Rozstanie, ciąża z innym, myśl o powrocie - Netkobiety.pl

Wiem i to mnie przerasta, bo wiem, ze mam obok faceta który sie o mnie troszczy, ktory chce tego dziecka i sie cieszy mimo naszej krótkiej znajomość ale do niego nic kompletnie nie czuje i raczej już nie poczuje no i faceta którego kocham lecz nasze losy sie rozeszły, a gdy jest możliwość powrotu z jego strony to blokuje mnie dziecko. Nie raz mam nawet myśli, żeby je usunąć... Sprowadźcie mnie na ziemie proszę

mógłby się ktoś bardziej rozpisać na ten temat ?

A czy ten Twój były to w ogóle wie, że Ty w ciąży jesteś?

Agnik ... Ty rozdwojenie jaźni masz, czy co ?
W innym temacie z radością piszesz:

A tutaj wyskakujesz, że chcesz usunąć ciążę. Wszystko to w odstępie kilkunastu dni.
Żarty sobie robisz, czy co ?

Tu można poradzić tylko jedno: weź koło i się walnij w czoło!

A w czym Ci dziecko przeszkadza? Jeśli kogoś nie kochasz to wcale z nim być nie musisz. Tym bardziej, gdy czujesz coś do kogoś innego i on do Ciebie. Z tym, że uświadom go o sytuacji. Wtedy dowiesz się na czym stoisz.

Czyli faktycznie zajebiście Cię kocha i warto do niego wracać. Dorośnij. Nie jesteś sama na świecie, żeby się wszystko koło Ciebie kręciło.

Ja mówię o tym, którego Ty niby kochasz właśnie. Dorośnij. Przestań myśleć tylko o sobie, skoro zachciało Ci się zajść w ciążę. Ile Ty masz w ogóle lat?

23lata. Chce mieć normalna rodzinę, kochającego faceta ale myśl że bd musiała żyć z facetem do którego nic nie czuje bo łączy nas dziecko mnie przeraża.  Wiem ze jak urodzi się maluch to poświęce mu całe swoje życie i bd kochała najmocniej jak się da, ale jestem w chwilowej rozsypce między uczuciami

No to faktycznie rusz głową i się zastanów, czy warto do takiego faceta wrócić.
Nie powinnaś być ani z jednym, ani z drugim moim zdaniem.

Masz 23lata wiec pora jjednak dorosnac. Jezeli Twoj byly do ciebie pisze i chce zebyscie soe zeszli to powinien tez zaakceptowac fakt ze jestes w ciazy. Dla chcącego nic trudnego.

Sama robisz sobie balagan odpisujac i utzymujac kontakt.

Jesteś straszną egoistką.
Nie, uczucia nie przyjdą z czasem.

Taaa, najważniejsze dziecko, jasne. Właśnie widać.

A co tu do znania jest? Zastanawiasz się, czy nie usunąć dziecka, które jego ojciec już kocha, żeby być z facetem, który Cię nie szanuje i 3 razy czy ileś już Wam nie było po drodze. Bo mu się przypomniało o Tobie w przerwie. Tak właśnie to dziecko jest dla Ciebie "najważniejsze".

Powinnaś urodzić, oddać dziecko ojcu, a sama iść się bujać w "szczęśliwej rodzinie" ze swoim byłym, bo jesteście siebie warci.

Pitolisz jak potłuczona, ile Ty masz lat ?
Cały czas powtarzasz że, nic nie czujesz do ojca dziecka to, po kiego z Nim uprawiałaś seks bez zabezpieczenia ? Nie wiedziałaś że, możesz wpaść. Na jaki czort, robiłaś temu facetowi nadzieje na związek i robisz nadal ?
Wiesz, zachowujesz się jak suka.
Teraz chcesz wracać do byłego, bo kochasz jak Cię poniża i traktowana jak szmatę. Brawo Ty ! Ten ukochany to, taki 100% menszczyzna  ( błąd zamierzony ) twardy egoista z zasadami, a jeszcze jak nie panuje nad emocjami, no to, już facet Alfa, jak trzeba i przyłoży.
Nie wiem, co Ci w Nim tak imponuje, chyba kutasa ma po kolana.

