Dom to nie hotel dla faceta, czyli jak to jest z tymi obowiązkami? - Netkobiety.pl

Musisz zacząć wymagać tak, jak mówi to Siggy, ale nastaw się też na to, że to będzie długa i ciężka przeprawa, żeby on zaczął faktycznie coś robić. Obstawiam, że pierwsze pół roku będzie ciągła wojna o to, że Ty coś od niego chcesz, a z jego strony będziesz słyszeć teksty o tym, że to praca dla kobiet.

Jak dla mnie, to najlepszy będzie zimny prysznic od razu po zamieszkaniu. Czyli jak nie zacznie pomagać, to nie rób nic za niego. Jak będzie miał dookoła siebie stos niewypranych majtek i nie będzie miał co założyć, to może zrozumie, że dom jest nie tylko Twój

swoją drogą mężczyzna nie ma "pomagać" w domu. Mężczyzna ma mieć równe obowiązki co kobieta, bo to też jego dom.

Lady Loka napisał/a:

Musisz zacząć wymagać tak, jak mówi to Siggy, ale nastaw się też na to, że to będzie długa i ciężka przeprawa, żeby on zaczął faktycznie coś robić. Obstawiam, że pierwsze pół roku będzie ciągła wojna o to, że Ty coś od niego chcesz, a z jego strony będziesz słyszeć teksty o tym, że to praca dla kobiet.

Jak dla mnie, to najlepszy będzie zimny prysznic od razu po zamieszkaniu. Czyli jak nie zacznie pomagać, to nie rób nic za niego. Jak będzie miał dookoła siebie stos niewypranych majtek i nie będzie miał co założyć, to może zrozumie, że dom jest nie tylko Twój

swoją drogą mężczyzna nie ma "pomagać" w domu. Mężczyzna ma mieć równe obowiązki co kobieta, bo to też jego dom.

Aż się boję tego wspólnego mieszkania ze sobą. Ale jakoś będzie trzeba się dogadać. Nie będę się rozstawać z tego powodu. Uważam, że zawsze jest jakieś wyjście z takiej sytuacji. Rozumiem, że on pracuje i będzie wracał późno no ale ja też będę pracować (póki co, będę dziennie studiować mgr).. Już nawet zaczęłam dopuszczać do siebie taką myśl, że może tworzę niepotrzebnie problem, bo u mnie w rodzinie zawsze powtarzają, że facet to tylko przyjść, najeść się, zaspokoić i to by było na tyle. Może taki pogląd mam od małego wpojony i teraz sama tworze taki obraz swojego faceta. Ajjj już nie wiem...

Snake to nie temat o finansach więc nie wiem po co takie zaczepne teksciki zasuwać

Jeśli myślicie,że da się wymusić na nim określone postępowanie to się grubo mylicie. Jakbym wam powiedział, że macie obowiązek gotować i sprzątać po mnie i zmuszał was do tego to byście się oburzyły. Taka będzie jego reakcja, bo to głęboko zakorzeniona cecha jego charakteru powoduje że nie sprząta po sobie i jest leniwy, przerzuca obowiązki na innych. Próbujecie zastosować w działaniu ten sam syndrom kobiety, która uważa że faceta da się zmienić tylko trzeba trochę nad tym popracować a potem dziwicie się,że to wy a nie on kończycie w psychiatryku. Ona wie dobrze jak to będzie wyglądało, bo przyjrzała się zachowaniu w obecności mamusi. Proponuję poszukać innych czerwonych flag i wymiksować się z tego związku. Zmusić? Wymagać? Stawiać warunki? Wtedy to już nie będzie miłość a układ. Jak posprzątasz po sobie, misiaczku, to zrobię ci loda! Czy o to chodzi?

