sexsowne fatałaszki bo mu się znudziła bez nich ... ?

pojechałam do niego właśnie z takim nastawieniem, ale jak on się idzie kąpać 12 w nocy a rano musi wstać....,
jak się wypindrzyłam na zakupy w rajtuzy ala pończochy z pasami plus spódniczka i wszyscy się prawie oglądali w sklepie za mną to pożądany skutek..., ale martwi mnie to że nie ma tak samo z siebie....
wczoraj na wyprzedaży w szmateksie był mega sexsowny zajeb...., czerwonoczarny, mój rozmiar, nowy z metkami aż za 1 zł gorset i go nie kupiłam bo się wstydziłam iść do kasy, tu grzecznie wyglądająca, tak przyzwoicie z dzieckiem kupuje takie coś ....
sprzedaje znajoma, i co ja jej bym powidziała "słuchaj to dla męża bo inaczej nie ma seksu, a tak rok po ślubie jesteśmy "

no tak masz rację na pewno zrobię sobie prezent na święta hmm chyba nawet mężowi większy, kto wie może nawet założę małą kolekcję sprośnych ciuszków...;D tylko kupię przez internet...
mi od czasu do czasu takie urozmaicenie jak najbardziej odpowiada, problem w tym że mnie denerwuje jego podejście "jak chcesz sex to się postaraj, gdzie pończochy koronki i inne...." jak by jemu nagle przestał być potrzebny ! czuję się oszukana bo sprawiał wrażenie wiecznie pragnącego sexu a tu piskus

Szczerze, na tyle dojrzałych Pań, które znam i związków, którym się przyglądam to znam tylko jedną, która zaopatrzyła się w taką bieliznę właśnie dla kochanka ( którego żona najprawdopodobniej tego nie praktykowała ), ale facetów kręcą wyuzdane Panny, co tu dużo mówić i może nie każdy facet tego żąda, ale każdy by się cieszył gdyby jego kobieta przyszła w takich ciuszkach.

po prostu spróbuj, może i w ten sposób też sobie w końcu ulżysz

Może i nie można tego co w sypialni "na trzeźwo" analizować, ale to nie oznacza, że trzeba się do każdego seksu szykować jak do wystąpienia na scenie w teatrze: przebieranki, wymyślne pozy, makijaże, etc. - spoko, ale nie za każdym razem, bo inaczej partner nas nie zauważa?

Trochę taki autorko u Ciebie śmiech przez łzy.. w zalezności od tego, co wyczytasz, a tak naprawdę na początku tego wątku byłaś bardziej autentyczna, kiedy czuć było, że dopuszczasz do głosu swoje uczucia i otwarcie przyznałaś, że niepokoi Cię to i czujesz się niezauważana jako kobieta taka jaka jesteś - bez tych wszystkich przebieranek a la Dama z epoki Rokoko.

Ja bym nie wytrzymała z chłopem, z którym do porannego seksu musiałabym sobie nastawić budzik na 5 rano i ubierać gorsety, kręcić włosy, doklejac sztuczne rzęsy, bo inaczej by mu nie stanął <wtf> ha ha
dobre

No oby on zaczął łapać się na tym że brak seksu czy jakiejkolwiek innej formy bliskości oddala od siebie ludzi..

No cóż ColaZ... padłaś ofiarą stereotypów... kłamstw, takich że:

1. Jeśli facet ma młodsza laskę, to mają super seks... nieprawda -- zazwyczaj ona nie ma super seksu, kiedyś im było dobrze, ale już nie jest.

2. Że w związku trzeba urozmaiceń, że w seksie trzeba urozmaiceń, aby podtrzymać pożadanie. <--- to też nieprawda. Jeśli dwoje ludzi się pożąda, to nie trzeba ciuszków, przebieranek, urozmaiceń. Seks to seks, jest super między nimi niezależnie od całego świata, całej otoczki. To jak z jedzeniem -- jesli dwoje ludzi lubi greckie jedzenie, to niezależnie czy są na plaży, czy w domu, czy  ekskluzywnym lokalu -- greckie jedzenie zawsze im smakuje. Jeśli zaś nie ma pożadania, to żadne ciuszki w tym nie pomogą. Nic nie rozpali ognia między Wami. Żadne sztuczki, lody, seks na żyrandolu, rozbierane kolacje, wspólne kąpiele... zupełnie nic. Jest tak, że facet ma piękną seksowną młodą żonę, za którą oglądają się żonaci, ale mąż na nią nie leci.

