Paskudna sytuacja

Może dla Ciebie, ale mój kolega gej nie miał z tym problemu, więc dlaczego Ty masz? Być może to kwestia przyjaźni.. Jego aż tak bardzo nie interesują moje perypetie z facetem bo ich nie rozumie. Ostatnio nawet mu powiedziałam, że przed okresem mnie nosi i że ma fajnie bo nie musi przeżywać kobiecych humorów, na co on, że geje też swoje mają cytuję "ciotodramy".

 
   
    Ja nie związałabym się z osobą bi, ponieważ obrzydza mnie myśl, że mój partner chciałby obciągnąć jakiemuś chłopakowi, albo że lubi w dupę( niewżne, czy wkładać, czy być pchanym). Jest to poprostu dla mnie niemęskie. I nie mam uprzedzeń, bo mój przyjaciel jest gejem, co nie znaczy, że zaakceptowałabym to u swojego partnera. Jestem kobietą, która chce mężczyzny, który by pragnął mnie, moje piersi, biodra, talię, pupę,  a nie bary jakiegoś typa. I chyba to chciały Ci wytłumaczyć, ale nie wiedziały jak. I wiem, że niektóre kobiety podniecają zbilżenia homoseksualne i chciałyby widzieć w takiej sytuacji swojego partnera, albo im poprostu to nie przeszkadza. Ja wolałabym, żeby mój chłopak zdradził mnie z dziewczyną, niż żyć ze świadomością, że ktoś np. spuścił mu się na twarz, a ptm ja ją całowałam. Zwyczajnie nie chciałabym się spotykać z mężczyną, z którym mogłabym komętować inne męskie tyłki. A jak lubi w dupala to niech szuka sb jakiegoś fajnego chłopaczka. I nie krytykuję teraz ludzi, którzy lubią homo, bi, trójkąty( sama wiem coś o tym z własnego doświadczenia), anal i inne tego typu, bo wszystko jest dla ludzi, tylko o takich faktach trzeba mówić zanim się wejdzie w związek małżeński. I nwm, czy trochę pomogłam Ci zrozumieć dlaczego nie, ale mam taką nadzieję.

Nie musisz tego komentować, to tylko moje zdanie i napisałam tak jak umiem, nikogo nie urażając.

Nie będę odnosić się do wszystkich wypowiedzi, bo zaczyna to przypominać odbijanie piłeczki i na dobrą sprawę do niczego konstruktywnego nie prowadzi, zwłaszcza, że temat został przez Autorkę założony w konkretnym celu, ale skoro definicja z Wikipedii została uznana za niewiarygodną (świadomie wkleiłam tę, a nie z PWN, bo szerzej opisuje pojęcie), to specjalnie dla Zwyczajnego wklejam PWN-owską:

tolerancja
1. «poszanowanie czyichś poglądów, wierzeń, upodobań, różniących się od własnych»
2. «zdolność żywego organizmu do znoszenia bez szkody dla niego niektórych bodźców chemicznych, fizycznych i biologicznych»
3. «liczba określająca dopuszczalne odchylenie danej wielkości technicznej od jej wartości nominalnej»

Czyżby się czymś różniła od poprzedniej? No może poza tym, że w dwóch trzecich nie odnosi się do interesującego nas w tej chwili tematu.

W każdym razie raz jeszcze dużymi, drukowanymi literami powtarzam, że tu nie chodzi o odmienność czyichś poglądów, bo każdy ma do nich prawo, a ja je szanuję i przynajmniej staram się rozumieć, ale o stygmatyzowanie, wyrażanie pogardy i próby obrażania w imię tych poglądów osób należących do mniejszości, które to gdzieś po drodze się pojawiły, a które już mnie zwyczajnie rażą. Wyłącznie dlatego zwróciłam na to uwagę.