Po pierwsze ona nie chce go zmuszać - on sam twierdzi że zaangazuje się w prowadzenie domu. Sam samiutki z siebie.
Po drugie Chryste, mówimy o sprzątaniu we wspólnym domu a nie o zmienianiu człowieka na siłę. Sprzątanie to jest zwykła prozaiczna czynność, myślę że dwójka dorosłych się o to umie dogadać. Trochę za dużo dramaturgii poszło, np z tym psychiatrykiem I lodem za odkurzanie to już Cie poniosło trochę

marionetkanetka napisał/a:

Jeśli myślicie,że da się wymusić na nim określone postępowanie to się grubo mylicie. Jakbym wam powiedział, że macie obowiązek gotować i sprzątać po mnie i zmuszał was do tego to byście się oburzyły. Taka będzie jego reakcja, bo to głęboko zakorzeniona cecha jego charakteru powoduje że nie sprząta po sobie i jest leniwy, przerzuca obowiązki na innych. Próbujecie zastosować w działaniu ten sam syndrom kobiety, która uważa że faceta da się zmienić tylko trzeba trochę nad tym popracować a potem dziwicie się,że to wy a nie on kończycie w psychiatryku. Ona wie dobrze jak to będzie wyglądało, bo przyjrzała się zachowaniu w obecności mamusi. Proponuję poszukać innych czerwonych flag i wymiksować się z tego związku. Zmusić? Wymagać? Stawiać warunki? Wtedy to już nie będzie miłość a układ. Jak posprzątasz po sobie, misiaczku, to zrobię ci loda! Czy o to chodzi?

Jak posprzątasz po sobie, misiaczku, to jutro zjesz śniadanie z czystego talerza
seks nigdy nie powinien być kartą przetargową.

edit.
Ja już gdzieś wspominałam - mój facet jest ogromnym bałaganiarzem. 4 lata mieszkał sam, jego kawalerskie mieszkanie momentami wyglądało tak, że 1/4 była zawalona kartonami po paczkach od matki. W zlewie było tyle naczyń, że jak mieliśmy coś tam gotować, to musiał najpierw umyć, a i tak mył tylko to, co było potrzebne - dwa talerze, dwie szklanki, dwa widelce. Czasami jadł łyżką, bo akurat była czysta, a jemu się nie chciało umyć widelca.
Mył więcej tylko wtedy, kiedy wyjeżdżał na dłużej, ale i tak nie widziałam aż do czasu wyprowadzki, żeby umył wszystko. Zresztą przed wyprowadzką też nie umył sam ja próbowałam pomagać, ale jak zobaczyłam, jak tam jest dużo pleśni to stwierdziłam, że palcem tego nie tknę.
Tak samo z ubraniami. Pralka z mokrymi rzeczami przez cały dzień leży, bo jemu się nie chce wieszać. Kosz na brudy zapełniony na fulla, a i tak ciuchy walały się wszędzie. Książki na półkach byle jak, bo nie chce mu się układać.
Ja nie jestem mistrzynią porządku, ale szczerze, przerażało mnie to bardzo. Próbowałam motywować, ale skutki były bardzo mizerne.

Od stycznia planowaliśmy wspólne zamieszkanie, które dojdzie do skutku w przyszłym miesiącu. I od razu przegadaliśmy podział obowiązków domowych. Okazało się, że on naczyń myć nie znosi. Tak samo z tym wieszaniem prania. I w sumie ja to rozumiem, bo ja np. nie znoszę odkurzania i mycia łazienek wyszło na to, że to, czego ja nie znoszę może robić on, a ja będę robić to, czego on nie znosi.
Póki co drugi tydzień mieszkamy razem jeszcze nie na swoim i całkiem nam to wychodzi.
Ale tak naprawdę żadne z nas się nie dopomina. On sam widzi, że trzeba wynieść śmieci, a ja, że opróżnić zmywarkę. Czasami zrobię to wieczorem zamiast rano, tak samo on ale nie mamy terroru, a w domu jest czysto.

jjbp napisał/a:

Snake to nie temat o finansach więc nie wiem po co takie zaczepne teksciki zasuwać

Dokładnie. Temat finansów nie podlega dyskusji. Dwie osoby pracują, każda ze swojej pensji odklada część na wspólną "kupkę", a resztę ma na swoje wydatki. W tej kwestii jesteśmy zgodni, także nie poruszajcie tematu finansów :-)

Lady Loka napisał/a:

marionetkanetka napisał/a:

Jeśli myślicie,że da się wymusić na nim określone postępowanie to się grubo mylicie. Jakbym wam powiedział, że macie obowiązek gotować i sprzątać po mnie i zmuszał was do tego to byście się oburzyły. Taka będzie jego reakcja, bo to głęboko zakorzeniona cecha jego charakteru powoduje że nie sprząta po sobie i jest leniwy, przerzuca obowiązki na innych. Próbujecie zastosować w działaniu ten sam syndrom kobiety, która uważa że faceta da się zmienić tylko trzeba trochę nad tym popracować a potem dziwicie się,że to wy a nie on kończycie w psychiatryku. Ona wie dobrze jak to będzie wyglądało, bo przyjrzała się zachowaniu w obecności mamusi. Proponuję poszukać innych czerwonych flag i wymiksować się z tego związku. Zmusić? Wymagać? Stawiać warunki? Wtedy to już nie będzie miłość a układ. Jak posprzątasz po sobie, misiaczku, to zrobię ci loda! Czy o to chodzi?

