12 lat zdrad i nowy związek

Witam Sam nie wiem czy potrzebuję porady,czy tylko się wygadać.
15 lat małżeństwa - 12 lat temu okazało się ,że jestem zdradzany...cóż - niby wybaczyłem,ale było gorzej, dalej zdradzała.Wyprowadziłem się (mamy dzieci) , wróciłem po 3 miesiącach - na jej prośby itd. - to co było dalej - nawet nie będę opisywał.Jeden koszmar.Robiłem błąd za błędem ,a ona dalej zdradzała.W końcu było tak, że po pracy wracałem do domu ,zając się dziećmi, kładłem spać ,a ona prawie co noc wychodziła.Żeby nie myśleć to ja piwka, drinki.I tak mijało życie ,aż...
Poznałem dziewczynę - w necie - normalna stronka - hobbystyczne forum-żadne randkowe-nigdy bym nie pomyślał, że coś takiego jest możliwe. Nie ma co dużo pisać - po trzech nocach rozmów i pisania w dzień esów - odstawiłem alkohol.Mówiła mi wszystko to , co chciałem mieć w życiu, że przyjedzie, zamieszkamy razem, że zawsze będzie tylko moja,a ja jej.Że ona zostawi swojego - bo jej związek też nieudany - chociaż nie taki chory jak mój - jej facet wyjeżdza na 3-mce ,wraca, pije i znowu wyjeżdza.Miała przyjechać po 3 tyg. znajomości ,żebyśmy się poznali, ale w końcu wyszło ,że nie ma z kim zostawić dziecka. W międzyczasie moja żona się o wszystkim dowiedziała - jak przestałem pić zrobiła mi dochodzenie , złamała hasło w fonie itd. nawet dorwała numer do mojej `nowej znajomej` i pisywała do niej różne esy.
Tak czy inaczej - wyszło , że ja pojechałem (300km i tego samego dnia wyprowadziłem się od żony) - było super - po prostu jak w bajce:)) Zakochałem się równo - kto by się spodziewał.I jeszcze jej słowa, żebym został - czy szkoda ,że nie mogę zostać.
Pierwsze półtora tygodnia wisieliśmy na fonie - mimo jazd mojej zony, zastraszania i mnie i jej, ale co pytałem o kolejne spotkanie, słyszałem ,że teraz dużo pracy, po pracy dużo zajęć z dzieckiem itd. Jak pytałem kiedy poinformuje swojego - słyszałem - jak przyjedzie - bo nie chce niby przez fon mu mówić. Z tym ,że coraz częściej widziałem ,że np. na forum bywa,a mi nie odpisuje. Weekendy często wogóle była cisza. W końcu się o to pokłóciliśmy i to dość ostro.Już wogóle nie rozmawiała ze mną.
Pojechałem w ciemno ją przeprosić (zrobić niespodzianke) - niestety pech - minęliśmy się , widziałem jak wsiadła do samochodu i pojechała do pracy . Oczywiście ,gdy w końcu uwierzyła ,że jestem - napisała ,ze bardzo przeprasza,ale nie może się ani zwolnić z pracy,ani wyjść nawet na 5 minut. Po pracy znowu nie ma czasu - bo musi się zając dzieckiem. Wróciłem do siebie - załamany ,rozbity - nawet nie chce wspominać co czułem. Pisała esy i nie chciałem z nią rozmawiać,aż napisała ,że tez jest zła ,ale naprawdę nie mogła i że jej zaimponowałem. Cóż - wybaczyłem
Ale niestety dalej jakoś mało pisała, w weekendy ciągle coś, spotkać się dalej nie chciała,ale twierdziła ,że później - bedzie mniej pracy miała i wtedy.
Którejś soboty już nie wytrzymałem - jazd żony, samotności, tego ,że `nowa` znika i cisza. Upiłem się i napisałem esa - zerwałem z nią i nie było to miły esemes ;/
Rano oczywiście tego żałowałem. Zacząłem przepraszać, w końcu się odezwała ,ale jedynie - żebym skasował jej numery, zapomniał o niej, że jak mogłem, że ją to boli, że ktoś  komu zaufała tak się zachował. Od tego czasu - hm.. jak się nie odzywałem, potrafiła napisać esa, innego dnia ja pisałem, nawet pary razy rozmawialiśmy,ale zawsze powtarza ,że popsułem itd. Tydzień temu powiedziała, że tamtego dnia, ona powiedziała swojemu o nas - dopiero wtedy dostałem w łeb - wcześniej to było nic. Świadomość, że to jednak ja popsułem wszystko ;/
Jak mowie ,że przyjade przeprosić - słyszę, żebym zapomniał - na razie nie chce mnie widzieć - że raczej nie ,że popsułem, że jak mnie zobaczy potraktuje jak powietrze .Moja żona wie ,ze z tamtą koniec - namawia na powrót ,ale nie chce zrezygnować z dawnego życia - nie wie - że w poniedziałek adwokat składa papiery rozwodowe w sądzie.
Ja - ja sam już nie wiem - czy wrócić do poprzedniego życia - jakoś to było ułożone - tyle ,że brzydzę się żoną - ta `nowa` trochę mnie zmieniła. Znowu dla `nowej` rzuciłem wszystko ,dosłownie - a ona w zasadzie nie maiła nigdy czasu.Z jednej strony słyszę na wszystko NIE, z drugiej co jakiś czas mamy ze sobą kontakt , esy co drugi dzień, fon raz na tydzień.
Dobija mnie chyba ta samotność - kiedy myślałem o `nowej` ,ze jest, o tym co mówiła na początku było łatwo - chociaż wkurzało ,że nie odpisywała czasami, ale jedno jej słowo i wiecie ) Do tego ostatnio napisała ,że kochała, a ja popsułem ;/
Znajomi powtarzają - rozwiedź się, a o `nowej` zapomnij - wiem - z czasem zapomnę ,ale co z tego ;/
Nie wiem co robić, niestety nie wiem...wszędzie ją widzę i wkoło o niej myślę...
Momentami mi się wydaje ,że jak wrócę do starego życia to zagłuszę to co we mnie siedzi i jakoś to będzie- bo na razie mam w głowie masakre ;/