I jeszcze, żeby już wszystko było jasne, bo chyba rzeczywiście się nie rozumiemy, a trudno o czymś rozmawiać, jeśli przynajmniej jedna ze stron ma własną, niekoniecznie zgodną z powszechnie obowiązującą definicję pojęcia. Tym razem będzie ze Słownika Języka Polskiego PWN:

Na koniec, wracając wreszcie do problemu Autorki - sytuacja nie jest prosta, ale zwróćmy uwagę, że takie powtarzające się treści, że osoba bi jest kimś gorszej kategorii, nie tylko nie skłaniają do podjęcia z mężem ewentualnego dialogu, gdyby jej przypuszczenia okazały się słuszne, ale wręcz utwierdzają w przekonaniu, że życia z kimś takim nawet nie należy brać pod uwagę. Ja sama, z moimi poglądami, nie skreślałabym swojego mężczyzny wyłącznie dlatego, że okazał się być kimś innym niż mi się do tej pory wydawało, a raczej starała się poznać przyczyny ukrywania tego faktu, na nowo na niego spojrzeć, zrozumieć to, co się właśnie z nim dzieje, a dopiero na koniec myślała co dalej. Tak, wiem, dziwna jestem .

Bardzo dawno temu znalazłam wiadomość ,że mój małżonek szuka facetow do seksu . Bylo to wtedy , kiedy zakochal się w ''czarodziejce'' z jakiegoś portalu i postanowil porzucić  rodzinę . Mam wydrukowane jego ogłoszenie ... nie zrobiłam afery ponieważ nie mogłam w to uwieżyć , ponieważ chroniłam dzieci ( syn mial wtedy 14 lat), ponieważ płakal i mówił ,ze koledzy podpowiedzieli ,ze w ten sposób szybko mozna otrzymac rozwod- nie muszę pisać ,jaka byłam glupia!!! Wszystko zamiecione pod dywan! Jakis czas potem kolega Marcim intw ensywnie zapraszal mojego męża na seks z fajnymi chlopaczkami , bo wlaśnie jego zona wyjechala i chata wolna. Co ja zrobilam ? Zadzwonilam do tego typa , zwyzywalam od pedałów i zabronilam kontaktow - teraz smieję się ze swojej glupoty . Mój mąż wiele razy zdradzal mnie z kobietami .. Kiedyś opowiedziałam o moich podejrzeniach psychologowi . Ten powiedzial ,ze raczej homo ,czy bi mojego męża nie jest wiarygodne ...... Jakieś 3 lata temu , po przyjeżdzie do domu , odkryłam pudełko po wibratorze, jakieś pudry i nakładki . Zapytałam ,co to jest. Odpowiedz szybka - znalazłem na smietniku pudełko , bo potrzebowałem zrobić paczkę .. ha, ha, ha. Myślę ,że malzonek miał kontakty z facetami . Oczywiście wypiera się bardzo .Jesteśmy małżeństwem na papierze.

Jesli chodzi o stwierdzenia typu 'Akt homoseksualny mnie obrzydza', 'Nie moglabym byc z mezczyzna biseksualnym' itd. to nie wydaje mi sie dobrym pomyslem zeby strofowac ludzi za to ze 'smia' o tym pisac. Zle wydaja mi sie natomiast teksty typu 'Nikt normalny tego nie zaakceptuje', bo to po prostu nieprawda, ktora moze wyrzadzic szkode osobom o innej orientacji.
Obrzydzenie jest jedynie reakcja fizjologiczna, i ani nie musi wiazac sie z brakiem szacunku do czlowieka ktory wykonujac dana czynnosc ja wywoluje, ani (co tutaj chyba najwazniejsze) - nie jest niczyim wyborem. Oczywicie - majac swiadomosc ze kogos to moze zranic mozna by zabraniac mowic o tym otwarcie ale wtedy znowu doszloby do absurdalnej sytuacji w ktorej czlowiek nie moze pozyskac prawdziwej informacji nt. tego czy dana rzecz jest w stanie w innym czlowieku jego gatunku wywolac obrzydzenie czy tez nie, a przeciez dostep do wiedzy to cos wartosciowego.

