Żonaty facet i co dalej? - Netkobiety.pl

jaanna napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

Były tutaj tematy, w których kochanki uświadomiły żony o romansie ich mężów.

Żadna żona za to nie podziękowała. W większości one się czuły po prostu upokorzone.

Ja bym podziekowala. Oczywiscie gdyby odbylo to sie z klasa. Rozhisteryzowanej zlosliwej kochance nie podziekuje . A to ze poczuly sie upokorzone to niech mezom podziekuja.
Kochanek nienawidza a misiaczkow przyjmuja.

Moim zdaniem kochanka może, a nawet powinna żonę zdradzającego poinformować, kiedy ten zataił przed nią fakt, że jest żonaty. W ramach przytaczanej tutaj wielokrotnie solidarności jajników powinno się też uświadomić żonę z kim żyje (choć to inna kategoria niż opisana w wątku, bo brak w tym punkcie osoby kochanki), kiedy pojawiają się jakieś próby uwodzenia, a tym bardziej wprost wyrażone tzw. niemoralne propozycje.
W przeciwnym razie podpisuję się obiema rękami, że na tym etapie nie byłoby to nic innego, jak zwykła zemsta rozgoryczonej obrotem spraw kochanki.

Cieszy zatem, że Miniona ma choć tyle zdrowego rozsądku, że pod wpływem gorzkiej prawdy, poczucia rozczarowania i w obliczu konieczności obejścia się smakiem nie dokona aktu zemsty, a przy okazji nie dokopie kobiecie, o której komfort do tej pory zupełnie nie dbała.

Generalnie to jest mi Ciebie, Autorko, żal, bo ulokowałaś swoje uczucia w kimś, kto nawet nie daje Ci namiastki związku i dostajesz jedynie ochłapy z pańskiego stołu, a ów pan nawet nie ma w sobie na tyle elementarnej przyzwoitości, o empatii nie wspominając, by potrafić wprost powiedzieć, że od żony nie odejdzie, stosując w zamian jakieś wybiegi i manipulacje, które na koniec mają pozwolić mu triumfalnie stwierdzić, że to przecież TY dokonałaś takiego wyboru - tu odnoszę się do kwestii Twojego ultimatum.

ja odwołując się do tego co piszenie nie rozumiem dlaczego NIE MÓWIĆ żonie o romansie ?? Mówić  i to od razu jak taki pajac zaproponuje romans ! Ma prawo wiedzieć ,że ma pod swoim dachem zdrajce !!!

jaanna napisał/a:

Lady Loka napisał/a:

Były tutaj tematy, w których kochanki uświadomiły żony o romansie ich mężów.

Żadna żona za to nie podziękowała. W większości one się czuły po prostu upokorzone.

Ja bym podziekowala. Oczywiscie gdyby odbylo to sie z klasa. Rozhisteryzowanej zlosliwej kochance nie podziekuje . A to ze poczuly sie upokorzone to niech mezom podziekuja.
Kochanek nienawidza a misiaczkow przyjmuja.

Moim zdaniem kochanka może, a nawet powinna żonę zdradzającego poinformować, kiedy ten zataił przed nią fakt, że jest żonaty. W ramach przytaczanej tutaj wielokrotnie solidarności jajników powinno się też uświadomić żonę z kim żyje (choć to inna kategoria niż opisana w wątku, bo brak w tym punkcie osoby kochanki), kiedy pojawiają się jakieś próby uwodzenia, a tym bardziej wprost wyrażone tzw. niemoralne propozycje.
W przeciwnym razie podpisuję się obiema rękami, że na tym etapie nie byłoby to nic innego, jak zwykła zemsta rozgoryczonej obrotem spraw kochanki.

Cieszy zatem, że Miniona ma choć tyle zdrowego rozsądku, że pod wpływem gorzkiej prawdy, poczucia rozczarowania i w obliczu konieczności obejścia się smakiem nie dokona aktu zemsty, a przy okazji nie dokopie kobiecie, o której komfort do tej pory zupełnie nie dbała.

