Witajcie!
Nie mam siły, ani chęci na zbyt głębokie zagłębianie się w temat i opisywania przebiegu mojej choroby "od podszewki", ale czy ktoś spotkał się z ubezwłasnowolnieniem z powodu bulimii, tudzież kompulsywnego objadania się? Mam 20 lat, wagę w normie (w sumie to nawet lekką nadwagę- 70 kg, przy 167 cm), i tak to prawda cierpię na ED od 1,5 roku, nienawidzę swojego wyglądu, miewam epizody depresyjne, ale jednocześnie studiuję w mieście oddalonym od mojego rodzinnego domu o blisko 300 km i prowadzę względnie normalne życie. Czy jeżeli nie ma w sumie uzasadnionego zagrożenia życia istnieje możliwość zaciągnięcia mnie siłą na terapię/ leczenie do szpitala psychiatrycznego? Pytam jedynie o aspekt stricte prawny i wasze doświadczenia w tym polu.
Dziękuję serdecznie za wszystkie odpowiedzi.
2 2016-04-24 14:31:24 Ostatnio edytowany przez kammiś (2016-04-24 14:32:39)
- kammiś
- Ban na życzenie Użytkowniczki
- Nieaktywny
Kochana, znam problem, jako nastolatka obsesyjnie sie odchudzalam (ale nikt sobie nic z tego nie robil). Zaraz Cie wszyscy pewnie zaczna pouczac....ja nie.
Pracuje na co dzien z prawem cywilnym, wiec postaram sie Ci pomoc 
Watpie zeby bylo to podstawa do ubezwlasnowolnienia, ale dokladnie sprawdze dzis po poludniu, bo sam Kodeks cywilny nie stanowi wprost, enumeratywnie, jakie zaburzenia psychiczne wchodza w zakres podstawy do ubezwlasnowolnienia.
A, i pamietaj, z ubezwlasnowolnienia nie wynika umieszczenie w zakladzie psychiatrycznym! "Jedynie" ustanawia sie opieke.
Dzisiaj znajde Ci orzecznictwo sadow z lexa z tego zakresu i powiem cos wiecej - zajrzyj pod wieczor
Kammiś, dziękuję Ci bardzo serdecznie. Wiem, że raczej same kompulsy, czy bulimia, gdzie nie ma bezpośredniego zagrożenia życia, podstawą do ubezwłasnowolnienia, tudzież przymusowego pobytu w szpitalu psychiatrycznym nie są , ale po prostu wolałam się upewnić, bo moje poszukiwania w internecie spełzły na niczym.
- kammiś
- Ban na życzenie Użytkowniczki
- Nieaktywny
Bo internet nie jest dobrym miejscem na szukanie porad prawnych
Wiem ile bzdur i nieprawdziwych informacji na tym forum (w dziale prawo glownie) pada.
Nie mam teraz dostepu do komputera - jak wroce do domu to siadam do lexa (to taki program w ktorym prawnik ma wszystko czego potrzebuje 
) i wszystko Ci powiem.
Orzeczenie (przymusowego!) pobytu w szpitalu psychiatrycznym musi wiazac sie z popelnieniem wyszczegolnionego w ustawie czynu zabronionego i znacznego prawdopodobienstwa popelnienia czynu zabronionego o znacznej spolecznej szkodliwosci w zwiazku z: niepoczytalnoscia, ograniczona poczytalnoscia, zaburzeniami preferencji seksualnych.
I jest to cos zupelnie innego niz ubezwlasnowolnienie.
Ubezwlasnowalnia sie na podstawie kodeksu cywilnego, orzeka pobyt w szpitalu psychiatrycznym na podstawie kodeksu karnego
O szpital nie musisz sie martwic
- kammiś
- Ban na życzenie Użytkowniczki
- Nieaktywny
Mam
Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 17 maja 2013 r.
I CSK 122/13
Przesłanki wystarczające do orzeczenia ubezwłasnowolnienia całkowitego.
TEZA:
Istnienie choroby psychicznej lub innej wskazanej w art. 13 § 1 k.c. przyczyny nie jest przesłanką wystarczającą do orzeczenia ubezwłasnowolnienia całkowitego. Musi jej jeszcze towarzyszyć powiązana przyczynowo z tymi przyczynami niemożność kierowania swoim, szeroko rozumianym, postępowaniem przez osobę fizyczną, której wniosek dotyczy. Przez pojęcie "niemożność" rozumieć należy brak świadomego kontaktu z otoczeniem oraz brak możliwości intelektualnej oceny swojej sytuacji, swojego zachowania i wywołanych nim następstw.
I jeden z fragmentów uzasadnienia:
Podzielić należy sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut, że Sąd Apelacyjny naruszył wskazany art. 13 § 1 k.c. przez aprobatę ubezwłasnowolnienia całkowitego M. S., orzeczonego przez Sąd pierwszej instancji w stanie faktycznym niedającym podstaw do przyjęcia, że zachodzi zasadnicza przesłanka tej postaci ubezwłasnowolnienia, jaką jest uwarunkowana przyczynami wymienionymi w tym przepisie niemożność kierowania przez uczestnika jego postępowaniem. Z ustaleń faktycznych, poczynionych przez Sąd Okręgowy i zaakceptowanych przez Sąd drugiej instancji wynika, że uczestnik jest wprawdzie chory psychicznie, był dwadzieścia lat temu hospitalizowany w szpitalu psychiatrycznym, ale można z nim nawiązać kontakt logiczny i słowny, zna wartość pieniądza, jest zorientowany co do swojej osoby, czasu i miejsca zdarzeń, jest zdolny do czynności samoobsługowych, umie prać, gotować i robić zakupy (por. k. 27 akt sprawy).
Więc spokojnie
PS skierować do szpitala psychiatrycznego można też osobę ubezwłasnowolnioną, ale Ciebie to w ogóle nie dotyczy, nie dotyczy Ciebie także ubezwłasnowolnienie.
6 2016-04-25 13:00:55 Ostatnio edytowany przez Olinka (2016-05-09 23:22:52)
to są zaburzenia żywienia ja bym tego nie bagatelizowała, przecież to sieje spustoszenie w organizmie, wiesz o tym. Ludzi z takimi problemami widziałam wiele, od bulimi po anoreksje a uwierz ze cienka linia między tymi chorobami. Wymiotujać podrażniasz przełyk, wkońcu nie będziesz mogła jesć, wiem co mówię moja przyjaciółka przez to przechodziła i gdyby nie żywienie specjalsityczne, u niej suplementem [spam] to pewnie źle by sie to skończyło, nie mogła łykać nic stałego same płyny.
- kammiś
- Ban na życzenie Użytkowniczki
- Nieaktywny
Problem w tym, że ono nie prosiła o poradę dotyczącą zdrowia, a zadała jedno konkretne pytanie
Nie pouczajmy jej - z doświadczenia wiem, ze to NIC nie da.
Sama mam nie aż takie - nie głodzę się, nie rzygam, nie biorę środków przeczyszczających - ale czasami podobne myślenie. I takie mówienie tylko pogłębia zawzięcie w działaniu, serio.