Czy naprawde chcielibyscie swiata w ktorym za cos zlego uwaza sie mowienie o swoich prawdziwych reakcjach fizjologicznych (oczywiscie kulturalnie, w odpowiednim miejscu i bez wmawiania innym ze kazdy powienien miec takie jak wy)? Przeciez od czegos takiego do wizji przyszlosci z ksiazek science fiction w ktorych kara sie ludzi za posiadanie pewnych odczuc, albo mysli (badz sa one usuwane w przypadku uznania za nieprawidlowe) niedaleko...

Tak samo jak czlowiek nie wybiera orientacji seksualnej, tak samo nikt nie decyduje ze cos bedzie czy tez nie bedzie go obrzydzac.

Czlowiek nie 'stworzyl' czegos takiego jak obrzydzenie, tylko natura stworzyla czlowieka w ten sposob ze czasami pojawia sie ono u niego wbrew jego woli.

Czym tak naprawde rozni sie brak akceptacji dla pociagu seksualnego do innych mezczyzn u mezczyzny od braku akceptacji dla takich (tutaj: obrzydzenia do aktu biseksualnego) odczuc? To i to jest czyms od tych ludzi niezaleznym.

Witaj , cieszę się, ze wiesz ,co masz zrobić ,aby nie zmarnować sobie życia. Przed Tobą płacze , deklaracje , jednym słowem małpi cyrk. Masz prawo być kochana i kochac prawdziwego mężczyznę , a nie namiastkę męskości i . powodzenia

Bardzo Ci współczuję, ale dobrze, że odkryłaś to teraz a nie za 10 - 20 lat.
Musisz być bardzo silna teraz, trudny czas przed Tobą. Ale mam nadzieję, że wszystko się dla Ciebie potem ułoży jak najlepiej.

Tak, to jest mądre, co napisałaś Olinka. - Tylko że rozum swoje, a emocje swoje.. a tu będą silne- bo ukrywanie orientacji seksualnej wyklucza uczciwy związek.
Więc "skreślenie" może nastąpić niezależnie od tgo, w jaki sposób kobieta to ogarnie rozumem.
Nie można żyć w takiej niepewności, autorka musi się zmierzyć z prawdą i emocjami..
Współczuję. Pewnie gdyby było więcej tolerancji, geje nie wchodziliby w związki heteroseksualne z powodów społecznych- często sami wypierając swój homoseksualizm.
Nie interesowałąm się tematem bliżej, więc może zabrzmię jak ignorant i kogoś urażę- ale wyadaje mi się, że orientację ma się jedną. Ewentualne związki poza tą orientacją mają inne motywacje.
Tak więc dla mnie biseksualizm na poziomie orientacji, a nie zachowań, nie istnieje..

Bardzo Ci współczuję.. Lepiej jednak, że wiesz to już teraz, a nie później, gdy rodzina, dzieci.. Pozbierasz się, dasz radę. Nie jesteś jedyną dziewczyną w tej sytuacji niestety. Jak zależy Ci na kościelnym unieważnieniu małżeństwa, dostaniesz je na pewno.. Zrób to zresztą od razu, bo nie wiadomo, czy Twojemu przyszłemu mężczyźnie nie będzie na tym zależeć, a potem nie będzie Ci się chciało tego rozgrzebywać..
A to zrozumienie o którym Olinka napisała, potrzebne Ci będzie do tego by mu przebaczyć i mieć to naprawdę za sobą..

Kochana te rozmowy to tak jakbyś uprawiala sex przez czat. Plus spotkania które sa rzeczowo opisane od momentu ustalania miejsca przez co konkretnie będą sobie nawzajem robić.. Po opis wrażeń po spotkaniu. Opisy ich miejsc intymnych wyobrażeń doznań..nawet zdjęcia tych części ciała..To tak jak w aplikacji SMS .. Najgorsze ze ustalal sobie np spotkanie w dniu kiedy byliśmy na rozmowie z fotografem ślubnym żeby dograc szczegóły. Tu przemilcze bo nie mam siły już..
On tak płynnie tam rozmawia jakbym ja w ogóle nie istniała. Jeśli odmawiał spotkań to mówił ze ma zawalone planami, robota.. Jednemu proponował ze weźmie dzień urlopu. To by się akurat zgadzało bo ja ciągle zwracalam mu uwagę ze znikają mu dni urlopu a nie kojarzę żeby je brał. Masa różnych szczegółów. Status związku oczywiście wolny na tych portalach a orientacje ma wpisana bi..Trafione w sedno. No co Wam powiem.. Urabial mnie jak chciał a ja naiwnie- nic nie podejrzewałam .. Mam pokopiowane co się dało.. Czy to wystarczy..mam nadzieje ze tak.