Generalnie to jest mi Ciebie, Autorko, żal, bo ulokowałaś swoje uczucia w kimś, kto nawet nie daje Ci namiastki związku i dostajesz jedynie ochłapy z pańskiego stołu, a ów pan nawet nie ma w sobie na tyle elementarnej przyzwoitości, o empatii nie wspominając, by potrafić wprost powiedzieć, że od żony nie odejdzie, stosując w zamian jakieś wybiegi i manipulacje, które na koniec mają pozwolić mu triumfalnie stwierdzić, że to przecież TY dokonałaś takiego wyboru - tu odnoszę się do kwestii Twojego ultimatum.

Ja mam inną refleksję na ten temat. Wydaje mi się po prostu że wszyscy rozpatrują temat jak taka deklaracja a raczej informacja ze strony kochanki byłaby odebrana a nie co powinno zostać zrobione.

Olinka napisał/a:

jaanna napisał/a:

Ja bym podziekowala. Oczywiscie gdyby odbylo to sie z klasa. Rozhisteryzowanej zlosliwej kochance nie podziekuje . A to ze poczuly sie upokorzone to niech mezom podziekuja.
Kochanek nienawidza a misiaczkow przyjmuja.

Moim zdaniem kochanka może, a nawet powinna żonę zdradzającego poinformować, kiedy ten zataił przed nią fakt, że jest żonaty. W ramach przytaczanej tutaj wielokrotnie solidarności jajników powinno się też uświadomić żonę z kim żyje (choć to inna kategoria niż opisana w wątku, bo brak w tym punkcie osoby kochanki), kiedy pojawiają się jakieś próby uwodzenia, a tym bardziej wprost wyrażone tzw. niemoralne propozycje.
W przeciwnym razie podpisuję się obiema rękami, że na tym etapie nie byłoby to nic innego, jak zwykła zemsta rozgoryczonej obrotem spraw kochanki.

Cieszy zatem, że Miniona ma choć tyle zdrowego rozsądku, że pod wpływem gorzkiej prawdy, poczucia rozczarowania i w obliczu konieczności obejścia się smakiem nie dokona aktu zemsty, a przy okazji nie dokopie kobiecie, o której komfort do tej pory zupełnie nie dbała.

Generalnie to jest mi Ciebie, Autorko, żal, bo ulokowałaś swoje uczucia w kimś, kto nawet nie daje Ci namiastki związku i dostajesz jedynie ochłapy z pańskiego stołu, a ów pan nawet nie ma w sobie na tyle elementarnej przyzwoitości, o empatii nie wspominając, by potrafić wprost powiedzieć, że od żony nie odejdzie, stosując w zamian jakieś wybiegi i manipulacje, które na koniec mają pozwolić mu triumfalnie stwierdzić, że to przecież TY dokonałaś takiego wyboru - tu odnoszę się do kwestii Twojego ultimatum.

Dzięki tego typu radom i sugestiom Zaczęłam postrzegać to właśnie trochę tak jak piszesz. Żyłam w jakiejś matni. Zaslepiona trzema spotkaniami raz na jakiś czas myśląc że wszystkie zapewnienia o miłości są prawdziwe. Momentami wstyd mi przed sobą ze w ogóle weszłam w takie coś.

Osobiście wolałabym wiedzieć. Prawda prędzej czy później wychodzi na jaw, zazwyczaj im prędzej, tym mniejsze zło.

A ile z Was , tych którzy " chcieliby wiedzieć " było w takiej sytuacji?
Kto z Was dowiedział się o romansie meza/żony i był "wdzięczny " za te wiedzę? ( bez względu na to kto powiedział o romansie )
A ja uważam, że wypowiadać się w tej kwestii powinni Ci, którzy taka wiedzę otrzymali.
Teoretycznie to ja jestem .......... ( wstawić dowolne) a w rzeczywistości to ..... co unnego

A ile z Was , tych którzy " chcieliby wiedzieć " było w takiej sytuacji?
Kto z Was dowiedział się o romansie meza/żony i był "wdzięczny " za te wiedzę? ( bez względu na to kto powiedział o romansie )
A ja uważam, że wypowiadać się w tej kwestii powinni Ci, którzy taka wiedzę otrzymali.