Twoja intuicja kobieca dobrze Ci mówi -- nie trzeba gorsetów ani pończoch aby spać z mężem i mieć super seks. Niektórzy to lubią, ale do dobrego seksu jest niepotrzebne.

Dla mnie też jest ważniejszy spontan niż jakieś przebieranki.
Podgrzac atmosferę można czymś innym, ale rozpalić?
Mi się wydaje, że autorka jednak powinna spróbować. W granicach rozsądku oczywiście. Może to tylko "przygasło" a nie się "wypaliło"

no Gary pojechałeś ze szczerością, brutalne i boli.........
to się nazywa naiwna blondynka, która myślała że złapała Pana Boga za nogi....
dzięki za kubeł zimnej wody
muszę pomyśleć... ale wyjścia nie widzę... chyba muszę znaleźć jakieś absorbujące zajęcie

tylko ja nie rozumie czemu tak się zmienił.... hehe o ironio !!! postanowiłam że będę się starać wyglądać zawsze nienagannie, pilnuje się zawsze podczas jedzenia itp itd i tak efektu nie ma

Rany Kobieto skoro Ty uważasz, że mężczyzna w wieku 37 lat potrzebuje tabletek to coś tu jest nie tak. Kochana zapewnieam Cię, że On ma duże potrzeby seksualne tylko zastanawiam się, gdzie je zaspokaja?
To, że wymaga dodatkowych bodźców jestem w stanie zrozumieć, ale nie może to być nagminne. Owszem czasami wskazana jest zmiana ale bez przesady.
Gary ma rację brak pożądania ze strony partnera, to jest masakra!!!!
Nie proś o seks poczekaj aż On zacznie za Tobą chodzić. Jeśli mu na Tobie zależy zastanowi się nad Waszym związkiem.

Wbrew temu, co piszą inni, pozwolę sobie na stwierdzenie, że brak zainteresowania seksem ze strony męża nie musi wynikać z braku pożądania. Paradoksalnie może nawet wynikać z nadmiaru pożądania, które tak się skotłowało przez 2,5 roku, że powstały różne mentalne blokady. I mogą się np. objawiać tym, że facet chce, żeby jego żona nosiła seksowną bieliznę. Taki stan może mieć sto różnych przyczyn i brak pożądania wcale nie musi być jedną nich. A nawet gdyby był, to przynajmniej wiesz, co masz zrobić, żeby było lepiej. Przełamanie takiego "braku pożądania" u kobiety to jest dopiero wyzwanie. Żadne tam "założę kolorowe ciuszki i voila" nie pomaga.

Jeżeli dobrze zrozumiałem, możecie być razem ok.miesiąc po długiej przerwie. To warto dać mężowi trochę czasu, bo jak przez dwa lata musiał się powstrzymywać, to może tak być, że się zablokował. A przełamanie tego musi potrwać i wcale nie oznacza, że mąż cię nie kocha lub nie pożąda. Wbrew pozorom faceci nie są automatami i mają jakieś tam uczucia i życie wewnętrzne.

Wydaje mi się, że ważniejsze w tej sprawie jest, czy na innych płaszczyznach małżeństwa dobrze wam się układa. Przy małym dziecku, jeszcze po takim okresie ograniczonego współżycia i długiej rozłące jesteście potencjalnie w poważnym kryzysie z przyczyn, dla których seks stanowi tylko pewne tło, chociaż ważne. Różnica wieku między wami też może mieć jakieś znaczenie (szczególnie, że on dobija do czterdziestki i może akurat ma wczesny kryzys wieku średniego?). Czegoś takiego bardziej bym się obawiał niż w sumie trywialnego problemu - założyć bieliznę czy nie założyć? Jeżeli to jest faktycznie wasz jedyny problem, to masz ColaZ dużo szczęścia i nie ma co robić z igły wideł. A jeżeli są inne, to na nich trzeba się skupić, a nie na czymś drugorzędnym.