Biedne dziecko, jeszcze nie przyszło na świat i już ma przerąbane życie z durną matką.
Dam Ci radę, urodź i oddaj dziecko ojcu albo do adopcji, nie sądzę abyś zapewniła dziecku normalne życie, jeśli masz podejście do związków, jakie masz.

Śmieszna jesteś, obcy ludzie mają sprowadzać Cię na właściwe tory życia ? Chciałaś rady i je dostałaś, tylko niczyja wina że, nikt nie napisał Ci tego co chcesz przeczytać.
Teraz już na wszystkich focha strzelasz, a rób co chcesz, bądź z kim chcesz.
A jak masz problem z emocjami, od tego są specjaliści.

Przecież rady dostałaś. Jakie ma znaczenie co my byśmy zrobiły i się zachowały ? Osobiście nie miałabym tego problemu, bo nie współżyję z facetami do których nic nie czuję. Proste.
Decyzji NIKT za Ciebie nie podejmie, sama musisz wypić to, piwo.

Nie wiesz co piszesz ?

Autorko żal mi Ciebie. Żal mi ze nie doceniasz jaki skarb nosisz pod sercem. Żal mi, ze bardziej od dziecka interesuje Cie jakiś wyrachowany kut..s ktory jak sama wspominałaś nie szanował Ciebie i nie dogadywaliscie sie ale jestes tak w niego zapatrzona ze rozpatrujesz opcje usunięcia "przeszkody" ktora stoi na drodze do powrotu do tego faceta. Pisze Ci to jako kobieta ktora dzieci miec nie moze. A Ty dostałaś taki dar i nie szanujesz go kompletnie. Nie myślisz przy tym totalnie. Kto Ci każe byc na sile z ojcem dziecka jesli go nie kochasz? Moze uznać dziecko, lozyc na nie i uczestniczyć w jego wychowaniu ( bo ma prawo szczególnie jako taki odpowiedzialny człowiek) a Ty będziesz samotna mama, ktora byc moze kiedyś pozna kogos kto zarówno pokocha Twoje dziecko jak i w Tobie obudzi uczucie.

Mnie w autorce irytuje podejście do obecnej sytuacji niefrasobliwość, raz pisze:

Dla średnio inteligentnej osoby, jasne jest że, dni płodne oznaczają duże prawdopodobieństwo ciąży, a teraz pisze:

Jak można teraz mówić o wpadce ? Jak można w taki sposób myśleć. Jestem ciekawa co były ukochany na to wszystko powie, co zrobi ojciec dziecka.
Autorka w ogóle nie bierze odpowiedzialności za swoje czyny, co dopiero za małego człowieczka, który nie prosił się na ten świat.

Nikogo nie chciałam zatrzymać siłą. Może źle to określiłam nazywając wpadką, bo i ja i facet z którym spałam chcieliśmy mieć dziecka, kiedy okazało się, że ono już jest nabrałam ogromnych wątpliwości i wcale się z tego powodu nei cieszyłam. Nazywacie mnie egoistą bo ciągle jest "Ja". Mówiąc "Ja" mam na myśli siebie z dzieckiem, bo jesteśmy w chwili obecnej jednością. A Ty Cyngli siebie nazywaj dziewczynką. Feniks35 Tobię natomiast bardzo dziękuję, bo dużo mi dała Twoja wypowiedz i doszłam do wniosku, że musze jak najszybciej zrezygnować z opcji "powrót", bo to nie ma jednak sensu tym bardziej, że mam  kogoś w brzuszku, a ten człowiek najnormalniej w świecie tego nie zrozumie i wstyd mi, że nazwałam swojego aniołka "problemem"

A mi śmierdzi Trollem, albo Autorka ma spore zaburzenia psychiczne, zmienia zdanie w oka mgnieniu. Ciąża, ciąż, hormony robią swoje, ale nikomu rozumu nie odbiera.
Wszyscy piszą tak samo, wystarczy się wczytać.