k@sia86 napisał/a:

QuQu napisał/a:

A ile z Was , tych którzy " chcieliby wiedzieć " było w takiej sytuacji?
Kto z Was dowiedział się o romansie meza/żony i był "wdzięczny " za te wiedzę? ( bez względu na to kto powiedział o romansie )
A ja uważam, że wypowiadać się w tej kwestii powinni Ci, którzy taka wiedzę otrzymali.
Teoretycznie to ja jestem .......... ( wstawić dowolne) a w rzeczywistości to ..... co unnego

Nie jesteśmy w społeczeństwie sami.Ja znam historię, nota bene bardzo mi bliską bo dotyczyła sąsiadki z którą teraz się przyjaźnie. Trochę podobnie i niepodobnie bo informacja od kochanki wyszła jak ta była już w ciąży. Chłop został  spakowany i wystawiony za drzwi.  Poszedł do kochanki. Było dużo bólu, łez, spraw sądowych , w tym karnej o włamanie do komputera w celu pozyskania danych ( dowodów zdrady). Kobita 2 lata dochodziła do siebie a  niedawno skończyła się sprawa rozwodowa, karna też - niestety musiała zapłacić jakieś odszkodowanie ale jak mi powiedziała kiedy przelała tą kasę poczuła się wreszcie wolna i wydaje mi się że jest z nią teraz lepiej niż w trakcie tego całego małżeństwa. Schudła, lepiej wygląda, zaczęła o siebie dbać. Kiedy dzieci są u ojca umawia się z przyjaciółmi, teraz postanowiła zrobić doktorat. Póki co nie rozgląda się za facetami, postawiła na siebie.  Gdyby dowiedziała się później , gdyby facet ciągnął akcje na 2 fronty straciłaby o wiele więcej czasu. A tak wszystko już za nią, swiat stoi otworem.

I Ty jesteś przekonana ,że jej lepiej ? A skąd wiesz jak wyglądałoby jej życie, gdyby się nie dowiedziała? 
Czy Ty jesteś od tego ,żeby oceniać, że jej lepiej niż w małżeństwie ? Takiego życia chciała ? Taki miała plan na siebie ??
Nie , je myśłę, że poradziła sobie w trudnej sytuacji jaka ją spotkała, ale wcale nie chciała sobie z nią radzić, pewnie nawet nie wiedziała, że będzie musiała.
Dała radę, ale czy chciała ??
Łatwo się wypowiadać , jak człowiek patrzy na to wszystko "z boku ".

A wszystkim tym , którzy chcieliby wiedzieć o zdradzie swojego partnera, życzę aby ich ta wiedza ominęła, bo nie wiecie o czym mówicie.

Przecież to te złe kochanki uwiodły nam misia

MagdaLena1111 napisał/a:

A jakby tak olać intencje kochanki i skupić się na skutkach ujawnienia prawdy?

No nie wiem, dla mnie intencje są ogromnie ważne, bo w zależności od tego kto to robi, w jaki sposób i z jakich pobudek, prawda, nawet ta najtrudniejsza, może zaboleć mniej lub bardziej. Naprawdę nie potrafię jednego od drugiego oddzielić, bo upokorzenie jest trudną do przełknięcia emocją, a w takim przypadku kobieta raz, że czuje się upokorzona samym faktem bycia zdradzaną, a dwa - jeśli dowiaduje się o tym od żądnej zemsty kochanki, to na pewno nie jest jej z tym łatwiej. Już sama rozmowa, spojrzenie jej w oczy, próba opanowania emocji i co tam jeszcze może w takiej chwili mieć miejsce - naprawdę trzeba mieć w sobie trochę wyczucia, żeby nie dokopać leżącemu, a po prostu nie wierzę, że zawiedziona obrotem spraw kochanka w ogóle weźmie to pod uwagę.

