29 letni impotent - Netkobiety.pl

Ok, załóżmy że facet by Tobie mówił:
-kocham cię i nie ma dla mnie znaczenia, że jesteś płaską dechą z monstrualnym dupskiem bez grama kobiecości''.

Zachęciłoby Cię to do seksu?

Mniej więcej coś takiego robisz.

Dlatego moim prywatnym zdaniem, obawiam się z tej mąki chleba nie będzie.
Bo po prostu tam, gdzie miała wejść szpila weszła i raczej nie wyjdzie za szybko.

Dokładnie, bywało, ze ze strachu (jak mi pozniej powiedzial) w ogole nawet nie inicjował seksu. Po prostu jak to już trwało jakiś miesiąc, zaczęła mnie męczyć ta sytuacja, przecież nie wpadałam w histerię od początku jak to się zaczęło. To okropne uczucie, jak się jest wyszykowaną, w pończochach i szpilkach, a jemu nawet nie drgnie..
Jeden seksuolog, którego długo miał, powiedział mu, że nie da rady pomóc.
Spróbuję całkiem wrzucić na luz, mam nadzieję, że może się da to odkręcić.

Miałeś ten problem i udało Ci sie z niego wyjść?

Dziękuję Wam, wiem, że dużo z tych problemow to moja wina, ale postaram się wyluzować

Byłem w podobnej sytuacji z poprzednia dziewczyna a wręcz analogicznej.

Tez by ciągle tylko chciała, najlepiej po kilka razy dziennie i żeby ten każdy raz trwał po 2h.

Oczywiście wywierala na mnie taka tym presję, ze po prsotu byłem w takim stresie, ze sam nie chciałem inicjować niczego, aby nie okazało się, ze nie dam rady.
Doszły do tego jej frustracje, ze jest nieatrakcyjna, ze gruba, ze jej nie kręcę, ze z żadnym chłopakiem nie miała takiej sytuacji i też mnie wysylalala po psychologach itp.

Później mnie rzuciła - no bo ile razy może ten problem się pojawiać, ona dłużej tak nie może już itp. I to wszystko było dla mnie mega straszne i przykre.
Od ponad roku jestem z nową partnerka, która też ma duze potrzeby, ale jej podejście jest i było zupełnie inne do tego tematu. Robimy wszystko na luzie, na spontanie i jest mega. Jak np nie mam ochoty a wiem, ze ona chce to ONA SIĘ NIE OBRAŻA, NIE FRUSTRUJE, a seks to nie tylko "wsadzanie" bo robimy to na wiele innych sposobów.

Więc proponowały bym Ci zejść trochę z partnera skoro go kochasz i jest dla Ciebie ważny, może trochę spontanu, może zaproponuj nu aby robił Ci dobrze np oralnie, zabawkami, może jakieś macanki, ta sfera nie kończy się jedynie na odbytym stosunku. Wydaje mi się, ze to jest klucz do zrozumienia tego.
A jeżeli Ciebie takie coś nie pociąga to jedyna opcja jest zmiana partnera bardziej sprawnego.
A i tez zacząłem od sydenafilu i czasem sobie wezmę dla lepszego samopoczucia i te wypowiedzi jednej z użytkowniczek to jakiś stek bzdur wyssanych z palca.

Natura i tyle. Zróbcie tylko swoje, strzelcie gola i ten seks wam się skończy.

Absolutnie każdy tego typu temat jaki tu widziałem wyglądał tak, ze facet miał problemy i nie wiedział jak się z nimi uporac, laska zero wsparcia tylko oczekiwania i pogarszanie sytuacji, stopniowa utrata szacunku do partnera a potem ŚCIEMY o tym, ze ona się czuje nieatrakcyjna. No tak, bo jak była sama to wtedy się czuła super. Do tego facet za nią lata, podrywa itd i na pewno dlatego by pokazać jej jak bardzo mu się NIE PODOBA . To nic innego jak szukanie usprawiedliwienia dla SIEBIE. Stare baby a nie mają pojęcia o mężczyznach za N I C. Może ze dwie forumowiczki kumają coś w tej kwestii. Proponuję zacząć patrzeć na siebie i edukować się w końcu w temacie facetów, a nie myśleć tylko o seksie samym w sobie.