Zauważyłem, że kobiety mają z ubieraniem się dla swojego mężczyzny jakiś problem. Przecież to nie jest tak, że przestajemy was kochać, jak jesteście źle ubrane (w sensie inaczej niż komuś akurat się podoba). Może być jednak denerwujące, kiedy odnosi się wrażenie, że jest się ignorowanym. A kiedy to trwa dłużej może spowodować frustrację itd. itp. i problemy się mnożą. Każdy człowiek ma jakieś potrzeby, oczekiwania. Faceci z reguły są wzrokowcami (twój mąż dodatkowo artystą?), więc bodźce wzrokowe silnie na nich działają. Przecież chyba kochasz męża i chcesz, żeby było mu z tobą dobrze. Więc jeżeli akurat ma ochotę na gorsety i pończochy to załóż to zamiast unosić się dumą i zakładać spodnie i pulower "bo przecież i tak powinien mnie pożądać", "bo wcześniej było inaczej i nie potrzebował dodatkowych atrakcji". To było wcześniej i nikt nie mówił, że się nie zmieni. A jeżeli mówił, to bzdury opowiadał.

Ty też masz potrzeby i dajmy na to, chcesz, żeby cię doceniać i prawić ci komplementy i przynosić kwiaty bez okazji i zabierać na romantyczne spacery (czy co tam akurat lubisz). I obowiązkiem twojego męża jest zadbać o twoje potrzeby i przykładać się wedle możliwości. Jeżeli on ma akurat potrzebę oglądania ciebie w seksownej bieliźnie, to czemu masz mu tego odmawiać? Przecież on chce oglądać CIEBIE w bieliźnie. Problem to jest wtedy, kiedy on chciałbym w tej bieliźnie oglądać kogoś innego.

Nasunęło mi się porównanie. Dajmy na to, twój mąż lubi schabowego i piernik. To w czym problem robić schabowego i piernik co tydzień, albo i trzy razy w tygodniu? Zakładając, że nie koliduje to ze zdrowiem i nie wywołuje innych problemów (nie wiem jak schabowy codziennie, ale codzienny gorset chyba nie wywołuje) to ja bym robił tego schabowego (lub zakładał gorset - bez podtekstów proszę, nie noszę damskiej bielizny).

P.S. Wtrącam się, ponieważ ja miałem podobny problem z żoną. I już po nastu latach udało mi się ją skłonić do noszenia spódnic zamiast spodni. I nagle okazało się, że da się to zrobić i w sumie nawet jest zadowolona i dobrze się czuje. I nie zamarza przy 10 stopniach Celsjusza i korona z głowy też jej nie spadła. A nawet ma jakby ładniejsza koronę, bo ja częściej się uśmiecham. Teraz muszę popracować nad bielizną, a to może trochę zająć, przy kobiecych oporach...
P.P.S. Miałem napisać krótko - weź załóż co on chce i nie dramatyzuj, ale żona podpowiedziała mi, że jak się rozpiszę, to może dam impuls do namysłu, więc się rozpisałem.

Życzę wielu upojnych chwil, nawet jeżeli wszystkie mają być w gorsetach.

ja się zgadzam z Piotrem,
to może być też oziębłość po prostu, bo za długo wstrzymywał się przed "chchcicą" .
W najszczęśliwszym wypadku oczywiście.

Co nie zmienia faktu, że są małżeństwem i bez żadnej próby zrezygnować z planów, wspólnego życia, z osoby, którą się kocha byłoby po prostu głupie i niedojrzałe i obawiam się że znaczna część inaczej by śpiewała, gdyby był to ich bezpośredni problem