Nie ma ani jednego systemu prawnego czy religijnego, który nie brałby pod uwagę intencji. Chyba że totalitaryzmy wszelkie.
Co więcej, nawet prości ludzie te intencje intuicyjnie wyczuwają i one mają znaczenie przy ocenie moralnej każdej sytuacji. Ma to związek z inteligencją emocjonalną.

Ela210 napisał/a:

Nie ma ani jednego systemu prawnego czy religijnego, który nie brałby pod uwagę intencji. Chyba że totalitaryzmy wszelkie.
Co więcej, nawet prości ludzie te intencje intuicyjnie wyczuwają i one mają znaczenie przy ocenie moralnej każdej sytuacji. Ma to związek z inteligencją emocjonalną.

ja nie neguję  znaczenia intencji w ogóle .

A ocena … jest zawsze oceną . …  i często bywa niesprawiedliwa .

Mamy skłonność do doszukiwania się " drugiego dna " i interpretowania innych ludzi tak jak nam pasuje .

I wielce wątpię , by prawdziwe intencje kochanki żeby "zona znała prawdę "  zostały docenione przez zdradzoną żonę .

Interpretujemy tak jak nam wygodnie , Olinka w tej kwesti napisała trafnie  :

"  jeśli ktoś dopuszcza do siebie myśl, żeby jednak niewiernemu wybaczyć i spróbować dalej wspólnie iść przez życie, to szuka argumentów, niekoniecznie świadomie, które za tym przemawiają, nawet jeśli bywają one zakłamane. Ot, takie oszukiwanie samego siebie. Wówczas to kochanka jest tym 'czynnikiem', który gdyby nie pojawił się na drodze misia, to małżeńska sielanka mogłaby trwać nieprzerwanie. Czy była sielanką, to już zupełnie inna bajka, ale wydaje mi się, że właśnie w ten sposób często się myśli.
Prawdą jest jednak, że to nikt inny, jak zdradzający ponosi winę za to co się stało, no chyba, że mu Bozia rozum i świadomość odebrała."

Z pewnością nie chciałabym dowiedzieć się o romansie od kochanki świadomej mojego istnienia, bowiem to zobowiązywałoby mnie do jakiejś reakcji w stosunku do niej, na którą pewnie nie miałabym ochoty,

MagdaLena1111 napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Z pewnością nie chciałabym dowiedzieć się o romansie od kochanki świadomej mojego istnienia, bowiem to zobowiązywałoby mnie do jakiejś reakcji w stosunku do niej, na którą pewnie nie miałabym ochoty,

A to już Twój problem, że czułabyś się zobowiązana do jakichkolwiek reakcji.
Dla odmiany, ja nie czułabym się do niczego zobowiązana.

Problem byłby tej pani. Moja byłaby przyjemność. Czasami jednak odmawiam sobie przyjemności robienia innym problemów, bo szkoda mi na to czasu i mam do roboty inne, ważniejsze dla mnie rzeczy. Mogłoby się okazać, że taką rzecz stanowiłoby dla mnie np. odratowanie małżeństwa. I wcale nie na złość babie, które miała jakąś zachciankę, tylko jej nie wyszło.

Jednego jednak taka pani mogłaby być pewna - gdybym jej już miała dziękować, to tylko w nieuprzejmy sposób.

MagdaLena1111 napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Problem byłby tej pani. Moja byłaby przyjemność. Czasami jednak odmawiam sobie przyjemności robienia innym problemów, bo szkoda mi na to czasu i mam do roboty inne, ważniejsze dla mnie rzeczy. Mogłoby się okazać, że taką rzecz stanowiłoby dla mnie np. odratowanie małżeństwa. I wcale nie na złość babie, które miała jakąś zachciankę, tylko jej nie wyszło.

Jednego jednak taka pani mogłaby być pewna - gdybym jej już miała dziękować, to tylko w nieuprzejmy sposób.

Chodzi o to, żeby na drugą osobę, tym bardziej obcego człowieka nie przerzucać odpowiedzialność za to, co samemu się pomyśli, poczuje czy zrobi. To Twój wybór, co pomyślisz, jak się poczujesz i co zrobisz.
A Ty kombinujesz, co poczujesz, jak Cię poinformuje taka lub inna osoba, jak się wtedy zachowasz. Wymagasz, eby obca baba skalkulowała, co Tobie sprawi lub nie sprawi przykrości i co Cię zmusi lub zniechęci do działania. Albo egocentryzm, albo paranoiczne myślenie.