Jak posprzątasz po sobie, misiaczku, to jutro zjesz śniadanie z czystego talerza
seks nigdy nie powinien być kartą przetargową.

edit.
Ja już gdzieś wspominałam - mój facet jest ogromnym bałaganiarzem. 4 lata mieszkał sam, jego kawalerskie mieszkanie momentami wyglądało tak, że 1/4 była zawalona kartonami po paczkach od matki. W zlewie było tyle naczyń, że jak mieliśmy coś tam gotować, to musiał najpierw umyć, a i tak mył tylko to, co było potrzebne - dwa talerze, dwie szklanki, dwa widelce. Czasami jadł łyżką, bo akurat była czysta, a jemu się nie chciało umyć widelca.
Mył więcej tylko wtedy, kiedy wyjeżdżał na dłużej, ale i tak nie widziałam aż do czasu wyprowadzki, żeby umył wszystko. Zresztą przed wyprowadzką też nie umył sam ja próbowałam pomagać, ale jak zobaczyłam, jak tam jest dużo pleśni to stwierdziłam, że palcem tego nie tknę.
Tak samo z ubraniami. Pralka z mokrymi rzeczami przez cały dzień leży, bo jemu się nie chce wieszać. Kosz na brudy zapełniony na fulla, a i tak ciuchy walały się wszędzie. Książki na półkach byle jak, bo nie chce mu się układać.
Ja nie jestem mistrzynią porządku, ale szczerze, przerażało mnie to bardzo. Próbowałam motywować, ale skutki były bardzo mizerne.

Od stycznia planowaliśmy wspólne zamieszkanie, które dojdzie do skutku w przyszłym miesiącu. I od razu przegadaliśmy podział obowiązków domowych. Okazało się, że on naczyń myć nie znosi. Tak samo z tym wieszaniem prania. I w sumie ja to rozumiem, bo ja np. nie znoszę odkurzania i mycia łazienek wyszło na to, że to, czego ja nie znoszę może robić on, a ja będę robić to, czego on nie znosi.
Póki co drugi tydzień mieszkamy razem jeszcze nie na swoim i całkiem nam to wychodzi.
Ale tak naprawdę żadne z nas się nie dopomina. On sam widzi, że trzeba wynieść śmieci, a ja, że opróżnić zmywarkę. Czasami zrobię to wieczorem zamiast rano, tak samo on ale nie mamy terroru, a w domu jest czysto.

Dobrze, tylko nie jest to obraz dwojga kochających się ludzi a raczej być może założenie fabryki produkującej dzieci. Ty stoisz przy taśmie a ja pakuję na palety. Jak będziecie mieli dzieci  to ty zmieniasz pampersy a ja się brzydzę to zmieniam buciki. Rozumiem podział obowiązków a czasem uzupełnianie się i wspieranie, wspólne przygotowanie ale tak skrupulatne rozdzielanie obowiązków to jakaś wyspecjalizowana fabryka pozbawiona czynnika duchowego i uczuć. To jakaś kohabitacja.

A ja nie wiem czemu upierasz się że chodzi o charakter faceta.
To, że jego matka popełnia błąd robiąc wszystko za niego nie znaczy że facet w charakterze ma balaganiarstwo i przerzucanie obowiązków na innych. Może tak być ale nie musi. I mówię to z doświadczenia.
Tak naprawdę dopóki nie dojdzie co do czego i razem nie zamieszkaja to kto wie czy jego obietnice są puste. Tak samo skąd założenie że nie ma żadnych przesłanek że jest między nimi prawdziwe partnerstwo?
A po co tracić czas na kogoś kto się różni od nas? No nie wiem to wygląda na to że każdy związek jest bez sensu chyba że z dokładną kopią nas samych bo przecież wiadomo jakie konsekwencje maja różnice między partnerami (rozwód boże broń dogadanie się).
I błagam bez "my faceci tacy jesteśmy". Co facet to charakter

