Jak to jest z tą przestrzenią u facetów?

Wiem, że powinnam nad sobą popracować, raz uda mi się przymknąć oko, a raz nie, jednak zdaję sobie sprawę, że nie zachowuję się fair, wtedy ma nawet możliwość zatęsknienia za mną.

A co sądzicie na temat wyjść i nie wracania do domu na noc? Raz była sytuacja, że wyszedł rano do pracy, od razu po pracy spotkał się z kolegą i wrócił na drugi dzień wieczorem do domu, więc nie było go 2 dni w domu. Mieliśmy już dziecko, wydaję mi się, że takie coś już nie do końca jest zdrowe.

Umawialiśmy się, że spotka się z kolegą po pracy, ale wróci wieczorem. Wieczorem około 23 zadzwoniłam do niego, jeszcze nie zbierał się żeby wracać, więc nie chcąc żeby wracał po nocy (mieszkamy pod miastem, musiałby wracać pociągiem) powiedziałam żeby został u niego i wrócił rano. Mówiąc rano miałam na myśli godzinę 8-9, podczas gdy o 12 on dopiero wstał i zdążyliśmy się o to pokłócić. Później już żadne z nas się nie odezwało, a on wrócił o 20. Mamy 1,5 roczną córkę i wydaję mi się, że trochę wtedy przegiął zostawiając mnie z nią na 2 dni samą.

Nie pracuję, zajmuję się dzieckiem. Koleżanki mam, raz na jakiś czas się spotkam, ale tak jak pisałam, wolę zostać w domu, wychodzenie gdziekolwiek przestało mi sprawiać przyjemność taką jak kiedyś.

Masz pewnie rację, wiem, że mam z tym problem i czasem już sama nie umiem ocenić realnie sytuacji - czy mam rację czy może znowu coś ze mną nie tak...

Jakieś propozycje jak nad tym pracować?

Może i tak jest, nie wiem. Z tym, że ja siedząc w domu wcale nie mam dla siebie zbyt wiele czasu. Zajmuję się córką, która ma autyzm i czasami naprawdę jest mi bardzo ciężko i wtedy bym chciała po prostu pogadać z nim, przytulić się..

Nie chętnie, ale niestety przyznaję Ci pełną rację Przydała by się jakaś terapia, może za jakiś czas, bo nie miałabym nawet kiedy się wyrwać z domu - on w okresie świątecznym pracuje całymi dniami, a ja nie mam z kim córki zostawić w ciągu dnia

Mam takiego baaardzo dobrego kolegę z którym dość często się widzę lub widzimy bo zna go też mój brat bardzo dobrze i mamy generalnie wspólnych znajomych z którymi razem spotykamy się.
Ten wymieniony kolega ma dziewczyne z którą jest już z 3l.
Twój przypadek wydaje mi się podobny to ich "akcji" no może tylko trochę mniej ostry. Czytałem na forum o podobnych sytuacjach i w nich pojawiło się wytłumaczenie takich zachowań. Chodzi mianowicie o to, że ty chcesz żyć tylko życiem swojego faceta i nie masz za bardzo swojego. Niby są jakieś koleżanki  ale ty jesteś zapatrzona w faceta jak w obrazek.
Powiedziałem też jakiś czas temu mojemu kumplowi o tej teorii i się w sumie z tą opinią zgodził. Facet też się denerwuje i nie raz to jej mówi jak gdzieś z nami wychodzi akurat bo ona dzwoni co 30min do niego, ba potrafi zadzwonić do nas jak jemu bateria padła albo nie usłyszał dzwonka!!   Ostatnio pojawiła  się "nowa" schiza u tej dziewczyny - jakiś czas temu zrobiła prawo jazdy, no i  trzeba powiedzieć że zaczęła go śledzić samochodem W niedzielę poszliśmy do pizzerni na piwko, akurat nie usłyszał dzwonka no i ona wzięła samochód i pojechała zobaczyć czy jesteśmy - drugi kolega zauważył, że zrobiła taki kursik w tą i nazad bo akurat siedzieliśmy przy oknie wychodzącym na ulice, na 100% to ona była -zaczęliśmy się śmiać . Później tel, do niego z domowego xD Albo inna akcja -  siedzimy w lokalu i ona dzwoni: - kotku przyjadę na szluga Sporo jeszcze takich akcji mógłbym opowiedzieć
Przeważnie spotykamy się 1-2 dni w tyg, ta jego dziewczyna wie o tych wyjściach.
Tego typu zachowania jak te "wasze" to się nadają do leczenia u psychologa, ja to mu mówiłem że ja to bym ją pogonił , on by sobie zaraz znalazł inną na 100% aczkolwiek jemu zależy. Z drugiej strony to mogłoby być niebezpieczne bo nie wiem co taka osoba mogła by zrobić jakby się chciało z nią zakończyć temat hehehe

Mam nadzieję, że z czasem nie przerodzi się u ciebie w coś takiego
Ja ją  jeszcze do niedawna tolerowałem ale od pewnego czasu jesteśmy pokłóceni hehehe, mój brat już ją jakiś czas temu  odpulił

A można zapytać skąd jesteś ?

agusia, a dlaczego pytasz? Wolę nie pisać na forum, ewentualnie na priv

A czy jesteś pewna iż on nikogo nie ma...