Jedyne "dziękuję" jakie taka pani mogłaby ode mnie usłyszeć - do spie**aj skąd przyszłaś. A co zrobiłabym z mężem, z własnym małżeństwem to moja sprawa.

To nie paranoja. Nie wysilaj się miedzy wierszami. To mój charakter.

A potencjalna kochanka, owszem, powinna skalkulować jak zareaguje żona. Wypadałoby nawet.

MagdaLena1111 napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

Jedyne "dziękuję" jakie taka pani mogłaby ode mnie usłyszeć - do spie**aj skąd przyszłaś. A co zrobiłabym z mężem, z własnym małżeństwem to moja sprawa.

To nie paranoja. Nie wysilaj się miedzy wierszami. To mój charakter.

A potencjalna kochanka, owszem, powinna skalkulować jak zareaguje żona. Wypadałoby nawet.

Ile ludzi, tyle reakcji, więc po co te kalkulacje?

Pewnie po to, po co ta dyskusja. Żeby sobie porozmawiać.
O możliwych ludzkich reakcjach.

Takie info dla kochanek lubiących nosić - że czasem mogą się ze swoim donosem odbić od ściany.

[
I dlatego nie wyobrażam sobie, że miałabym takiej za cokolwiek dziękować ani być takiej wdzięczna za informację o romansie. Jak również uważam że właśnie przez takie wyrachowanie informowanie jest czystym zakłamaniem.

MagdaLena1111 napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

[
I dlatego nie wyobrażam sobie, że miałabym takiej za cokolwiek dziękować ani być takiej wdzięczna za informację o romansie. Jak również uważam że właśnie przez takie wyrachowanie informowanie jest czystym zakłamaniem.

Wątpię, żeby ona oczekiwała podziękowań i wdzięczności :-D

A jak widać są kochanki które uważają inaczej. A w nagrodę oczekują - oddania im męża.

MagdaLena1111 napisał/a:

SonyXperia napisał/a:

A jak widać są kochanki które uważają inaczej. A w nagrodę oczekują - oddania im męża.

A niech sobie biorą tę nagrodę :-D

Problem w tym,że niektóre nagrody wcale nie chcą przechodzić z rąk do rąk lub mimo wszystko pozostają na miejscu jako pierwotne trofeum.

MagdaLena1111 napisał/a:

Litości, obca baba czy facet nie będą dbali o Wasz dobrostan, jak partner, w którego zawierzyliście nawet nie potrafi wykazać odrobiny szczerości i uczciwości.

Owszem, ale wyraźnie następuje tu pomieszanie dwóch zagadnień.
Z jednej strony jest zdradzający małżonek, który jest nieuczciwy, nadużył zaufania, okłamuje, zdeptał przysięgę, pokazał, że za nic ma lojalność i szacunek - i to jest jedno zagadnienie. Z drugiej mamy kochankę, która co prawda niczego żonie nie przysięgała, nie jest jej winna ani małżeńskiej uczciwości, ani lojalności, ale nie tylko w znaczącym stopniu przyczyniła się do biegu wydarzeń, ale też naruszyła ogólnie przyjęte zasady etyki i zwykłej, ludzkiej uczciwości, której można oczekiwać od każdego, kto żyje w cywilizowanym społeczeństwie. Istnieje na przykład taka zasada, że z powodu własnych, egoistycznych pobudek nie krzywdzi się innych ludzi. I teraz, kiedy coś poszło nie po jej myśli, to nagle kochankę wzięło na 'uczciwość'? Raz jeszcze powtórzę - dla mnie to jest czystej postaci hipokryzja.

Dlatego właśnie uważam, że każde z tych zagadnień należy rozpatrywać oddzielnie i zamiast zastanawiać się czyja postawa zasługuje na większe potępienie, uczciwie uznać, że obydwie, ale każda w innej kategorii.