Jak każdy odkłada na kupkę równą część, tak jak po równo dzieli się obowiązkami to nie ma problemu. Przynajmniej dopóki są w wolnym związku, bo kiedy zawrą związek małżeński, to nagle okazuje się, że to więcej kasy pana należy również do pani. Tak na marginesie kiedy facet zarabia więcej, to godzina jego sprzątania "kosztuje" więcej niż godzina jej sprzątania. Czas to pieniądz...

Czyli obraz dwojga kochających się ludzi byłby tylko wtedy gdy obowiązki domowe wykonuje się spontanicznie? Wszelkie ustalenia i podział zabijają miłość?
Rozumiem robić sobie grafik na seks albo czułości, tu bym zrozumiała ten argument ale w czym rozdysponowanie obowiązków typu zmywanie talerzy w sposob który opisuje Loka zaprzecza miłości?

jjbp napisał/a:

Czyli obraz dwojga kochających się ludzi byłby tylko wtedy gdy obowiązki domowe wykonuje się spontanicznie? Wszelkie ustalenia i podział zabijają miłość?
Rozumiem robić sobie grafik na seks albo czułości, tu bym zrozumiała ten argument ale w czym rozdysponowanie obowiązków typu zmywanie talerzy w sposob który opisuje Loka zaprzecza miłości?

Bardzo podoba mi się ta wypowiedź bo właśnie pomogła umocnić moją hipotezę. Wyobrażasz sobie grafik na seks! Np zaczniemy o 22:00. Ty zrobisz mi loda do 22:10. Potem ja od 22:10 do 22:20 będę wykonywał ruchy frykcyjne z wzrastającą częstotliwością od 20 do 40 posunięć na minutę. 22:20-ejakulacja. 22:21 ja zasypiam...
Bardzo słusznie, może przypadkowo odkryłaś, że wszystko co nie jest spontaniczne jest antytezą miłości bo to są czynności wykonywane instrumentalnie, na komendę,oczekiwane,przewidywalne a to wszystko kobiety zabija. Wy uwielbiacie spontaniczność, nieprzewidywalność i zmienność.
Nieee! Może jednak wróćmy do siermiężnej rzeczywistości: kochanie zrobię ci loda ale najpierw muszę pozmywać naczynia.

Marionetka czytaj ze zrozumieniem, co?
Jeśli grafik godzinowy na seks jest dla Ciebie na równi absurdalny jak umówienie się kto zmywa to ja już chyba wszystko wiem o Twojej umocnionej "hipotezie" I pytań nie mam

marionetkanetka napisał/a:

jjbp napisał/a:

Czyli obraz dwojga kochających się ludzi byłby tylko wtedy gdy obowiązki domowe wykonuje się spontanicznie? Wszelkie ustalenia i podział zabijają miłość?
Rozumiem robić sobie grafik na seks albo czułości, tu bym zrozumiała ten argument ale w czym rozdysponowanie obowiązków typu zmywanie talerzy w sposob który opisuje Loka zaprzecza miłości?

Bardzo podoba mi się ta wypowiedź bo właśnie pomogła umocnić moją hipotezę. Wyobrażasz sobie grafik na seks! Np zaczniemy o 22:00. Ty zrobisz mi loda do 22:10. Potem ja od 22:10 do 22:20 będę wykonywał ruchy frykcyjne z wzrastającą częstotliwością od 20 do 40 posunięć na minutę. 22:20-ejakulacja. 22:21 ja zasypiam...
Bardzo słusznie, może przypadkowo odkryłaś, że wszystko co nie jest spontaniczne jest antytezą miłości bo to są czynności wykonywane instrumentalnie, na komendę,oczekiwane,przewidywalne a to wszystko kobiety zabija. Wy uwielbiacie spontaniczność, nieprzewidywalność i zmienność.
Nieee! Może jednak wróćmy do siermiężnej rzeczywistości: kochanie zrobię ci loda ale najpierw muszę pozmywać naczynia.