mcql_1987, z tego wynika, że z tamtymi miał lepszy seks niż z Tobą.
Czy on już wie, że Ty wiesz?

Bede pisać. Poki co gromadze dowody. Po spotkaniu z prawnikiem zrobię konfrontacje. Do tego niestety trzeba się przygotować A sa momenty ze nie potrafię nawet myśli zebrać. Bardzo trudne to jest. Ciężko mi. Mieszają mi się wszystkie uczucia emocje. Chaos kompletny

Nie skopiowałaś tych "rewelacji"?
Naprawdę współczuję i podziwiam za odporność. Nie udawaj zbyt długo, że o niczym nie wiesz, im szybciej z nim porozmawiasz, tym lepiej, ze względu na siebie.
Zastanawiam się, czy on miał podobne odczucia do Twoich teraz, gdy przez ten cały czas udawał kogoś, kim nie jest.

dobry pomysl, i nagraj to koniecznie, skoro planujesz rzeczywiscie rozwod.

Nie bawiłabym się w żadną prowokację, po co? Chyba pękłoby mi serce gdybym coś takiego zrobiła i obserwowała jak wiarołomny małżonek się wkręca.
Autorka ma już chyba dosyć innych dowodów, powinna zebrać je wszystkie, iść do prawnika, rozwieść się z orzeczeniem o winie i starać się jak najbardziej odciąć psychicznie od drania.

Dziękuję za radę. Jutro w końcu będę rozmawiać najpierw z prawnikiem. I oczywiście jeśli Kościół się przychyli to będzie mi zależało na unieważnieniu. Nie mam w tej chwili siły na nic ..muszę się wyciszyć.

mcql_1987 podziwiam takie kobiety jak Ty, zachowałaś zimną krew do samego końca, nie zaklinałaś rzeczywistości, nie dasz sobie mydlić oczu. Wielki szacunek.
A historia, która Cię spotkała- dla mnie nie do pomyślenia, jak można tak oszukiwać partnera, współmałżonka, co on sobie myslał? że będzie podwójne życie prowadził? że nigdy się nie zorientujesz? z ciekawości zapytam- czy on jest osobą konserwatywną i mocno wierzącą?

Strasznie Ci współczuje! Nie wyobrażam sobie, co teraz przechodzisz. On może też nie ma lekko, bo próbował walczyć z natura, która zwyciężyła, ale dlaczego zrobił to kosztem Ciebie On jest sam sobie winny, Ty dostałaś karę bez winy Rozumiem, ze otoczenie, rodzina jak i on sam nie byliby w stanie zaakceptować jego preferencji, stąd zatajenie prawdziwej natury, jednak pod żadnym pozorem nie powinien był zachowywać oficjalnych pozorów Twoim kosztem.

Jedyne, co moge Ci życzyć to ogromnej siły, która widze, ze masz

I jedna mała rada - w jego mniemaniu w swoich rękach trzymasz cały jego los - jesli otoczenie, znajomi z pracy czy rodzina sie o tym dowiedza - jego życie będzie (w jego odczuciu) stracone. Oczywiście nie ma tutaj w Tobie żadnej winy, ale jesli znajdziesz w sobie jeszcze trochę siły oraz dla spokoju sumienia (skoro juz padła groźba samobójstwa), postaraj sie nie zdradzić powodu rozstania jego otoczeniu. Wiem, ze to ciężkie, bo złość, smutek i ogromny zawód Cię spotkał, ale więcej zyskasz zapewniając go o tym, ze nigdy to sie nie wyda. Dzięki temu możesz uzyskać szybciej spokoj, rozwód z orzeczeniem, szybciej staniesz na nogi i (jestem pewna), ze ułożysz sobie życie na nowo, czego mocno życzę!