Wszystkiego najgorszego pusta babo :*

Dziękuję! A ja dla odmiany życzę Ci odnalezienia resztek godności i mądrości w sobie samej oraz podjęcia dobrej decyzji, i nie zmarnowania życia dziecku.

Mając 23 lata nie można być chyba aż tak głupim ... ?
"Targające skrajne emocje" - w 5 tygodniu ciąży ? I to ma być usprawiedliwione czym przepraszam ?
Śladowym podwyższeniem poziomu hormonów we krwi ?
Ciałkiem żółtym ?

Uważam ten temat za podpuchę. Gimbaza nudzi się już najwidoczniej w końcówce wakacji ... oby do września ...

Przeglądam sobie forum od czasu do czasu, mając solidne postanowienie bycia biernym użytkownikiem. Niestety, gdy trafiam na takie perełki, to łamię się i powodowany przemożną chęcią naprawiania świata - odpowiadam nieproszony. Otóż ten "temat", tępa dzidunio, dopiero się dla ciebie zaczyna. Dziecko w drodze, więc już trochę późno, ale zalecam dalsze nierozmnażanie się.  Nieumiejętność przyjmowania krytyki, nawet tej ostrzejszej, świadczy o twoim niedorozwinięciu emocjonalnym. W skrócie, według mnie pod tym względem zatrzymałaś się na poziomie ameby.

Jeśli nie podejmiesz dość radykalnej pracy nad sobą (np. terapeuta), to zmiłuj się nad dzieckiem i gdy tylko przyjdzie na świat - uwolnij je od siebie. Ojciec biologiczny wydaje się być całkiem poukładany, da sobie radę.

Mimo wszystko pozdrawiam (ze względu na dziecko) bo odkąd sam jestem ojcem, to moja odporność na krzywdę dzieci w skali od 1-10 wynosi minus pierdyliard.

Własna firma nie jest żadnym wyznacznikiem. Serio. Dostałaś całą masę wskazówek, konstruktywnej krytyki. Na co zamiast podziękować wszystkich obrazasz. Jesteś źle wychowana, nie potrafisz przyjmować faktów co do Twojej oceny, piszesz na FORUM to co piszesz, a później się pienisz że nie dostałaś odpowiedzi takich jakie chciałaś, a zamiast tego ludzie jak jeden mąż piszą to co widzą, jesteś niewdzięczna, widzisz w tym wszystkim krzywdę swoją i tylko swoją. Nie ma wśród Twych uczuć miejsca na empatie dla swojego dziecka, ojca dziecka, ani nawet tego trzeciego. Wazna jesteś tylko Ty. Tylko żebyś Ty na tym wygrała. Nie ważne że Twoje dziecko 1. Będzie wychowywał ojciec, którego będziesz nienawidzić bo zdecydujesz się z nim zostać z wygody i rozsądku (poszukaj gdzieś "obok" jest taki temat) 2. Albo ten trzeci, który jeśli postanowi z Tobą być mimo dziecka, to zapewne będzie je nienawidził i mścił się na nim. Jest też 3 opcja, która forumowicze z dobrego serca Ci podpowiadają żebyś narazie nie była z żadnym. Żebyś skupiła się na dziecku (ojcu pozwalając uczestniczyć w wychowaniu) bo być może nie kochasz żadnego, być może kochasz ojca dziecka, a może ten trzeci dostarcza Ci takich emocji bez których nie potrafisz normalnie żyć. Być może w końcu jak hormony, stres i cała ta sytuacja się unormuje wejzysz w siebie i będziesz wiedziała. Ale to dopiero kiedy przestaniesz być wygodną egoistka, a zaczniesz zachowywać się jak dorosła kobieta, matka. Nie wszystkim się to udaje, nie wszyscy dostali w swoim życiu taką szansę na spojrzenie na siebie oczami innych. Ty ją dostałaś i co z nią robisz?

