależnie od statusu związkowego. Były one bardziej zażyłe, kiedy byłam sama i mniej absorbujące czasowo, kiedy byłam w związku, ale nigdy nie przyszłoby mi do głowy, by z kimś zwyczajnie nie porozmawiać czy nie umówić się na niezobowiązującą kawę czy jakieś inne wyjście tylko dlatego, że mam partnera czy rodzinę.

Coś mi tu zgrzyta i albo istotnie mówimy o czymś innym, albo coś jest nie tak, bo na przykład Tom wysyła do otoczenia sygnały, które jasno pozwalają odczuć, że chodzi mu o coś więcej niż koleżeństwo, a wtedy rzeczywiście może to sprawiać pewną trudność.

A Ty co masz do zaoferowania mężczyźnie oprócz piersi i dziury między nogami? ja wiem że w dzisiejszych czasach to wystarcza i można leżeć i pachnieć a beciak opłaci wszystko. Ale tak racjonalnie, co możesz zaoferować partnerowi? czy po prostu wyznajesz zasadę że to facet ma się starać, że to facet ma imponować i że to facet ma mieć a ja mam tylko być i pachnieć, i jeszcze powinien dziękować że mnie ma.       Dlaczego kur** utworzyło się przekonanie że to facet ma czymś imponować, jak nie pozycją społeczną, to pieniędzmi, samochodem, dlaczego ciągle słyszę *A co ty możesz zaoferować kobiecie* a co to ja jestem caritas?  planujemy związek, ślub, dzieci, wpisz co chcesz,  to pracujemy na to we dwoje, mamy kredyt to MAMY GO WE DWOJE a nie że ja go mam, dzielimy wspólnie życie więc dzielimy je na dwoje, a nie że ja pracuje po 12 godzin a Julka po 8h w salonie kosmetycznym gdzie przyjęła trzy osoby na piłowanie paznokci ma dość i jest wyczerpana.   Niech się w końcu skończy to wykorzystywanie mężczyzn i że to mężczyzna ma mieć.  Mam drągala między nogami, prosze sie o niego bić i rywalizować, tak jak robią beciaki i simpy o możliwość powąchania krocza danej pani, sąw stanie upodlić się do granic możliwości i  zrobić wszystko.        Tfu

O masz! Mechaników! Kolejny który umie wymienić koło w samochodzie i jego wartość wywindowała w górę 

Wyjaśnijmy pewną rzecz......
Dla mnie koleżanką jest ta osoba z którą spędzam czas, mam podobny światopogląd i zainteresowania itp itd
Wszelakie pogaduchy w pracy czy na studiach  nie traktuję w kategorii znajomości.

Nie zmienia to jednak faktu że zawsze był problem aby nawiązać jakąkolwiek znajomość z dziewczyną......a to miała faceta, a to była koleżanką mojego kolegi i ze mną z różnych powodów przyjaźnić się nie chciała, a to pracuje, a to uczy się,  zawsze było jakieś ale.
Myślę że to jest kwestia jakiejś specyficznej aury wokół mnie, po prostu mówiąc łagodnie nie przypadam do gustu kobietom.

W każdym bądź razie problemem nie jest to że kogoś szukam i wysyłam sygnały zainteresowania, w tej kwestii już od 7 lat jestem pogodzony z losem samotnego żywotu.
Z ciekawości chciałem sprawdzić jakiś czas temu czy przyjaźń z kobietą jest możliwa, w moim przypadku jak widać nie.

Tom, ciężko powiedzieć, bo oględnie opisujesz.

Z różnych powodów nie chcialabym się z kimś kolegować bliżej: robi wrażenie agresywnego i ogólnie niezrównoważonego, nie mamy żadnych wspólnych zainteresowań, wydaje sie być creepem, jest facetem co uważa, że pozjadał wszystkie rozumy albo jest tak malo kontaktowy, że jedyne co można z niego wyciągnąć to pojedyncze słowa. Do wyboru, do koloru. Nie wiem co jest nie tak z Tobą, bo za malo informacji mam.

To ja dodam coś od siebie odnośnie koleżeństwa damsko męskiego, ale takiego naprawdę koleżeństwa z dzwonieniem do siebie, umawianiem do kina czy na koncert czy na wycieczkę rowerową, bez żadnych seksualnych podtekstów. Myślę, że taka przyjaźń jest możliwa ale z gejem.
Z doświadczenia powiem, że mnie się nie udało stworzyć takiej przyjaźni, zawsze dosłownie za każdym razem, gdy myślałam, o fajny kolega, okazywało się, że chciał czegoś więcej, " kolezenstwo" ucinało się w momencie, gdy wychodziło, że to dla mnie kolega a nie kandydat na partnera.
Ja umiem oddzielić, ograniczyć sytuację, gdy mam do czynienia tylko z kolegą i nic dalej z tego nie będzie  od sytuacji, gdy mężczyzna może stać się partnerem.
Obecnie mam kolegów, ale na zasadzie znajomych. Gdy się widzimy pogadamy chwile, pozartujemy, a potem każde z nas idzie do siebie. Nie ma wspólnych wyjść sam na sam do kina czy na spacer, nie ma rozmów na WhatsApp, nie ma wspólnego spędzania czasu.
Myślę, że pomogłam.
Myślę, że to zdrowe podejście.