Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

Lucyfer666 napisał/a:

Ela210 napisał/a:

Skoro ciągle się sparzasz, to czemu zawsze w ogień lecisz?.
Nie pomyślałeś że wybierasz podobne w schemacie babki z którymi pisana Ci katastrofa?
Przecież jak jakaś relacja nie wypalił  to analizujesz i wiesz gdzie był problem? By to nie  powtarzać?.

Elu i doskonale wiesz o tym, że z chęcią bym się pozbył biologicznych czynników, które nakręcają dalej frustrację.
Dlatego sam w tym roku stwierdziłem, że skoro 30 "pykła" to chyba pora zacząć za to płacić i tyle.
W calu zapewnienia sobie choć raz na pół roku odrobiny spokoju pod tym względem.

GangOlsena napisał/a:

Robienie uników, na przykład

Zapytałaś się co jest patologią, a skoro mnie znasz, to raczej doskonale wiesz, że lubię operować na definicjach

Czym dla Ciebie jest patologia a czym normalność w związku z całym spektrum Twojego problemu?

Nie wykastrujesz się psychicznie z powodów biologicznych. Po co chcesz walczyć z naturą?

adela 07 napisał/a:

Gangusiu,

Tutaj masz rację, z tym przyspawaniem, ale zdradź mi (o ile wiesz) jak angażować się w zwiazek, nigdy nie będąc  pewnym partnera? Z tym, że kot jest ze mną przez jakiś czas- jetem pogodzona. Że dziecko wyfrunie, też. Ale nie umiem, no nie umiem być z kims na ileśtam procent. Można się tego nauczyć?

Jeżeli po raz kolejny życie postawi mnie przed zadaniem wymagającym ode mnie zaangażowania w związek, to będę się dopiero uczyć zaangażowania na ileś tam procent, o ile, w ogóle, przyjmę to zadanie do wykonania...Jak na razie dobrze mi bez zaangażowania, w relacjach na pół - gwizdka, a więc nie wiem, może właśnie już umiem.

GangOlsena napisał/a:

adela 07 napisał/a:

Gangusiu,

Tutaj masz rację, z tym przyspawaniem, ale zdradź mi (o ile wiesz) jak angażować się w zwiazek, nigdy nie będąc  pewnym partnera? Z tym, że kot jest ze mną przez jakiś czas- jetem pogodzona. Że dziecko wyfrunie, też. Ale nie umiem, no nie umiem być z kims na ileśtam procent. Można się tego nauczyć?

Jeżeli po raz kolejny życie postawi mnie przed zadaniem wymagającym ode mnie zaangażowania w związek, to będę się dopiero uczyć zaangażowania na ileś tam procent, o ile, w ogóle, przyjmę to zadanie do wykonania...Jak na razie dobrze mi bez zaangażowania, w relacjach na pół - gwizdka, a więc nie wiem, może właśnie już umiem.

Aaa...myślałam, że znasz to od strony praktycznej. Zatem założenie jeszcze nie sprawdzone..
Czy ktoś je sprawdził? Czy ktoś umie kochać z odpowiednią dozą asekuracji?

Dobrze. W takim razie opisz, jak to wygląda z Twojej strony.
Małe karty na stół

Lucyfer666 napisał/a:

Dobrze. W takim razie opisz, jak to wygląda z Twojej strony.
Małe karty na stół

Bo u mnie wiesz jaka jest różnica miedzy relacją, a Himalajami.
Że bilet do Nepalu mam od roku zamrożony przez Pandemię
Ot różnica chęci inwestycji środków i czasu w aktywności

Najsamprzód to zrób tak jak sobie zamyśliłeś i chcesz - umów się na tę kawę ,dalej się zobaczy ,masz jeszcze ....ciiii

i nie wciągaj "siostry" Olsen w sieć i labirynt
bo się umawialiśmy że to ja robię

chociaż nie stop wróć dobrze -  Ty miałeś iść na wabia

GangOlsena napisał/a:

Lucyfer666 napisał/a:

Dobrze. W takim razie opisz, jak to wygląda z Twojej strony.
Małe karty na stół

Jak co wygląda?

Na podstawie tego

GangOlsena napisał/a:

Znam jedno podstawowe założenie. Nie będę tak bardzo rozgoryczona że nie wyszło. Świadomość tego i brak oczekiwań że musi się udać, pomaga.
Pozbycie się oczekiwań że związek to bajka, partner to książę na białym końcu i będę żyli długo i szczęśliwie.
Wyzbyłam się nastoletnich oczekiwań o wielkiej dozgonnej miłości, pełnej bezwarunkowej, ślepej miłości. Nie ma takiej.

Zgodnie z założeniem. Lepiej być mile zaskoczonym, niż niemile rozczarowanym.

Praktykę musisz wyrobić sobie własną. Na miarę własnych oczekiwań i możliwości.

rozumiem, że po prostu relacje traktujesz swobodnie, gdzie liczy się ostatecznie dobrze spędzony wspólnie czas, bez większych oczekiwań na cokolwiek.

GangOlsena napisał/a:

paslawek napisał/a:

Najsamprzód to zrób tak jak sobie zamyśliłeś i chcesz - umów się na tę kawę ,dalej się zobaczy ,masz jeszcze ....ciiii

i nie wciągaj "siostry" Olsen w sieć i labirynt
bo się umawialiśmy że to ja robię

chociaż nie stop wróć dobrze -  Ty miałeś iść na wabia

Spisek goni spisek Najpierw padłam ofiarą światowego spisku pandemii covidowskiej a teraz paslawka z Lucyferem

Nie każda próba dominacji świata rozpoczyna się w monachijskiej piwiarni

Lucek, zastosuj radę, którą dałeś Misinxowi.

GangOlsena napisał/a:

Lucyfer666 napisał/a:

Ale po co to robisz w takim razie?
Czego od tego oczekujesz?
W jakim celu?

Ale co robię?, kiedy ja właśnie nic nie robię.

Nic, nic już.

I tak będziemy knuć
co nie ?

ale nie jesteśmy chyba  tacy straszni

Znowu jakiś spisek?
Jak zwykle nic nie wiem.

Quid Pro Quo Siostro.

Miętusku, Miętusku.
Zła ocena jednego pola życiowego nie przekłada się na inne.
Dlaczego mam ostatecznie poświęcać coś co czuję, na rzecz czegoś co w sumie mnie negatywnie nastraja?
Dlaczego poświęcać - bo czas to kapitał, który u mnie naprawdę jest nieregularny, a przez to cenny. (w sumie mam trzy prace)

To określ najpierw swoje potrzeby.

GangOlsena napisał/a:

To określ najpierw swoje potrzeby.

I tutaj dochodzimy do tego, co od lat kręci i nic nie pomaga, żeby je odnaleźć...
Proste prawda - określić potrzeby... a jednak nie bardzo.

GangOlsena napisał/a:

Ja się ugryzę jednak w język.

"Życie to nie bajka"