mcql_1987, w żadnym wypadku nie chcę go bronić, bo w stosunku do Ciebie zachował się perfidnie i nie ma co do tego wątpliwości, jednak potrafię wyobrazić sobie stan w jakim on w tej chwili znajduje się. Nie lekceważ jego gróźb samobójstwa. Oczywiście, nie masz wpływau na jego postępowanie, ale uważam, że powinnaś poinformować jego rodzinę o tych grożbach. Z pewnością padnie pytanie; co się dzieje? Rozstaliście się, a przyczyny niech on im sam wyjaśnia.
Czy wiesz dokąd on sie wyprowadził, gdzie teraz mieszka?

Tak czułam, że to cwaniaczek, dlatego pisałam żeby nie robić jakichś ustawek, podszywać się pod faceta i niby z nim spotkać, oraz przedstawiać to jako dowód w sprawie.
Rodzice wierzą jemu bo trudno im pogodzić się z sytuacją, trudno im uwierzyć, że syn ten który tak wyzywał osoby homoseksualne od różnych takich, nagle sam jest tej orientacji. Swoją droga nie rozumiem takich rodziców, ja dwa razy byłam skrzywdzona przez partnerów i zawsze ich rodzice stawali po mojej stronie, szczerze i uczciwie.

mcgl_1987 muszę to napisać, podziwiam Cię, podziwiam Twoją siłę i umiejętność racjonalnego działania w tak trudnej sytuacji. Trzymam za Ciebie kciuki i gorąco pozdrawiam

Sąd co najwyżej zada pytanie rodzicom: czy zauważył/a pan/i  u syna skłonności homoseksualne. I co taka babina ma powiedzieć? najpewniej powie, że nie. No chyba, że go kiedyś nakryła na oglądaniu gejporno, albo obmacywaniu z kolegą z liceum, bo o instynkcie matki nawet nie ma co się wydurniać z opowiadaniem. A ojciec? ojciec będzie bronił synusia w zaparte, bo jak to jego syn miałby być  gejem? Ojciec będzie go bronił nawet już nie ze względu na niego, tylko na samego siebie, bo jaka to ujma syn gej. Tzn. tak czuje, ze taki charakter ma jego ojciec, oczywiście mogę się mylić.

A ja nie wierzę, że on naprawdę poszedł na policję. Gdyby złożył doniesienie na piśmie o włamaniu na konto i pomówienie, to policja musiałaby zająć się tą sprawą.
Tak mi się przynajmniej wydaje, że tego typu przestępstwa są ścigane. Jeżeli jego ojciec kontaktuje się z Tobą, ma jakieś żale, a do tego, jak piszesz "Jego ojciec do mnie dzwonił i mówił mi ze to nie jest tylko moja i meza sprawa bo jego tez.", niech więc działa, zawsze można odnaleźć i powałać na świadków owych kochasiów.
Twój mąż jest w takiej panice, że "wali" na oślep, chyba nie zdaje sobie sprawy z tego, że takie oskarżenia, zwłaszcza rzucane pod Twoim adresem, rykoszetem trafią w niego.
Ty nie masz wątpliwości, zresztą jego reakcja na ujawinienie Twojej wiedzy, była jednoznaczna.
W sumie, jego sytuacja jest tragiczna, ze względu na jego rodzinę. Na ogół ludzie przyparci dowodami do muru, przyznają się do swojej orientacji i bez względu na konsekwencje, ostracyzm rodziny, przynajmniej zrzucają ten ciężar z siebie, a on się dodtkowo pogrąża.
Możesz mu uświadomić, że jeżeli nadal będzie oskarżał Ciebie o taką intrygę, to oprócz rozwodu, będzie miał jeszcze proces karny o pomówienie, a fakty łatwo udowodnisz, więc niech waży słowa.
Być może jego ojciec jest także w szoku, że chce wierzyć najbardziej absurdalne argumenty, bo jak uierzyć w wersję włamania na pocztę?
Tzn, że przez parę m-cy, albo dłużej, on nie zdawał sobie sprawy z tego, jakie treści ma na swojej poczcie?

