Facet co nie potrafi utrzymać rodziny . - Netkobiety.pl

100+ lat temu, już nie mówiąc o dawniejszych czasach, to chyba inaczej wyglądało. Dzieci się "same chowały/opieka rodzeństwa" i pracowały na swoje utrzymanie od młodych lat. W warstwach wyższych to dzieci wychowywał jakiś niania, a matka się takimi rzeczami nie zajmowała. Potem np.: jakaś szkoła z internatem i to od młodszego wieku niż aktualnie.
Jeszcze dawnej? To przecież chłopców wychowywali mężczyźni. Tak było aż do XX wieku.

Do 7 roku życia

No kartofle kupić, to była historia. Pamiętam wyprawy na wieś żeby od chłopa choć worek, dwa kupić
Jasne, że młoda kobieta musiała dostać jakieś wsparcie i najczęściej jak od wieków dostawała je od innych kobiet, starszych, doświadczonych. Wracając do mojej mamusi Jako, że była najmłodszą córką z licznej czeredy córek dziadka, przeznaczoną do szczytnych celów kariery nie nauczyła się w domu rodzinnym gotować. Tak w życiu wybrała, że trafiła ze studiów w stolicy do zajmowania się mężem i dziećmi. Nikt nie pytał czy umie gotować, żadna babcia nie przychodziła jej w tym pomagać. Chodziła do sąsiadki, która pół życia knajpę miała o poratowanie żeby jej pokazała jak się gotuje choć parę podstawowych rzeczy. Zawsze mi potem powtarzała, że nie znosi gotować ale co miała robić mają kilku chłopów do wykarmienia.
Za to zupełnie mimochodem, nie wiem czy to było celowe swoich synów wypuściła w świat umiejących wszystko w domu. Ugotować, uszyć, uprasować. Sami nauczyliśmy się dawać w mordę, to akurat ku zadowoleniu ojca. Piszę więc tu tylko dlatego, że gdybym nie umiał tego wszystkiego i tego wszystkiego nie raz nie robił, to pewnie dałbym się nabrać jakie to straszne wyzwania stoją przed kobietami w prowadzeniu domu. Moja żona choć świetnie wyszkolona przez teściową i obyta opieką na młodszym rodzeństwem po narodzinach naszego pierworodnego zestrachała się kompletnie. Ja się boję - weź ty! No i poza karmieniem wokół dziecka wszystko ja robiłem. Mycie, przebieranie, obcinanie, odkażanie, zasypywanie, nasmarowywanie, usypianie, kołysanie, nakładanie pół nocy kompresów na kolki albo grzanie suszarką, a rano do roboty. Nawet spałem sam z niemowlakiem na kanapie. Nikt mnie tego nie uczył, trzeba było - robiłem, nie zgłosiłem się do plebiscytu ojciec/matka roku.

No nie pestka ale mnie jak dotąd się wydawało, że dziecko wychowują rodzice. Nie licząc rodzin z jednym rodzicem.

No cóż trudno się z tym nie zgodzić. Ten przyjemny zapach, ciepły dom, a nie deski i sofa na krzyż z 3 rzeczami... mój mąż sam mi przyznał, że teraz miałby ogromny problem w zamieszkaniu na dłuższy okres tylko w męskim gronie. Ma wyższe standardy odnośnie estetyki domu, jak i poziomu "zakurzenia" . W taki prawdziwym związku to jest fajne, że obie strony dopełniają się w różnych płaszczyznach życia.

Natomiast jeśli chodzi o podział ról w rodzinie to wszystko zależy od tego czy ktoś pozostaje z dzieckiem w domu, czy nie. Z tego właśnie Burzowy wynikają "wyższe" wymagania polegające, jak najbardziej równomiernym rozłożeniu obowiązków w rodzinie.
Nie widzę powodu, abym np. tylko ja miała zajmować się domem, dzieckiem i do tego chodzić do pracy, a mój mąż tylko zajmować się firmą i okazjonalnie (jak nie będzie zmęczony - tak jakby kobieta nie była zmęczona po pracy) dzieckiem. Praca jest mniej stresująca, bo jednak instynkt macierzyński ciągle nakazuje kobiecie myśleć do przodu i przewidywać różne sytuacje. Psychicznie się odpoczywa dla tego wiele kobiet woli zrezygnować z macierzyństwa, bądź pędem wraca do pracy. Wyjątki to kobiety wolące silnie tradycyjny podział ról oraz "madki" kombinatorki. Nie wiem, jak u Was Panowie przejawia się instynkt tacierzyński, chyba jako bezpośrednia opieka ogniska domowego .

