15.02 dzień Singla - coś pozytywnego - Netkobiety.pl

I bardzo dobrze. Mysle ze nie tyle Twoj ton moze co zdecydowana konsekwentna reakcja go wkoncu zniechecila. Zrozumial bidul ze ani podstepem juz Cie  " nie wykorzysta" ani braniem na litosc nie osiagnie wiadomego celu.

Są, Ross. Zapewniam Cię. Pytanie tylko, jak się na takie trafia i jak się takowe buduje.

Spokojnie, Piegowata . Odniosłam się do części Twojego cytatu, bo mam takie ogólne przemyślenia ostatnimi czasy na temat udzielania pomocy innym.

Ja to znam - szczególnie bycie wrogiem, jeśli coś jest nie po myśli lub zasugerowanie, że ktoś ma problem. Spotkała mnie za to nawet agresja.

Dla mnie jasne jest, że się ludziom chce pomóc. To, co miałam na myśli, to spostrzeżenie, że widzi się problem i chce się pomóc, ale są przecież dorosłe osoby, które tej pomocy nie chcą lub potrzeby nie widzą / nie mają. Na nic nasze starania. I tu pewnych rzeczy nie przeskoczysz. Trzeba się z tym pogodzić, bo inaczej my sami się wypalimy.

Natomiast wiem, że jeśli komuś zależy na jakiejś zagrożonej osobie, to może starać się za wszelką cenę tę osobę "uratować" i zapewne w dobrej wierze, ale zasypać dobrymi radami i swoją obecnością. Ot taki "syndrom ratownika". A może ktoś potrzebuje się tylko wyżalić, wyrzucić z siebie coś, ale naszymi rozwiązaniami nie jest zainteresowany.

Bycie konfesjonałem też znam. Tu musisz postawić granice . Swego czasu miałam skrzynkę mailową pełną problemów. To miłe, że ktoś docenia moje rady, ale musiałam w pewnym momencie postawić granice, bo przecież nie da się tak normalnie żyć.

To miałam na myśli. Nie wiem, czy tym razem wyraziłam swoją myśl klarownie, piszę dzisiaj w biegu.

PS Meczowemu postawiłaś granice. Skutecznie widzę. Ja to jeszcze bywam grzeczna i to JEST moj problem. Muszę częściej stosować słowo "spi#&@alaj" (jakie ja dzisiaj słownictwo mam w głowie ). Skuteczność gwarantowana. Nie pozostawia wątpliwości.

Zaraz pewnie zechcecie krzyczeć, że nie , ale moim zdaniem takie relacje buduje się najczęściej (nie zawsze) w młodszym wieku, bez obciążeń, bez zbyt wielu złych doświadczeń, bez kryzysu zaufania. Potem już człowiek ma za dużo niepokoju i wątpliwości w sobie...

Krzyczeć nie będę, bo się zgadzam
Pewnie, że łatwiej jest w młodym wieku, ale to właśnie dlatego też łatwiej błąd popełnić, bo nie zwraca się uwagi na wiele rzeczy - nie tylko tych dobrych, ale i złych. Za to - być może - związki budowane później są wartościowsze? Nie w sensie, że te zawarte w młodym wieku są mało wartościowe, chodzi mi jedynie o te, które się nie udały - tylko trzeba zapanować nad tym niepokojem i wątpliwościami, żeby nie przeginać w drugą stronę... Ale z kolei już wiesz, na co patrzeć, czego unikać - i jeśli tylko patrzysz mądrze, a nie dasz zaślepić się tym niepokojem - to jest szansa, że zbudujesz dobry związek z właściwą osobą

To też możliwe. Ale nie mam takich akurat doświadczeń. Rozwiodłam się w wieku 34 lat. Potem jeszcze byłam w ponadrocznym związku. Więc nie wiem. To, co przed małżeństwem, ani jakieś relacje bez znaczenia, nie jest tu istotne.
Przypuszczam, że zdecydowanie późniejsze związki są trudniejsze. W tym sensie, że trudniej o zaufanie i całkowicie "czystą kartę".

Ale Ram, tu nie związek jest trudniejsz, bo go przecież jeszcze nie ma. Trudniej jest go tylko zacząć.
Tak sobie myślę, że jeśli drugi raz mam głupio wybrać, to nie chcę łatwo. Se poczekam

Husky, jak się zakochasz, to przecież chcesz wiedzieć wszystko i to jest fascynujące, co w przypadku obojętnych Ci emocjonalnie osób jest nudne lub neutralne.

Hmmm no tak, przed... ale jak jest to osoba, w której potencjalnie się możesz zakochać, to chyba jakoś od początku wydaje się intrygująca czy chociaż interesująca?

Przyszło mi do głowy, że jeśli jest ta iskierka między ludźmi to nie opowaidają sobie na początku o tym, zkim chodzili do przedszkola i o profilu klasy w LO, ale raczej rozmawiają o pozornie nieistotnych szczegółach, które wywołją w nich emocje. A do CV przechodzą, jak są już zakochani to wtedy faktycznie jest interesujące. Czy inaczej?