ja już napisałam gdzieś powyżej, że post chciałam dodać głównie po to aby się dowiedzieć czy inne pary lubią takie dodatki...., raczej oczywiste wydaje się że Panowie by woleli oglądać koronki i tym podobne, ale czy to się tak praktykuje na co dzień.
To była taka zwykła ciekawość że jak się już za sobą ma problem z czasów studenckich byle było gdzie i z kim:D to trzeba wyrzuć bawełniane piżamy ;D przynajmniej parę razy w tygodniu =
no ale przy okazji nie wytrzymałam musiałam wyrzucić z siebie żal ;/ tak jak się widzi problem napisany to tak inaczej się na to patrzy
jestem trochę, czasem narwana i muszę się pilnować żeby nie zostawić dziecka bez ojca, chociaż na razie nie poświęca się zbytnio i widziałam ojców więcej dających od siebie, no ale jeszcze za mało czasu z nim spędził,
czasami boję się że ze zwykłej frustracji i irytacji zdradzę męża byle z kim, na złość jemu i sobie przede wszystkim, ponieważ nie ułożyło mi się tak jak mi obiecywał, nie mogę iść do pracy i poznawać ludzi tylko siedzę w domu sama z dzieckiem całymi dniami do 19 aż wróci z pracy no a teraz(od lutego dokładniej) jeszcze w kraju którego języka nie znam, bez stażu i pracy w zawodzie po moim wymęczonych ciężkich studiach

Truskaweczka nie przesadzaj 10 stopni to nie jest jeszcze źle niektóre przy -10 noszą miniówy tylko co za dupsko ^^ i dają radę,
no ale niestety jak kobieta siedzi w domu z dzieckiem i ma na głowie sprzątanie i gotowanie to tak średnio ubierać się w najlepsze ciuchy, co innego jak jest wyjście poza próg domu ;D wtedy trzeba wyglądać ;D planowałam tak się wystroić specjalnie na powrót męża z pracy ale... z jednej strony lenistwo a z drugiej jakaś taka właśnie duma
też nie lubię się na co dzień wciskać w mini bo się źle czuje jeszcze teraz jak mieszkam w kraju arabskim - Niemcy gdzie się dziwnie czuję bez chustki na głowie ;D,

" trzeba wyrzuć bawełniane piżamy ;D przynajmniej parę razy w tygodniu big_smile="
Właśnie o to chodzi.

"Jestem trochę, czasem narwana i muszę się pilnować żeby nie zostawić dziecka bez ojca, chociaż na razie nie poświęca się zbytnio i widziałam ojców więcej dających od siebie, no ale jeszcze za mało czasu z nim spędził,"
Kobieta zazwyczaj w naturalny sposób rozwija więź z dzieckiem - ciąża, poród, karmienie, hormony. Dla mężczyzny to nie jest takie proste, ponieważ on tego nie przechodzi, co najwyżej towarzyszy kobiecie, ale to nie to samo. W efekcie musi dopiero nauczyć się relacji z dzieckiem. Jak rozumiem, u was nie było lekko, więc i jemu nie jest. Co nie znaczy, że z czegoś go to zwalnia, chodzi mi o to, żebyś ColaZ pamiętała, że to się nie pojawia na zawołanie. Jeżeli jest przybity tak jak mówisz, to w sumie dobry objaw, bo widać, że chciałby jakąś relację nawiązać.

Tak ogólnie, to widzisz, że macie wiele do zrobienia, na kilka lat pracy (co najmniej). I powinniście zacząć zanim któreś z was zrobi coś głupiego (sama piszesz, że cię nosi). Nie zniechęcaj się tym, że ktoś ci powie, że się nie da. Jeżeli ty chcesz i on chce, nawet tylko trochę, to nic nie jest stracone. Odpuszczając przegrasz na pewno, próbując masz szansę. Nie znam was - tyle, co z kilku twoich zdań, ale mam wrażenie, że nie jesteście jeszcze na dnie, raczej na wirażu życia. A z wirażu da się wyjść na prostą. Są książki, konferencje, różni specjaliści, ale najważniejsze, żebyście mieli ze sobą kontakt i komunikowali się.
Dla rozluźnienia i dla zastanowienia proponuję Marka Gungora "Przez śmiech do lepszego małżeństwa" (w Polsce wydała to oficyna Vocatio, ale są obszerne fragmenty w internecie). Co prawda Gungor to protestancki pastor, ale cóż - nikt nie jest doskonały.
Życzę wytrwałości i uśmiechu.

P.S. Truskaweczko, jak mawiał mój świętej pamięci dziadek, gdybyśmy mieli czas dłużej porozmawiać, to pewnie wyszłoby, że mamy na myśli to samo. Ale ten wątek nie jest o mnie. Wczoraj było 8 stopni, a moja urocza żona była na spacerze w spódnicy i nawet na tyrolce jeździła. Chyba musi mnie kochać.