A masz kogos bliskiego obok siebie? Wyzal sie komus na zywo...
Jestes silna ale tez potrzebujesz oparcia.
On na siebie sam ukrecil ten bat, jest jedynym winnym w Waszym malzenstwie. Nie daj mu sie sprowokowac i omotac.
To straszne co Cie spotkalo, taki cios. Zdrada, podwojna nawet. Oszustwo. Jestes biedna i pokrzywdzona.
Trzymam za Ciebie kciuki. Przetrwasz to :*

Hej

Myslalam o tej próbie kontaktu. Zastanawiam się czy to ma sens. Oni się na pewno bardzo chronią. Te osoby to sa Panowie którzy rzeczywiście sa bi i również pisali z nim o dyskrecji. Czy któryś chciałby narażać samego siebie dla udowodnienia niewiernosci mojego męża ?

Może psycholog po rozwodzie, bo jeszcze mąż zacznie Ci przyklejać łatkę niezrównoważonej, z drugiej strony porady psychologa mogą świadczyć o tym, ze mąż tak Cię skrzywdził, ze trudno się po czymś takim podnieść i to by świadczyło przeciwko niemu.

Rozmawiałam o ten sytuacji z moim dobrym kolegą, doktorem psychologii oraz terapeutą, który, nota bene jest gejem.
Skwitował to jednym słowem: "niestety typowe".
Już dawno dowiedziono, że osoby, które przejawiają skrajne postawy antyhomoseksualne, mogą same posiadać taką orientacje. Nieakceptowanie jej, zaprzeczenie,  a dodatkowo wychowywanie w tradycyjnych, konserwatywnych rodzinach i starch przed tym " co powiedzą ludzie, co powie rodzina" prowadzi właśnie do takich sytuacji.
Nie jest wcale rzadkością, że osoby które nie akceptują swojej orientacji seksualnej, wchodzą w związki z osobami przeciwnej płci.
A to żeby "przekonać" samych siebie, że jednak wszystko jest z nimi ok, czy po to by pokazać wszystkim wokół, że ma się " normalną" rodzinę. Wszyscy wtedy na tym cierpią- oni sami, ich partnerzy, rodziny.

Swoją drogą, NIGDY, PRZENIGDY nie związałabym się z mężczyzną, który jest nastawiony wrogo wobec homoseksualistów, dodatkowo przejawia jakieś nacjonalistyczne zapędy( np. noszenie symboli narodowych) i dodatkowy pochodzi z tradycyjnej/ katolickiej rodziny - zawsze aż mnie odrzucało od takiego typu!!

Co radzi mój kolega? Rozwieść się jak najszybciej, nie dać się zastraszyć czy urobić jego rodzinie ( bo to że bedą stać za nim murem, to pewne) a jego samego WYSŁAĆ NA TERAPIĘ, tak by mógł kiedyś zaakceptować swoją orientację i przestać krzywdzić innych i siebie samego zaprzeczając jej.

Jak się trzymasz?

Dlatego tego typu towarzystwo unikam jak tylko mogę, a w Polsce takich coraz więcej. Ich "wartości" są fasadą mającą ukrywać prawdziwe oblicze. Często zakompleksione, bez wsparcia ze strony "kochających" rodziców. Zawsze wraz z tendencją do przemocy w jakiejkolwiek formie idą często dewiacje, bądź problemy z tożsamością seksualną. Tacy ludzie są niezrównoważeni o czym boleśnie przekonała się mcql_1987. Niestety są tresowani, aby nie żyć dla siebie.
Ja trzymam za Nią kciuki. By wreszcie po rozwodzie mogła zaznać choć trochę spokoju.