Oj, sporo takich rozmów mam za sobą. Brrr...!!!

Moja koleżanka umawiała się co tydzień z innym facetem z Sympatii, zanim trafiła na tego właściwego. Rzeczywiście takie przerzucanie kandydatów serdeczne by mnie zmęczyło.
Nie chodzę zbyt często na randki, ale jak już idę, to nie traktuję tego jak casting czy przesłuchanie, ale normalne spotkanie z drugim człowiekiem. Nie muszę już na pierwszym spotkaniu wypytywać o życiorys i plany matrymonialne. Niech się wszystko dzieje naturalnie. Niech sobie płynie...

Husky, co rozumiesz przez "zainteresowanie intymne"?
Ja często czuję się nietypowa, więc być może nieco odosobniona w poglądach, ale intymność to dla mnie coś, co nie od razu muszę mieć. Wolę sobie do niej spokojnie dochodzić.

Też mialam taką  tendencje, ale to się teraz zmieni.
Następną  relacje potraktuje lekko i będę świadoma,  że to nie musi być na zawsze.
Mam być miło i przujemnie.
A potem się zobaczy życie o dalej.

Dokladnie I see
Myślę,  że to właściwie  podejście.  Przecież nie wiemy, czy kolejna osoba będzie na całe życie,  czy na jakiś czas.
Tyle już przeżyłam,  że wiem, że niczego w życiu nie można być pewnym.
I trzeba trochę zluzowac,  aby się nie udusić,  albo zapowietrzyc 

Tak, jeśli coś nie ma widoków na przyszłośc, to nie ma sensu tego kontynuować i czekać miesiącami aż się odmieni, szkoda czasu.

Co??

A to nawet nie zauważyłam. Dopiero trafiłam na "buźkę"

Jedna wielka zaleta:
Nikomu się nie tłumaczę, nie pytam o zgodę.Nie muszę niczego z drugą osobą uzgadniać,planować.
Jestem wolnym strzelcem.
Co chcę to robię.

I bycie samemu i bycie w związku ma swoje wady i zalety.
Jedne problemy zamieniamy na inne-tyle.
A z odpowiednią osobą u boku łatwiej pchać wózek życia codziennego.

Cześć Mergi, jak leci? Tak tak, każdy stan ma swoje pozytywy
Pietruszka-facet myjący naczynia to mój ideał,  nie cierpię zmywac

Ja lubie zmywac ale tylko na moich zasadach!
Hmm nie wiedzialem ze trzeba tak malo zeby byc ideałem

Dobre pytanie, w sumie sama nie wiem.
Dobrze, że masz te swoje dobre zmiany
Czuję się jak Matka Chrzestna

Ale zobacz Mergi jak Tobie wtedy wykrakałam 

Też się dziwię; )
Myślę,  że bardzo tego chciałam i z serca Ci życzylam. To mi się czasem zdarza,a wtedy "obdarowanemu"
się wiedzie.
Mi też się powiedzie, ale jeszcze chwila.  Mam jeden problem i nie wiem jak go ugryźć.
Myślę,  że to jest przeszkoda. W zwiazkach.
Ale sama muszę to zrobić,  to sobie poukładać,  nikt inny za mnie tego nie zrobi.
A jak na ironię marnie mi z tym idzie. I koło się zamyka.

Ross, może ktoś tu będzie miał na to radę?

Zobacz jak do przodu jesteś. Przynajmniej wiesz, gdzie jest problem.

Ross, żadne bujanie się do'70tki' -tylko działaj,JEŚLI MOŻESZ coś w tej sprawie zrobić.
To wystarczy.

Zrobiłaś wszystko co mogłaś zrobić w tym temacie?
Jeśli tak-to odpuść.
Jak ma być Twoje (cokolwiek to jest)-to będzie.
"Co komu przeznaczone ,na drodze rozkraczone"

Co u mnie?
Praca ta sama,mężczyzna u boku ten sam od miesięcy hihi.
Ale jest dobrze,nawet bardzo dobrze

7 mscy od poznania...
Ja tam liczę od poznania...bo szybko to poszło

Nio..zleciało.
Nie! Nie przy 1 spotkaniu,przy 2
Jak się spotka odpowiednią osobę,to szybko później wszystko się toczy,a pewne etapy się pomija

Wiedziałam-było 'to coś'.
Miałaś kiedyś takie odczucia?

Jeśli zrobiłaś wszystko co mogłaś zrobić ,a zmian brak, to pozostaje (dla własnego dobra) ZAAKCEPTOWAĆ TO -wtedy 'problem' zniknie i przestanie być ciężarem.

Czyli też 'od razu'.
Tak,chemia była,chociaż wizualnie nie jest moim typem.
Zawsze podobali mi się bruneci.

Każdy mój ex był brunetem i w dodatku spod tego samego znaku zodiaku