Tak, jestem pewna. Skąd w ogóle takie przypuszczenie?

Malamiki, nie chcę absolutnie straszyć, ale ja zostałam porzucona tydzień temu w większości przez to, że zachowywałam się jak Ty. Oczywiście nie wiem jak jest u Was, my nie mamy dziecka, może nie byliśmy tak blisko, więc relacja była inna, ale postaraj się to zmienić Jeśli kocha, ufasz mu, to wyjście z kumplami czy spędzenie czasu bez Ciebie to naprawdę nic złego Ja zrozumiałam jak już jest za późno.

Mój były był podobny do tego co opisujesz też lubil sie nagle zjawić w pubie i sprawdzić czy aby na pewno siedzę tam tylko z kolezankami ;/

a tak poza tym to większość lasek które siedzą w domu, nie pracują, nic nie robią tylko wychowują dziecko za duzo myśli. siedzi taka i myśli, że skoro ona nie ma swojego życia to mąz/chlopak tez nie powinien mieć. najlepiej jakby się zamkneli razem w mieszkaniu i patrzeli na siebie nawzajem, to by ją chyba uszczęśliwiło. a pozniej dziwne, że związki sie rozpadają i mezczyzna leci do innej

Chyba tylko matka zauważy tu paradoks

nie tylko facet, ale i kobieta tej przestrzeni potrzebuje. Chocby po to, aby odpoczac od siebie. Oczywiscie sa tacy, co najchetniej spedzaliby razem 24 godz. na dobe, ale to nie dla mnie.  Czulabym chyba znuzenie i przesyt a ja lubie emocje. Lubie, gdy kazdy ma wlasny kawalek swiata, znajomych, sprawy... Lubie zatesknic i poczuc zazdrosc. A to byloby niemozliwe gdybysmy tylko ciagle razem... Sama czesto wyganiam z domu swojego mena, mowiac - idz na piwo z kumplami. Bo zapraszaja go a on czesto woli w domu zostac. Jakis domator, kurczaczki, sie zrobil, boje sie, ze w koncu mi skapacnieje i tylko bedzie dom, zona, zona, dom.
Sama lubie tez wyjsc bez niego. Mam swoich znajomych. Nigdy nie ma nic przeciwko, moge wracac, kiedy chce, tylko musze uprzedzic,  ale wiem, ze jest zazdrosny,  majac swiadomosc, ze nie obracam sie tylko w damskim gronie. Nigdy sie jednak nie przyzna do tego. Bedzie w zaparte mowil, ze on taki nie jest Dziwny jest pod tym wzgledem.

Wczoraj bylam na zakupach w markecie, gdy skonczylam czekalam na zewnatrz z wozkiem siedzac na lawce, az po mnie przyjedzie. W miedzyczasie wdalam sie w mila rozmowe z facetem siedzacym obok, ktory czekal na zone. Moj przyjechal, powiedzial, ze musi jeszcze wstapic do salonu po nowy telefon. Akurat siedzielismy pod tym salonem. Powiedzialam, ze poczekam tu. I dalej sobie gadalam z gosciem obok. Moj nie wytrzymal i dal mi kluczyki mowiac, zebym poszla do samochofu bo zimno jest. Wzielam kluczyki, skinelam glowa i dalej siedze i rozmawiam. Ale widze, ze moj w tym salonie ciagle sie odwraca i obserwuje rozwoj wydarzen, ha, ha. Minelo chyba z 15 minut. Nadeszla zona faceta i widzac jak w najlepsze sobie dowcipkujemy, skwitowala z usmiechem, ze jej maz mi glowe zawraca, odparlam, ze bylo bardzo milo i sie wszyscy pozegnalismy. Moj wyszedl po 5 minutach i juz mialam male przepytywanko, nie chcial wierzyc, ze nie znam goscia, skoro tyle z nim rozmawialam i tak nam bylo wesolo. No fakt, bylo, czasem trafia sie na kogos z kim lapie sie kontakt, jakby znalo sie go od zawsze. Ja nawet wcale nie flirtowalam, zero podtekstow, czysta rozmowa . Mowie do swojego - co zazdrosny jestes? - nieee, skad, tak sie pytam, z ciekawosci...

Dlaczego niektorzy maja problem przyznac sie do tego, ze sa zazdrosni? To jakas plama na honorze? Przeciez kobiety generalnie to bardzo kreci.

dlaczego tak generalizujecie?
nie każdy potrzebuje wychodzić bez swojej drugiej połówki. wiele osób potrzeby towarzystwa zaspokaja np. w pracy, a po pracy mają inne zajęcia i pasje i wyjścia z kolegami/koleżankami nie są jedyną, konieczną rozrywką.