Nie czytałam komentarzy, więc odpowiem na pierwszy post. Jeśli jako kobieta mam wybór jakiemu facetowi rodzić dzieci, z jakim mieszkać, nie wiem... chajtać się itd... to bym sobie w życiu takiego nie chciała trafić, jakiego opisałaś. Wolałabym sobie wybrać lepszego. Ot co!
A pracować to bym sobie i tak pracowała. No chyba, że bym dzieci porodziła to bym została z nimi w domu, by się móc nimi nacieszyć i urządzić oazę miłości dla ukochanego, by się móc nim nacieszyć. I bym chciała się w ogóle nacieszyć rodziną, więc jeśli miałabym z jakimś Panem taką rodzinę założyć, to z takim poganiaczem bym się nie cieszyła. Bo hola, hola ale o czym on mówi i do kogo w ogóle? Do lenia śmierdzącego czy do matki, kucharki, gosposi i kochanki w jednym? No hola, hola... Dzieci by podrosły to bym sobie znalazła zajęcie a pieniądze też chętnie bym jakieś dla rodziny przyniosła, gdyby partner nie wyrabiał czy miał gorszy okres. Ale to na innej zasadzie rozmowy niż to co napisałaś. Takiemu to figę z makiem, o! Niech się buja. Na cholerę mi zakładać rodzinę z takim? Niech sobie znajdzie inną naiwną. Bulwers na maksa;) Spalony i tak w ogóle to NEXT!!!

Poniekąd tak i nie. Bardziej rozpatrywałbym to w aspekcie indywidualnych cech, a nie płciowych. Natomiast w kwestii widzenia całościowo/detalicznie, to ja widzę to raczej z perspektywy celowości. Facet ogarnia problemy, a więc i na przykład porządek w domu z punktu widzenia celowości. Gdzie celem nie jest czysty dom Celem jest porządek lub jego wrażenie w celu.... i tu można sobie wstawić różne powody.

To tego nie rozumiem. Jak ktoś ma wyższe standardy odnośnie estetyki domu i porządku oraz tego tzw. ciepła, to utrzyma taki stan niezależnie czy mieszka sam, w towarzystwie męskim, czy kobiecym. Jeśli nie utrzymuje tego bez towarzystwa kobiety, to występowanie tego standardu mu zwyczajnie zwisa albo jego utrzymywanie uznaje za niemęskie i niegodne uwagi faceta.

A to już jest problem kobiet. Męski instynkt tacierzyński nakazuje facetowi odwracać wzrok kiedy trzeba Ojciec jest od stawiania dziecku wyzwań i nie wyręczaniu go w ich pokonywaniu. Kiedyś podawałem przykład z mojego życia jak dzieckiem będąc mama nie chciała się zgodzić żebym chodził z kolegami nad rzekę. Zapewne ten kobiecy instynkt stawiał jej przed oczami szereg zagrożeń czyhających na mnie nad rzeką, podwójne dno, nurt, konary i wszystko inne co może sobie wyobrazić tylko kobieta. Poszedłem się poskarżyć ojcu, a ten rzekł tylko - jak się będziesz pytał matki o zgodę, to nigdy nie pójdziesz nad rzekę. I już wiedziałem co robić
Jak prowadzę dzieci na place zabaw, gdzie wspinają się po tych wszystkich rzeczach, gdzie mogą spaść, potłuc się, poobcierać, powybijać zęby itp., to się po prostu odwracam i nie patrzę. Od tego są te rzeczy, drzewa, dachy, żeby dzieci się na nie wspinały i z nich spadały jeśli nie będą dość zręczne. Nawet jeśli serce mi drży, to męska pamięć i rozsądek przypominają mi ile razy sam spadłem z drzewa tracąc dech i nabijając sobie guzy. I tak ma być. Nie bez powodu dawniej zabierano chłopców od matek kiedy kończyli 7 lat. Po prostu dalsze przebywanie z matkami tylko im szkodziło. To się nawet samo z siebie reguluje. Moja małżonka ma do mnie pretensje, że ja buntuje dzieci przeciw niej, bo chłopaki coraz bardziej wolą moje towarzystwo niż jej, mnie słuchają bez dyskusji, robią na wyprzódki o co poproszę albo sami zgadują. A to jest naturalne. Oni po prostu osiągnęli wiek, w którym nie widzą już za wiele atrakcyjnych rzeczy u matki za to widzą u ojca. Stając się małymi mężczyznami garną się do mężczyzny, a kobiety zaczynają traktować instrumentalnie

Nie wiem czy tak ma być ale tak jest. Po prostu wchodzą w wieki kiedy nie widzą nic atrakcyjnego w kobiecym pierwiastku poza tym co mogą wykorzystać czysto użytkowo. Żeby było śmieszniej to raczej małżonka ich uczula żeby nie wpadało im do głowy ulegać dziewczynkom z takich czy innych powodów. No a już pod żadnym pretekstem nie ulegać jakimś śmiertelnym afektom. Chcecie sympatie, to je sobie znajdujcie, rzucajcie, bierzcie nowe, przebierajcie, grymaście i tak spokojnie do 30-tki. W sumie nie protestuję, choć czasem im jakieś romantyczne zagranie podpowiadam, tak z punktu widzenia faceta nawet cyniczny romantyzm jest romantyzmem Ale nauczyłem ich ustępować kobietom w drzwiach!

A ja wiem co w tym świetnego? Do starszego lezą te panny jak na jakiś lep, po co chłopak ma brać jakąś pierwszą lepszą? Niech grymasi.

Ps. Jakbym miał córki, to bym szkolił córki.

To samo chłopakom mówię - będziecie mieć plusa

Bardzo ładnie to Olinko ujęłaś i nie tak cynicznie, i szorstko jak ja. Co kobieta, to jednak kobieta