Autorko, bardzo Ci współczuję, bo to co piszesz musiał być dla Ciebie ogromny szok i cios. Nie dość, że wciąż zdradzał, to z facetem, kobietą i trans. Ja sobie nawet nie potrafię tego wyobrazić. Tzn, że tacy ludzie są, tak, ale nie że tacy są perfidni. Myślę, że to jest o wiele gorsze, niż nawet "normalna" zdrada. Tu jeszcze dochodzą do tego te jego niby konserwatywne poglądy. Wiadomo, że to wszystko by zmylić bliskich, wykreować wizerunek. To smutne...
Geje świadomi swojej orientacji nigdy nie udają, co najwyżej milczą. A jeśli już chcą jakieś alibi to drogiej osobie to jasno komunikują w czym rzecz.
Dlatego jak mój znajomy mówił, trafiłaś na "najgorszy przypadek", uwolnij jak najszybciej.. i nie myśl na razie o tym czy znów zaufasz, tylko ciesz się, że w tej całej sytuacji nie ma dzieci. Jesteś jeszcze młoda. Dasz radę.
Trzymam kciuki.

W pewnym momencie pomyślałam, że on jest bardziej homo, niż bi, ze wzgledu na kiepski seks z Tobą, że może zmuszał się, a to wszystko w celu mistyfikacji.
Dlatego dziwię się, że szukał też kontaktów z kobietami, czym chciał im zaimponować, 10 minutowym seksem?
Nie uważam natomist, że ludzie propagujący na każdym kroku wartości moralne, patriotyczne, czy potępiający odmienności seksualne,  muszą być od razu podejrzani o inną orientację. Oczywiście nie pochwalam takiego epatowania swoimi poglądami, dla mnie to trąci brakiem tolerancji.

Nie obarczaj się winą, trudno, żeby rozpoczynać związek od wywiadu środowiskowego, czy inwigilacji. On świetnie się krył, a Ty ufałaś. Dobrze, jeśli skorzystasz z pomocy terapeuty. Być może dzięki temu, te fatalne doświadczenia nie odbiją się na Twoim przyszłym życiu.
Czytając to forum można się przekonać, że tak naprawdę nikt nie wie czego może spodziewać się po partnerze, nawet w  z pozoru w najbardziej udanych związkach, jednak to, co przytrafiło się Tobie jest mimo wszystko rzadkim zjawiskiem, miałaś pecha.
Tymczasem zbieraj dowody, nie pozwól się zastraszyć, czy zmainipulować i bądź silna.

Wiecie co ja sie niggdy nawet nad tym nie zastanawiałam. Mówil, że homo trzeba tępić itp tak jak jego ojciec. Najgorsze, że sam mówił jak ważna jest wierność, szczerość. Miał siebie za człowieka szalenie uczciwego.  Sam mówił, że zdrada jest ohydna, że nie wybaczyłby czegoś takiego. Jak można być takim człowiekiem?
Ja zamiast dopatrzeć się podejrzeń w jego skrajnych poglądach- w ogóle nie analizowałam tych zachowań. Jedynie upominałam, że wszystkie poglądy rozumiem, ale wszelkich objawów agresji nawet słownej nie rozumiem i jest to irytujące.
A ten dalej pozostaje przy swoim, że to nie on...że ktoś się podszywa pod niego żeby jego czy nas zniszczyć. Trochę to utrudni sprawę bo w sądzie ma zamiar powiedzieć to samo. Będzie to trwało dłużej i będzie boleśniejsze. Zupełnie niepotrzebnie. Prosiłam go żeby nie robił nam pod górkę i żebyśmy jak najszybciej zamkneli temat, żeby się przyznał. Wszystkim byłoby łatwiej. Nie ma szans, żeby powiedział prawde wręcz stwierdził i napisał mi to ostatnio, że poruszy niebo i ziemie aby dowieść, że jest niewinny. I pisał mi że wierzy, że ja mu uwierze. No ten człowiek nie ma rozumu i drażni mnie fakt za kogo on mnie w ogóle ma.