Was chyba naprawdę trzeba traktować tak samo. Ciekawe co byście mowily gdyby zamienić plcie. Każdy chyba się domyśla...

PS Sama nazwa tematu jest obraźliwa i nacechowana negatywnie. Poza tym ten koleś NIE JEST impotentem.

Widzisz, ja miałam do czynienia z facetem, który miał na tym tle problemy i zrobiłam naprawdę wiele by sytuację zmienić. Tak, byłam wsparciem, nie naciskałam, chciałam szukać źródła problemu i rozwiązań ale on tego nie potrzebował, wręcz go to wkurzało, a przynajmniej na dalszym etapie związku bo wolał unikać tematu, co stało się nie do zniesienia. Nie każdy facet chce widzieć problem i coś z nim zrobić, a swoje frustracje wyładowuje na partnerce. Prawie 2 lata wytrzymałam wierząc, że coś się zmieni ale było tylko gorzej. Dla mnie to strata czasu. Jak facet wie, że ma problemy, to albo niech się leczy (o ile da się), albo niech szuka aseksualnej partnerki. Dlaczego kobieta ma się poświęcać? Pocałunki, bliskość, dbanie o siebie, to nie wszystko. Zresztą, jak facet ma problem to z czasem i ta sfera siada bo przestaje się mieć na to ochotę wiedząc, jak to się skończy.

Nie chodzi o wiarę, tylko o fakt. I tu się mylisz.

Ale my tu nie mówimy o tym, że facet raz na jakiś czas nie może lub nie może 24/7, tylko o problemie, który trwa dniami, tygodniami, miesiącami. Raczej żadna kobieta (ani facet) nie robi problemu z tego, że ktoś chwilowo nie może (kobieta też nie zawsze chce i może). A że seks nie kręci się wokół penisa... no cóż. Jak komuś wystarczą same pieszczoty to ok. Problem w tym, że zwykle to facet wykazuje większe frustracje na tym polu i od tego zaczynają problemy. Mój na początku wciskał mi bajeczkę, że chce z seksem poczekać itd. W końcu jak doszło co do czego to on się irytował, że nie może, nie ja. O leczeniu nie chciał słyszeć bo dla niego to ujma na honorze, jak i to, że nie jest w stanie zaspokoić "naturalnie" swojej partnerki. U nas seksu w ogóle nie było (tak dla jasności) bo nigdy przez te 2 lata nie miał pełnej erekcji która by umożliwiła stosunek. A nie, że raz na jakiś czas coś nie działało, widzisz różnicę? Tyle, że on niż z tym nie chciał robić, aż w końcu i ja przestałam mieć nawet ochotę się do niego przytulać bo wiedziałam, że go to stresuje.

Źle rozumiesz, od dłuższego czasu jestem w stałym związku i to ze sporo starszym facetem i seks mamy bardzo udany.

Ale Ty mówisz o kobiecie, a ja już trzeci raz powtórzę, że problem nie był we mnie, tylko w nim. Jak mam zaspokoić faceta, któremu nie staje? Jak mam robić lodzika (tak wtedy też nie stawał)? No powiedz, może się doedukujemy w tej kwestii. O tym właśnie mówię, że to zwykle (przynajmniej takie moje spostrzeżenia), frustracje wychodzą od strony faceta bo kobietę ogólnie łatwo zaspokoić w inny sposób. Jak nie wychodzi i/albo tylko jedna osoba korzysta, to prędzej czy później to przestanie satysfakcjonować obie strony. Przyjemność w seksie powinna być obopólna, a tym samym jakaś równowaga w dawaniu i braniu zachowana.