Ty się dobrze czujesz?
Sama podkreśliłam wcześniej, że seks w związku nie powinien być kartą przetargową.
I nie odpowiedziałeś mi na pytanie, jak to funkcjonuje w Twoim związku.
Czyżbyś był tylko teoretykiem?

Wiesz, że czasami, w dłuższych związkach seks też trzeba wpisać w kalendarz? Bo inaczej po prostu nie ma na niego czasu? My np. połowę wakacji byliśmy w rozjazdach, to mieliśmy w kalendarzu, że jak już się widzimy, to jesteśmy absolutnie niedostępni dla nikogo innego. I to nie ma nic wspólnego z tą idiotyczną rozpiską, którą Ty robisz. Zresztą mówiłam wcześniej, że u mnie absolutnie nie ma podziału godzinowego odnośnie tego, co kiedy trzeba zrobić z porządków.
Jest podział co KTO robi. I to podział, który póki co świetnie funkcjonuje i oby funkcjonował dalej. Nie zabiera nic z romantyzmu i z miłości. Mnie jako kobiety to nie zabija, bo ja lubię mieć życie zorganizowane.
I z całym szacunkiem, ale jako facet rzucając teksty w stylu "Wy lubicie..." daleko nie zajedziesz.

Kto normalny nie korzystałby, gdyby mu taki układ odpowiadał?

Ci sami mężczyźni mogą być równocześnie strasznymi bałaganiarzami w domu, pracy czy gdziekolwiek się pojawią.

jjbp napisał/a:

Marionetka czytaj ze zrozumieniem, co?
Jeśli grafik godzinowy na seks jest dla Ciebie na równi absurdalny jak umówienie się kto zmywa to ja już chyba wszystko wiem o Twojej umocnionej "hipotezie" I pytań nie mam

Nawet sprzątanie odkurzaczem może prowadzić do intymnych czynności i powinno być spontaniczne. i.

CatLady napisał/a:

Ależ Ty chrzanisz jak potrzaskany nie przypominam sobie, żebym kiedykolwiek sponanicznie poodkurzała podłogę - żebym tak nagle zapragnęła odkurzyć i nie mogła sie powstrzymać i po prostu musiała z uśmiechem na ustach pobiec po odkurzać, no bo nie mogę juz wytrzymać i muszę, muszę odkurzyć!!!

Odkurzam regularne, bo trzeba, bo sie syf robi na podłodze, okruchy, kurz i roztocza. I jakoś mi się to z intymną czynnością nie kojarzy ani do intymnych czynności nie doprowadziło. Pralka jeszcze teoretycznie może - te wibracje... i na pralce można, ale na odkurzaczu? to raczej dla faceta zabawa, bo dobrze ciągnie

Padłam .

Odnoszę wrażenie, że niektórym wydaje się, że seks powinien w domowym powietrzu unosić się nieustannie i każda czynność, nawet najbardziej prozaiczna, zmierzać wyłącznie do jednego. To tak jednak nie działa, przynajmniej poza fazą miodowego miesiąca. Chyba nawet na szczęście .

marionetkanetka napisał/a:

jjbp napisał/a:

Marionetka czytaj ze zrozumieniem, co?
Jeśli grafik godzinowy na seks jest dla Ciebie na równi absurdalny jak umówienie się kto zmywa to ja już chyba wszystko wiem o Twojej umocnionej "hipotezie" I pytań nie mam

Nawet sprzątanie odkurzaczem może prowadzić do intymnych czynności i powinno być spontaniczne. i.

Ależ Ty chrzanisz jak potrzaskany nie przypominam sobie, żebym kiedykolwiek sponanicznie poodkurzała podłogę - żebym tak nagle zapragnęła odkurzyć i nie mogła sie powstrzymać i po prostu musiała z uśmiechem na ustach pobiec po odkurzać, no bo nie mogę juz wytrzymać i muszę, muszę odkurzyć!!!

Odkurzam regularne, bo trzeba, bo sie syf robi na podłodze, okruchy, kurz i roztocza. I jakoś mi się to z intymną czynnością nie kojarzy ani do intymnych czynności nie doprowadziło. Pralka jeszcze teoretycznie może - te wibracje... i na pralce można, ale na odkurzaczu? to raczej dla faceta zabawa, bo dobrze ciągnie

marionetkanetka napisał/a:

Olinka napisał/a:

Padłam .