Olinko, gdybyś nie wycięłą wcześniejszej części mojej wypowiedzi zacytowanej przez Ciebie, to może dostrzegłabyś zdanie, w którym jest mowa, że skupianie się na intencjach kochanki jest odwracaniem uwagi od tego, który jest zobowiązany. Na siłę próbujesz przekonywać, że kochankowie są cokolwiek winni i w jakikolwiek sposób zobowiązani wobec stałych partnerów tych, z którymi romansują. (...)

Wymagasz, żeby ktoś się domyślił, jakie są Twoje potrzeby, rozważył swoje i Twoje potrzeby i uznał, że jednak Twoje są ważniejsze niż jego własne :-D

Ech te skrzywdzone kochanki... Już przytaczałem medialny przykład jednej takiej porzuconej świeżo z dzieciaczkiem. Akcja się rozkręca, coraz więcej autorytetów się wypowiada Ona biedna, porzucona życie sobie z nim chciała układać, a on ją rzucił i kolejnej pani bachory zmajstrował. No krzywda jej się stała wielka! Jednakowoż nie usłyszałem w tych przerzucanych argumentach czegoś na temat krzywdy żony pana bohatera. Każda z kolejnych kochanek wynosi pod niebiosa swoją krzywdę ale, że one uczestniczyły w krzywdzie żony, to już do nich nie dociera. Jak to mówią karma wraca...

I to na swoim mężu musisz skupić swoją ewentualną złość i żal, a nie kochance.

MagdaLena1111 napisał/a:

I to na swoim mężu musisz skupić swoją ewentualną złość i żal, a nie kochance.

Jest takie stare, weterynaryjne powiedzonko o dawaniu i braniu. Całkiem życiowe. Czasem zdarza się, że jedna strona daje dużo czytelnych sygnałów, że chętnie by się pobawiło w coś a la romans. Wystarczy, że odbiorca tych sygnałów zachowa rozsądek i tematu nie ma. Nie każdy ten rozsądek ma w wystarczającej ilości i wtedy się różnie dzieje. Nie rozbijam tego na płcie, bo jest to uniwersalne. Owszem osoba zdradzana może mieć gros pretensji do osoby, która jej coś przysięgała ale nie mniej pretensji może mieć do wspólnika/wspólniczki tego procederu. Czasem łatwiej obciążyć nawet większą pretensją.

Mówisz, że rozumiesz jakieś moje obawy? Rzecz w tym, że ja na dzień dzisiejszy ich nie mam, a na pewno nie z racji samego wieku, dlatego zapewniam, że przedstawiany tu przeze mnie pogląd na wiadomy temat ma zupełnie inne podłoże. I że niby jak młodsza, to z automatu lepsza? Niekoniecznie. Młodsze mają swoje atuty, ja mam swoje i z tymi moimi jestem bezkonkurencyjna .

Witam. Wątek pewnie setny z kolei jeśli chodzi o ten temat. Mam tylko pytanie. Niebardzo wiem czy slusznie postrzegam sprawę. Spotykam się z mężczyzna zonatym. Nie jest to sztampowy romans w którym chodzi o seks. Kochamy się. Problem mam jednak z tym że trwa to już ponad rok. Teraz wymówka mężczyzny są nadchodzące święta oraz fakt że nie odejdzie z niczym więc musi to wszystko ułożyć. Powiedziałam my zatem że spotykać się będziemy w momencie kiedy ogarnie rozwód. Do tego czasu nie. Facet nie widzi takiej opcji. Powiedział że pierwsze słyszy o czymś takim. I że jeśli teraz przestaniemy się widywać /A i tak są to spotkania ze 3 razy w miesiacu/ to oddalimy się od siebie i nie będzie chciał ze mną być i tego ułożyć. Podpowiedzcie proszę jak według Was powinno to wyglądać? Ja po prostu nie daje rady psychicznie prowadzić tej znajomości w taki sposób. Chce być z tym człowiekiem Ale jak załatwi formalności. Prośba o opinię