Będę się do ciebie zwracał per dziecko, bo biorąc pod uwagę różnicę w latach (choć to nie jest decydujące kryterium) oraz przede wszystkim różnicę w ilości tzw. życiowych doświadczeń i w związku z tym poziomu dojrzałości, zwyczajnie mogę się do ciebie tak zwracać.

Zatem czytaj uważnie, dziecko. Po pierwsze rozmawiamy. Czytam też twoje wcześniejsze wypowiedzi, wyciągam z nich wnioski. Wysoce niekorzystne dla ciebie. Po drugie nie chciałbym się z tobą spotkać twarzą w twarz, nawet gdyby mi za to zapłacili. Dziwię się samemu sobie, że w ogóle wdaję się z tobą w jałowe dyskusje. Może zwyczajnie chciałem ci pomóc w dość charakterystyczny dla siebie sposób? Jeśli nawet miałem taki zamiar, to bardzo szybko mi przeszło. Po trzecie, mam prawo do wypowiadania się w twoim wątku i oceniania twoich poczynań ponieważ piszesz na forum PUBLICZNYM. Może ktoś powinien ci wytłumaczyć, co to jest forum publiczne i jego specyfika? Ja nie mam ochoty. Po czwarte, nie będę się z tobą licytował na majątki, firmy i salda, bo to NIE JEST WIARYGODNE kryterium, biorąc pod uwagę ocenianie czyjegoś poziomu empatii (której w tobie za grosz...) Dość powiedzieć, że należę do dobrze jeśli nie bardzo dobrze sytuowanej części naszego społeczeństwa. Ma to znaczenie w naszej dyskusji tylko takie, że na swoje nieszczęście obracam się wśród ludzi zamożnych (uwaga!) prowadzących własne, dobrze rozwijające się firmy, a którzy są POTWORAMI w ludzkiej skórze. Wypranymi z ludzkich zachowań i empatii socjopatami. Każdy jeden ma ego wielkości co najmniej Mont Blanc. Twoje, jak widzę wcale mniejsze nie jest. Wyciągaj wnioski jakie chcesz, a najlepiej jednak takie, które pozwolą ci za lat np. 10 spojrzeć na własne odbicie w lustrze bez odruchu wymiotnego. Tego ci życzę.

Po miesiącu od założenia tego postu mogę jedynie powiedzieć, że odcięłam się od jednego i drugiego. Ojciec dziecka nas zostawił, a z byłym nawet nie próbowałam, bo wiedziałam, że nie ma to żadnego sensu. Także moje problemy się skończyły i pora zająć się tylko sobą i małym brzdącem

Zobaczył, że piszę z byłym, nie wytrzymał napięcia i po prostu nas zostawił. Wg mnie to jest tylko zwykła wymówka, bo gdyby kochał nas, to by powiedział krótko, że nie ma pisania i po temacie. Zresztą nie wiem czego ja się mogłam spodziewać po facecie, który już jedną kobietę w ciąży zostawił. Nie zależało mu, ale nie ważne. Nie jestem sama, mam swojego małego aniołka

Smutne to wszystko, ja nie mogę mieć dzieci, a marzyłam o nich i marzę...a tu laska w ciąży, bo wpadka, pisze,że "blokuje ją dziecko"...kocha jakiegoś gościa, śpi z drugim, ten pierwszy jej nie kocha, bo jest w ciąży z innym i jej nie chce...ten drugi ją niby kocha, ale ona pisze z tym pierwszym i zostaje sama...o dziecku też pisała, że gdyby nie ono, że gdyby usunęła, że gdyby nie blokowało, to byłaby z tym "ukochanym"...a po czasie już pisze o aniołku, brzdącu...masakra jakaś. Nie zdziwiłabym się, gdyby już i dziecka nie było...co się dzieje z ludżmi?