I uważasz, że to było ok, że mnie okłamał? Ja nie wiem czy wiedział czy nie, może i wiedział ale wolał grać na zwłokę.
A co do dawania czasu... ja mojemu ex dałam ok 1,5 roku (+ pół roku początków, kiedy to z tym seksem chciał czekać), to mało?

Ale ja nie jestem facetem więc skąd mogę wiedzieć? Ja też jak byłam sama to żyłam bez seksu ale kiedy jestem z facetem do którego coś czuję, ta potrzeba jest naturalna. Ty ciągle o presji, że kobiety ją na takich facetów nakładają, a ja Ci mówię, że faceci sami ją na siebie nakładają w takich momentach. Chyba mi nie powiesz, że facet będzie zaspakajał swoją kobietę w inny sposób i czuł z tego satysfakcję, a w zamian oczekiwał tylko wyrozumiałości i wsparcia? Ja początkowo w ogóle nie brałam tego jako problem ale widziałam, że coraz bardziej go wkurza, że nie może. Go, nie mnie! Co rusz słyszałam teksty typu "k*wa, mam obok tak seksowną kobietę i nie mogę jej nawet porządnie ze*nąć (za przeproszeniem;)). Możesz wierzyć lub nie ale nie robiłam mu o to wyrzutów czy uwag przez długi czas bo myślałam, że to chwilowe i minie. To on zaczął się nakręcać i frustrować, że pewnie i tak go zostawię bo nie jest "prawdziwym mężczyzną" czy coś w tym stylu. Ile takich tekstów można słuchać? Dopiero po około roku zaczęłam delikatne sugestie, że może warto skonsultować się z lekarzem, na co reagował jeszcze większym wk*wem. Ja po prostu nie wiem jak taki związek miałby funkcjonować? Myślę, że wiele kobiet mogłoby w nich być ale problemem nie jest sam brak 'klasycznego' seksu ale psychika faceta, który najczęściej SAM sobie z tym nie radzi, a wsparcie kobiety traktuje jak presję czy litość. Tak jest i nie zaprzeczaj. Zresztą ja też się źle czułam z tym, że on mnie zaspakaja (w inny sposób), a ja go nie potrafię. Jak pisałam wyżej seks powinien przynosić satysfakcję obu stronom. Ja czerpię ją również z tego, że facetowi jest ze mną dobrze w łóżku, a nie tylko z tego że mi jest dobrze z nim. Po ok 1,5 roku prawie w ogóle przestaliśmy się do siebie przytulać bo ... no właśnie. Każde wiedziało jak to się skończy.

Ja już wyżej napisałam dlaczego tamten związek rozpadł. Ja nie jestem w stanie wyleczyć faceta z kompleksów i naprawić psychiki. Poza tym uważam, że seks w związku jest bardzo ważny. Tyle piszesz o zrozumieniu dla facetów, a gdzie zrozumienie dla kobiet? Dlaczego kobieta ma z tego zrezygnować, bo najpewniej prędzej czy później ta sfera intymności i tak zaniknie bo żaden facet (ani kobieta) tego na dłuższą metę nie wytrzyma. Dlaczego? J.w.

EDIT: Problemu by nie było albo byłby mniejszy gdyby faceci umieli do tego przyznać i szczerze rozmawiać, a nie od razu wychodzili z założenia, że są "bezużytecznym g*nem" i żadna laska z nimi nie będzie bo liczy się tylko seks i $. Takiego myślenia żadna kobieta nie zmieni bo facet dalej będzie uważał, że jest nic nie wart i nawet jak jakąś dziewczynę pozna to swoim zachowaniem doprowadzi do rozstania.
Popatrz nawet na siebie, jest w Tobie tyle frustracji, że aż przez ekran czuć. Ja na spokojnie zapytałam o to jak można zaspokoić takiego faceta (serio nie wiem), a Ty od razu odebrałeś to jako atak. No i właśnie w tym problem, że mój ex też nie chciał na ten temat rozmawiać bo uznawał to za jakąś ujmę lub nie wiem co. No jak ja mam się sama domyślić? Zresztą, cokolwiek kobieta by nie zrobiła i tak będzie źle bo taki zakompleksiony facet zawsze będzie uważał, że jest do niczego i kobieta jest z nim tylko z litości, a najpewniej zaraz pójdzie do innego. I pewnie pójdzie ale nie do końca z tego powodu co on myśli. I tak koło zamyka.