Odnoszę wrażenie, że niektórym wydaje się, że seks powinien w domowym powietrzu unosić się nieustannie i każda czynność, nawet najbardziej prozaiczna, zmierzać wyłącznie do jednego. To tak jednak nie działa, przynajmniej poza fazą miodowego miesiąca. Chyba na szczęście .

No tak oczywiście! Miesiąc miodowy a potem seks już tylko raz na miesiąc. Czy ty jesteś z PISu?

A czy Ty jesteś poważny?

Czasem śmieję się z własnych dowcipów .

U nas od paru lat funkcjonuje lista rzeczy do zrobienia. W każdą niedzielę drukuję tabelę obowiązków na cały tydzień. Robię to, ponieważ mój mąż należy do tych mężczyzn, którym trzeba podpowiedzieć, co mają zrobić. Nie wynika to ze złej woli, najzwyczajniej w świecie nie ma głowy do tego, poza tym pracuje ciężko od poniedziałku do soboty i w niedzielę czasem też (firma rodzinna i warsztat przy domu).

Bądźmy szczerzy, nie będę wymagała od mężczyzny pracującego po 12 godzin, żeby mi sprzątał chałupę, zwłaszcza, że sama nie pracuję na cały etat. Obecnie dorabiam sobie wykonując pracę komputerze, prowadzę korespondencję i dokumentację firmy oraz zajmuję się naszym niepełnosprawnym synem, i domem. Mąż pomaga, kiedy tylko może. Robi zakupy, żebym nie musiała dźwigać, wynosi śmieci, gdy może, zaskakuje mnie pysznym śniadaniem lub kolacją. W wolnym czasie 90% czasu poświęca dziecku, bym mogła odpocząć.

Oprócz tego wykonuje wszelkie prace typu wymiana żarówki, uszczelki, naprawi, gdy coś się zepsuje, etc.
Możliwe, że gdy w przyszłości podejmę pracę na pełen etat, to będziemy musieli przeorganizować wiele rzeczy, ale na razie taki układ nam odpowiada.

Cyngli napisał/a:

U nas od paru lat funkcjonuje lista rzeczy do zrobienia. W każdą niedzielę drukuję tabelę obowiązków na cały tydzień. Robię to, ponieważ mój mąż należy do tych mężczyzn, którym trzeba podpowiedzieć, co mają zrobić. Nie wynika to ze złej woli, najzwyczajniej w świecie nie ma głowy do tego, poza tym pracuje ciężko od poniedziałku do soboty i w niedzielę czasem też (firma rodzinna i warsztat przy domu).

Bądźmy szczerzy, nie będę wymagała od mężczyzny pracującego po 12 godzin, żeby mi sprzątał chałupę, zwłaszcza, że sama nie pracuję na cały etat. Obecnie dorabiam sobie wykonując pracę komputerze, prowadzę korespondencję i dokumentację firmy oraz zajmuję się naszym niepełnosprawnym synem, i domem. Mąż pomaga, kiedy tylko może. Robi zakupy, żebym nie musiała dźwigać, wynosi śmieci, gdy może, zaskakuje mnie pysznym śniadaniem lub kolacją. W wolnym czasie 90% czasu poświęca dziecku, bym mogła odpocząć.

Oprócz tego wykonuje wszelkie prace typu wymiana żarówki, uszczelki, naprawi, gdy coś się zepsuje, etc.
Możliwe, że gdy w przyszłości podejmę pracę na pełen etat, to będziemy musieli przeorganizować wiele rzeczy, ale na razie taki układ nam odpowiada.

Drukując listę obowiązków zabijasz związek. Spontaniczność, losowość, nieoczekiwanie to prawa natury obowiązujące w całym wszechświecie. Spontaniczność nadaje dynamikę i energię a jej brak powoduje letarg i apatię. Przecież nawet pozornie martwa natura  ma dynamikę. Kontynenty się przemieszczają a skały ulegają erozji. Związek potrzebuje nieustannych impulsów a nie rutyny w postaci grafika obowiązków. Nawet obowiązki nie powinny być odbierane/postrzegane jako obowiązki tylko jako przyjemności poprzez zmianę paradygmatu. Jeśli jesteśmy zmęczeni to przygotowanie obiadu może być traktowane jako ciężki obowiązek, ale jeśli  kochamy kogoś będzie największą przyjemnością.