Ale o czym Ty mówisz jak jedyne kobiety jakie znasz trollu to te z nazwiskiem jpg (dam sobie za to rękę uciąć) . Do tego wpierw próbowałeś trollowac w standardowy sposób dla tego forum, a potem stwierdziłeś, ze będziesz atakować mężczyzn. Przyznaj się, liczyłeś na poklask? Na wiadomości od fanek? Na pewno się rzuciły by Cię rozprawiczyc . A swoją stojke mogę Ci podesłać mailem skoro tak bardzo interesuje Cię mój penis.

Poza tym skoro już tak bardzo popadasz w postawę agresywnego bialorycerza, to wyżej przecież pewna pani przekonuje, ze erekcja nie ma większego znaczenia, to przecież kobiety w takim razie nie mogą mnie przez to rzucac .

Myślę, że nie powinnaś się z nim kłócić. Sam nie mam z tym problemu, ale nie wyobrażam sobie, mieć taką porażkę jak Twój facet. On jak straci erekcję to pewnie mega frustrację przeżywa a jak jeszcze się z nim kłócisz to już w ogóle masakra. Szczerzę chłopu współczuję. Zdecydowanie wolałbym aby mnie ktoś napadł i pobił niż abym stracił erekcję i aby na mnie krzyczała za to kobieta. To jest jakiś hardcore.

Jest też opcja (na szczęście mało realna), że jesteś dla niego zasłoną dymną. Podobno geje czy pedofile są z kobietą, ale właśnie życie seksualne się nie układa bo kobiety ich nie podniecają.
Nie wiem jak inni mężczyźni ale ja np. gdy przytulam moją kobietę, leżymy razem oglądamy film to ja ją nie łapię za ramię czy rączkę, tylko najczęściej za piersi. Najpierw dotykam sobie jeden, potem drugi. Następnie łapię ją za tyłek, czasami za cipkę i tak na zmianę.
Albo gdy moja kobieta wraca nago z prysznica to zostawiam komputer i patrzę na nią, wykazuję zainteresowanie.

Sprawdź może pod tym względem czy on się interesuje kobietami.

U mnie seks jest zazwyczaj 1 raz dziennie, ale często jest to dla mnie za mało i oglądam pornosy - czasami nawet same kobiety jak się rozbierają. Robię tak 2-3 razy dziennie + seks raz dziennie.
Nie wiem czy to normalne u mężczyzn, natomiast ja pomimo 35 lat cały czas mam mega ochotę. Z rana zdarza też się erekcja. Jeśli on ma z rana erekcję a jak zaczynasz się do niego dobierać to ją traci - no to mega dziwne.

Natomiast to oczywiście mogą być problemy psychiczne. Gdyby mi kiedyś opadł (jeszcze tak nie miałem, choć czasami zdarzało się, że nie stał na 100%) a kobieta by na mnie zaczęła krzyczeć to kto wie - też może bym stał się impotentem bo to mega porażka dla faceta i pewnie jakaś trauma.

Wsparcie odbierane jako presja czy litość nie jest żadnym wsparciem.
Problem najczęściej sprowadza się do tego, że kobieta na upartego próbuje ''rozmawiać'' podczas gdy dla mężczyzny rozmowa o problemie jest niepotrzebnym jego jątrzeniem.